Η επαναλειτουργία του site και η επιστροφή των χρηστών

Συζήτηση στην κατηγορία 'Ιδέες - Προτάσεις - Ανακοινώσεις osarena' που ξεκίνησε ο χρήστης Χάρης, 28 Μαι 2017.

  1. Τώρα το κράτος της έκοψε το κοινωνικό επίδομα διότι έχει χρήματα να ζήσει πλέον.

    Ναι, το κάνουν αυτό.

    Του είπε του γνωστού μου ότι στην Αυστραλία είναι καλύτερα να μην εργάζεσαι παρά να εργάζεσαι, διότι οι παροχές είναι καλές και η διαφορά των χρημάτων που παίρνουνε ελάχιστη σε σχέση με τον εργαζόμενο.

    Ναι αλλά, το επίδομα πρέπει να έχει μια προθεσμία, η κάτι παρεμφερές, παρουσία κάθε μήνα στον ΟΑΕΔ, και αν σου προτείνουν δουλειά που σου βρήκαν, μέσα σε τόσα χιλιόμετρα απόσταση από την οικία σου, πρέπει στην τρίτη πρόταση να αποδεχθείς, αλλιώς το επίδομα κόβεται. Η θα πρέπει να παρακολουθήσεις υποχρεωτικά το ΚΕΚ (διαλέγεις ένα), και αφού πάρεις πτυχίο από το ΚΕΚ, πάλι σου ξαναψάχνουν δουλειά. Εδώ, αν δεν σου βρουν στις παρουσίες τις μηνιαίες, το επίδομα των 360 Ε σταματά σε 1 χρόνο περίπου.

    Να είναι καλά η τεχνολογία και η εξέλιξη όπου ο καπιταλευόμενος να ζει καλύτερα από τον καπιταλιστή του 16ωρου και 20ωρου.

    Υπερβολές. Σίγουρα υπάρχουν τα κυκλώματα διακίνησης trafficing, (ο ίδιος ο μετανάστης δεν ξέρει τι θα βρει, όπως και εδώ, άλλα του λένε άλλα βρίσκει, και εκεί στην Βόρεια Ευρώπη δηλαδή). Αυτό που ξέρω είναι πως τους κρατούν σαν συμβασιούχους για κάποιους μήνες, και μετά απελαύνουν, για να μην χορηγήσουν ιθαγένεια.

    Αυτό λέω, που προσπαθώ να καταλάβω, είναι το πως συμπέρανες πως διαμέσου της τεχνολογίας, είδες μια εξίσωση ανθρώπων από δύο διαφορετικές τάξεις. Πως το εννοείς, αν δηλαδή ένας αστός, και ένας λαϊκός μπορούν να μιλάνε μαζί στο Twitter η το Fb;
  2. γιατι πχ δεν ακουσα ποτε για το ρισκο που εχει ενας εργαζομενος που κανει επικινδυνη εργασια

    ΑΚΡΙΒΩΣ! ! !


    Οι φιλελεδες λοιπον, ειδικα κατα τη διαρκεια του ψυχρου πολεμου, ειχαν το προβλημα οτι η δικη τους θεωρεια ελεγε οτι ο εργοδοτης πρεπει να κλεβει τον εργαζομενο για να λειτουργησει και εψαχναν διαφορους τροπους για να δικαιολογησουν την αδικια. Παρουσιαστηκαν διαφοροι που επιχειρησαν να το κανουν αυτο αλλά οι προτασεις τους ηταν τοσο γελοιες που γελαγαν και οι φιλελε οικονομολογοι , μεχρι που σχετικα πιο προσφατα παρουσιαστηκε αυτος ο τυπος , δε θυμαμαι το ονομα του, που επιχειρησε να παρακαμψει με μη οικονομικο τροπο το αγκαθι αυτο με τα περι ρισκου του επιχειρηματια. Οι απανταχου φιλελεδες το βρηκαν καλη ιδεα για να θολωσουν τα νερα , να δικαιολογησουν την αδικια και να δημιουργησουν συναινεση στην εκμεταλλευση, οποτε το υιοθετησαν γρηγορα στη διδασκαλια της οικονομιας και τωρα διδασκεται και προφανως πετυχαν το σκοπο τους στην προπαγανδα.

    Κατάλαβα. Εγώ Itsok αυτό ξέρεις που το είχα διαβάσει, στο μάθημα της Γενικής Λογιστικής, που γινόταν παράλληλα με μαθήματα πληροφορικής σε ένα ιδιωτικό ΙΕΚ. Υπήρχε σε ένα βιβλίο της δεκαετίας του 80, 1983 περίπου. Από τότε ίσως έχει αλλάξει η άποψη και η διδαχή, η κρατήθηκε όπως λες και εσύ. Πολύ ενδιαφέρουσα η άποψη σου.
  3. Μπα, δεν το βλέπω αυτό Pragma Linux. Μήπως δεν έχεις ζήσει τα 80ς για να κάνεις την σύγκριση; Συγκρίνεις τη σημερινή, αδιαφορία και απόσταση θα έλεγα, με την πόλωση της εποχής εκείνης, της πλαστικής σημαίας, των μεγάλων συγκεντρώσεων, των πολιτικών καφενείων, και επαφών καθημερινής ζωής και τους καυγάδες;

    Όχι, σήμερα δεν βλέπω την πόλωση του τότε δικομματισμού, ευτυχώς. Το αντίθετο μάλιστα. Νομίζω πως αυτή την εικόνα προσπαθούν να την δημιουργήσουν οι εκπομπές στα παράθυρα. Τις τεχνητές αντιθέσεις. Εκτός αν εννοούμε πόλωση μεταξύ αγανακτισμένων και νεοφιλελεύθερων πιο γενικά. Χμ, εγώ θα το έλεγα απομάκρυνση και απομόνωση οι μεν από τους δε. Όχι πόλωση, σύγκρουση.

  4. Εσύ παραμένεις σταθερός στην θέση πως βλέπω το στραβό, το παράνομο, το αντικανονικό, όπως θέλεις τέλος πάντων πες το, και αν δεν το καταγγείλω και σιωπώ, είμαι ηθικός συνένοχος. Και, εν συνεχεία πως μια τέτοιου είδους καταγγελία δεν αποτελεί κάρφωμα η ρουφιανιά.

    Θέλω να το θέσω αλλιώς. Γιατί ο πολίτης θα πρέπει να κάνει ο ίδιος τον χωροφύλακα, τη στιγμή που ο ρόλος αυτός ανήκει στην Πολιτεία. Γιατί να καλύπτει ο πολίτης το κενό που αφήνει η Πολιτεία να ελέγξει για την παρανομία, στην περίπτωση μας τη μη έκδοση των αποδείξεων.

    Αυτό δεν μας θυμίζει το ΥΤ που προσπάθησε να κάνει τους χρήστες καρφιά σε videos με πνευματικά δικαιώματα; Διότι απλά πέταξε το μπαλάκι στους χρήστες. Σου λέει, γιατί να κάνω εγώ τη βρωμοδουλειά, πόσο θα μου κοστίσει να βάλω κυβερνοχωροφυλάκους, δεν το αναθέτω στον απλό χρήστη, να τη βγάλω και τσάμπα, και να έχω και 24ωρο έλεγχο των videos μου στα copyrights.

    O πολίτης της καθημερινότητας δεν θα δεχτεί απειλές νομίζεις, δεν θα δεχτεί αντιμηνύσεις για δήθεν συκοφαντική δυσφήμηση, μηνύσεις που μπορεί να μην έχει την δυνατότητα να τις αντιμετωπίσει στα δικαστικά έξοδα. Μέχρι και επιθέσεις από μπράβους μαγαζιών μπορεί να δεχτεί πολίτης που θα κάνει καταγγελία.

    Τελευταία, σε καταγγελία μέλη φιλοζωικής για φόλες από μαγαζιά, υπήρξαν όπως διάβασα σε ανάρτηση μέλους της φιλοζωικής, απειλές από μέρους τους. Βασικά, η δημοτική αρχή πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο, και να ελέγχει.
  5. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Έχω στην Αυστραλία τέσσερις θείες (ήταν πέντε αλλά η μία μας άφησε), με τους αντίστοιχους θείους, μπόλικα ξαδέρφια και ανήψια. Θεωρώ ότι είναι επαρκής αριθμός για να γνωρίζω δυο-τρία πράγματα. Όσον αφορά λοιπόν τα κοινωνικά επιδόματα, η χώρα συγκαταλέγεται (τουλάχιστον συγκαταλεγόταν μέχρι πριν μερικά χρόνια, δεν παρακολουθώ τις τρέχουσες εξελίξεις) στις κορυφαίες του πλανήτη. Προσφέρονται διάφορα σε διάφορες κατηγορίες ανθρώπων. Πώς το έχουν καταφέρει; Χωρίς να μαλώνουν για «ιδεολογικούς» προσανατολισμούς και κάνοντας το αυτονόητο: σε περιόδους που η οικονομία πάει καλά, αποταμιεύουν για να έχουν. Κι όταν λέμε αποταμιεύουν, εννοούμε ότι πληρώνουν φόρους. Κι έτσι έχουν χτίσει αυτό το σύστημα που δεν είναι μεν ακριβώς όπως το περιγράφει ο asinoro (δεν είναι τόσο μεγάλα τα επιδόματα ώστε να κάθεται και να τα ξύνει ο κάθε δικαιούχος), επαρκεί δε για να ζει κάποιος με αξιοπρέπεια. Με την προοπτική πάντα ότι θα αναζητήσει «κανονικό» εισόδημα.

