ΟΥΦ !

Συζήτηση στην κατηγορία 'Γενικά' που ξεκίνησε ο χρήστης Keravnos2, 18 Νοε 2017.

  1. Μόλις πριν λίγες μέρες άκουσα για επίθεση αγριόγατας σε κοπάδι προβάτων στον Ταύγετο Λακωνίας. Είχαν προηγηθεί αρκετές επιθέσεις στα γύρω κοτέτσια, τις οποίες αρχικά απέδωσαν σε αλεπούδες. Ομως έχει βασικές διαφορές η επίθεση της αλεπούς από της αγριόγατας.
    Η αλεπού όπως και η αγριόγατα επισκέπτονται νύχτα τα κοτέτσια, όταν οι κότες κουρνιάζουν. Η αλεπού αρπάζει μία μία όλες τις κότες από το λαιμό και τις πνίγει. Δεν το κάνει τυχαία. Μ'αυτό τον τρόπο το πουλί δεν προλαβαίνει να βγάλει κάποιον ήχο και να ειδοποιήσει τα υπόλοιπα. Έτσι η αλεπού θα πνίξει όλα τα πουλιά και θα φάει μόνο ένα, αυτό που θα διαλέξει να πάρει μαζί της στη φωλιά της. Ο πτηνοτρόφος το πρωί θα βρεί όλες τις κότες πνιγμένες, χωρίς άλλα τραύματα εκτός του λαιμού, και θα λείπει μόνο μία. Τότε μιλάμε σίγουρα για επίθεση αλεπούς.
    [IMG]

    Η αγριόγατα δεν καταστρώνει τόσο πολύπλοκα σχέδια. Αρπάζει μια κότα από το λαιμό και την καταβροχθίζει ζωντανή. Στο κοτέτσι γίνεται τρομερή φασαρία, ειδοποιούνται τα σκυλιά και ο πτηνοτρόφος. Η αγριόγατα σπάνια παίρνει μαζί της κάποια κότα, μόνο όταν έχει μικρά. Συνήθως εξαφανίζεται μόλις αρχίζει η φασαρία στο κοτέτσι, αφήνοντας πίσω της μία, το πολύ δύο μισοφαγωμένες κότες. Λιχουδιά για την αγριόγατα αποτελούν τα εσωτερικά όργανα του πουλιού, συκώτια κλπ. Όπως περίπου συμβαίνει με τις οικιακές γάτες που τρώνε τα εντόσθια ποντικών κι αφήνουν το υπόλοιπο.
    Το ίδιο και όσον αφορά τα πρόβατα. Ο βοσκός βρίσκει ένα πρόβατο με ξεσκισμένο λαιμό και μισοφαγωμένο. Συνήθως κάποιο νεαρό πρόβατο που είναι πιο αδύναμο και μπορεί να το διαχειριστεί καλύτερα ο αγριόγατος.
    Ο λύγκας συνηθίζει να παίρνει μαζί του το θήραμα και να το κρύβει για να το φάει αργότερα, όπως περίπου κάνουν οι λεοπαρδάλεις, τα τσίταχ ή τα πούμα. Ο αγριόγατος δυσκολεύεται να το σύρει σε μεγάλη απόσταση κι έτσι τρώει όσο προλαβαίνει μέχρι να εμφανιστεί κίνδυνος και να το σκάσει.

    [IMG]
    Ευρωπαική αγριόγατα. Στην Ελλάδα ζούν 2 είδη της με ικανοποιητικό πληθυσμό.
    Ο κρητικός Φουρόγατος που έχει εξαφανιστεί αποτελεί τρίτο είδος.Εμφανισιακά διαφέρει από την οικόσιτη γάτα μόνο στο μέγεθος και στο μάκρος της ουράς.

    [IMG]
    Ο λύγκας (λύνξ) ξεχωρίζει από το μεγάλο του μέγεθος (φτάνει τα 35 κιλά), τις χαρακτηριστικές φούντες στα αυτιά, τις μακριές "φαβορίτες" και την πολύ κοντή ουρά.

    Επιθέσεις σε άνθρωπο δε θεωρώ πιθανές ούτε από αγριόγατο ούτε από λύγκα, εκτός κι αν στριμωχτεί. Επίσης θεωρώ απίθανο να σκαρφαλώνει σε δέντρα ο λύγκας (εκτός ίσως αν κινδυνεύει). Μιλάμε για αιλουροειδές-δρομέα (όπως το τσίταχ) που διακρίνεται για τα μεγάλα του άλματα, και όχι αναρριχητή όπως η λεοπάρδαλη. Επίσης, σε αντίθεση με τις γάτες που απεχθάνονται το νερό, ο λύγκας είναι άριστος κολυμβητής. Μήπως το ντοκυμανταίρ που είδες αναφερόταν σε κάποιο συγκεκριμένο, δεντρόβιο είδος λύγκα;

    Σε συνθήκες επιβίωσης μπορεί να αναζητήσει κανείς το θήραμα του λύγκα μέσα σε κουφάλες πεσμένων κορμών δέντρων ή σε κοιλότητες βράχων. Το ζώο συνηθίζει να το σκεπάζει σχολαστικά με χώμα ώστε η μυρωδιά του να μην προσελκύσει άλλα αρπακτικά, λύκους κλπ. Οπως περίπου κάνει η οικόσιτη γάτα με τα περιττώματά της. Αν ψάχουμε για θήραμα του λύγκα, τότε ψάχνουμε για ίχνη σκαψίματος στο χώμα.
  2. Όταν λες οικιακή σαρανταποδαρούσα εννοείς μάλλον αυτήν:
    [IMG]
    η οποία πράγματι είναι ακίνδυνη. Συχνάζει συνήθως στο μπάνιο υπαίθριων σπιτιών γιατι όπως όλες οι σαρανταποδαρούσες αρέσκεται στην υγρασία.

