Ποια ταινία είδατε πρόσφατα;

Συζήτηση στην κατηγορία 'Ντοκιμαντέρ - Ταινίες -Μουσική - Βιβλία - Τέχνη' που ξεκίνησε ο χρήστης --Rev3RsE---, 2 Δεκ 2011.

  1. . . . . . ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΤΑΙΝΙΑ

    Συνημμένα Αρχεία:

  2. . . . . Ν Ε Β Ρ Α Σ Κ Α . . . .
    ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΤΑΙΝΙΑ

    Συνημμένα Αρχεία:

  3. Η ζωή του πιγκουίνου της Ανταρκτικής.
    Είναι το σύμβολο του Linux. Πόσα ξέρουμε γι' αυτόν;

  4. Πρόσφατα είδα την ταινία "The Book Thief", που δείχνει τη ζωή μιας κοπέλας στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Γερμανία, πως ζει, πως είναι η ζωή εκείνη την εποχή, πως κρύβεται ένας Εβραίος στο υπόγειο του σπιτιού της και τι κάνει για να τον προστατέψει και να τον βοηθήσει.

  5. Η Παρισινή κομμούνα (1871).
    Ρεπορτάζ από την ομάδα απολυμένων ΕΡΤ.
    143 χρόνια πέρασαν από την μέρα που οι εργάτες του Παρισιού εγκαθίδρυσαν την επαναστατική τους κυβέρνηση.



    Και η ταινία με ελληνικούς υποτίτλους. Ένα υποθετικό συνεργείο της τηλεόρασης γυρνά πίσω στον χρόνο, και καταγράφει τα γεγονότα.



    Μέρος 2



    Θωρηκτό Ποτέμκιν

    Το Ποτέμκιν έγινε γνωστό τον Ιούνιο του 1905, όταν το κατώτερο πλήρωμα στασίασε εναντίον των αξιωματικών, ύψωσε κόκκινη σημαία και αγκυροβόλησε στα ανοιχτά της Οδησσού, καλώντας τους ναυτικούς των υπόλοιπων πλοίων και τους πολίτες σε γενικευμένο ξεσηκωμό εναντίον του τσάρου. Αν και τελικά η εξέγερση έληξε άδοξα με τη φυγή των στασιαστών στη Ρουμανία, ο απόηχός της υπήρξε μεγάλος τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, σε βαθμό που θεωρείται προάγγελος της Επανάστασης του 1917.

    Αρέσει σε darkheart
  6. Ξέρω πως δεν είναι από τις καινούριες αλλά είναι η τελευταία ταινία που είδα (πριν 2 βδομάδες περίπου)

  7. Σάκκο και Βανζέττι

    Στις ΗΠΑ στη δεκαετία 1920, δύο ιταλοί οι Σάκκο και Βανζέττι κατηγορούνται ως αναρχικοί και καταδικάζονται σε θάνατο στα 1927.
    Η υπόθεση τους συγκλονίζει την παγκόσμια κοινότητα και έγινε ακόμα και θεατρικό έργο. Η ταινία είναι του Gian Maria Volonete. Δεν υπάρχουν υπότιτλοι, είναι στα ιταλικά, όσοι ξέρουν ιταλικά και ότι καταλάβετε από τις κινήσεις.



    Το ανάλογο ντοκιμαντέρ για την υπόθεση.



    Σοφοκλή Αντιγόνη



    Η προδοσία

    Αντιναζιστική ταινία του 1964. Υπόθεση: Στην Ελλάδα κατα την διάρκεια της κατοχής, ένας ναζί αξιωματούχος φιλοξενείται απο μια οικογένεια ενός πανεπιστημιακού καθηγητή της ιστορίας. Πρωταγωνιστούν οι Πέτρος Φυσσούν, Έλλη Φωτίου, Μάνος Κατράκης, Δημήτρης Μυράτ, Βαγγέλης Καζάν.

