Φασίστες

Συζήτηση στην κατηγορία 'Γενικά' που ξεκίνησε ο χρήστης debianass, 12 Ιαν 2018.

  1. Το νήμα αυτό αποτελεί απάντηση στο Χάρη από εδώ: http://forum.osarena.net/threads/Η-επαναλειτουργία-του-site-2-0.5795/page-2#post-28916

    Τα πιάνεις λίγο χαοτικά, θα προσπαθήσω να σου απαντήσω με μια χρονική συνέχεια.

    Πρώτα απ'όλα, τι είναι ο φασισμός και τι εννοούμε όταν λέμε "φασίστες".
    Ο φασισμός ιστορικά είναι ένα ιταλικό κίνημα αστικού συντηρητισμού, ανάλογο με το ναζισμό στη Γερμανία ή το φρανκισμό στην Ισπανία. Σε κάθε περίπτωση έχουμε το λεγόμενο εθνικό "σοσιαλισμό", που δεν έχει σχέση με το σοσιαλισμό καθεαυτό αλλά με μια ακραία μορφή καπιταλισμού. Η διαφορά ανάμεσα στο ναζισμό και το φασισμό είναι το κοινωνικό κύτταρο, το οποίο για το ναζισμό είναι η φυλετική οικιστική κοινότητα ενώ για το φασισμό η εθνική συντεχνία.
    Τι εννοούμε: Λέγοντας "φασισμός" και "φασίστες" στην καθομιλουμένη δεν εννοούμε προφανώς το ιστορικό φασιστικό κίνημα του Μουσολίνι. Εννοούμε μια άκρως αυταρχική μορφή εξουσίας όπου ένας πυρήνας ατόμων εξουσιάζει στο όνομα μιας υποτιθέμενης υπέρτατης αξίας, του έθνους, της φυλής, των παραδόσεων κλπ.
    Με αυτή την έννοια θα ασχοληθούμε και όχι με τη στενά ιστορική του έννοια. Κατ' αυτή λοιπόν, ο φασισμός είναι παιδί της αστικής τάξης. Όχι ότι δεν υπήρχε αυταρχισμός στη φεουδαρχία, υπήρχε και ίσως να ήταν ακόμα πιο απάνθρωπος (δουλοπαροικία, ευγενείς, μοναρχία κλπ). Ομως στη φεουδαρχία αυτός ήταν ο κανόνας. Στην αστική κοινωνία θεωρείται εκτροπή της δημοκρατίας που θεωρείται η κατ'εξοχήν μέθοδος εξουσίας των αστών.
    Από τα πρώτα χρόνια της αστικής επανάστασης εφαρμόστηκαν στοιχεία του φασισμού. Αμέσως μόλις πήραν οι αστοί της εξουσία έστησαν καρμανιόλες και εγκαινίασαν την περίοδο της τρομοκρατίας, με πρωτεργάτη και κύριο θεωρητικό της το Ροβεσπιέρο.
    Σήμερα η τρομοκρατία έχει χάσει το νόημά της, στις περισσότερες περιπτώσεις χαρακτηρίζεται "τρομοκράτης" ένας φτωχός που πολεμά τον ταξικό του εχθρό με όλα τα διαθέσιμα μέσα. Ετοιμολογικά πάντως δε θα έπρεπε να μιλάμε για "τρομοκρατία" εάν αυτός που την ασκεί δεν έχει σαν στόχο να εξουσιάσει άλλους ανθρώπους.
    Η έννοια πάντως έρχεται από το Ροβεσπιέρο και εμπεριέχει στοιχεία αυτού που λέμε σήμερα "φασισμό".

    Ο φασισμός κατα κανόνα έχει τους ευνοούμενους, τη "λαική" του βάση, και τους "απόβλητους", τους "εχθρούς" της λαικής του βάσης, με τον φόβο των οποίων τη συσπειρώνει. Στη ναζιστική Γερμανία αυτό το ρόλο έπαιξαν οι εβραίοι, οι ρομά, οι πολωνοί κλπ εθνικές μειονότητες. Στην Ιταλία του Μουσολίνι οι απόβλητοι ήταν οι φτωχοί Ιταλοί του νότου, κυρίως της Σικελίας.
    Στην Ελλάδα του Μεταξά, το ρόλο αυτό έπαιξαν οι ελληνόφωνοι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Σε κάθε περίπτωση, οι πιο "επικίνδυνοι" θεωρούνταν οι κομμουνιστές, οι σοσιαλιστές και οι αναρχικοί.
    Γιατί, ενώ οι Χίτλερ-Μουσολίνι προήλθαν από το σοσιαλιστικό χώρο, κατέληξαν να δαιμονοποιήσουν τους κομμουνιστές-σοσιαλιστές-αναρχικούς;
    Γιατί αυτός ήταν ο λόγος που θα τους εμπιστεύονταν την εξουσία τα αφεντικά τους. Το διεθνές κεφάλαιο.
    Μιλάμε για την εποχή που ακολούθησε την ισπανική επανάσταση, από την ήττα της οποίας ξεπήδησαν τουλάχιστον 2 φασιστικά καθεστώτα(ναζιστικό και φρανκικό). Βέβαια, στη Γερμανία της δημοκρατίας της Βαιμάρης οι κομμουνιστές αποτελούσαν πραγματικό κίνδυνο για την αστική τάξη. Όμως οι διεθνείς καπιταλιστές δε θα ήταν διατεθειμένοι να εμπιστευτούν στρατιωτική ισχύ στους γερμανούς ναζί. Μετά τον Α' Π.Π. η Γερμανία δεν είχε το δικαίωμα να διατηρεί στρατό. Ο Χίτλερ θα έπρεπε να αρκεστεί στα SA (τάγματα εφόδου) που δεν ήταν ικανά να επιτεθούν σε άλλες χώρες. Η ανάγκη να καταπνίξουν την ισπανική επανάσταση επέτρεψε στο Χίτλερ να οργανώσει και να χρησιμοποιήσει στρατό με τις ευλογίες των καπιταλιστών συμμάχων (Άγγλων-Γάλλων-Αμερικανών κλπ).