    Η επικίνδυνη σαρανταποδαρούσα είναι αυτή:
    [IMG]

    [IMG]
    η οποία πράγματι προέρχεται από την προ-κάμβια περίοδο, όπως και το θαλάσσιο αντίστοιχο, η σκολόπεντρα:
    [IMG]

    Και η θαλάσσια σκολόπεντρα είναι επικίνδυνη αν έρθει σε επαφή με το δέρμα. Τρέφεται συνήθως με ψοφίμια και συναντάται σε σημεία που υπάρχουν πολλά τέτοια. Σε μώλους που ξεψαρίζουν τα δίχτυα τους οι ψαράδες υπάρχουν μεγάλοι αριθμοί από τέτοιες.Επίσης, το ψάρεμα με δυναμίτη αφήνει πολλά πτώματα ψαριών "πατωτά" (στο βυθό) κι έτσι αυξάνεται ο αριθμός της σκολόπεντρας. Εκτός της θαλάσσιας χελώνας δεν έχει άλλους εχθρούς κι έτσι αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα.

    Τα τριχίδια που έχουν αντί για πόδια περιέχουν τοξική ουσία που ερεθίζει το δέρμα ή προκαλεί αλεργικές αντιδράσεις.
    Συμβαίνει όμως και το αντίστροφο. Η θαλάσσια σκολόπεντρα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στο ανθρώπινο σάλιο. Αν φτύσουμε σε μια τέτοια, τότε το σημείο που έρχεται σε επαφή με το σάλιο διαλύεται και το ζώο χωρίζεται στα δύο. Λέγεται πάντως ότι το κομμάτι που βρίσκεται το κεφάλι επιβιώνει από τον ακρωτηριασμό αναπτύσσοντας εκ νέου το σώμα που έχασε.

    Πάντως η θαλάσσια σκολόπεντρα δεν είναι έντομο, αρθρόποδο ή προνύμφη εντόμου αλλά μαλάκιο (σκουλήκι).
  3. Έχω γνωρίσει κάποιους γατάτες και γατούδες στην Αθήνα, οι οποίοι μάλιστα έχουν κάνει κατάληψη σε ένα ακατοίκητο σπίτι και φιλοξενούν εκεί γάτες. Αστειευόμενοι την έχουν ονομάσει "γατάληψη". Πριν λίγο καιρό και με αφορμή κάποια γηπεδικά επεισόδια, εισέβαλαν στη γατάληψη κάτι φασίστες των ΜΑΤ. Μη βρίσκοντας εκεί καταληψίες ούτε γάτες (έφυγαν όπως είναι φυσικό) έβγαλαν το άχτι τους στα στρώματα, τις κουβέρτες και τα παλιά έπιπλα που είχαν μεταφέρει οι καταληψίες για τα γατιά. Άναψαν μάλιστα μια φωτιά μέσα στο σπίτι, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν τα διπλανά σπίτια και να ξεσηκωθούν οι γείτονες που έβλεπαν με καλό μάτι την γατάληψη (αφού εξαφανίστηκαν τα ποντίκια από το εγκαταλελειμμένο σπίτι).
    Οι ΜΑΤατζήδες κατάλαβαν ότι θα βρούν μπελά με τις μαλακίες τους κι έφυγαν άρον-άρον πριν φτάσει η πυροσβεστική. Απ'όσο ξέρω κινήθηκε διαδικασία σε βάρος τους αλλά αμφιβάλλω αν έχουν εντοπιστεί. Οι γαταληψίες πάντως επέστρεψαν στην κατάληψη, την καθάρισαν, την έβαψαν και κουβάλησαν νέα στρώματα και κουβέρτες για τις γάτες.

    Η σελίδα της γατάληψης στο ρουφιανομπούκ: el-gr.facebook.com/gatalipci
  4. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Όλα τα αιλουροειδή σκαρφαλώνουν, ακόμα και το cheetah. Είναι στη φύση τους. Μπορεί να είναι για παιχνίδι, μπορεί να είναι για εκγύμναση, μπορεί να είναι για να αποκτήσουν το «higher ground» σε έφοδο λείας. Σκαρφαλώνουν όμως. Επίσης, τουλάχιστον ο Ευρασιατικός Λύγκας δε θεωρείται και τόσο καλός δρομέας. Όπως και η υπόλοιπη συνομοταξία του, έχει κοντά πόδια.
  5. Όχι, δε σκαρφαλώνουν σε δέντρα όλα τα αιλουροειδή (π.χ. λιοντάρια) κι απ'όσα σκαρφαλώνουν ελάχιστα θεωρούνται δεντρόβια, δηλαδή να κυνηγούν σε δέντρα. Από τα βαλκανικά είδη γάτας μόνο ένα είδος της Πολωνίας κυνηγά στα δέντρα. Ακόμα κι από τα είδη την κατ'εξοχην δεντρόβιας λεοπάρδαλης, αρκετά δεν είναι δεντρόβια. Η επαπειλούμενη λεοπάρδαλη του χιονιού (έχουν μείνει ελάχιστες στο ανατολικό Νεπάλ) δε σκαρφαλώνει ποτέ σε δέντρα, αφού στο υψόμετρο που ζει φυτρώνουν μόνο θάμνοι.
    [IMG]

    Φυσικά έχει τη δυνατότητα να σκαρφαλώσει σε ένα κορμό αν χρειαστεί, πράγμα που κάνουν και οι λύγκες αν κυνηγηθούν. Αλλά δεν αποτελεί το βιότοπό της, όπως άλλα είδη που τρέφονται με δεντρόβια ζώα (πιθήκους, πουλιά κλπ).