    Αρέσει σε Evi
  8. Evi

    Πολύ καλή ταινία και αληθινά γεγονότα. Αληθινοί ιδεολόγοι και μαχητές. Συγκλονίζουν τα τελευταία λόγια του Sacco που πριν το ρεύμα διαπεράσει το κορμί του φώναξε
    και αμέσως μετά,:
    Όπως και τα λόγια του Vanzett:
    Και η συγκλονιστική δήλωση του Bartolomeo Vanzetti, ενώ ήταν στην φυλακή:
  9. Λοιπόν, τίποτε τόσο ψαγμένο.
    DESPICABLE ME 2 και KUNG FU PANDA 2.
    Επίσης, αν μετράνε σειρές, τελείωσα (επιτέλους) το GAME OF THRONES και το TRUE DETECTIVE.
    Το πρώτο είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για κοινά που τους αρέσει η μυθοπλασία. Βέβαια, στο 8ο επεισόδιο του 4ου κύκλου εμφανίζεται μια ΣΙΔΗΡΑ ΤΡΑΠΕΖΑ που ουσιαστικά κινεί όλα τα νήματα και θυμίζει αφόρητα ΔΝΤ... (φυσικό γιατί ο συγγραφέας γράφει τώρα και γυρίζεται η σειρά...).
    Το TRUE DETECTIVE απλώς σε κάνει να απορείς αν βλέπεις ντοκυμαντέρ με κανονικά γυρίσματα και κανονικούς, μή-ηθοποιούς. Απίστευτο ψυχογράφημα, θέλει πολυ καλή ψυχολογική κατάσταση για να το παρακολουθήσει κανείς.
    Οι διάλογοι με τον μηδενισμό τους που ξεδιπλώνεται από δύο διαφορετικά άκρα, του κονφορμισμού και του αντι-κονφορμισμού, είναι ισοπεδωτικοί. Για τους ηθοποιούς δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν το πού έχουν φτάσει.
    Ξεκινάω το crossbones με τον John Malkovich, που αναφέρεται στην ζωή του Μαυρογένη.
    Όλα αυτά στο teniesonline.ucoz.com με mozilla και ενεργοποιημένα το adblockplus με όλα του τα παρελκόμενα, ειδάλλως, θα σας πρήξει τον έρωτα...
  10. δε μας πειθεις παντως και πολυ...
  11. Δεδομένου ότι σας έχω ψυχοπλακώσει με τα διάφορα θέματά μου, αν και η πραγματικότητα είναι απείρως χειρότερη, σας προτείνω για το βραδάκι να δείτε με Ελληνικούς υπότιτλους, μια παρωδία/κωμωδία του James Bond, με τον Rowan Atkinson (Mr Bean), με τίτλο Johnny English του 2003 για όσες/όσους δεν την έχουν δει.

    https://tainies.online/tainies/277047-johnny-english

    .
    Αρέσει σε STavrosYoMafias
  12. Η ταινία που προβάλεται τώρα στους κινηματογράφους με τίτλο "Snowden" (Edward Snowden) φαίνεται ενδιαφέρουσα.Πιστεύω να δώσει σημασία ο κόσμος σε αυτήν την ταινία διότι έχει πολλά να μάθει τα περί διαρροής προσωπικών δεδομένων
  13. Είδα τελευταία το .... δεν θυμάμαι γαμώτο!
  14. Βλέπω δεν σας άρεσε η ταινία για αυτό δεν θα σας προτείνω κάτι πάλι.

  15. Ώπα ρε ξινισμένε! Δεν την είδαμε ακόμα. Κι αν τη δούμε και μας αρέσει παίζει και να μη σχολιάσουμε γιατί θα βαριόμαστε. Όχι να μη βάζεις ταινίες! Αν έχεις όρεξη να το κάνεις και ξέρεις ότι είναι κάτι καλό που θα ικανοποιούσε κόσμο να το κάνεις. Γιατί να μην το κάνεις; Εγώ βασικά τώρα είδα ότι έχεις παραθέσει ταινία. Άμα έχει υπότιτλους θα την δω. Αλλά τώρα ας πούμε δεν ανοίγω ούτε το λινκ καν γιατί δεν είμαι σε φάση. Μη στραβώνεις έτσι. Αν και έχεις κάποιο δίκιο με όλο αυτό που μαζεύεις από διάφορες αντιδράσεις. Αλλά τέλος πάντων μη στραβώνεις. Εμένα πάντως μου προσφέρεις εδώ μέσα. Έτσι το χω νιώσει αρκετές φορές και για σένα και για τους άλλους που γράφουν.


  16. Αγία Μαρία (Σκόμπτσοβα), μοναχή

    Η Αγία Μαρία γεννήθηκε το 1891 μ.Χ. στην Ρίγα της Λετονίας και το όνομα της, πριν παντρευτεί, ήταν Ελισαβέτα Πιλένκο.