    Εντούτοις, η χώρα έχει και πολλές μαύρες κηλίδες στα κοινωνικο-οικονομικά (και όχι μόνο). Για παράδειγμα, σχεδόν κάθε εργαζόμενος θα χρειαστεί τουλάχιστον μια φορά κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου του ενίσχυση από κάποιο επίδομα. Ίσως όμως ακριβώς αυτό, το ότι δηλαδή λίγο-πολύ όλοι θα περάσουν από εκεί, να είναι που κάνει τους πολίτες να αναγνωρίζουν τη σημασία της ύπαρξης αυτής της βοήθειας κι ενδεχομένως να μην παραπονιούνται για τους φόρους που καλούνται να πληρώσουν.

    Σε άλλα νέα, αυτή την περίοδο είναι σε εξέλιξη ένα κοινωνικό πείραμα στη Φινλανδία, το οποίο έχει ως εξής: επιλέχθηκαν περίπου 2000 άτομα, τα οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή λάμβαναν κάποιο επίδομα (και η Φινλανδία είναι μεταξύ των πρωτοπόρων σε αυτόν τον τομέα) και στα άτομα αυτά δίνεται πλέον μηνιαίο επίδομα €560, άνευ όρων. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δε χρειάζεται να πετύχουν κάποιους στόχους για να συνεχίσουν να το παίρνουν και, ακόμα κι αν καταφέρουν να βρουν σταθερή δουλειά, δε θα κοπεί το επίδομα αυτό. Το πείραμα ξεκίνησε τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους και θα ολοκληρωθεί στο τέλος του 2018, ενώ τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν το 2019. Να σημειωθεί ότι οι ερευνητές δεν έχουν καμία αλληλεπίδραση με τα «υποκείμενα» και απλά παρακολουθούν μέσω δημόσιων στοιχείων την πορεία τους και το πώς διαχειρίζονται τα λεφτά κι αν προσπαθούν ενεργά να βρουν κανονική εργασία.

    Το πείραμα αυτό έχει πολεμηθεί σε μεγάλο βαθμό. Το χτύπησαν ιδεολογικά αντίθετοι (για προφανείς λόγους), το χτύπησαν και άσχετοι που δεν κατανοούν τη φύση του (το πείραμα έχει στόχο, μεταξύ άλλων, να αποδείξει ή να καταρρίψει την πεποίθηση ότι αυτό που γενικά αποκαλείται «βασικό εισόδημα» λειτουργεί ανασταλτικά ως προς την αναζήτηση εργασίας). Και ποιοι άλλοι το χτύπησαν λέτε; Τα πανταχού παρόντα «εργατικά σωματεία». Οι γνωστοί μας συνδικαλιστές. Αυτοί το κάνουν με το πρόσχημα ότι το επίδομα αυτό δε βοηθάει μακροπρόθεσμα (πώς το ξέρουν, αφού δεν υπάρχουν στοιχεία; ) κι ότι δεν είναι γενικευμένο στον πληθυσμό (το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τον -αβάσιμο- ισχυρισμό ότι δε βοηθάει. Αν δε βοηθάει, γιατί να το παίρνουν όλοι; ). Η πραγματικότητα όμως, όπως μαθαίνω, είναι ότι στη Φινλανδία αυτά τα «εργατικά σωματεία» διαχειρίζονται τους πόρους που προορίζονται για επιδόματα εργασιακά/ανεργίας. Αυτό, όπως καταλαβαίνετε, σημαίνει ότι το εν λόγω πείραμα και τυχόν ανάλογες ενέργειες τους χαλάει την κατάσταση. Επαναλαμβάνω, των συνδικαλιστών.

    Έτσι λοιπόν, αν και υπολείπεται περισσότερο από ένας χρόνος, το πείραμα έχει ήδη κουτσουρευτεί εξαιτίας των πιέσεων και αρκετοί θεωρούν ότι τελικά θα αποτύχει να παραδώσει έγκυρα στοιχεία. Κι αν συμβεί αυτό, θα συνεχίσουμε παγκόσμια να μαλώνουμε για το αν το «βασικό εισόδημα» μετατρέπει τους ανθρώπους σε τεμπέληδες ή αν όντως βοηθάει, χωρίς καμία από τις δύο πλευρές να έχει επαρκή απτά στοιχεία.
  6. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί σου φαίνεται περίεργο αυτό που λέω. Αυτή η νοοτροπία του «καρφώματος» είναι ένας από τους λόγους που η ρουφιάνα η κοινωνία έχει μείνει δεκαετίες πίσω. Αν τυχόν έχεις στο νου σου συγκεκριμένες καταστάσεις όπου το νόμιμο δε συμβαδίζει με το ηθικό, θα σε παραπέμψω σε προηγούμενα σχόλια όπου ο Pragma_linux έφερε το παράδειγμα της Μαρίκας και πιστεύω από τις απαντήσεις μου να κατανοήσεις ότι δεν αναφέρομαι σε αυτές τις περιπτώσεις.

    Αν και προσωπικά διαφωνώ κάθετα με τη σύγχρονη έννοια της λέξης «Πολιτεία», δεν αντιλαμβάνεσαι ότι μιλάς για μια ιδανική κατάσταση που δεν υφίσταται; Για να λειτουργεί σωστά η Πολιτεία και να μπορεί να ανταπεξέλθει στο ρόλο της, απαιτούνται πρώτα από όλα πραγματικοί πολίτες κι όχι μοσχάρια που βόσκουν ανέμελα μακριά από τις ευθύνες, οι οποίοι θα φροντίζουν, μεταξύ άλλων, ώστε να εκλέξουν άξιους συνανθρώπους και δε θα ψηφίζουν με βάση το ατομικό τους συμφέρον. Βλέπεις εσύ να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Χρειάζεται επίσης και η αρωγή των πολιτών. Η Πολιτεία, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι αποτελείται από άδολους ανθρώπους, ούτε παντοδύναμη είναι ούτε πανταχού παρούσα. Είπατε σε άλλο σχόλιο για την πόλωση. Τι είναι η πόλωση Χάρη; Η τεχνητή συγκέντρωση του κοπαδιού (aka ψηφοφόροι) με στόχο να στραφεί εναντίον ενός άλλου κοπαδιού κι έτσι να ενισχύσει τη θέση του το εκάστοτε κόμμα δεν είναι; Σκέψου λοιπόν τι θα συνέβαινε αν το κοπάδι έπαυε να είναι τέτοιο και συντασσόταν πίσω από τους συνανθρώπους μας που θέλουν και μπορούν να προσφέρουν σε όλους.

    Ας πάρω όμως τη δική σου θέση ότι όλα είναι δουλειά της Πολιτείας κι ο πολίτης δεν πρέπει να επεμβαίνει. Σου φέρνω δύο πρόσφατα παραδείγματα: α) πάει ο οικονομικός έλεγχος σε ένα κατάστημα. Αυτή είναι η δουλειά του κι αυτό θέλεις να κάνει, σωστά; Λέει λοιπόν ο καταστηματάρχης «δε σας αφήνω να μπείτε» και τους ξυλοφορτώνει. Ποιος έχει άδικο σε αυτή την περίπτωση και ποιο είναι το επόμενο βήμα; Να σου πει η Πολιτεία «εγώ φιλαράκι προσπάθησα»; Να πάνε εξοπλισμένοι αστυνομικοί την επόμενη φορά; Να τον αφήσουν γιατί είναι δύσκολη περίπτωση; Τι; Για το παράδειγμα αυτό έχω στο μυαλό μου την πολύ συγκεκριμένη περίπτωση εκείνου που έλεγε «τα έχω όλα νόμιμα αλλά δε θα μπείτε» και τελικά, όταν κατάφεραν να μπουν, βρήκαν παρανομίες. Ε, λοιπόν, για εμένα αυτός είναι χαμερπής και για φτύσιμο κι αν τυχόν κάποιος γνώριζε πώς και τι αλλά είπε να μην «καρφώσει», αυτός ο κάποιος είναι ένα ον που δε θα επιθυμούσα να υπάρχει στο μέλλον της κοινωνίας μου.