    Ο λύγκας είναι δασόβιος αλλά όχι δεντρόβιος. Μάλιστα οι βαλκάνιοι λύγκες, λόγω της εξάπλωσης το ανθρώπου, ζούν όλο και ψηλότερα, ξεπερνώντας την αλπική ζώνη όπου δεν υπάρχουν και πολλά δέντρα.
    Τελευταία και λόγω της ερήμωσης της επαρχίας στον ελλαδικό χώρο εμφανίζονται περισσότεροι λύγκες, χωρίς να πάψουν να είναι επαπειλούμενο είδος.
    Στον Ταύγετο υπάρχουν λίγοι στη μεσσηνιακή πλευρά, σε καταφύγια θηραμάτων. Δυστυχώς, τα καταφύγια δε γίνονται σεβαστά απ'όλους τους κυνηγούς, έτσι κινδυνεύουν ακόμα κι εκεί.
    Πέρυσι το πάσχα πάντως υπήρχε τουλάχιστον μια θηλυκιά που φώλιαζε σε ξεχασμένο αντάρτικο καταφύγιο σε φαράγγι της Μάνης. Δεν είδα την ίδια αλλά τη φωλιά στα βράχια με φρέσκα υπολείμματα κουνελιού και ίχνη στο χώμα που έδειχναν θηλυκό λύγκα.

    Εξελικτικά πάντως, οι αγριόγατες αποτελούν απογόνους του σπαθοδόντη, της τίγρης με τα σπαθωτά δόντια, που υπήρξε ο μεγαλύτερος φυσικός εχθρός του ανθρώπινου είδους.
    [IMG]

    Οι ομοιότητες με το λύγκα είναι εμφανείς:
    [IMG]
  6. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Άλλο σκαρφαλώνει κι άλλο είναι δεντρόβιο. Δεν είπα ότι όλα τα αιλουροειδή είναι δεντρόβια αλλά ότι όλα σκαρφαλώνουν. Και τα λιοντάρια. Και η λεοπάρδαλη του χιονιού, αν βρεθεί σε μέρος με ψηλότερη βλάστηση. Το να λες ότι δε σκαρφαλώνει επειδή στο φυσικό της βιότοπο δεν υπάρχει δέντρο, είναι μη επιχείρημα. Κάνε μια αναζήτηση «snow leopard on tree» και θα δεις ότι μια χαρά σκαρφαλώνει, χωρίς να απειλείται. Δε σκαρφαλώνουν μόνο για να αποφύγουν την απειλή αλλά γιατί μπορεί να τους γυάλισε κάποιο φρούτο ή για ξεκούραση. Δεν έχεις δει λέαινες που αράζουν σε δέντρα; Και η κατοικίδια γάτα δεν είναι δεντρόβια αλλά σκαρφαλώνει από δέντρο μέχρι τις κουρτίνες του σπιτιού.
  7. Να πούμε πάντως ότι η σχέση ανθρώπου-γάτας ήταν συμβιωτική και στην άγρια κατάσταση. Ο άνθρωπος δεν ήταν πάντα θήραμα, είχε τρόπους να ωφελείται από το κυνήγι των αιλουροειδών.
  8. Ασφαλώς είναι επιχείρημα οι συνήθειες κάθε ζώου στο περιβάλλον του. Ας πούμε, οι σκύλοι δε σκαρφαλώνουν σε δέντρα. Παρόλα αυτά, ο σκύλος-λεοπάρδαλη της Καταχούλα σκαρφαλώνει και κυνηγά σε δέντρα.


    Ακόμα πιο τρανταχτό παράδειγμα της φυσικής προσαρμογής ο άνθρωπος. Με καταγωγή και κατασκευή δεντρόβιου είδους, επεβίωσε όχι εξαιτίας της ικανότητάς του να σκαρφαλώνει, αλλά λόγω της ικανότητάς του να διασχίζει μεγάλες αποστάσεις και να ψύχεται με τον ιδρώτα, πράγμα που δεν κατάφεραν άλλα πρωτεύοντα αφού το δέρμα τους δεν έχει ιδρωτοποιούς αδένες.
  9. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Οι συνήθειες βεβαίως και είναι. Το να λες όμως ότι κάποιο είδος δε σκαρφαλώνει επειδή δεν υπάρχει δέντρο στο περιβάλλον του, δεν είναι. Αυτό εννοούσα. Πώς να σκαρφαλώσει αφού δεν υπάρχει δέντρο; Μετάφερέ το όμως σε μέρος με δέντρα και θα δεις ότι σκαρφαλώνει.

    Όλα τα είδη έχουμε ιδιότητες που μπορεί πλέον να μη μας είναι άμεσα χρήσιμες ή να έχουν εξασθενίσει αλλά παραμένουν. Ας πούμε, οι γατούλες έχουν το συνήθειο να χώνονται σε κουτιά. Αν βάλεις ένα μεγάλο κουτί σε χώρο όπου βολτάρουν λιοντάρια, θα δεις ότι κάποια στιγμή κάποιο θα πάει να χωθεί. Είναι trait που το μοιράζονται όλα τα αιλουροειδή και δεν έχει εξηγηθεί πλήρως το γιατί συμβαίνει.
  10. Απλά μιλούσαμε για τις συνήθειες των ζώων σε σχέση με το περιβάλλον τους, τουλάχιστον σε ότι με αφορά:
    Οι συνήθειες κάθε είδους αλλάζουν ανάλογα με το περιβάλλον. Αλλιώς συμπεριφέρεται το μεγάλο πάντα στα δάση ζαχαροκάλαμου κι αλλιώς στην αιχμαλωσία.