    Οι γονείς της ήσαν πιστοί και ευσεβείς άνθρωποι που της μετέδωσαν από μικρή τα ουσιώδη της πίστης. Στα 14 της χρόνια θα πεθάνει ο πατέρας της, και η μικρή Ελισαβέτα θα νιώσει την αδικία του θανάτου, άρα και την απουσία του Θεού τον οποίο θεωρούσε πια ως ανύπαρκτο.

    Το 1906 μ.Χ. μαζί με την χήρα μητέρα της θα μετακομίσουν στην Αγία Πετρούπολη, όπου θα αναμειχθεί με τους κύκλους των διανοουμένων ιδιαίτερα με τον ποιητή Αλεξάντερ Μπλοκ. Επίσης, όπως τόσοι άλλοι σύγχρονοι της, θα γίνει μέλος αριστερών πολιτικών οργανώσεων, «για να πολεμήσω την αδικία μέσα στον κόσμο» όπως έλεγε αργότερα.

    Το 1910 μ.Χ. η Λίζα θα παντρευτεί τον Ντμίτρι Κούζμιν-Καράβιεφ, ο οποίος ήταν μέλος των «Μπολσεβίκων». Ένας γάμος που έγινε όχι από αγάπη, αλλά από συμπάθεια περισσότερο. Συνέχιζε τις επαφές της με πολιτικούς και πνευματικούς κύκλους, ενώ αν και θεωρούσε τον εαυτό της άθεο, αναζωπυρωνόταν το παλιό της ενδιαφέρον για τον Χριστό, περισσότερο όμως ως ηρωική μορφή.

    Έτσι, παράλληλα με την συγγραφή ποιημάτων (είχε ήδη εκδώσει 2 ποιητικές συλλογές) αποφάσισε ν’ ασχοληθεί με τις θεολογικές σπουδές.

    Γράφτηκε λοιπόν στην Θεολογική Ακαδημία της Μονής του Αλεξάνδρου Νιέβσκυ στην Αγία Πετρούπολη, αλλά σημαντικά γεγονότα έμελλαν να συμβούν σε λίγο: ο γάμος της θα διαλυθεί το 1913 μ.Χ., αλλά τον Οκτώβρη του ίδιου έτους θα γεννηθεί το πρώτο της παιδί. Εμβαθύνοντας στις σπουδές της, παράλληλα όμως με την δική της προσωπική αναζήτηση της πίστης, θα συμπεράνει πως ο χριστιανικός ασκητισμός δεν συνίσταται στον βασανισμό του σώματος, αλλά το ενδιαφέρον για τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων, μαζί με το ενδιαφέρον για καλυτέρευση των κοινωνικών συνθηκών. Έτσι στράφηκε προς το μικρό Σοσιαλεπαναστατικό Κόμμα τον οποίο ήταν μακρόθεν των ιδεών του Λένιν.

    Τα γεγονότα τρέχουν. Καταδιώκεται από την μπολσεβίκικη εξουσία που προσπαθεί να στεριωθεί στην Ρωσία. Λόγω φιλίας της με την γυναίκα του Λένιν διασώζεται από εκτέλεση. Ωστόσο η καταδίωξη της είναι ανηλεής: αν και εκλέχθηκε δήμαρχος της μικρής πόλης Άναπα, στην Μαύρη Θάλασσα, είναι τα χρόνια του εμφύλιου πολέμου και αυτή τη φορά θα την συλλάβουν οι Λευκοί, οι αντίπαλοι των Μπολσεβίκων. Θα γλυτώσει και πάλι την εκτέλεση, την φορά αυτή χάρη στον Δανιήλ Σκόμπτσοβ ο οποίος ήταν ο δικαστής της. Αργότερα θα τον ερωτευτεί, και το ειδύλλιο θα καταλήξει σε γάμο. Για την Λίζα πλέον η ζωή στη Ρωσία ήταν επικίνδυνη, ο εμφύλιος αιματοκυλούσε όλη την χώρα και οι Μπολσεβίκοι φαινόταν πως είχαν κερδίσει σημαντικά ερείσματα.