    Παράδειγμα β) μέρος της Πολιτείας είναι και η εξουσία που ονομάζουμε Δικαιοσύνη. Αυτή τη στιγμή λοιπόν, με απόφαση της Πολιτείας βρίσκεται φυλακισμένη μια αθώα κοπέλα, ενώ δεν υπάρχει ούτε μισό βάσιμο στοιχείο εναντίον της. Η κοπέλα αυτή ήταν ακαδημαϊκός, που σημαίνει μυαλό από αυτά που μας λείπουν, και η Πολιτεία που λες της κατέστρεψε τη ζωή. Σε ρωτάω τώρα, εσύ ως πολίτης κοιμάσαι ήσυχος τα βράδια γνωρίζοντας αυτό; Εμπιστεύεσαι την Πολιτεία ή τέλος πάντων θεωρείς ότι δεν πρέπει να παρέμβουμε ως πολίτες; Μήπως εντοπίζεις το άδικο αλλά πιστεύεις ότι θα διορθωθεί από μόνο του;
  7. asinoro Banned

    Εδώ οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για τους ίδιους τους τους εαυτούς, τρώνε, πίνουνε, καπνίζουνε, έχουν ξεχαρβαλώσει, έχουν γίνει μαλθακοί, λιποσακούλες, θα ενδιαφερθούν για τους άλλους, τον συνάνθρωπό τους;
  8. Πολύ ωραία απάντηση S.Falls. Νομίζω καλύπτει κάποιες απόψεις μου πάνω στην τραγικότητα (με την θεωρητικό προσδιορισμό του θεατρικού αρχαίου δράματος) της ύπαρξής μας σαν πολίτες σε μια μοντέρνα κοινωνία ανθρώπων.
    Ο debianass νομίζω ένιωσε το ίδιο κύμα όπως και 'γω στο αποτέλεσμα του συνυρμού της συζήτησης και έθεσε τη δικιά του άποψη επιλύσεως. Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να καταλήξω σε μια πρακτική ή θεωρία all inclusive που να ικανοποιεί τις πολιτικές, ηθικές, απόψεις περί Θείου, καλλιτεχνικές, φιλοζω'ι'κές και ένα μάτσο ακόμη πλευρές που έχει ο χαρακτήρας μου (προσωπικότητά μου). Έρχομαι πάμπολλες φορές σε εσωτερικές συγκρούσεις και αν και νομίζω ότι δε διακρίνομαι σαν αδρανές άτομο, αλλά σαν ένα αρκετά ενεργό και ζωντανό, νιώθω μέσα μου ανικανότητα να αποδώσω φόρο τιμής σε κάποια θεωρία, κοσμοθεωρία, θρησκεία, κ.λ.π. και να καταταγώ σαν οπαδός της. Στην καθημερινότητα προσπαθώ κ πολλές φορές δίνω γρήγορα κ επιτυχώς λύσεις αλλά κάποιες φορές σε κοινωνικά θέματα η κατανόηση πολλών παραμέτρων και εναλλακτικών με εμποδίζει να πάρω σαφή θέση που να εκφράζεται σαν απολυτότητα.
    Βέβαια αν είμουν κυβερνήτης, δεν είμαι και γι'αυτό βρίζω εκ'του ασφαλούς σαν το Χατζηχρήστο στις ταινίες, θα έπρεπε να έπερνα αποφάσεις με μεγάλη δόση απολυτότητας. Αλλά επειδή έτυχε να είμουν κυβερνήτης, έστω σε μικρές κολεκτίβες κατα καιρούς (ας πούμε κάποτε στο στρατό, πολύ παλιά είμουν λοχίας και έπρεπε να διατάξω 6 νέους σε μια δύσκολη κατάσταση) νομίζω ότι μόνο αν βρεθείς στη συγκεκριμένη κατάσταση μπορείς να δεις σχετικά επιτυχώς τις ανάγκες του κυβερνήτη, οπότε και αυτό το αποφεύγω. Δλδ να εκφράζω θεωρίες περί εξουσίας. Προς το παρών έχω μια περίφημη σχέση με τους εργαζόμενούς μου και με όσους είχα στο παρελθόν κρατάμε μια περίφημη σχέση, σχεδόν αδερφική.
    Δε ξέρω αν είχε κάποιο νόημα η απάντησή μου ή αν έδωσε μια άποψη ενός πολίτη παρόμοιου με εμένα ή αν υπάρχει άλλος σαν εμένα. Αυτός είναι ο Πράγμα. Ελπίζω να προωθώ ή να συμβάλλω στη συζήτηση. Αν και η συμμετοχή μου στο Αρένα είναι μάλλον ανέκδοτο αφού είδα ότι έχω πάνω από 20 μέρες να μπω. Σόρυ μπόις αν δεν απάντησα σε κάποιον ή έχω χάσει τελείως το συνυρμό της συζήτησης αλλά τόσος χρόνος μου μένει.
    Τα λέμε! Για όλους τους συμμετέχοντες !
  9. Πώς το έχουν καταφέρει; Χωρίς να μαλώνουν για «ιδεολογικούς» προσανατολισμούς και κάνοντας το αυτονόητο: σε περιόδους που η οικονομία πάει καλά, αποταμιεύουν για να έχουν. Κι όταν λέμε αποταμιεύουν, εννοούμε ότι πληρώνουν φόρους. Κι έτσι έχουν χτίσει αυτό το σύστημα που δεν είναι μεν ακριβώς όπως το περιγράφει ο asinoro (δεν είναι τόσο μεγάλα τα επιδόματα ώστε να κάθεται και να τα ξύνει ο κάθε δικαιούχος), επαρκεί δε για να ζει κάποιος με αξιοπρέπεια. Με την προοπτική πάντα ότι θα αναζητήσει «κανονικό» εισόδημα.

    Περίμενε γιατί με μπέρδεψες. Άλλο είναι αποταμιεύω, και άλλο πληρώνω φόρους. Αποταμιεύω σημαίνει πως αφού πληρώσω και τους φόρους μου, μου μένει κάτι, και είτε το βάζω σε μια τράπεζα (μπού ου ου), είτε αγοράζω ορισμένα είδη όχι άμεσης καταναλωτικής ανάγκης, ας πούμε κάνω μια αναβάθμιση στον υπολογιστή, είτε παίρνω μερικά ρούχα, η νέα οικοσκευή, κουζίνα, ψυγείο.

    Εντούτοις, η χώρα έχει και πολλές μαύρες κηλίδες στα κοινωνικο-οικονομικά (και όχι μόνο). Για παράδειγμα, σχεδόν κάθε εργαζόμενος θα χρειαστεί τουλάχιστον μια φορά κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου του ενίσχυση από κάποιο επίδομα.

    Άρα οι μισθοί δεν ανταποκρίνονται στα έξοδα, και αυτό το επίδομα έχει την θέση που είχε σε εμάς το δώρο Χριστουγέννων, με το οποίο βούλωνες ορισμένες τρύπες, έκανες επισκευές. Ενώ τώρα, τι γίνεται, έχεις ακόμα και ασυντήρητο τον ηλιακό, το κλιματιστικό, και το αυτοκίνητο. Στην Αθήνα, το βλέπεις καθαρά αυτό στα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν. Πρόσφατα είδα ένα που κυκλοφορούσε και με σκασμένο λάστιχο.

    Ίσως όμως ακριβώς αυτό, το ότι δηλαδή λίγο-πολύ όλοι θα περάσουν από εκεί, να είναι που κάνει τους πολίτες να αναγνωρίζουν τη σημασία της ύπαρξης αυτής της βοήθειας κι ενδεχομένως να μην παραπονιούνται για τους φόρους που καλούνται να πληρώσουν.

    Ναι αλλά άμα το επίδομα πηγαίνει στην κάλυψη του φόρου, τότε τι επίδομα είναι, σου δίνω κάτι και σου το παίρνω μετά.

    Σε άλλα νέα, αυτή την περίοδο είναι σε εξέλιξη ένα κοινωνικό πείραμα στη Φινλανδία, το οποίο έχει ως εξής: επιλέχθηκαν περίπου 2000 άτομα, τα οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή λάμβαναν κάποιο επίδομα (και η Φινλανδία είναι μεταξύ των πρωτοπόρων σε αυτόν τον τομέα) και στα άτομα αυτά δίνεται πλέον μηνιαίο επίδομα €560, άνευ όρων.

    Εννοείς είτε άνεργος είσαι είτε εργαζόμενος;

    Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δε χρειάζεται να πετύχουν κάποιους στόχους για να συνεχίσουν να το παίρνουν και, ακόμα κι αν καταφέρουν να βρουν σταθερή δουλειά, δε θα κοπεί το επίδομα αυτό.

    Soul, για να επιδιώξεις να ψάξεις για δουλειά, πρέπει να συμβαίνουν ορισμένα πράγματα, ένα είναι ο μισθός από την δουλειά να υπερβαίνει πολύ το επίδομα ανεργίας. Αν εδώ για παράδειγμα το επίδομα είναι 360 Ε και ο βασικός 580 Ε (που δεν είναι, ουσιαστικά 400 Ε δίνουν πολλοί). Δεύτερη προϋπόθεση είναι πως το επίδομα δεν το παίρνεις για πολύ καιρό, τρίτο πως είσαι νέος και πρέπει να κάνεις σταδιοδρομία, η να μην χάνεις ένσημα, η τέλος να ακολουθείς μια σχολή μαθητείας του ΟΑΕΔ που είναι δωρεάν.

    Το πείραμα ξεκίνησε τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους και θα ολοκληρωθεί στο τέλος του 2018, ενώ τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν το 2019. Να σημειωθεί ότι οι ερευνητές δεν έχουν καμία αλληλεπίδραση με τα «υποκείμενα» και απλά παρακολουθούν μέσω δημόσιων στοιχείων την πορεία τους και το πώς διαχειρίζονται τα λεφτά κι αν προσπαθούν ενεργά να βρουν κανονική εργασία.