    Οι γάτες πράγματι έχουν αυτή τη συνήθεια, είχα ένα γάτο που του άρεσε να μπαίνει μέσα σε σακούλες και να τις ξεσκίζει με τα πίσω πόδια του. Πιστεύω ότι είναι το ένστικτο της εύρεσης φωλιάς.
    Αντίστοιχα ο άνθρωπος για παράδειγμα έχει τάσεις υπνηλίας όταν κάνει κρύο, πράγμα που παραπέμπει στα θηλαστικά που πέφτουν σε χειμερία νάρκη.
    Μια ξεχασμένη δυνατότητα που μπορεί να αξιοποιηθεί στα διαστημικά ταξίδια: https://phys.org/news/2017-06-human-hibernation-duration-spaceflight.html
  11. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Τώρα θα διαφωνήσουμε για να διαφωνήσουμε αλλά το
    είναι απόλυτη δήλωση που διαψεύδεται από την πραγματικότητα. Όπως επίσης και το
    πάλι περιέχει απόλυτη δήλωση («ποτέ») και δεν ενισχύει το επιχείρημα ότι δε σκαρφαλώνουν όλα τα αιλουροειδή αλλά απλά είναι διαπίστωση ότι στο φυσικό βιότοπο της λεοπάρδαλης του χιονιού δεν υπάρχουν δέντρα. Οι συνήθειες δεν είναι τίποτα άλλο παρά προσαρμογή στο περιβάλλον. Τα traits όμως υπάρχουν ανεξαρτήτως των συνηθειών. Αν τη βάλεις σε χώρο με δέντρα, θα σκαρφαλώσει γιατί έχει αυτό το trait. Αν δεν υπάρχουν δέντρα, δε μπορείς να διαπιστώσεις πώς αλληλεπιδρά με αυτά (αφού δεν υπάρχουν) και βέβαια δεν προκύπτει το συμπέρασμα ότι δε σκαρφαλώνει. Αν είχαμε μεταφέρει κάποιο αιλουροειδές σε χώρο με δέντρα και παρατηρούσαμε ότι δε σκαρφαλώνει ποτέ, αυτό θα αποδείκνυε ότι πράγματι δε σκαρφαλώνουν όλα τα αιλουροειδή. Έχει παρατηρηθεί το ακριβώς αντίθετο όμως. Μέχρι και οι ύαινες που είναι μεν γενετικά πιο κοντά στα αιλουροειδή αλλά έχουν περισσότερες συνήθειες κυνοειδών, σκαρφαλώνουν.

    Για τις γάτες και τα κουτιά, άλλοι λένε ότι το κάνουν χρησιμοποιώντας το κουτί για κάλυψη (ακόμα κι όταν δεν κυνηγούν) κι άλλοι γιατί αισθάνονται πιο ασφαλείς σε περιορισμένο χώρο. Δεν έχει αποδειχθεί τίποτα από τα παραπάνω όμως. Μπορεί απλά να τους αρέσει. Χώνονται γενικά. Ίσως είναι από εκείνα τα «ανεξήγητα» χαρακτηριστικά, όπως το εγκεφαλικό που παθαίνουν (έτσι το λέω εγώ, δεν είναι πραγματικά εγκεφαλικό) οι κατοικίδιες γάτες και σηκώνονται ξαφνικά στα δύο πόδια, με όψη και βάδισμα σαν να τις χτύπησε κεραυνός.
  12. Μια συνάντηση ενός αμερικανικού αγριόγατου (bobcat - το αντίστοιχο του λύγκα) με ένα μυοκάστορα.
    Το τρωκτικό δε φαίνεται να φοβάται καθόλου το θηρευτή ο οποίος μετά από λίγο αποχωρεί:

    Εδώ ένας κύκνος προσπαθεί να απομακρύνει τους μυοκάστορες από τα μικρά του. Εννοείται ότι μιλάμε απλά για εκφοβισμό, ο κύκνος δεν είναι σε θέση να βλάψει πραγματικά τα τρωκτικά:

    Κι εδώ ένα ρεπορτάζ από την εμφάνιση του μυοκάστορα στη Δράμα. Οπως αναφέρεται στο τέλος, οι μυοκάστορες μπορούν να ενταχθούν στο οικοσύστημα και να αποσυμφορήσουν παραποτάμιες περιοχές από τις καλαμιές, εφόσον ο πληθυσμός τους ρυθμίζεται από τους αντίστοιχους θηρευτές. Οι μυοκάστορες τρώνε τις ρίζες των καλαμιών αλλά και των καλαμποκιών προκαλώντας ζημιές στις αγροτικές καλλιέργειες. Υπόψην ότι σε πολλά πλάνα εμφανίζεται ένας κάστορας (και όχι μυοκάστορας) με τα μικρά του.