    Μαζί με την οικογένεια της παίρνουν την πρωτοβουλία να μεταναστεύσουν, για να φτάσουν τελικά μετά από περιπέτειες στο Παρίσι το 1923 μ.Χ. Το 1926 μ.Χ. είναι χρονιά μεγάλης δοκιμασίας και θλίψης καθώς χάνει την κόρη της από μηνιγγίτιδα. «Ο θάνατος κάποιου αγαπημένου σου προσώπου ανοίγει διάπλατα τις πύλες της αιωνιότητας, ενώ ολόκληρη η φυσική ύπαρξη χάνει την σταθερότητα και την συνοχή της. Οι νόμοι του χθες έχουν καταργηθεί, οι επιθυμίες έχουν σβήσει, η απουσία νοήματος αντικατέστησε το νόημα…..πριν τον μαύρο λάκκο του τάφου, τα πάντα πρέπει να επανεξεταστούν, να συγκριθούν με το ψεύδος και την διαφθορά».

    Η Λίζα όλο και πιο πολύ πια θα αφιερωθεί στην μελέτη και την κοινωνική εργασία στο Παρίσι. Έγινε μέλος της Ρωσικής Φοιτητικής Χριστιανικής Κίνησης, έργο που την έφερε σε επαφή με πάμφτωχους ρώσους μετανάστες στις πόλεις και τα χωριά σε όλη την Γαλλία.

    Αναρωτιόταν διαρκώς για την αληθινή της κλίση στη ζωή. Της άρεσε να βοηθά τους αναξιοπαθούντες βλέποντας σ’ αυτούς το αληθινό πρόσωπο του Χριστού, διότι για την Λίζα ο ανθρωπισμός και η φιλευσπλαχνία θεμελιώνονταν όχι σε κάποια κοσμική ηθική αλλά στα ίδια τα λόγια του Χριστού, γι’ αυτό έμεινε στην διακονία αυτή στερεωμένη ως το τέλος. Από την άλλη αναρωτιόταν για το είδος της εργασίας της εντός του εκκλησιαστικού χώρου. Οραματιζόταν ένα διαφορετικό είδος κοινότητας, μοναστικής και αδελφικής συνάμα.

    Ο Μητροπολίτης Ευλόγιος γνωρίζοντας τον κοινωνικό ακτιβισμό της Λίζας ανάμεσα στους πρόσφυγες, της πρότεινε να γίνει μοναχή. Η Λίζα συμφώνησε, υπήρχε όμως το πρόβλημα του υφιστάμενου γάμου της. Αν και διαφωνούσε στην αρχή, ο σύζυγος της θα συναινέσει στο εκκλησιαστικό διαζύγιο το 1932 μ.Χ. Λίγες εβδομάδες αργότερα στο παρεκκλήσι του Θεολογικού Ινστιτούτου του Παρισιού, στον Αγιο Σέργιο, θα γίνει η κουρά της, και το νέο της όνομα θα είναι Μαρία.

    «Μοναχισμός μέσα στον κόσμο», όπως έλεγε η ίδια, θα είναι πια η αποστολή της, κάτι ολότελα διαφορετικό από την μέχρι σήμερα εμπειρία της Εκκλησίας, αλλά ταυτόχρονα ενταγμένο στην πρακτική της «οικονομίας» την οποία επέβαλαν οι καιροί.

    Από δω και στο εξής η Μαρία αναλαμβάνει σημαντική δράση. Φτιάχνει ένα μικρό σπίτι που θα γίνει καταφύγιο όλων των κατατρεγμένων του Παρισιού, αλλά ταυτόχρονα και εστία συνάντησης σπουδαίων προσωπικοτήτων. Το 1937 μ.Χ. θα φτάσουν να σερβίρονται μέχρι και 120 γεύματα σε απόρους. Παρακαλούσε για το φαγητό των απόρων η ίδια, όλο το Παρίσι άρχισε να γνωρίζει την καλόγρια -ζητιάνα που κάπνιζε. Κατάφερνε όμως να συγκεντρώνει μεγάλες ποσότητες τροφής για όσους είχαν ανάγκη. Ο κάθε άνθρωπος εικονίζει τον Θεό, αυτό ήταν το μόνο της πιστεύω.

    Ένας άλλος σημαντικός σταθμός υπήρξε η ίδρυση το 1935 μ.Χ. της «Ορθόδοξης Δράσης», ενός οργανισμού στον οποίο συμμετείχε η αφρόκρεμα της ρωσικής διανόησης. Χάρη στις δωρεές που ελάμβανε από υποστηρικτές της όχι μόνο στην Γαλλία, αλλά και από χώρες του εξωτερικού, κατόρθωσαν να υλοποιήσουν ένα μεγάλο εύρος σχεδίων όπως την δημιουργία ξενώνων, καταφυγίων, σχολείων, την παροχή βοήθειας στους ανέργους και στους ηλικιωμένους, την έκδοση βιβλίων κλπ.

