Εξαφανίστηκε το panel καθώς πάτησα το ημερολόγιο στο Linux Mint 18.1 σε mate περιβάλλον

Συζήτηση στην κατηγορία 'Απορίες για το Περιβάλλον Εργασίας - Εμφάνιση' που ξεκίνησε ο χρήστης mikeius666p, 8 Αυγ 2017.

  1. Dark, μου φαίνεται ότι ένας επιτραπέζιος υπολογιστής είναι ισχυρότερος από ένα λάπτοπ με τις ίδιες δυνατότητες
  2. DarkGoth Παιδί για τις δουλειές του Forum

    τα λαπτοπ εχουν κυκλωματα πιο "mobile" τεχνολογιας, για μικροτερη καταναλωση ενεργειας και μικροτερη παραγωγη θερμοτητας. τα κυκλωματα αυτα ειναι πιο αδυναμα απο τα αντιστοιχα desktop (στα οποια δεν σε νοιαζει η θερμοτητα ουτε η καταναλωση, γιατι εχουν πολυ καλυτερη ψυξη και μονιμη τροφοδοσια). αν βαλεις και το γεγονος, οτι παρολα αυτα και παλι τα λαπτοπ υπερθερμαινονται (λογω περιορισμενου χωρου και κυκλοφοριας αερα), οποτε ριχνουν ταχυτητες για να μην λειωσουν, ειναι λογικο να ειναι πιο αδυναμα τα λαπτοπ.
  3. Μακάρι να γίνουν πιο συνειδητοί οι χρήστες linux. Στα υπόλοιπα συμφωνώ μαζί σας, αρκεί να γίνει κατανοητό ότι πλέον δε χρησιμοποιούν pc μόνο οι "κομπιουτεράκηδες". Χρησιμοποιούν όλοι. Ενα μεγάλο μέρος από αυτούς είναι πιθανό να δουν τον εαυτό τους στο linux, δε θα πρέπει να τους τρομάζει. Η ιδέα που έχει ο πολύς κόσμος ότι το linux είναι για πολύ "προχώ" και πολύ ψαγμένους, ξέρουμε καλά ότι δεν ισχύει. Σε ορισμένες περιπτώσεις ειναι απλούστερο από τα windows. Αν τώρα πράγματι ψάχνουμε κάτι πολύ "προχώ", υπάρχουν οι ανάλογες διανομές ή το linux from scratch. Η μαζικότητα δεν είναι το ζητούμενο αλλά η ποσότητα φέρνει την ποιότητα. Οπως είπαμε παραπάνω, το πως χρησιμοποιεί κανείς το λειτουργικό του είναι υποκειμενική υπόθεση.

    Γκόθι, το gnome 3 είναι βαρύ. Εντυπωσιακό, σταθερό, αλλά βαρύ. Κι επιπλέον πολύ touch friendly για τα γούστα μου, αλλά αυτό είναι υποκειμενικό.
  4. DarkGoth Παιδί για τις δουλειές του Forum

    δεν ειναι μονο για «γκουρου», αλλα το να προσπαθουμε να το κανουμε ευκολο ακομα και για τον πιο ασχετο, λοβοτομωντας το, το καταστρεφουμε. οταν καποιος ενδιαφερεται να μαθει, δεν λεει κανεις τιποτα. θα χρησιμοποιησει στην αρχη το λοβοτομημενο, και μετα θα παει παρακατω, οταν αυτο δεν τον ικανοποιει. αλλα αυτοι ειναι δυστυχως η μειοψηφια. και εμεις δεν το ξεραμε στην αρχη, αλλα ψαχτηκαμε και μαθαμε πραγματα. το προβλημα ειναι οι ασχετοι που δεν ενδιαφερονται καν να μαθουν τιποτα, αλλα αντιθετως απαιτουν να γινονται ολα οπως τα θελουν χωρις οι ιδιοι να κουνησουν καν. αχαριστοι και απληστοι παρτολες, που ομως δυστυχως ειναι η πλειοψηφια των νεων χρηστων, και οχι η μειοψηφια οπως θα ευχομασταν.