    Υ.Γ. @Soulrain Fails: μου θύμισες αυτό το ανέκδοτο.
    Από τα γατιά που είχα κατά καιρούς, κατάλαβα ότι το καθένα έχει το δικό του χαρακτήρα. Υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά ανα ράτσα, π.χ. το νιαούρισμα της σιαμέζας γάτας διαφέρει από των άλλων, αλλά και πάλι, κάθε σιαμέζα έχει το δικό της χαρακτήρα.
    Σε σχέση με τα σκυλιά οι γάτες είναι πάντα πιο ανεξάρτητες και πιο μοναχικές. Είναι κάτι φυσιολογικό αφού τα σκυλιά είναι αγελαία θηλαστικά, που θεωρούν κι εμάς μέλη της αγέλης τους, έτσι αναπτύσσουν κοινωνική/συλλογική συνείδηση και συμπεριφορά. Οι γάτες αντίθετα δε σχηματίζουν αγέλες και πολλές φορές (ιδίως τα αρσενικά) βλέπουν ανταγωνιστικά η μια την άλλη, ακόμα κι όταν πρόκειται για τα παιδιά τους. Πάντως και οι γάτες έχουν συλλογικά ένστικτα, έχω παρακολουθήσει ολόκληρη "τελετή" από γάτες πάνω από το πτώμα μιας από αυτες που έπεσε θύμα τροχαίου. Πραγματικός θρήνος που δε με άφησε ασυγκίνητο.
    Το λάθος που κάνουμε εμείς οι άνθρωποι είναι να προσδίδουμε ανθρώπινα χαρακτηριστικά στα ζώα και να προσπαθούμε να τα αξιολογήσουμε σύμφωνα με τα δικά μας κριτήρια. Έτσι ακούμε ότι τα σκυλιά είναι "υποτακτικά" και οι γάτες "αντιεξουσιαστικές". Τα ζώα δεν είναι ούτε υποτακτικά ούτε εξουσιαστικά. Είτε είναι ικανά να επιβιώσουν μέσα από τα ένστικτα και την ευφυία τους είτε δεν είναι, εξαιτίας πολλές φορές της συναναστροφής με τον άνθρωπο που τα θεωρεί κτήμα του και τους συμπεριφέρεται σαν να επρόκειτω για παιχνίδια.
  13. Μόλις πριν λίγες μέρες άκουσα για επίθεση αγριόγατας σε κοπάδι προβάτων στον Ταύγετο Λακωνίας.

    Ρε παιδιά συγνώμη αλλά το αποκλείω. Πρόκειται για ένα μικρό ζώο, σε σχέση με το πρόβατο. Τώρα αυτό, είναι σαν να μου λες για επίθεση κούγκαρ. Η αγριόγατα Ελλάδος είναι σε μέγεθος περίπου σαν την Νορβηγικού Δάσους. Δεν έχει νόημα να επιτεθεί σε πρόβατο, το στόμα της άντε να υποθέσεις πως είναι δύο, δυόμιση φορές της οικιακής. Πως να δαγκώσει ένα πρόβατο, μόνο το μαλλί του προβάτου θα της γέμιζε το στόμα, και δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο. Άλλο ο λύκος, ο λύκος έχει μεγάλο στόμα, και μπορεί να δαγκώσει ένα πρόβατο. Πέρα από αυτά, η αγριόγατα είναι φοβιτσιάρα για να έκανε τέτοια επίθεση.

    Είχαν προηγηθεί αρκετές επιθέσεις στα γύρω κοτέτσια, τις οποίες αρχικά απέδωσαν σε αλεπούδες. Ομως έχει βασικές διαφορές η επίθεση της αλεπούς από της αγριόγατας.

    Εντάξει, μπορώ να δεχτώ για το κοτέτσι αλλά οι χωρικοί ας μην βγάζουν έτσι έτσι συμπέρασμα. Μπορεί να ήτανε νυφίτσα.

    Η αγριόγατα δεν καταστρώνει τόσο πολύπλοκα σχέδια. Αρπάζει μια κότα από το λαιμό και την καταβροχθίζει ζωντανή.

    Υπερβολές τώρα, νυφίτσες είναι, μην τα ρίχνουμε στην αγριόγατα τόσο εύκολα.

    Δες: γγγ τελεία gpeppas τελεία gr/thireftes/kunavia/nftsa.html
  14. Άλλο σκαρφαλώνει κι άλλο είναι δεντρόβιο.

    Ακριβώς.

    Δεν είπα ότι όλα τα αιλουροειδή είναι δεντρόβια αλλά ότι όλα σκαρφαλώνουν.

    Θα συμφωνήσω.

    Και η κατοικίδια γάτα δεν είναι δεντρόβια αλλά σκαρφαλώνει από δέντρο μέχρι τις κουρτίνες του σπιτιού.

    Μόνο στις κουρτίνες; Μέχρι στο αιρ κοντίσιον, εμένα δε με έχουν κάνει δέντρο. Δεν τολμάω να γυρίσω την πλάτη στο ψυγείο η στο νιπτήρα, και αλλού, τσούπ ανεβαίνουν πάνω μου. Μου έχουν ξηλωθεί πολλά πουλόβερ, αλλά τους το συγχωρώ. Απλώς όταν βγαίνω γυμνός από το μπάνιο προσέχω πολύ, τους λέω "μην τολμήσεις", γιατί υποθέτω δεν ξέρουν να κάνουν διαχωρισμό "με ρούχο", "χωρίς ρούχο". Με φανέλα ανεβαίνουν, αλλά μου μπαίνουν τα νυχάκια τους.

    Ο μεγάλος κίνδυνος είναι στο πλέγμα μπαλκονιού. Αν το σκαρφαλώσουν, η ξεγελαστούν από περιστέρι, η έντομα και πέσουν από όροφο. Δεν είναι όλες έξυπνες για να καταλάβουν. Γι' αυτό το λόγο προτιμούνται η σιδερένια πλέγματα με μεγάλα ορθογώνια, και στο τέλος με κλίση προς τα μέσα, έτσι ώστε να δυσκολεύονται. Αλλά πάλι χρειάζεται επίβλεψη.
  15. Εξελικτικά πάντως, οι αγριόγατες αποτελούν απογόνους του σπαθοδόντη, της τίγρης με τα σπαθωτά δόντια,

    Α, αυτό είναι ο μαχαιρόδοντας. Αυτό έζησε στην Ελλάδα ε, διάβασα. Έχουν βρεθεί απολιθώματα του.
  16. Από τα γατιά που είχα κατά καιρούς, κατάλαβα ότι το καθένα έχει το δικό του χαρακτήρα.