    Ο μοναχισμός όπως τον αντιλαμβανόταν η Μαρία βρισκόταν σε συμφωνία πνεύματος με όλη την υπερχιλιετή παράδοση και εμπειρία των ασκητών πατέρων και μητέρων, διέφερε μόνο στους τύπους, στην μορφή δράσης. Η Μαρία δεν απομακρύνθηκε από τον κόσμο σωματικά, γιατί ο κόσμος την χρειαζόταν. Είχε όμως απομακρυνθεί από το πνεύμα του κόσμου. Ήταν παρούσα ανάμεσα στους αδελφούς του Χριστού γιατί τούτη ήταν η κλίση της- όμως ο κόσμος δεν την έκανε ποτέ δική του. Παρέπεμπε στα λόγια του Ιωάννη Χρυσοστόμου για την θεία λειτουργία που τελείται μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας επί της Αγίας Τραπέζης. Η Τράπεζα τη φορά αυτή ήταν το σώμα και η καρδιά των ανθρώπων.

    Το Παρίσι στις 14 Ιουνίου 1940 μ.Χ. θα πέσει στα χέρια των ναζί. Ήταν η σειρά των Εβραίων να δεχτούν την αγάπη της. Για να γλυτώσει πολλούς που κινδυνεύαν με σίγουρο αφανισμό, τους προμήθευε πλαστές βεβαιώσεις ότι είχαν βαπτιστεί χριστιανοί. Ήταν βέβαιη πως σε μια παρόμοια κατάσταση και ο ίδιος ο Χριστός θα έπραττε έτσι.

    Τελικά, και αφού κατάφερε να περιθάλψει δεκάδες Εβραίους στο σπίτι της και να προσφέρει βοήθεια σε πολλά παιδιά τον καιρό της κατοχής, οι ναζί θα την συλλάβουν για να την στείλουν στο στρατόπεδο του Ravensbruck στην Γερμανία όπου έζησε 2 χρόνια κι αυτό χάρη στην ασκητική της ζωή. Ο θάνατος θα βρει την Μαρία τον Μάρτιο του 1945 μ.Χ., την Μεγάλη Παρασκευή. Οι λόγοι του θανάτου της διίστανται. Υπάρχουν κάποιοι που την αποδίδουν στις κακουχίες του στρατοπέδου συγκέντρωσης, άλλοι ότι ήταν σ’ αυτούς που επιλέχθηκαν να εκτελεστούν, ενώ υπάρχουν και μαρτυρίες ότι πήρε την θέση ενός άλλου Εβραίου φυλακισμένου για εκτέλεση.

    Ο θάνατος της όμως δεν ήταν δυνατό να σβήσει την μνήμη της από την Εκκλησία. Οι διασωθέντες του πολέμου που την γνώρισαν θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον γύρω από τις ιδέες της και την ανθρωπιστική της συνεισφορά. Λίγο μετά την λήξη του πολέμου δοκίμια και βιβλία θ’ αρχίσουν να γράφονται γι’ αυτή, στα Γαλλικά και τα Ρωσικά. Βιογραφίες δημοσιεύτηκαν, και ρωσικό φιλμ γυρίστηκε το 1982 μ.Χ.

    Το 2013 μ.Χ., το δημοτικό συμβούλιο του τομέα 15 του Παρισιού της 4ης Νοεμβρίου και το Συμβούλιο της πόλης των Παρισίων της 12ης Νοεμβρίου ψηφισαν ομόφωνα την ονοματοδοσία ενός δρόμου με το όνομα της Αγίας Μαρίας Σκόμπτσοβα,δρόμος που βρίσκεται μεταξύ των αριθμών 84-88 στο Λουρμέλ. Η πρωτοβουλία ανήκει στον αντιδήμαρχο Ghislène Fonlladosa,υπεύθυνο πολιτιστικής κληρονομιάς και νέων τεχνολογιών του Παρισιού.
  17. λολ! ποιος θα κάτσει να διαβάσει όλο αυτό το κατεβατό?
  18. Soulrain Falls Ο Αντμινιστράτορας

    Αυτεξούσιε, θα ήθελες να ανασκευάσεις την απάντησή σου;
  19. Το έβαλα σε εικόνες για ευκολία, υπάρχει κόσμος που δυσκολεύεται στο διάβασμα.:)