    Το κατανοώ, αλλά σκέφτηκες μήπως το πείραμα είναι μυστικό και αποσκοπεί στην έρευνα για την λειτουργία της ελεύθερης αγοράς; Αν δηλαδή οι χαμηλοί μισθοί πάγωσαν την αγορά, αν δοθεί πίσω ένα ποσό στον εργαζόμενο, αυτός θα το ξοδέψει σε κάτι καταναλωτικό, και σε τι, για να τονωθεί η αγορά και να λειτουργήσει το σύστημα.

    Το πείραμα αυτό έχει πολεμηθεί σε μεγάλο βαθμό. Το χτύπησαν ιδεολογικά αντίθετοι (για προφανείς λόγους), το χτύπησαν και άσχετοι που δεν κατανοούν τη φύση του (το πείραμα έχει στόχο, μεταξύ άλλων, να αποδείξει ή να καταρρίψει την πεποίθηση ότι αυτό που γενικά αποκαλείται «βασικό εισόδημα» λειτουργεί ανασταλτικά ως προς την αναζήτηση εργασίας).

    Αν είναι χαμηλό Soul, ναι λειτουργεί ανασταλτικά, διότι η σύγκριση των 360 Ε με τα 400 Ε, το να δουλεύεις 8 + 2 ώρες (οι 2 αυθαιρέτου), κάνει τον υποψήφιο εργαζόμενο να εξαντλήσει την περίοδο επιδόματος και μετά να πιάσει δουλειά, αν βρει.
    Αν όμως ο βασικός είναι καλός, η προοπτική σταδιοδρομίας επίσης καλή, φυσικά και θα ψάξεις, αν βρεις μάλιστα στην ειδικότητα που σε ενδιαφέρει, ακόμα καλύτερα.

    Και ποιοι άλλοι το χτύπησαν λέτε; Τα πανταχού παρόντα «εργατικά σωματεία». Οι γνωστοί μας συνδικαλιστές. Αυτοί το κάνουν με το πρόσχημα ότι το επίδομα αυτό δε βοηθάει μακροπρόθεσμα (πώς το ξέρουν, αφού δεν υπάρχουν στοιχεία; )

    Εξαρτάται σε τι περίοδο δίνεται, αλλά και τα κίνητρα. Εμένα μου μυρίζει σαν μυστική έρευνα για τόνωση η όχι της αγοράς.

    κι ότι δεν είναι γενικευμένο στον πληθυσμό (το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τον -αβάσιμο- ισχυρισμό ότι δε βοηθάει. Αν δε βοηθάει, γιατί να το παίρνουν όλοι; ). Η πραγματικότητα όμως, όπως μαθαίνω, είναι ότι στη Φινλανδία αυτά τα «εργατικά σωματεία» διαχειρίζονται τους πόρους που προορίζονται για επιδόματα εργασιακά/ανεργίας. Αυτό, όπως καταλαβαίνετε, σημαίνει ότι το εν λόγω πείραμα και τυχόν ανάλογες ενέργειες τους χαλάει την κατάσταση. Επαναλαμβάνω, των συνδικαλιστών.

    Κοίταξε να δεις Soul, το ερώτημα ας το βάλουμε, γιατί να μην είναι εντάξει ο βασικός, και να παίρνεις κάτι σαν έξτρα επίδομα ενώ το δικαιούσαι στον βασικό; Γιατί δηλαδή να είναι το στιλ του άντε να σου δώσουμε και ένα επίδομα.

    Έτσι λοιπόν, αν και υπολείπεται περισσότερο από ένας χρόνος, το πείραμα έχει ήδη κουτσουρευτεί εξαιτίας των πιέσεων

    Καταλαβαίνω, μα οι πιέσεις μπορεί να προέρχονται από την γενικευμένη πολιτική των χαμηλών μισθών.

    και αρκετοί θεωρούν ότι τελικά θα αποτύχει να παραδώσει έγκυρα στοιχεία. Κι αν συμβεί αυτό, θα συνεχίσουμε παγκόσμια να μαλώνουμε για το αν το «βασικό εισόδημα» μετατρέπει τους ανθρώπους σε τεμπέληδες ή αν όντως βοηθάει, χωρίς καμία από τις δύο πλευρές να έχει επαρκή απτά στοιχεία.

    Απάντησα παραπάνω. Σημασία έχει η διαφορά του επιδόματος ανεργίας από τον βασικό. Εσύ τι πιστεύεις;
  10. Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να καταλήξω σε μια πρακτική ή θεωρία all inclusive που να ικανοποιεί τις πολιτικές, ηθικές, απόψεις περί Θείου, καλλιτεχνικές, φιλοζω'ι'κές και ένα μάτσο ακόμη πλευρές που έχει ο χαρακτήρας μου (προσωπικότητά μου).

    Ψάχνεις λοιπόν την θεωρία των πάντων που ψάχνει και ο Stephen Hawking για την φυσική. Αυτή ενδέχεται και να μην υπάρχει έτσι; Δηλαδή άλλοι κανόνες διέπουν τον μακρόκοσμο, άλλοι τον μικρόκοσμο. Ίσως και στην ψυχολογία, τελικά θεωρία των πάντων να μην εφαρμόζεται. Να ψάχνουμε δηλαδή έναν συνδετικό ιστό που να φέρνει όλα αυτά μαζί κάτω από μια κοινή ομπρέλλα. Μπορεί όμως και να γίνεται. Μπορεί με την μέθοδο της τομής όπως στα σύνολα, Α τομή Β, και να έχεις κοινά στοιχεία στην τομή.

    Έρχομαι πάμπολλες φορές σε εσωτερικές συγκρούσεις

    Μα δεν είσαι ο μόνος, η εσωτερική σύγκρουση σημαίνει δυναμικότητα.

    και αν και νομίζω ότι δε διακρίνομαι σαν αδρανές άτομο, αλλά σαν ένα αρκετά ενεργό και ζωντανό, νιώθω μέσα μου ανικανότητα να αποδώσω φόρο τιμής σε κάποια θεωρία, κοσμοθεωρία, θρησκεία, κ.λ.π. και να καταταγώ σαν οπαδός της.

    Νομίζω πως και εγώ κατά ένα μεγάλο μέρος αισθάνομαι έτσι, είναι ίσως η αύξηση της ηλικίας, γιατί όσο μεγαλώνουμε, τόσο κατασταλάζουμε και γινόμαστε πιο πολύ της ισορροπίας. Δεν μπορούμε πια να ακολουθούμε με ζήλο κάτι, άλλο όταν ήσουνα νέος, πως ακολουθούσες τότε ας πούμε τον Ολυμπιακό, πως σήμερα, σήμερα δεν ενδιαφέρεσαι τόσο.

    Στην καθημερινότητα προσπαθώ κ πολλές φορές δίνω γρήγορα κ επιτυχώς λύσεις αλλά κάποιες φορές σε κοινωνικά θέματα η κατανόηση πολλών παραμέτρων και εναλλακτικών με εμποδίζει να πάρω σαφή θέση που να εκφράζεται σαν απολυτότητα.

    Μα είναι το Wisdom. Η σοφία που αυξάνεται, και αποτρέπει από την απολυτότητα. Η σχετικότητα λοιπόν, υπάρχει και στην φύση, στην θεωρία της σχετικότητας.

    Βέβαια αν είμουν κυβερνήτης, δεν είμαι και γι'αυτό βρίζω εκ'του ασφαλούς σαν το Χατζηχρήστο στις ταινίες, θα έπρεπε να έπερνα αποφάσεις με μεγάλη δόση απολυτότητας.

    Εδώ, είναι σαν να είχες να αντιμετωπίσεις μια κατάσταση και να έβρισκες λύσεις. Αν αφήσεις την κατάσταση ως έχει χωρίς να κάνεις τίποτα, δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις λάθος. Απλώς αφήνεις το οτιδήποτε στην μοίρα του. Αν όμως παρέμβεις, πρέπει να πάρεις κάποιες αποφάσεις, και τα αποτελέσματα θα δείξουν αν έδρασες σωστά, η λάθος. Η δράση δηλαδή προϋποθέτει και το λάθος μέσα.

    Αλλά επειδή έτυχε να είμουν κυβερνήτης, έστω σε μικρές κολεκτίβες κατα καιρούς (ας πούμε κάποτε στο στρατό, πολύ παλιά είμουν λοχίας και έπρεπε να διατάξω 6 νέους σε μια δύσκολη κατάσταση) νομίζω ότι μόνο αν βρεθείς στη συγκεκριμένη κατάσταση μπορείς να δεις σχετικά επιτυχώς τις ανάγκες του κυβερνήτη, οπότε και αυτό το αποφεύγω. Δλδ να εκφράζω θεωρίες περί εξουσίας.

    Δεν είναι τόσο εύκολο. Εγώ έχω τώρα ορισμένα γατιά, και με έχει φάει η κτηνίατρος να τα στειρώσω, διαφορετικά θα πάθουν όπως μου λέει καρκίνο η πυομήτριο. Από την άλλη, δεν έχουνε φωνούλα να μου πούνε, "όχι δεν δέχομαι να με στειρώσεις, κι' ας πάθω ότι είναι να πάθω", επίσης μπορεί να έχω και παρενέργειες και να χάσω κάποιο ζώο στην επέμβαση.