    Υ.Γ:... αν δεν σε αρεσει το gnome, βαλε τον ποντικοφαρμακο. ειναι το ακρο αντιθετο
  5. Darkgothi, το "ratpoison" αν δεν κάνω λάθος πρόκειται για window manager έτσι δεν είναι;
  6. DarkGoth Παιδί για τις δουλειές του Forum

    ειναι ο ratpoison. ναι δεν ειναι ολοκληρωμενο γραφικο, απλα σηκωνεις εναν γυμνο xserver (που αυτο ειναι ουσιαστικα το γραφικο) και αποπανω βαζεις και αυτο μονο του σαν window manager, για να μπορεις να διαχειριζεσαι τα προγραμματα (εναλλαγη μεταξυ τους, ανοιγμα, κλεισιμο, κλπ). ακομα και σκετο xserver χωρις τιποτα μπορεις να σηκωσεις, αλλα ειναι εξαιρετικα δυχρηστο, γιατι δεν μπορεις να εναλλαζεις τα προγραμματα, ουτε να τα ανοιγεις ευκολα, αν δεν φορτωσεις αρχικα ενα terminal, ωστε να τα ανοιγεις αποκει.
  7. Προσωπικά, μου άρεσε η ιδέα να μάθω κάτι καινούργιο πέρα από τα windows τα οποία μόνο αυτά ήξερα. Αν το linux μοιάσει στα windows πιστεύω ότι θα πάψει να είναι ενδιαφέρον κι ελκυστικό. Οι μικρές προκλήσεις που μπορεί να αντιμετώπισα κατά καιρούς πριν ξεκινήσω την μετάβαση από τα windows στο linux αλλά κι έπειτα με έκαναν να μάθω χρήσιμες γνώσεις για τους υπολογιστές γενικότερα τις οποίες δεν θα εισέπρατα εάν δεν ασχολούμουν με αυτό. Η διάθεση μου να μάθω με αντάμειψε και με το παραπάνω. Έτσι εξελίσσεται κάποιος πιστεύω. Με το να μαθαίνει συνεχώς κάτι καινούργιο πρώτα για τον εαυτό του κι έπειτα να το μοιράζεται με άλλους
    Αρέσει σε kouros17
  8. Αναμφίβολα το linux είναι εξέλιξη, αλλά δεν είναι ανάγκη να είναι και τερατογέννεση. Αν δει π.χ. ένας ανύποπτος χρήστης windows τα desktops που στήνουν οι linuxάδες θα τρομάξει. Μην πας μακρυά, εγώ που το παίζω "user friendly" στήνω κάτι.. steampunk desktops που γελάω κι ο ίδιος. Να μην πούμε για τα deathιάρικα που στήνει ο γκόθυ (εμένα μ'αρέσουν πάντως). Κι απ'όσο έχω δει υπάρχουν και χειρότερα.
    Τεσπα, το ζήτημα είναι ότι τα windows πράγματι είναι βαρετά και η εξέλιξη αναγκαιότητα. Αυτό το έχει υποψιαστεί και η microsoft, γι αυτό βλέπουμε τις τερατογεννέσεις όπως των (s)vista ή των 8. Αν ήταν σοβαρή εταιρία θα έμενε στα xp με συνεχείς ενημερώσεις.
    Οπως το είπες όμως, δεν αρκεί να εξελίσσεται το λειτουργικό. Πρέπει να εξελίσσεται κι ο χρήστης. Οι εταιρίες κοιτάζουν να περιορίσουν αυτή την εξέλιξη σε ένα κανάλι όπου "προχωρά" κανείς ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ και μαθαίνοντας κάποια εμπορικά πακέτα.
    Το gnu είπε "όχι" και βγήκε από αυτό το κανάλι, προκρίνοντας τον πυρήνα linux και την εξέλιξη προς όλες τις πιθανές κατευθύνσεις. Εκτός του πυρήνα linux, εξελίσσεται ολόκληρο το περιβάλλον, οι επιφάνειες εργασίας, οι εφαρμογές ελεύθερου λογισμικού, όλο αυτό που ονομάζεται "gnu".
    Ο χρήστης εξελίσσεται ακυρώνοντας την ιδιότητα του χρήστη. Με την έννοια ότι σπάει την μονοσήμαντη σχέση "δρώμενου-θεατή" και την μετατρέπει σε διαλεκτική σχέση αλληλοκατανόησης αλλά και αλληλεξάρτησης. Το gnu και ο πυρηνας linux δεν θα υπήρχε αν δεν το υλοποιούσαν κάποιοι σε εντελώς εθελοντική βάση. Ο καθένας με τον τρόπο τους.
    Για μένα αυτή η αμφίδρομη σχέση είναι το gnu-linux. Οχι μόνο ανάμεσα σε πυρήνα-περιβάλλον-εφαρμογές αλλά και στη σχέση χρήστη-developer.
    Εξέλιξη για το χρήστη είναι πιστεύω το να αλληλεπιδρά με τις κοινότητες, τους developers και τους άλλους χρήστες. Με τον τρόπο που μπορεί και επιλέγει πάντα.
  9. Προβλήματα πάντως προκύπτουν ακόμα και στις καλύτερες "οικογένειες". Σαν παλιός χρήστης IRIX, ενός εμπορικού unix συστήματος επικεντρωμένο στην επεξεργασία πολυμέσων κι ίσως το πρώτο unix desktop που μάλλον δίδαξε παρά μιμήθηκε τα windows/MacOS, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι έβρισκες κι εκεί τραγικά λάθη.
    Το κλασικό λάθος που δε διορθώθηκε ποτέ, ήταν η αδυναμία κρυπτογράφησης password στη samba. Για να αποκτήσεις πρόσβαση σε samba shares έπρεπε να πειράξεις το registry να αποδέχεται μη κρυπτογραφημένα passwords. Πράγμα που σημαίνει ότι ένα δίκτυο που περιέχει έναν IRIX ήταν ένα πιο ευάλλωτο δίκτυο, απαράδεκτο για ένα σύστημα unix που έριχνε εξ'αρχής βάρος στο δίκτυο και την ασφάλεια.
    Δυστυχώς και παρ'όλα τα παράπονα πελατών που χρυσοπλήρωναν τους πανάκριβους Silicon, το πρόβλημα δε διορθώθηκε ποτέ.
    Δε μιλάμε για τη microsoft ή την apple, μιλάμε για πολύ πιο σοβαρή εταιρία και πολύ πιο προσεγμένο προιόν.
    Μια κοινότητα linux θα είχε λύσει το πρόβλημα πολύ πιο άμεσα.
  10. Το Linux θεωρείται κλώνος του αρχαίου Unix; ποια τα προτερήματα του μεν έναντι του άλλου; έχω περιέργεια διότι το osx θεωρείται unix like λειτουργικό σύστημα το οποίο τρέχουν οι υπολογιστές mac
  11. Οχι κλώνος, μάλλον fork. Πιο σωστά μπορούμε να πούμε ότι τα unix και το linux ανήκουν στο ευρύτερο σύνολο λειτουργικών συστημάτων που τηρούν τα POSIX standards. Κι αυτά τα standards όμως έχουν ξεπεραστεί από το linux. Το BSD είναι επίσης μέλος αυτού του συνόλου, με πολλές ομοιότητες με το linux αλλά και διαφορές.
    Το posix σήμερα είναι μάλλον σημείο αναφοράς παρά "ευαγγέλιο", από την άποψη ότι ο κώδικας των εφαρμογών είναι συνήθως προσανατολισμένος σε κάποιο OS και δεν τρέχει αυτούσιος αν μεταγλωττιστεί (compilation) με τον μεταγλωττιστή (compiler) κάποιου άλλου unix-οειδούς. Π.χ. ο κώδικας μιας εφαρμογής για linux δεν είναι βέβαιο ότι θα τρέξει σωστά αν μεταγλωττιστεί στον compiler του BSD (ενώ θεωρητικά θα έπρεπε να τρέχει) και αντίστροφα.
    Το OSX βασίζεται στο freeBSD, μια έκδοση του BSD λειτουργικού. Αυτό αποτελεί εξέλιξη του MacOS, του παλιότερου λειτουργικού συστήματος της apple που δεν τηρούσε τα POSIX standards. H 10η έκδοση του MacOS ήταν η πρώτη freeBSD based και ονομάστηκε MacOSX. Σαν τέτοιο διανέμεται δωρεάν κι είναι συμβατό με όλα τα μηχανήματα x86 αλλά υποστηρίζει επίσημα μόνο το υλικό της apple.
    Στο ιστορικό της apple υπήρξαν κι άλλες προσπάθειες προσέγγισης του POSIX, πριν το OSX, όπως η συνεργασία με το BeOS (σημερινό haicu), ένα unix-ειδές λειτουργικό με πολύ καλές προοπτικές που όμως δεν επιλέχτηκε τελικά από την apple και ατύχησε. Βγήκε σε έκδοση συμβατή με x86 και πολλοί computer freaks το είχαν εγκατεστημένο στo pc τους σαν δεύτερο/τρίτο OS.