    Αυτό είναι αλήθεια. Αν και μοιάζουν με την πρώτη ματιά, αν τα ζήσεις πιο ξεχωριστά θα διαπιστώσεις τις διαφορές στην συμπεριφορά, στα κολπάκια, στα χαιδέματα, στις φοβίες, αλλά και στα θέματα υγείας τους. Άλλο έχει ευαίσθητο στομαχάκι, άλλο εκείνο η ετούτο. Εμένα η μία έχει κάτι σαν αυτοάνοσο, που μου το παρουσιάζει τα Καλοκαίρια, κάνουμε σε 2 μήνες καλοκαιρινούς δύο ενέσεις κορτιζόνης, και την κρατάνε όλο τον χρόνο. Άλλα έχουν σάκχαρο, άλλα σε κάποια φάση μπορεί να βγάλουν πέτρα στο νεφρό, σαν και εμάς.

    Αυτό για τον χαρακτήρα είναι αληθινό, όπως και στον σκύλο. Αν δηλαδή είχες μία γάτα η ένα σκύλο Α, και τον έχασες, πήρες μετά έναν σκύλο Β, η μία γάτα Β, ίδιας φυλής, θα δεις πως είναι δύο διαφορετικά ζώα. Αυτά που έζησες με το ζώο Α, δεν λέω τώρα για γεγονότα, αλλά για συμπεριφορές, δεν θα τα ζήσεις με το ζώο Β, θα ζήσεις όμως κάποια άλλα διαφορετικά, που αφήνουν μια άλλη εμπειρία.

    Υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά ανα ράτσα, π.χ. το νιαούρισμα της σιαμέζας γάτας διαφέρει από των άλλων, αλλά και πάλι, κάθε σιαμέζα έχει το δικό της χαρακτήρα.

    Ναι, είναι έτσι. Οι σιαμέζικες (για μένα), είναι κατά πολύ ανώτερες από τις κεραμιδόγατες, και πιο έξυπνες. Κάθε νιαούρισμα μιας γάτας διαφέρει εντελώς από μιας άλλης. Είναι τόσο ξεχωριστό, στον ήχο, και τον τρόπο, όπως οι φωνές των ανθρώπων. Καμία φωνή δεν είναι ίδια με την άλλη.

    Σε σχέση με τα σκυλιά οι γάτες είναι πάντα πιο ανεξάρτητες και πιο μοναχικές.

    Πράγματι, έχουν την περιοχή τους, και την οριοθετούν, δεν θέλουν άλλες μέσα στην δική τους περιοχή, όταν συμβιώνουν απλώς συμβιβάζονται, όχι πάντα όμως.

    Είναι κάτι φυσιολογικό αφού τα σκυλιά είναι αγελαία θηλαστικά, που θεωρούν κι εμάς μέλη της αγέλης τους,

    Η οικόσιτη δένεται πολύ με τον ιδιοκτήτη, όσον αφορά τις συνήθειες, δένεται με το σπίτι, δεν της αρέσουν οι αλλαγές. Το ιδανικό για το ζώο αυτό είναι εργένης η εργένισσα. Όταν υπάρχουν και άλλες γάτες στο σπίτι, αισθάνεσαι πως το δέσιμο είναι κάπως μικρότερο, επειδή κάνουν και παρέα μεταξύ τους. Όμως όταν λείπεις δεν έχουν μοναξιά. Παρόλα αυτά, καθεμία έχει τον δικό της τρόπο σχέσης μαζί σου.

    Το λάθος που κάνουμε εμείς οι άνθρωποι είναι να προσδίδουμε ανθρώπινα χαρακτηριστικά στα ζώα και να προσπαθούμε να τα αξιολογήσουμε σύμφωνα με τα δικά μας κριτήρια. Έτσι ακούμε ότι τα σκυλιά είναι "υποτακτικά" και οι γάτες "αντιεξουσιαστικές".

    Γενικά η γάτα αρέσκεται στο να κάνει αυτό που θέλει. Αν θέλεις να έρθει στα γόνατα σου για χάδια και ξαπλωτούρα, θα έρθει αλλά μόνο όταν το θέλει και εκείνη. Άλλες φορές σε τριγυρνάει για κάτι άλλο, πχ, να μπει μαζί σου στην κουβέρτα. Αν εσύ δεν υποκύψεις, τότε κλαίει έξω από το δωμάτιο μέχρι να της κάνεις το χατήρι, και αφού κάνετε τα χάδια σας, τότε μπορείς να την πας μέσα και να κοιμηθείς.
  17. Έχω γνωρίσει κάποιους γατάτες και γατούδες στην Αθήνα, οι οποίοι μάλιστα έχουν κάνει κατάληψη σε ένα ακατοίκητο σπίτι και φιλοξενούν εκεί γάτες. Αστειευόμενοι την έχουν ονομάσει "γατάληψη".

    Μήπως τότε γνωριστήκαμε και δεν το ξέρουμε, γιατί και εγώ στην γατάληψη φροντίζω, όχι τόσο συχνά, αλλά πάω. Μάλιστα οι γάτες μου από εκεί είναι υιοθετημένες. Μήπως είσαι ο κύριος που υιοθέτησε την λυκοσκυλίτσα Λίζα;

    Πριν λίγο καιρό και με αφορμή κάποια γηπεδικά επεισόδια, εισέβαλαν στη γατάληψη [...] Οι γαταληψίες πάντως επέστρεψαν στην κατάληψη, την καθάρισαν, την έβαψαν και κουβάλησαν νέα στρώματα και κουβέρτες για τις γάτες.