    Κι' όμως εδώ θα ασκήσω μια εξουσία στις γάτες μου. Δεν θέλω να το κάνω, αλλά αν φτάσουμε στον καρκίνο η στο πυομήτριο, θα φταίω πάλι εγώ. Φυσικά δεν μπορώ να τα ελευθερώσω στην φύση. Το πιο πιθανόν να πεθάνουν σύντομα, η αν σωθούν να αρχίσουν να αναπαράγονται σε νέα αδέσποτα ως αστείρωτα, δημιουργώντας άλλο πρόβλημα επόμενων αδέσποτων.

    Εξάλλου, δεσποζόμενο ζώο είναι τι; Εξουσιαζόμενο αφού υπάρχει ο δεσπότης. Βεβαίως εγώ είμαι υπεύθυνος για την άριστη τους διαβίωση, υγεία, και την ευτυχία, αυτό είναι η επιδίωξη μου, και η υποχρέωση, αφού τα ανέλαβα.

  11. Μην ανησυχείς ρε συ, δεν βγήκε ακόμα ο ΕΝΦΙΑ, στο τέλος Σεπτεμβρίου βγαίνει, και οι δόσεις της φορολογίας δεν πληρώθηκαν. Θα φροντίσουν οι ιθύνοντες να κάψουμε το λίπος μας αφού...υπάρχει ακόμα λίπος.

    Τα υπόλοιπα είναι από το ψυχολογικό. Σε εμένα χάλασαν δόντια, και αυξήθηκαν πολύ οι βαθμοί στα μάτια. Αποτέλεσμα της κρίσης είναι. Αν κάνεις κακή διατροφή ειδικά, και όχι την πρέπουσα, παίρνεις βάρος απ' τις πολλές μακαρονάδες. Μην έχεις έγνοια πάντως, θα αναλάβει ο Βόλφγκανγκ παιδί μου. :haros
  12. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί σου φαίνεται περίεργο αυτό που λέω. Αυτή η νοοτροπία του «καρφώματος» είναι ένας από τους λόγους που η ρουφιάνα η κοινωνία έχει μείνει δεκαετίες πίσω.

    Θα εξηγήσω πιο κάτω με παράδειγμα το που είναι η δυσκολία.

    Αν τυχόν έχεις στο νου σου συγκεκριμένες καταστάσεις όπου το νόμιμο δε συμβαδίζει με το ηθικό, θα σε παραπέμψω σε προηγούμενα σχόλια όπου ο Pragma_linux έφερε το παράδειγμα της Μαρίκας και πιστεύω από τις απαντήσεις μου να κατανοήσεις ότι δεν αναφέρομαι σε αυτές τις περιπτώσεις.

    Εμείς τώρα τι υποστηρίζουμε; Πως το νόμιμο δεν είναι απαραίτητα και ηθικό, η το αντίθετο, πως ότι είναι νόμιμο πρέπει να είναι και ηθικό. Ας πούμε ένας νόμιμος οίκος ανοχής δεν είναι απαραίτητα και ηθικό να υπάρχει; Η πως το να πληρώνουμε το εισιτήριο του λεωφορείου ενώ είμαστε εργαζόμενοι είναι νόμιμο αλλά δεν είναι ηθικό.

    Αν και προσωπικά διαφωνώ κάθετα με τη σύγχρονη έννοια της λέξης «Πολιτεία», δεν αντιλαμβάνεσαι ότι μιλάς για μια ιδανική κατάσταση που δεν υφίσταται;

    Χμ, δεν το είπα ακριβώς σαν την Πολιτεία του Πλάτωνα, το είπα περίπου όπως το λένε οι αμερικανοί, αυτοί δεν μεταχειρίζονται την λέξη κράτος, αλλά την λέξη πολιτεία πάντα (state), απλώς θέλω να αποφύγω την λέξη κράτος, λόγω του αστικού και νεοφιλελεύθερου.

    Για να λειτουργεί σωστά η Πολιτεία και να μπορεί να ανταπεξέλθει στο ρόλο της, απαιτούνται πρώτα από όλα πραγματικοί πολίτες κι όχι μοσχάρια που βόσκουν ανέμελα μακριά από τις ευθύνες, οι οποίοι θα φροντίζουν, μεταξύ άλλων, ώστε να εκλέξουν άξιους συνανθρώπους και δε θα ψηφίζουν με βάση το ατομικό τους συμφέρον.

    Θα συμφωνήσω.

    Βλέπεις εσύ να συμβαίνει κάτι τέτοιο;

    Όχι.

    Χρειάζεται επίσης και η αρωγή των πολιτών. Η Πολιτεία, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι αποτελείται από άδολους ανθρώπους, ούτε παντοδύναμη είναι ούτε πανταχού παρούσα.

    Εντάξει, αλλά, θα τα πούμε πιο μετά προς το τέλος του μηνύματος.

    Είπατε σε άλλο σχόλιο για την πόλωση. Τι είναι η πόλωση Χάρη; Η τεχνητή συγκέντρωση του κοπαδιού (aka ψηφοφόροι) με στόχο να στραφεί εναντίον ενός άλλου κοπαδιού κι έτσι να ενισχύσει τη θέση του το εκάστοτε κόμμα δεν είναι; Σκέψου λοιπόν τι θα συνέβαινε αν το κοπάδι έπαυε να είναι τέτοιο και συντασσόταν πίσω από τους συνανθρώπους μας που θέλουν και μπορούν να προσφέρουν σε όλους.

    Ναι, μα τώρα λέω πως δεν ακολουθούν πια τα κόμματα όπως την εποχή της πλαστικής σημαίας. Εκεί υπήρχε φανατισμός.

    Ας πάρω όμως τη δική σου θέση ότι όλα είναι δουλειά της Πολιτείας κι ο πολίτης δεν πρέπει να επεμβαίνει. Σου φέρνω δύο πρόσφατα παραδείγματα: α) πάει ο οικονομικός έλεγχος σε ένα κατάστημα. Αυτή είναι η δουλειά του κι αυτό θέλεις να κάνει, σωστά; Λέει λοιπόν ο καταστηματάρχης «δε σας αφήνω να μπείτε» και τους ξυλοφορτώνει. Ποιος έχει άδικο σε αυτή την περίπτωση

    Ο καταστηματάρχης, διότι ο έλεγχος αποτελεί μέρος της διαδικασίας λειτουργίας του μαγαζιού. Όπως ο έλεγχος πυρόσβεσης η του υγιειονομικού. Είπαμε πως τη στιγμή που δέχτηκε αυτός και επεδίωξε να κάνει ατομική επιχείρηση μέσα σε αυτό το κράτος, αποδέχτηκε και τους όρους λειτουργίας του άρα και την φορολόγηση. Το μόνο αντεπιχείρημα είναι πως η φορολογική νομοθεσία μπορεί να αλλάξει εν μέσω της λειτουργίας σου, χωρίς να σε ρωτήσει. Εσύ, ξεκίνησες και έκανες έναρξη με άλλο φορολογικό καθεστώς, και ξαφνικά αυτό μεταβάλλεται με το έτσι θέλω.

    και ποιο είναι το επόμενο βήμα; Να σου πει η Πολιτεία «εγώ φιλαράκι προσπάθησα»; Να πάνε εξοπλισμένοι αστυνομικοί την επόμενη φορά; Να τον αφήσουν γιατί είναι δύσκολη περίπτωση; Τι;

    Όχι, θα του ρίξουν πρόστιμο.

    Για το παράδειγμα αυτό έχω στο μυαλό μου την πολύ συγκεκριμένη περίπτωση εκείνου που έλεγε «τα έχω όλα νόμιμα αλλά δε θα μπείτε» και τελικά, όταν κατάφεραν να μπουν, βρήκαν παρανομίες. Ε, λοιπόν, για εμένα αυτός είναι χαμερπής και για φτύσιμο κι αν τυχόν κάποιος γνώριζε πώς και τι αλλά είπε να μην «καρφώσει», αυτός ο κάποιος είναι ένα ον που δε θα επιθυμούσα να υπάρχει στο μέλλον της κοινωνίας μου.

    Και δεν θα φοβόσουνα τους φουσκωτούς του; Ακόμα και οι καφετέριες έχουν αρχίσει και βάζουνε φουσκωτούς. Μπορεί ο άνθρωπος να φοβάται μην τον σαπίσουνε στο ξύλο αν καρφώσει την παρανομία. Τα μπουζουξίδικα της παραλιακής πως λειτουργούσανε, με μπράβους λειτουργούσανε. Μέχρι και τον δήμαρχο απειλούσανε.

    Παράδειγμα β) μέρος της Πολιτείας είναι και η εξουσία που ονομάζουμε Δικαιοσύνη. Αυτή τη στιγμή λοιπόν, με απόφαση της Πολιτείας βρίσκεται φυλακισμένη μια αθώα κοπέλα, ενώ δεν υπάρχει ούτε μισό βάσιμο στοιχείο εναντίον της.