    Διευκρίνηση: Το BeOS δεν βασίστηκε στα posix standards, είχε δικό του API. Η δομή του όμως ήταν πολύ κοντά στο unix και στην κονσόλα του δεχόταν εντολές unix.
  12. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Δύο μικρές διορθώσεις: το macOS δεν είναι UNIX-like αλλά «κανονικό» UNIX, τόσο ως προς την «καταγωγή» του όσο και ως προς το ότι είναι επίσημα πιστοποιημένο UNIX. Επίσης, το freeBSD δεν είναι έκδοση του BSD λειτουργικού, αφού (πλέον) δεν υπάρχει τέτοιο αλλά και γιατί, σε αντίθεση με το Linux, στην αντίπερα όχθη δεν υπάρχουν «διανομές» μα αυτόνομα λειτουργικά, τα οποία σχεδιάζονται εξαρχής και υλοποιούνται ώστε να είναι τέτοια.
  13. To BSD καθαυτό ήταν εμπορικό λειτουργικό επίσης πιστοποιημένο unix, σταμάτησε γύρω στα 2004. Το freeBSD, OpenBSD και το NetBSD όμως συνεχίζουν ακάθεκτα.
    Οσο για τις διανομες, πιστεύω ότι είναι θέμα ορολογίας. Πρακτικά δε διαφέρουν από τις αντίστοιχες διανομές linux. Φυσικά έχουν διαφορετική άδεια και αισθητά λιγότερους χρήστες από το linux.
    Τελευταία υπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες τέτοιες "διανομές" (ή παραλλαγές) BSD για dektop χρήση. Αυτό είναι πιθανό να αυξήσει το ενδιαφέρον περισσότερων χρηστών που θα ασχοληθούν με το λειτουργικό.
    Προσωπικά δε μου αρέσει καθόλου το γεγονός ότι η apple θησαυρίζει εκμεταλλευόμενη ελεύθερο λογισμικό. Κι αυτό το κάνει τηρώντας την άδεια χρήσης του, πράγμα που σημαίνει ότι κάπου φταίει η άδεια.
  14. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Δεν είναι θέμα ορολογίας. Το αρχικό BSD είχε περισσότερες ομοιότητες με τις Linux διανομές, με την έννοια ότι ήταν κυριολεκτικά διανομή λογισμικού (το SD στο BSD). Αυτό είναι και οι διανομές σήμερα. Στρώματα λογισμικού πάνω σε άλλα στρώματα. Κι αυτό είναι διαχρονικά ένα από τα εμφανή μειονεκτήματά τους αλλά και κριτική που ευσταθεί απόλυτα απέναντι στο Linux εν γένει. Άλλωστε, όλοι γνωρίζουμε διανομές που χρησιμοποιούν ένα DE αλλά file manager από άλλο DE, ίσως και window manager από τρίτο DE. Κάτι τέτοιο απλά δεν επιτρέπεται ως νοοτροπία ανάπτυξης στην πλευρά των BSD.