    Λοιπόν έγιναν αυτά όντως αλλά κάπως διαφορετικά. Και εμένα μου τα διηγήθηκαν οι άλλοι ζωόφιλοι. Η ιστορία είχε γίνει πριν αρκετό καιρό, ίσως και δύο χρόνια πίσω, δεν θυμάμαι ακριβώς. Γινόταν ένα παιχνίδι ΠΑΟ - ΠΑΟΚ, η ΠΑΟ - ΑΕΚ, τέλος πάντων, καταλαβαίνεις για τι μιλάμε. Είχε πολλά ΜΑΤ. Επειδή ήρθε ισοπαλία, οι βάζελοι εξαγριώθηκαν και ξεκίνησαν επεισόδια απ' έξω, με τους ΜΑΤατζήδες. Στη συνέχεια οχυρώθηκαν μέσα στη γατάληψη, όπου τους κυνήγησαν οι ματ, και τους πέταξαν δακρυγόνα μέσα στο καταφύγιο των αδέσποτων.

    Προφανώς οι βάζελοι για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα άναψαν φωτιά. Από όλο τον σαματά, έπεσε η καγκελόπορτα, ο στύλος, και από τα δακρυγόνα ψόφησαν τρία η τέσσερα γατιά από ασφυξία, ενώ άλλα δύο, τρία, τον αριθμό δεν ξέρω ακριβώς, έπαθαν εγκαύματα στα μάτια, τη μύτη και το στόμα. Όταν έφυγαν όλοι, οι ζωόφιλοι βρήκαν γης μαδιάμ, μπουκάλια πεταμένα, γυαλιά, σπασμένα και τέλοςπάντων τα νεκρά ζώα και τα ζωντανά να βαριανασαίνουν. Τα τρία που επέζησαν ήταν για ημέρες με κολλύρια και αλοιφές. Από τότε, όταν επίκειται κάποιο σημαντικό παιχνίδι, πάει ένας ζωόφιλος για περιφρούρηση του καταφυγίου.
  18. Εσύ τα ξέρεις καλύτερα λοιπόν, αφού συμμετέχεις. Δεν ήξερα ότι με το περιστατικό πέθαναν γάτες, απ'ότι μου είπαν κάτι παιδιά δεν κατάλαβα ότι υπήρξαν θύματα...
    Δεν έχω υιοθετήσει εγώ τη σκυλίτσα, τα παιδιά τα γνώρισα στη Ζαίμη και πήγε η κουβέντα στη γατάληψη. Κι επειδή εκτιμώ κάποια παιδιά του ΠΑΟ (δεν ασχολούμαι με ποδοσφαιρικά αλλά γουστάρω οπαδούς που κυνηγούν φασίστες), μου ανέφεραν για τα επεισόδια.

    Τα δεντρόβια και μη δεντρόβια αιλουροειδή τώρα, έχουν σημαντικές διαφορές. Είχα ένα πολωνέζο δεντρόβιο γάτο που έστηνε καρτέρι πάνω σε μια αμυγδαλιά στην αυλή κι έπιανε σπουργίτια στον αέρα. Οπως καταλαβαίνεις, έκανα τα αδύνατα-δυνατά να του κόψω αυτή τη συνήθεια αφού τον τάιζα ήδη ένα σκασμό φαγητό και δεν ήταν καθόλου απαραίτητο να την πληρώνουν τα σπουργίτια. Το μόνο που κατάφερα ήταν να μειώσω λίγο τη συχνότητα των "φόνων". Ο γάτος εξακολουθούσε πότε-πότε να πιάνει σπουργίτια και να μου τα φέρνει για να μου δείξει το κατόρθωμά του.
    Ένας άλλος, μη-δεντρόβιος γάταρος χρώματος συλβέστρο που είχα, αντί για πουλιά μου έφερνε φίδια και σαύρες. Το μόνο πουλί που κατάφερε να πιάσει ήταν ένα ταλαίπωρο ορτύκι που είχε κρυφτεί μέσα σε ένα σωρό συρματόπλεγμα που είχαν φυτρώσει πάνω του βάτα. Στο συρματόπλεγμα δε μπορούσαν να τρυπώσουν κυνηγόσκυλα κι έτσι την είχε γλυτώσει. Ο γάτος όμως τρύπωσε και μου το έφερε ζωντανό, ευτυχώς για το ορτύκι, που το τάισα και σε λίγες μέρες είχε γίνει άρχοντας.

    Αν παρακολουθήσεις λεοπάρδαλη θα δεις ότι κινείται με ταχύτητα πάνω σε πολύ λεπτά κλαδιά, σαν να κολυμπάει στον ωκεανό της ζούγκλας. Άλλα αιλουροειδή μπορεί να σκαρφαλώνουν αλλά μόνο τα δεντρόβια θεωρούν τα δέντρα σπίτι τους.



    Δες για παράδειγμα λεοπαρδάλεις και λιοντάρια, που ως γνωστό μαλώνουν "σαν το σκύλο με τη γάτα":



    Όσο για τις αγριόγατες, είναι διαπιστωμένο ότι επιτίθενται σε πρόβατα. Ο φουρόγατος στην Κρήτη έτσι πιάστηκε:
    σύμφωνα με "το ποντίκι".

    Ενώ ο λύγκας είναι γνωστός θηρευτής προβάτων, ελαφιών κλπ οπλοφόρων ζώων.