    Ναι το ξέρω.

    Η κοπέλα αυτή ήταν ακαδημαϊκός, που σημαίνει μυαλό από αυτά που μας λείπουν, και η Πολιτεία που λες της κατέστρεψε τη ζωή. Σε ρωτάω τώρα, εσύ ως πολίτης κοιμάσαι ήσυχος τα βράδια γνωρίζοντας αυτό;

    Όχι. Και ούτε συμφωνώ με την απόδειξη DNA, γιατί αν ο Α είχε έναν υπολογιστή, και ο Β που ήτανε φίλος του απλά έγραψε ένα μήνυμα στο Fb που ήτανε μια απειλή, άρα πιάσανε τον Β, και πιάσαν και τον Α επειδή είχε DNA το πληκτρολόγιο. Ο Α όμως είναι αθώος. Μην πούμε και το άλλο, πως η εξέταση DNA είναι τόσο ακριβής για να βασιστείς; Τι διαβάζουν ένα ένα τα γονίδια; Με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο τι βλέπουν;

    Εμπιστεύεσαι την Πολιτεία ή τέλος πάντων θεωρείς ότι δεν πρέπει να παρέμβουμε ως πολίτες; Μήπως εντοπίζεις το άδικο αλλά πιστεύεις ότι θα διορθωθεί από μόνο του;

    Κοίτα, η περίπτωση έφτασε στο κυβερνητικό επίπεδο έτσι; Δεν έμεινε ξεκρέμαστη. Ο κάθε πολίτης αντιδρά (αν είναι συνειδητοποιημένος), ανάλογα με το τι μπορεί, και μέχρι εκεί που μπορεί. Αν γίνει πορεία διαμαρτυρίας σε ωράριο που δεν δουλεύω, θα προσπαθήσω να πάω.

    Θα συνεχίσω σε άλλο μήνυμα αμέσως μετά.

  13. Λοιπόν, θα σου απαντήσω. Εγώ υποστηρίζω πως βασικά η Πολιτεία έχει την κύρια ευθύνη. Ο πολίτης ακολουθεί, όπου μπορεί, και όπου έχει την δυνατότητα.

    Εσύ, ξεκινάς την μέρα σου, βγαίνεις έξω, και βγαίνοντας βλέπεις ένα σωρό παρανομίες. Βλέπεις πεταμένα μπάζα, αντικανονικά παρκαρισμένα αμάξια, ένα cafe που έχει κάνει κατάληψη στο πεζοδρόμιο, ένα φουγάρο, ένα λούκι που βγάζει σαπουνάδες, αποφάγια στον μπλε κάδο, πεζοδρόμια που ανεβοκατεβαίνουν, γούβες στην άσφαλτο, και ο κατάλογος συνεχίζει. Οπότε τι θα έκανες θα έκανες το ένα κάρφωμα πίσω από το άλλο;

    Και πες πως ξεκίναγες τα τηλέφωνα, νομίζεις θα έχεις αποτέλεσμα; Και εγώ έκανα τηλέφωνο για την ανταποδοτική ανακύκλωση και τι έγινε; Τίποτα απολύτως. Και να ξανακάνω στον δήμο γιατί δεν συλλέγουν τα ανακυκλούμενα από τις ανακυκλώσεις γυαλιού, θα με γράψουν. Θα πάρω πάντως. Η μήπως θα τα βάλεις εύκολα με το cafe που έκανε την κατάληψη; Θα σε κυνηγήσουν αυτοί, εσύ είσαι πολίτης, δεν είσαι οργανωμένη υπηρεσία δίωξης της πολεοδομίας.

    Στην πολυκατοικία μου έχω κάνει άγριους καυγάδες στο παρελθόν με ένα καθίκι διαχειριστή που δεν μας παρουσίαζε αποδείξεις, έγραφε ότι ήθελε, και απλά ήτανε γλυψιματίας στους άλλους. Λοιπόν ξέρεις ποιο ήταν το αποτέλεσμα, έγινα ο κακός της πολυκατοικίας με το να τον καταγγέλλω συνέχεια, μέχρι που βαρέθηκα. Μέχρι και εξώδικο έκανα πλήρωσα δικηγόρο, για να προλάβω αυθαίρετη κατασκευή στην ταράτσα. Ακόμα έκανα μεγάλο καυγά με την μη έκδοση απόδειξης από μέρους του σε σοβατζήδες που επιδιόρθωσαν τους σουβάδες που πέφτανε.

    Στράφηκαν οι υπόλοιποι εναντίον μου επειδή αν έκοβε απόδειξη, θα επιβαρύνονταν οι ιδιοκτήτες με τον ΦΠΑ. Και θα με βλέπανε με μισό μάτι, (και μπορεί να μου ρίχνανε και φόλα στα αδέσποτα έξω από την πολυκατοικία). Και έτσι, υποχώρησα μετά από προτροπή φίλου μου πως "δεν είναι δυνατόν να βγάλεις εσύ το φίδι από την τρύπα, και όλοι οι άλλοι να είναι εναντίον". Και "αφού είναι μαζόχες, άστους να τρώνε το καθίκι στη μάπα".

    Βλέπεις πως το κάρφωμα δεν είναι εύκολη υπόθεση, παρόλο που δεν είναι στην περίπτωση μας ρουφιανιά.

    Όμως όταν ο νόμος άλλαξε, και έγινε πλέον υποχρεωτική η έκδοση απόδειξης για ΚΑΘΕ δαπάνη της πολυκατοικίας από τους διαχειριστές, το φαινόμενο περιορίστηκε δραστικά. Δεν εξαλείφθηκε αλλά περιορίστηκε. Και αυτός τι έκανε; Για να μας κάνει έμμεσα τιμωρία, αφήνει άβαφτη την πολυκατοικία, λέγοντας έμμεσα "απόδειξη δεν θέλατε, μείνετε χωρίς συντήρηση τώρα".
  14. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Χάρη μου, αυτά που προκύπτουν από το παραπάνω σχόλιό σου είναι τα εξής:

    Έχεις επιλέξει συνειδητά να είσαι ακόλουθος, εφόσον πιστεύεις πως
    άρα και άμεσα εξαρτώμενος από αυτούς στους οποίους παραδίδεις ουσιαστικά εξουσία επί της ζωής σου.

    Έχεις διαπιστώσει ότι εκείνοι στους οποίους παρέδωσες εξουσία αδιαφορούν για τη θέλησή σου αλλά και τα δικαιώματά σου ως πολίτη, αφού λες
    εντούτοις δε βρίσκεις κάτι λάθος στο να εξακολουθήσεις να τους έχεις κύριούς σου.

    Κατέληξες ότι είναι εύλογο να αποφύγεις την ατομική προσπάθεια και την ευθύνη (και τα βάσανα) που αυτή συνεπάγεται, θεωρώντας ορθό το
    Στο σημείο αυτό θα σου θυμίσω ότι ακόμα και στον ιδεολογικό χώρο που είσαι φίλα προσκείμενος, υπήρξαν άνθρωποι που έκαναν ακριβώς αυτό -δηλαδή προσπάθησαν να βγάλουν το φίδι από την τρύπα όταν όλοι οι άλλοι ήταν εναντίον- και μάλιστα δε δίστασαν απέναντι σε συνέπειες κατά πολύ βαρύτερες από αυτές που θα έπρεπε να υποστείς εσύ στην περίπτωσή σου.

    Τέλος, δεν παρατηρείς πώς η μη πράξη και η προσμονή κάποιου άλλου που «θα βγάλει το φίδι από την τρύπα» (συνέπεια της επιλογής σου να είσαι ακόλουθος) συντελεί στη συνέχιση μιας κατάστασης που σε βλάπτει. Κι αυτό γιατί νομίζεις πως οι άλλοι
    και
    αλλά στην πραγματικότητα αυτοί έχουν κάνει μια άτυπη συμφωνία (δεν κόβεις αποδείξεις, δεν πληρώνουμε ΦΠΑ) και προσθέτουν έτσι στην υπάρχουσα σαπίλα της χώρας και ο μόνος «μαζόχας» είσαι εσύ.