    Αντίθετα, το καθένα από αυτά είναι from the ground up αυθύπαρκτο και αυτόνομο, συμπαγές και ολοκληρωμένο λειτουργικό. Φέρνω ως παράδειγμα το βασικότερο συστατικό, τον πυρήνα. Όλες οι Linux διανομές βασίζονται στο ίδιο mainline. Ανάλογα με τις ορέξεις τους το πατσάρουν πολύ, υπερβολικά ή καθόλου. Η βάση όμως είναι κοινή. Τα BSD έχουν διαφορετικούς πυρήνες μεταξύ τους. Επίσης, ο πυρήνας Linux είναι εξωτερικό έργο ως προς τις διανομές, ενώ το κάθε BSD δημιουργεί και συντηρεί το δικό του.

    Για την άδεια, ναι, είναι άσχημο όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ξέρεις τι γίνεται όμως; Οι περίφημες ελευθερίες, κατά Stallman, είναι ολίγον τι στρεβλή πραγματικότητα. Γιατί; Γιατί αφενός μεν γέρνουν σημαντικά υπέρ του χρήστη και κατά του δημιουργού, αφετέρου δε είναι παράλογο να μιλάμε για ελευθερίες όταν παράλληλα υπάρχουν και απαγορεύσεις στο τι μπορεί και δε μπορεί να κάνει κάποιος με το λογισμικό. Ξέρουμε για παράδειγμα πως σχεδόν οτιδήποτε αγγίζει την GPL πρέπει μετά να διατεθεί υπό την ίδια άδεια. Αυτό γίνεται για να προστατευθούν οι παραπάνω ελευθερίες, ταυτόχρονα όμως είναι και επιβολή, γιατί λέμε στο δημιουργό «αφού θέλεις να συνεργαστούμε, θα κάνεις ό,τι λέμε εμείς».

    Ενδεικτικά εδώ θα αναφέρω την πλήρη και ευθεία αντίθεση του Linus (και όχι μόνο) στη GPLv3, η οποία αντίθεση πηγάζει από το γεγονός ότι η 3 είναι αρκετά πιο περιοριστική από τη 2 (και σκέψου ότι είναι Λινουξάς αυτός που το λέει κι όχι ας πούμε κάποιος που έχει πρόθεση να εμπορευματοποιήσει μια διανομή). Θα αναφέρω ακόμα τους λόγους που οδηγούν ένα μεγάλο κομμάτι δημιουργών να επιλέγει άδειες τύπου BSD ή MIT, λόγοι που επίσης δεν είναι η πρόθεση εμπορευματοποίησης αλλά η μεγαλύτερη ελευθερία που έχουν οι ίδιοι στη διαχείριση του έργου τους. Κι αυτό με τη σειρά του έχει οδηγήσει τα τελευταία χρόνια σε (καταγεγραμμένη) σταδιακή πτώση της χρήσης GPL και άνοδο των permissive αδειών. Η ειρωνεία εδώ είναι ότι ακόμα και η τρέχουσα ορολογία καταδεικνύει το πρόβλημα: permissive/επιτρεπτικές οι άδειες που θεωρούμε «κακές» και restrictive/περιοριστική η «καλή». Σαν να λέμε δηλαδή ότι είναι κακό που κάποιες άδειες επιτρέπουν να κάνεις περισσότερα πράγματα. Νομίζω ότι κάποτε θα πρέπει να δούμε μήπως δεν είναι μόνο στραβός ο γιαλός.