    Πιστεύω ότι οι βοσκοί σωστά αναγνώρισαν την επίθεση από αγριόγατα ή λύγκα.
  19. @Χάρης

    Παρατηρώντας τον κρητικό φουρόγατο, θυμήθηκα μια γάτα που συνάντησα το καλοκαίρι σε ένα ερημονήσι. Στο νησί αυτό δεν υπάρχουν σήμερα κάτοικοι καθώς εκκενώθηκε πριν από 100 περίπου χρόνια λόγω αρχαιολογικών ευρημάτων. Πολλά από τα ζώα των κατοίκων (κάποιοι από αυτούς πρόγονοί μου) αφέθηκαν ελεύθερα στο νησί και αγρίεψαν. Σήμερα υπάρχουν αρκετά κοπάδια αγριοκάτσικα, τουλάχιστον 3 Κρι-κρι (ένας αρσενικός και 2 θηλυκές), πολλά αγριοκούνελα και ένας γάιδαρος (πέρυσι υπήρχαν δύο).
    Οπως έλεγα πιο πάνω για την προστασία από τα ποντίκια πιάνοντας φιλίες με γάτες, άρχισα να ταίζω μια γάτα του νησιού, η οποία μάλιστα είχε τουλάχιστον ένα γατάκι που δεν το είδα ποτέ αλλά το άκουγα να νιαουρίζει. Η γάτα πλησίαζε αρκετά, όχι όμως για χάδια. Ετρωγε, γλυφόταν κι έφευγε. Τώρα που την ξαναβλέπω θυμίζει πολύ τον κρητικό φουρόγατο. Τι λες κι εσύ;
    [IMG]

    Υ.Γ. Ο "κύριος" που υιοθέτησε τη Λίζα μάλλον είναι γνωστός, τον αποκαλούν "ορεσίβιο" και η σκυλίτσα είναι ένα κοντότριχο λυκόσκυλο, αρκετά άγριο. Το "κύριος" το βάζω σε εισαγωγικά γιατί κανείς δεν τον αποκαλεί έτσι, κατα τα άλλα είναι καλός σύντροφας και είναι σίγουρο ότι προσέχει τη σκυλίτσα.

    Υ.Γ.2 Δεν αναφέρω το όνομα του νησιού σκόπιμα. Δε θα ήθελα όταν ξαναπάω να βρώ εκεί τίποτα κυνηγούς που έμαθαν από το ιντερνέτι ότι υπάρχουν αίγαγροι και αγριοκούνελα.
  20. Παρατηρώντας τον κρητικό φουρόγατο, θυμήθηκα μια γάτα που συνάντησα το καλοκαίρι σε ένα ερημονήσι. Στο νησί αυτό δεν υπάρχουν σήμερα κάτοικοι καθώς εκκενώθηκε πριν από 100 περίπου χρόνια λόγω αρχαιολογικών ευρημάτων. Πολλά από τα ζώα των κατοίκων (κάποιοι από αυτούς πρόγονοί μου) αφέθηκαν ελεύθερα στο νησί και αγρίεψαν.

    Μπράβο, καλά κάνανε και ξαναγρίεψαν. Έκαναν επανένταξη.

    Σήμερα υπάρχουν αρκετά κοπάδια αγριοκάτσικα, τουλάχιστον 3 Κρι-κρι (ένας αρσενικός και 2 θηλυκές), πολλά αγριοκούνελα και ένας γάιδαρος (πέρυσι υπήρχαν δύο).

    Ωραία.

    Οπως έλεγα πιο πάνω για την προστασία από τα ποντίκια πιάνοντας φιλίες με γάτες, άρχισα να ταίζω μια γάτα του νησιού, η οποία μάλιστα είχε τουλάχιστον ένα γατάκι που δεν το είδα ποτέ αλλά το άκουγα να νιαουρίζει. Η γάτα πλησίαζε αρκετά, όχι όμως για χάδια. Ετρωγε, γλυφόταν κι έφευγε. Τώρα που την ξαναβλέπω θυμίζει πολύ τον κρητικό φουρόγατο. Τι λες κι εσύ;

    Στο μέγεθος είναι μικρούλα, μου θυμίζει μία από τις δικές μου.

    Υ.Γ. Ο "κύριος" που υιοθέτησε τη Λίζα μάλλον είναι γνωστός, τον αποκαλούν "ορεσίβιο" και η σκυλίτσα είναι ένα κοντότριχο λυκόσκυλο, αρκετά άγριο. Το "κύριος" το βάζω σε εισαγωγικά γιατί κανείς δεν τον αποκαλεί έτσι, κατα τα άλλα είναι καλός σύντροφας και είναι σίγουρο ότι προσέχει τη σκυλίτσα.

    Όντως η Λίζα είχε τις παραξενιές της, είχε συγκεκριμένες φοβίες και αντιπάθειες, που τις απόκτησε μάλλον από επίθεση ανθρώπου στο παρελθόν όταν ήταν αδέσποτη. Ας πούμε εμένα παρόλο που προσπάθησαν να την προσεγγίσω, και με τροφές και με αγαπούλες, δεν με με ήθελε με τίποτα. Με γαύγιζε συνέχεια. Αντίθετα άλλα σκυλιά, με καταλαβαίνουν στην καλή πρόθεση, και συνήθως με γλύφουν, παίζουν, και μου κολλάνε πολύ, δεν ξεκολλάνε. Η Λίζα ταίριαξε με το νέο της ιδιοκτήτη, και πάνε καλά.

    Υ.Γ.2 Δεν αναφέρω το όνομα του νησιού σκόπιμα. Δε θα ήθελα όταν ξαναπάω να βρώ εκεί τίποτα κυνηγούς που έμαθαν από το ιντερνέτι ότι υπάρχουν αίγαγροι και αγριοκούνελα.

    Γενικά τους κυνηγούς δεν θέλω να τους βλέπω, ούτε να έχω καμία σχέση. Έλα μωρέ τσάμπα μάγκας τώρα, από μεγάλη απόσταση με μια καραμπίνα να σκοτώνεις ένα ζώο, τι νόημα έχει; Άθλημα δηλαδή ο σκοτωμός, άσε με. Και τα τρώνε μετά; Αυτά έχουν παράσιτα, έχουν ασθένειες, είναι και επικίνδυνα στη βρώση. Για να είναι κανείς σίγουρος θα πρέπει η να το μαγειρέψει στη χύτρα ταχύτητος, η στο φούρνο στους 200 βαθμούς. Εδώ οι πάπιες και τα περιστέρια μπορεί να έχουν τη γρίπη των πουλερικών.