    Γενικότερα, είναι πολύ εύκολο να είναι ακόλουθος κανείς, γι' αυτό ακόμα και οι «ανεπτυγμένες» χώρες έχουν «ηγέτες» (με όποια σημασία της λέξης θέλεις). Όταν όμως είσαι ακόλουθος, δε μπορεί παρά να έχεις πάντα έναν αφέντη πάνω απ' το κεφάλι σου, από τον οποίο θα εξαρτάται άμεσα το αν, πότε και πόσο θα τρως (θα έχεις καλυμμένες βιοτικές ανάγκες, ελευθερίες κλπ). Σε αυτή την περίπτωση, είναι ανόητο να παραπονιέσαι για τα κακώς κείμενα, γιατί εσύ επέλεξες τον «ηγέτη» (με ψήφο, με σιωπηρή αποδοχή, με την πεποίθηση ότι θα «οδηγήσει την επανάσταση»). Μπορείς να εξακολουθήσεις να υπομένεις, με την ελπίδα ότι κάποτε θα αλλάξουν τα πράγματα (πώς, αν κανένας δεν πράττει; ), μπορείς όμως και να πράξεις. Δεν είπε κανένας ότι η αλλαγή θα είναι άμεση ή πως θα είναι εύκολο. Ποτέ δεν είναι. Δεν πρόκειται όμως να αλλάξει απολύτως τίποτα αν παραμένουμε θεατές. Αλλά η πράξη προϋποθέτει την ανάληψη μεριδίου ευθύνης, οπότε επιστρέφουμε στο ότι είναι εύκολο να είναι ακόλουθος κανείς.
  15. Μισό λεπτό ρε συ Soul γιατί ξαναμπερδευτήκαμε. Εγώ δεν εννοούσα πως ο πολίτης ακολουθεί τις επιλογές του κράτους στην διακυβέρνηση σαν απλός θεατής σε στυλ follow η unfollow. Είπα πως αυτό βλέπω όσον αφορά τις καταγγελίες για παρανομίες. Και εννοώ τις ποινικές, όχι τις πολιτικές.
    Εσύ βιάζεσαι αμέσως να μου προσάψεις την αδιαφορία και την αποδοχή καταστάσεων, όμως η ανοχή, η καταγγελία, η σύγκρουση, γίνονται μέσα στην πραγματική ζωή και ανάμεσα σε παράγοντες.

    Λοιπόν θυμάσαι σε άλλο νήμα άμα κάναμε την συζήτηση και μου είπες για τους αγρότες που βρέχανε τα βαμβάκια πριν από τη ζυγαριά; Εδώ λοιπόν εσύ, ήσουν ένας που αναφανδόν γνώριζε πως ορισμένοι της περιοχής έκαναν αυτό. Στην επαρχία, διότι δεν είναι Αθήνα εκεί γνωρίζονται, θα κυκλοφορούσαν στο καφενείο της πόλης πως “οι τάδε και τάδε βρέχουνε τα βαμβάκια”.

    Και εσύ μήπως έτρεξες να κάνεις καταγγελία; Μαντεύω πως όχι, και βεβαίως δεν σε θεωρώ συνένοχο με αυτούς, ούτε πως τους κάλυψες. Απλώς ήσουν σε μια άλλη απόσταση, όπου η πράξη η δική τους ήταν σε έναν παράλληλο δρόμο. Και αν το έκανες, επαναλαμβάνω, πως εσύ σαν πολίτης θα είχες να αντιμετωπίσεις μια οργανωμένη μαφία του βαμβακιού.

    Που θα μπορούσανε να φτάσουν αυτοί αν μόνος σου πήγαινες να τους αντιμετωπίσεις;

    Δεν είδες στην ταινία “Κοινωνία ώρα μηδέν” πως οι της αεροπορικής εταιρίας πήγανε να φάνε τον Κούρκουλο; Λοιπόν δεν είναι αστείο. Το σκέφτεται κανείς να τα βάλει με οργανωμένα κυκλώματα και συμφέροντα.

    Καταλαβαίνω βεβαίως, και σωστά μου το λες, πως εγώ λάκισα γρήγορα (δηλαδή μετά από ενάμιση χρόνο καυγάδων), στην υπόθεση που είχα, ενώ εννοείς πως άλλοι έδωσαν ιδεολογικούς αγώνες στο παρελθόν όπου βασανίστηκαν και πέθαναν.

    Δεν διαφωνώ, βεβαίως και συμφωνώ, μιλάμε όμως για εποχές που ήταν εντελώς διαφορετικές και εκεί πέθαινες ακόμα και για μια ιδεολογία. Υπήρξαν και οι υπογράφοντες δηλώσεις μετανοίας, που δεν τους κατηγορώ, ούτε τους προσάπτω. Δεν αντέξανε οι άνθρωποι, δεν σημαίνει πως μέσα τους σταματήσανε να πιστεύουν τις πεποιθήσεις τους. Μπορεί να θεώρησαν πως καλύτερα θα αγωνίζονταν απ’ έξω στα κρυφά, παρά μέσα από ένα κελί.

    Δεν δίνω καμία σιγουριά στον εαυτό μου πως δεν θα λάκιζα, ναι μπορεί και να λάκιζα.

    Δεν είναι εύκολο ρε Soul, μην πικάρεις έτσι, δηλαδή εσένα αν σου τη στήναν μερικοί φασίστες τη νύχτα σε πιάναν και σε μαντρώσανε και σε καίγανε με τσιγάρα λέγοντας “Άμα δεν πεις ναζί κανείς η να μη ζει δεν θα σε αφήσουμε να φύγεις”. Δεν θα σκεφτόσουν “ας το πω τώρα να φύγω, και άμα με ελευθερώσετε θα σας φτιάξω εγώ τσογλάνια”.

    Τι γίνεται όμως, δεν σημαίνει πως σήμερα εγώ έκανα αποδοχή της κατάστασης στην πολυκατοικία. Απλώς κάνω ανοχή, δεν μιλάμε, και οι παράγοντες εξακολουθούν γιατί λόγω φόρτου, κανείς άλλος δεν αναλαμβάνει διαχειριστής, ούτε και εγώ. Τώρα αν είμαι μαζόχας, τι να πω, ξέρω πως αν μιλάγανε και μερικοί άλλοι ίσως να άλλαζαν κάποια πράγματα.

    Και τώρα λέω γιατί το γενικεύεις και μου λες πως κάνω έτσι έμμεσα αποδοχή μιας κατάστασης στους κυβερνώντες. Όχι, δεν κάνω, το αρνούμαι. Υπάρχει διαφορά του πολίτη “Μένουμε Ευρώπη” με τον πολίτη που δε συμφωνεί και αντιδρά. Δεν είναι ίδιος εκείνος που αποδέχεται, παρακολουθεί με ζήλο τα ΜΜΕ της προπαγάνδας, και εξακολουθεί να έχει γνώμη υπέρ της καθεστηκυίας τάξης, με εκείνος που συνειδητοποιήθηκε από το παρελθόν μάλιστα, διαφωνεί, έχει κλείσει την τηλεόραση, δεν διαβάζει τις νεοφιλελεύθερες εφημερίδες, έστω πήγε στους αγανακτισμένους η έκανε κάτι άλλο, και όταν γίνονται εκλογές ψηφίζει ένα πολιτικό σχηματισμό κατά.

    Δεν μπορεί να είναι ο κάθε άνθρωπος συνεχώς στον δρόμο με την ντουντούκα, υπήρξαν κινήματα, όπως το δεν πληρώνω, και άλλα, έδωσαν κάποιους αγώνες, φάγανε μηνύσεις, συμμετείχε ο κόσμος, αλλά από ένα σημείο και μετά υπάρχει η κούραση, ο καθημερινός αγώνας της επιβίωσης. Δυστυχώς δεν θα μου η σου, πληρώσει μια πολιτική κίνηση το ρεύμα, θα το κόψουν και άντε ζήσε μετά. Δεν είναι εύκολο, ας μην ρίχνουμε εξ’ απαλών τη στάμπα του ηττημένου, του ηττοπαθή, του αδιάφορου.

    Ήμουν για τέσσερις μήνες γραμμένος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ της γειτονιάς μου, και το πάλεψα. Πουλάγαμε με δύο άλλους την εφημερίδα εργατική αλληλεγγύη, και μοίραζα και φυλλάδια της Ανταρσίας. Από ένα σημείο και μετά αποχώρησα λόγω υποχρεώσεων στη δουλειά, λόγους υγείας και μερικής διαφωνίας, είχα προτείνει να παραμείνω μόνο στα φυλλάδια αλλά δεν ακούγανε, εν πάση περιπτώσει ήτανε ανώριμο άτομο ο ηγούμενος της Τ.Ο.

    Όπου με παίρνει και όσο με παίρνει σε λογικά πλαίσια έχω την αντίδραση μου. Ξέρω, εσύ τώρα θες να μου πεις έμμεσα “λοιπόν δεν αρκεί τόση αντίδραση, πρέπει και άλλη αντίδραση”, αλλά εδώ δεν πρόκειται να προχωρήσω, διότι πιστεύω πως πολλές φορές οι αντιδράσεις κρίνονται από τα αποτελέσματα. Όταν λοιπόν έχουμε μια αντίδραση μέσα σε πλαίσιο, διατηρούμε το μέσον του να συνεχίσουμε να αντιδρούμε, αντίθετα όταν μια αντίδραση είναι ανεξέλεγκτη τότε χάνεις και το μέσον.

    Κατηγορούν ας πούμε όπως διαβάζω, μερικοί το ΠΑΜΕ, πως επειδή κάνουν περιφρούρηση μπορεί να είναι κατρουλήδες. Όμως με μια περιφρούρηση, έχεις μια ελεγχόμενη αντίδραση (σαν τον πυρηνικό αντιδραστήρα), και όχι μια ατομική βόμβα. Οπότε έχεις την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, και ένα αποτέλεσμα.
  16. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Χάρη, μην το παίρνεις προσωπικά. Σε όλους μας προσάπτω, γιατί η κοινωνία είμαστε όλοι. Και οι έντιμοι και τα λαμόγια και οι βολεμένοι. Εγώ δε θέλω να κάνει επιλογές το κράτος αλλά να έχω, ως πολίτης, λόγο ακόμα και για τα προτεινόμενα νομοσχέδια. Δες για παράδειγμα πώς δημιουργήθηκε το νέο Σύνταγμα της Ισλανδίας. Αν υπάρχει κράτος ως δομή, αυτό θα πρέπει να έχει μόνο διεκπεραιωτικό ρόλο και καμία άλλη εξουσία.