    Τα τελευταία χρόνια επίσης έχει ανακύψει το ερώτημα αν θα πρέπει η GPL να γίνεται enforce δια της νομικής οδού (πρακτική που, για εμένα προσωπικά, προσομοιάζει με τις διώξεις πατεντών που χρησιμοποιεί η άλλη πλευρά). Εγώ συμφωνώ με τους ίδιους τους δημιουργούς που υποστηρίζουν ότι τέτοια θέματα πρέπει να λύνονται εξωδικαστικά και με διάλογο. Κι έχουν αποδείξει ότι αυτός ο τρόπος δουλεύει. Υπάρχουν βέβαια και οι ακραίες περιπτώσεις (βλέπε grsecurity π.χ.) αλλά δε θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι όλα ξεκίνησαν από ανθρώπους που ήθελαν και θέλουν τη συνεργασία και την αλληλοβοήθεια και όχι το να καταλήξουν να κυνηγιούνται για το ποια άδεια θα επιβληθεί.
  15. Για να δούμε λίγο και την πολιτική πλευρά του ζητήματος, σε κάθε περίπτωση η νομοθεσία ισχύει για τους πληβείους. Οι οικονομικά ισχυρές εταιρίες έχουν τη δυνατότητα να καταργούν την ουσία του νόμου τηρώντας το γράμμα του. Αρκεί μια καλοπληρωμένη ομάδα νομικών για να βρεί τον τρόπο για λογαριασμό τους.
    Δυστυχώς, τα ίδια ισχύουν για ολόκληρο τον τομέα που ονομάζουν "πληροφορική" και δεν την γλυτώνει το ελεύθερο λογισμικό, όσο προσεγμένες διατυπώσεις κι αν έχει στην άδειά του.

    Η apple για παράδειγμα, αντί να πληρώνει τεχνικά επιτελεία να αναπτύσσουν ένα ανεξάρτητο λειτουργικό σύστημα, χρησιμοποιεί τη δουλειά των developers του freeBSD. Παράλληλα μπορεί να κάνει κάποιες δωρεές που να εξασφαλίζουν τη συνέχεια της ανάπτυξής του, μιλώντας για ποσά πολύ μικρότερα από όσα θα απαιτούνταν για το δικό της τεχνικό επιτελείο.

    Αυτό φαινομενικά εξυπηρετεί στην ανάπτυξη του ελεύθερου λογισμικού, όμως κοιτάζοντας τη μεγάλη εικόνα είναι η καταστροφή του. Αφ'ενός είναι σε βάρος των προγραμματιστών αφού μειώνει θέσεις εργασίας, αυξάνει την ανεργία και μειώνει τις αμοιβές. Και οι developers ελεύθερου λογισμικού είναι προγραμματιστές με στομάχι και βιολογικές ανάγκες που βρίσκονται σε χειρότερη θέση όταν μειώνονται οι αμοιβές τους και οι δυνατότητες να δουλέψουν επ'αμοιβής. Αφ'ετέρου το ίδιο το λογισμικό προσανατολίζεται -προκειμένου να επιβιώσει- στις ανάγκες των μεγαλύτερων δωρητών του, οι οποίοι δεν είναι οι τελικοί χρήστες αλλά οι εταιρίες.

    Πιστεύω πως θα έπρεπε να υπάρχει μια σαφής διάκριση μεταξύ εταιριών και τελικών χρηστών, ακόμα και μέσα στις άδειες ώστε να προστατεύεται κατα κάποιον τρόπο το ελεύθερο λογισμικό από τις παρεμβάσεις των οικονομικά ισχυρών. Δε συμφωνώ ότι η οριοθέτηση στρέφεται κατά της ελευθερίας. Ελευθερία κατα τη γνώμη μου δεν είναι το να κάνει "ο καθένας" ότι θέλει. Αυτό είναι νόμος της ζούγκλας και ο νόμος της ζούγκλας ευνοεί τον ισχυρότερο. Οι μη οικονομικά ισχυροί έχουν κάθε δικαίωμα να υπερασπίζονται τις κατακτήσεις τους οριοθετώντας το πεδίο της ελευθερίας τους και αμυνόμενοι αυτών των ορίων.Αυτή είναι η συνείδηση της αναγκαιότητας, δηλαδή μιας αντικειμενικής αντίληψης των αναγκών ώστε να καλύπτονται ισότιμα για όλους.
    Αν φτάσουμε ποτέ στο σημείο ισοτιμίας τότε δε θα υπάρχει ισχυρότερος και η ελευθερία πράγματι μπορεί να είναι "να κάνει ο καθένας ότι θέλει". Γιατί τότε "ο καθένας" θα είναι πραγματικά ο καθένας και όχι ένα επικερδές πρόσχημα των ισχυρότερων.

    Υ.Γ. Μια σκέψη που έκανα αργότερα: Είναι γεγονός ότι δεν αρκεί να θεσπίσει κανείς ένα κείμενο εν έδει αδείας χρήσης και να περιμένει να εφαρμοστεί. Ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει όπως θέλει. Αρα μπαίνει το ερώτημα "σύμφωνα με ποιά ερμηνεία;"
    Η γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να συσταθεί μια "επιτροπή ερμηνείας" των αδειών χρήσης ελεύθερου λογισμικού, αποτελούμενη από εμβληματικές προσωπικότητες οι οποίες έχει αποδειχτεί ότι δουλεύουν πράγματι προς την κατεύθυνση του ελεύθερου λογισμικού. Ιδανικά θα έπρεπε να εκλέγονται από τις κοινότητες ελεύθερου λογισμικού, όμως δεδομένων των συνθηκών , θα μπούν νέα ερωτήματα του στυλ "ποιές είναι πραγματικές κοινότητες και ποιές μούφα". Αρα προς το παρόν, μια επιτροπή ατόμων με βεβαιωμένο ιστορικό που απολαμβάνουν κατά πολύ της εμπιστοσύνης μας, είναι προτιμότερη. Αν επιτέλους ξεκαθαριστεί τι εννοούμε λέγοντας "κοινότητες ελεύθερου λογισμικού" τότε μπορούμε να μιλάμε και για εκπροσώπηση που είναι σαφώς προτιμότερη.
  16. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Ούτε η όποια συμβολή εμπορικών εταιρειών κάνει μόνο καλό (προφανώς), ούτε όμως το Linux (ο πυρήνας) για παράδειγμα θα ήταν αυτό που είναι σήμερα αν βασιζόταν αποκλειστικά σε εθελοντές προγραμματιστές. Είναι ρομαντικό αλλά εκτός πραγματικότητας το να πιστεύουμε κάτι τέτοιο. Όπως είπες κι εσύ, ο προγραμματιστής πρέπει να φάει και, καλώς ή κακώς, ένας μεγάλος αριθμός τρώει ως υπάλληλος εταιρείας. Αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι δρα εις βάρος του ΕΛ/ΛΑΚ, ούτε φυσικά ότι θα πρέπει να κάνουμε τεμενάδες στις εταιρείες. Θεωρώ όμως άδικο το να παραγνωρίζουμε τη συμβολή τους και να τις βάζουμε όλες στο ίδιο σακί. Κάπου υπάρχει η χρυσή τομή.