    Για το θέμα με τα βαμβάκια, εγώ τότε ήμουν ανήλικος ακόμα αλλά καταγγελίες έγιναν γιατί το φαινόμενο δεν ήταν τοπικό και μάλιστα κάποιες περιπτώσεις έφτασαν και σε υπουργικό επίπεδο. Τα είχαν γράψει και οι εφημερίδες. Κι από τότε, με «μαγικό» τρόπο αυξήθηκαν οι έλεγχοι και το φαινόμενο περιορίστηκε πολύ. Η ξεφτίλα του θέματος όμως είναι ότι τα ίδια άτομα που τα κάνουν αυτά πρωτοστατούν κάθε χρόνο όταν οι «διαμαρτυρόμενοι» αγρότες κλείνουν τους δρόμους.

    Στην αντίδραση μέσω πορείας και διαμαρτυρίας δεν πιστεύω, γιατί και δεν έχει αποτέλεσμα αλλά και είναι συνήθως υποκινούμενη. Δε γουστάρω τα διάφορα ΠΑΜΕ και είμαι αρκετά εχέφρων για να γνωρίζω ότι κανένας «συνδικαλιστής» δεν ενδιαφέρεται για τον απλό εργαζόμενο. Να πούμε για το «Δεν Πληρώνω» που ανέφερες. Είναι γνωστό ποιο κόμμα έσπρωξε αυτό το «κίνημα» και για ποιο λόγο. Κι όταν αυτό το κόμμα έγινε κυβέρνηση, με την αμέριστη στήριξη των ηλίθιων, ξαφνικά ανακάλυψε ότι δε βγαίνει ο λογαριασμός και πως το να πληρώνεις τις υποχρεώσεις σου είναι «πατριωτικό καθήκον». Κι έτσι, δίποδα που ενδεχομένως να μην είχαν μεγάλα χρέη πριν αλλά τα άφησαν να μεγαλώσουν, με την προσδοκία ότι θα παραγραφούν, έβγαιναν μετά στα κανάλια και κλαίγονταν. Καλά να πάθουν. Κι όχι μόνο αυτό αλλά δε βγήκε ένας να πει «συγγνώμη ρε συμπατριώτες που με πλάνεψαν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα». Και τα υπόλοιπα «κινήματα», κάπως έτσι είναι αλλά όχι με ηλιθιότητα μα με δόλο. Βγαίνει ο τάδε κλάδος και «διαμαρτύρεται» μέχρι να ικανοποιηθούν τα «δίκαια» αιτήματά του (που συνήθως είναι παράνομα), πηδώντας στο μεταξύ όλους τους υπόλοιπους.

    Κι αν θέλεις να το ψάξεις και παραμέσα, ερεύνησε για παράδειγμα πού ακριβώς «εξαφανίζονται» εργαζόμενοι στον τομέα της καθαριότητας, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται νέες κενές θέσεις ή το ποιος ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση στην περιοχή του Περάματος.
  17. asinoro Banned

    Ένα ωραίο βιβλίο εάν δεν το έχετε διαβάσει είναι “η Φάρμα των Ζώων”, του Τζορτζ Όργουελ, όπου οι κανόνες-νόμοι αλλάζουνε κατά το δοκούν από μέρα σε μέρα, αλλά και κάποια ζώα να προσπαθούν να γίνουν άνθρωποι, προσπαθώντας να πείσουν τα άλλα ζώα να παραμείνουν ζώα, ώστε αυτά να παραμένουν προνομιούχα.
    Αλλάχου Συνδικάλα!!!!
  18. Σε κινούμενα σχέδια κάνει;

    Αρέσει σε debianass
  19. Την έχω μεταγλωττισμένη στα ελληνικά τη "Φάρμα". Δεν υπήρχε ολόκληρη πουθενά, αναγκάστηκα να πάρω τον ήχο του μεταγλωττισμένου από 8 διαφορετικά τμήματα και να το συγχρονίσω με την εικόνα του αγγλόφωνου που είχε καλύτερη ανάλυση.
    Τη συγκεκριμένη με κινούμενα σχέδια την είχα δει σε πολύ μικρή ηλικία, με καθόρισε κι ήθελα να τη δουν και τα σημερινά παιδάκια.
    Επίσης έχω μια γερμανική έκδοση της "φάρμας" με αληθινά ζωάκια για ηθοποιούς, μόνο με υπότιτλους. Αν τα ψάχνει κανείς ευχαρίστως να τα ανεβάσω κάπου.

    Υ.Γ. Ο Όργουελ στα τελευταία του έγινε αντικομμουνιστής και ρουφιάνος. Αυτό δεν μειώνει σε τίποτα την αξία του έργου του μέχρι τότε.
  20. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Όχι αντικομμουνιστής γενικά. Αντισταλινιστής συγκεκριμένα, συνέπεια της αντίθεσης του σε κάθε είδος ολοκληρωτισμού, θέση που κράτησε σε ολόκληρη τη διάρκεια της ζωής του. Άλλωστε, τόσο η Φάρμα των Ζώων όσο και το 1984 περιγράφουν γλαφυρά τον (αριστερόστροφο) ολοκληρωτισμό. Αξίζει να σημειωθεί ότι η στάση που σήμερα ερμηνεύεται ως «αντικομμουνιστική» εκ μέρους του διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό έπειτα από γεγονότα που βίωσε ο ίδιος προσωπικά κατά τη συμμετοχή του στον Ισπανικό Εμφύλιο και κυρίως από την ανακήρυξη του POUM (στις τάξεις του οποίου εντάχθηκε και ο ίδιος και που -γνωρίζεις υποθέτω ότι- αποτελούνταν κυρίως από κομμουνιστές που πολέμησαν ενάντια στο φασισμό αλλά ήταν και αντισταλινιστές) ως «παράνομο» από το σταλινικό καθεστώς και την καταστολή του, με τη συνδρομή της γνωστής NKVD.

    Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι η περίφημη «Λίστα» του (από όπου προκύπτει η κατηγορία ως ρουφιάνος) δεν ήταν ρουφιανιλίκι αλλά προσωπικές του σημειώσεις για άτομα που θεωρούσε σταλινιστές και τα οποία πίστευε (καλώς ή κακώς) ότι δρούσαν εναντίον του δημοκρατικού σοσιαλισμού στον οποίο ήταν ιδεολογικά προσκείμενος και άρα ήταν ακατάλληλα για να συμμετάσχουν στην αντισταλινική προπαγάνδα. Αυτό ήταν η λίστα και τίποτα περισσότερο. Εντελώς καθόλου τυχαία, η λίστα αυτή περιείχε και ονόματα που ο ίδιος υποπτευόταν ως σταλινικούς πράκτορες, υποψίες που τελικά αποδείχθηκαν σωστές, ενώ άλλα γνωστά και λιγότερο γνωστά ονόματα δε συμπεριλαμβάνονταν σε αυτή αλλά αποκτήθηκαν μέσω των σημειώσεών του μετά το θάνατό του. «Όλως περιέργως», ορισμένα από τα άτομα που συμπεριλαμβάνονταν σε αυτή τη λίστα τον υπερασπίστηκαν όταν αυτή δημοσιεύτηκε, ενάντια σε τρίτους που του απέδιδαν τάσεις Μακαρθισμού, λέγοντας μάλιστα ότι ο Orwell είχε επισημάνει πολλές φορές στη ζωή του ότι ήταν ενάντιος σε αυτό. Όταν λοιπόν σε υπερασπίζονται άνθρωποι τους οποίους «κατέδωσες», αυτό κάτι δείχνει, δε νομίζεις;

    Ο Orwell πίστευε (λανθασμένα) ότι το Information Research Department, το οποίο απέκτησε τότε εκείνη τη λίστα, ήταν ενάντια στο σταλινισμό, όπως και ο ίδιος. Για να καταλαβαίνουμε όμως την ιστορική συνέχεια, το IRD υπαγόταν στο Υπουργείο Εξωτερικών (Foreign Office) και είχε ως κύρια δράση την παραγωγή αντικομμουνιστικής προπαγάνδας. Το περίεργο όμως ήταν ότι το τμήμα αυτό ήταν άμεσα υποβοηθούμενο από το γνωστό Εργατικό Κόμμα (Labour Party), δηλαδή άτομα που τόσο τότε όσο και σήμερα ήταν/είναι «αριστεροί». Άρα, ένα -όχι το μοναδικό φυσικά- συμπέρασμα που μπορεί να προκύψει είναι ότι είτε ολόκληρο το Εργατικό Κόμμα ήταν επίσης πλήρως «αντικομμουνιστές» κι όχι απλά αντισταλινιστές είτε ότι, όπως και ο Orwell, δεν είχαν καταλάβει τις πραγματικές προθέσεις του IRD.