    Σαφής διάκριση υπάρχει, κατά ένα μέρος. Το dual licensing. Δεν είναι τέλειο αλλά μπορεί να λύσει το πρόβλημα της σύγκρουσης αδειών. Το θέμα είναι να μην περιέχουν οι άδειες όρους που τις κάνουν εντελώς ασυμβίβαστες μεταξύ τους αλλά και να σταματήσει η εμμονή σε μία (όποια) μοναδική άδεια. Υπάρχει ας πούμε το ZFS. Μακράν το πιο εξελιγμένο σύστημα αρχείων αυτή τη στιγμή στο ΕΛ/ΛΑΚ. Κι όμως, δε μπορούμε όχι απλά να το απολαύσουμε οι χρήστες Linux αλλά ούτε και να βοηθήσουν στην ανάπτυξή του οι προγραμματιστές «μας», εξαιτίας των αδειών. Λέγεται ότι η Sun τότε δημιούργησε επίτηδες τη CDDL ώστε να είναι ασυμβίβαστη με τη GPL. Κακό, αν όντως συνέβη; Κάκιστο και ύπουλο. Όμως αγνοούμε ότι βασίστηκε σε υπαρκτούς όρους της GPL. Κι έτσι βλέπουμε πώς όροι που δημιουργήθηκαν για να προστατεύσουν ελευθερίες μπορούν ενίοτε να αποτελέσουν ανασταλτικό παράγοντα ακόμα και για τις ελευθερίες που προστατεύουν. Και γενικότερα, έχουμε μια κατάσταση όπου μιλάμε για άδειες ΕΛ/ΛΑΚ αλλά το ελεύθερο της ονομασίας δεν είναι πάντα έτσι, ακόμα κι αν δεν το αντιλαμβάνονται όλοι. Αν δε ακολουθούσαμε καθολικά το δόγμα Stallman, σύμφωνα με το οποίο η συντριπτική πλειονότητα των Linux διανομών δεν είναι ελεύθερο λογισμικό, δε θα είχαν συμβεί ποτέ άπειρα όμορφα πράγματα κι εμείς τώρα δε θα συζητούσαμε καν.
  17. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Ως προς την ερμηνεία της εκάστοτε άδειας, είναι αστείο το ότι επί δεκαετίες βασιζόμασταν σε μια υποθετική ισχύ της GPL, εφόσον αυτή ουδέποτε είχε δοκιμαστεί σε δικαστική αίθουσα. Ακόμα και σήμερα κι ενώ έχουν υπάρξει περιστατικά, εξακολουθεί να μην έχει δοκιμαστεί στην ολότητά της αλλά μόνο κατά περίπτωση. Και, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει καν σαφής ερμηνεία, μπορούσε λόγου χάρη ένας Κινέζος προγραμματιστής να υποστηρίξει ότι η GPL δεν είναι δεσμευτική. Ευτυχώς, εντός του δικαστηρίου επικυρώθηκε το ότι η GPL έχει δεσμευτική ισχύ συμβολαίου μεταξύ των μερών. Δυστυχώς, και ακόμα χειρότερα γιατί ορισμένοι μετέφεραν ψευδείς ειδήσεις, δεν επικυρώθηκε η νομική ισχύς όλων των όρων της GPL και αυτό το θέμα παραμένει ανοιχτό.

    Το πρόβλημα εδώ είναι ότι, όπως όλοι γνωρίζουμε, από τη στιγμή που θα χωθούν δικηγόροι, αυτοί δρουν με «δικηγορική» λογική ενώ οι δημιουργοί δεν επιθυμούν συνήθως τη σύγκρουση. Ψάξε δηλώσεις του Greg Kroah-Hartman επί του θέματος και θα δεις ότι συμφωνούν κι άλλοι πολλοί. Είπε ο άνθρωπος ότι, αντί να κυνηγάμε τον παραβάτη νομικά και να τον κάνουμε να εναντιωθεί απόλυτα, μπορούμε να μιλήσουμε μαζί του και να του δείξουμε πώς εμείς μπορούμε να προσφέρουμε σε αυτόν και γιατί είναι προς το συμφέρον του να ακολουθήσει τον «τρόπο» μας. Ανέφερε και το παράδειγμα γνωστής εταιρείας όπου εφαρμόστηκε αυτή η πρακτική και πέτυχε (αν κρίνουμε από το ότι σήμερα είναι ένας από τους μεγαλύτερους συνεισφέροντες).
  18. Προσωπικά θεωρώ το ρόλο των κερδοσκοπικών εταιριών παρασιτικό στο ευρύτερο κοινωνικό πεδίο. Στον καπιταλισμό ισχύει ο νόμος της ζούγκλας και δε θα υπάρξει καμιά κοινωνική εξέλιξη αν δεν ανατραπεί, καταστραφεί και αντικατασταθεί με κάποια άλλη μέθοδο οίκου νομής (οικονομίας) βασισμένης στην κάλυψη των αναγκών όσων δηλώνουν διαθέσιμοι να συμμετέχουν στην παραγωγική διαδικασία.
    Μπορεί τεχνικά να εκτιμώ τη δουλειά που γίνεται μέσα σε κάποιες εταιρίες ή στα πανεπιστήμια, δεν έχω όμως καμιά αμφιβολία ότι το τελικό προιόν θα στρέφεται ενάντια στον άνθρωπο.

    Για παράδειγμα η ρομποτική, ένας κλάδος που θα μπορούσε να μειώσει τις ώρες δουλειάς και να αυξήσει το ρυθμό παραγωγής, εξοικονομώντας χρόνο για έρευνα και καταπολεμώντας τη φτώχεια, σε συνθήκες καπιταλισμού θα καταφέρει το ακριβώς αντίθετο: ανεργία για τους εργαζόμενους και μεγαλύτερη ανισότητα πλουσίων-φτωχών.

    Φτάνουμε δηλαδή σε ένα σημείο όπου δουλεύουμε πιστεύοντας ότι συμβάλλουμε στην εξέλιξη και στο κοινό καλό, ενώ στην ουσία πυροβολούμε τα πόδια μας.
  19. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Δε διαφωνούμε καθόλου σε αυτό, τουλάχιστον επί της αρχής. Ο κοινός παράγοντας όμως και ταυτόχρονα ο άγνωστος X στο δυσεπίλυτο αυτό πρόβλημα είναι πάντα ο άνθρωπος, ως ατελής ύπαρξη. Άνθρωποι κάνουν το καλό, άνθρωποι λυγίζουν τις αρχές τους, άνθρωποι βλάπτουν συνειδητά άλλους.

    Υπάρχουν τεράστιες ανισότητες, όμως δεν τις προκάλεσε το εκάστοτε σύστημα. Αυτό δημιουργήθηκε για να τις εντείνει, προς όφελος πάντα των δημιουργών του. Αλλά ο άνθρωπος επιθυμούσε περισσότερα «πλούτη» από τους άλλους αιώνες πριν υπάρξει ο καπιταλισμός ως ιδέα και ο πρώτος που έσφαξε άλλον για ένα κομμάτι γης δε φορούσε σακάκι, ούτε ήταν CEO. Γι' αυτό και προσωπικά είμαι κάθετα αντίθετος με τη στόχευση ενάντια στο φαινόμενο κι όχι στις αιτίες που το δημιουργούν. Απλά, στην πορεία ανακαλύψαμε ως ανθρωπότητα τρόπους ώστε να πετυχαίνουμε μεγαλύτερο κέρδος πιο εύκολα και πιο αποδοτικούς τρόπους εκμετάλλευσης.

    Η λύση όμως, αν υπάρχει τέτοια, δεν είναι τόσο απλή όσο το «κάτω ο καπιταλισμός» του σήμερα. Χθες ήταν «κάτω η φεουδαρχία», αύριο θα είναι κάτι άλλο. Πώς θα εξαλείψουμε την πλεονεξία ας πούμε; Δεν έχουμε απάντηση. Δε φτάνει ένα «δίκαιο» σύστημα. Το ότι εσύ κι εγώ δεν επιθυμούμε τίποτα περισσότερο από τα «επαρκή», δε σημαίνει ότι κάνει το ίδιο και κάποιος τρίτος. Και, δυστυχώς, το «βγάλε λεφτά χωρίς κόπο» πάντα υπερνικά το «εργάσου για αυτά που θα αποκτήσεις». Κι αν ποτέ καταφέρουμε να πείσουμε αυτόν τον τρίτο χωρίς να θρηνήσουμε τη μισή ανθρωπότητα σε θύματα, μετά θα έχουμε το πρόβλημα της βιωσιμότητας της νέας κατάστασης στο διηνεκές. Σε όλα αυτά σκαλώνουμε ως ανθρωπότητα, μην έχοντας βάσιμες λύσεις, αλλά και σε «ιδέες» που δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα.
  20. Σαν απόγονοι μαιμούδων, έχουμε έμφυτη την τάση για μιμητισμό. Μιμούμαστε τις κοινότητες εντόμων που συσσωρεύουν τρόφιμα ερχόμενες σε αντιπαράθεση με άλλα "έθνη" του είδους τους. Αλλά -hello?- υπάρχουν πολύ πιο εξελιγμένες κοινότητες έμβιων όντων που δε χρειάζεται να συσσωρεύουν τροφή πέρα από το λίπος τους.
    Κι αυτή τη διέξοδο την έχει διανοηθεί ο άνθρωπος πολύ πριν τη φεουδαρχία.

    Τα παρακάτω λόγια του Γιεζουά χρονολογούνται από τη δουλοκτητική εποχή και -υποτίθεται- ότι ολόκληρη η "πολιτισμένη" ανθρωπότητα τα έχει διδαχτεί, και μάλιστα με *θρησκευτική* ευλάβεια:

    ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν;
    τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;
    καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνουσιν· οὐ κοπιῶσιν οὐδὲ νήθουσιν·
    λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.
    εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον ὁ θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;
    μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, Τί φάγωμεν; ἤ, Τί πίωμεν; ἤ, Τί περιβαλώμεθα;
    πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητοῦσιν· οἶδεν γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων.
    ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.
    μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον, ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει αὑτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.
    (Κατα Ματθαίον ς' 25-34)

    Να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν υιοθετώ ούτε "τας γραφάς" ούτε κάποιο θρησκευτικό δόγμα. Τουλάχιστον μέχρι να τεθούν σε επιστημονική βάση. Ομως δεν παύουν να αποτελούν απόδειξη ότι ο άνθρωπος γνωρίζει τι να κάνει για να ξεφύγει από τη δίνη της αυτοκαταστροφής του. Απλά δεν το κάνει.