    Αντίστοιχα, η άνοδος Μεταξά από το παλάτι που φρόντιζε τότε για τα συμφέροντα των Άγγλων, ακολούθησε την εργατική εξέγερση του Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη (τη "συννεφιασμένη Κυριακή" του Τσιτσάνη).

    Οπως θα παρατηρήσεις, όσο πιο έμπειροι είναι οι αποικιοκράτες τόσο πιο "ποιοτικοί" είναι οι φασίστες που επιβάλλουν. Οι Άγγλοι σαν πιο έμπειροι επέβαλλαν το Μεταξά. Πράγματι, παρά την ιδεολογική του συγγένεια με τους Χίτλερ-Μουσολίνι, ο Μεταξάς πήρε το μέρος των Άγγλων, αυτό σημαίνει ότι από την πλευρά τους έκαναν καλή επιλογή. Όταν ο Μεταξάς άρχισε να διαπραγματεύεται με το Χίτλερ μέσω του Φον Κανάρη, όλως αιφνιδίως απέθανε.
    Οι αμερικάνοι λιγότερο έμπειροι, επέβαλλαν τους συνταγματάρχες της 21ης Απρίλη που ήταν για κλωτσιές.
    Οι Γερμανοί και οι Ρώσοι σήμερα σαν αρχάριοι, επέλεξαν τον πάτο του βαρελιού.

    Οι φασίστες μπορεί να χαρακτηρίζονται από τον ακραίο τους συντηρητισμό αλλά είναι ιδιαίτερα προσαρμοστικοί στις εκάστοτε εξουσίες. Το 36-40 υποστήριζαν τους Άγγλους. Μόλις κατέλαβαν τη χώρα οι Γερμανοί, πήγαν με τους Γερμανούς. Όταν έφυγαν οι Γερμανοί, ξαναπήγαν με τους Άγγλους. Όταν άλλαξε η εξουσία, πήγαν με τους Αμερικανούς, κι όπως θα δούμε, πρόσφατα πήγαν ακόμα και με τους Ρώσους.

    Πάμε λοιπόν στην απριλιανή χούντα. Για πρώτη φορά οι αποικιοκράτες εγκατέστησαν ένα φασιστικο καθεστώς, όχι για να αντιμετωπίσουν τον ντόπιο "κομμουνιστικό κίνδυνο" αλλά για τα γεωστρατηγικά τους σχέδια. Ελλείψη σοβαρού κομμουνιστικού κινήματος οι χουντικοί αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε προβοκάτσιες, ρίχνοντας ζάχαρη σε άρματα μάχης στον Έβρο, προκειμένου να τα ρίξουν στους (πρακτικά ανύπαρκτους) κομμουνιστές και να δικαιολογήσουν το πραξικόπημα.

    Γιατί όμως ήθελαν οι αμερικάνοι μια χούντα στην Ελλάδα;
    Το κλειδί ήταν η Κύπρος. Οι αμερικανοί είχαν στο "μαλακό τους υπογάστριο", στην Κούβα, ρωσικές βάσεις με πυρηνικές κεφαλές. Χρειάζονταν κάτι αστίστοιχο στο μαλακό υπογάστριο της τότε ΕΣΣΔ.
    Ιδανικός τόπος ήταν η Τουρκία. Όμως οι Τούρκοι στρατοκράτες για να επιτρέψουν τη δημιουργία αμερικανικών βάσεων ζητούσαν κάποια ανταλλάγματα: την Κύπρο. Οι αμερικανοί μετέφεραν την εντολή "παραδώστε την Κύπρο" στους τότε κυβερνώντες, την Ενωση Κέντρου του Γ.Παπανδρέου και την ΕΡΕ του Κ.Καραμανλή. Κανένας από αυτούς δεν ήθελε να κρατήσει την "καυτή πατάτα" και ακολούθησε η εναλλαγή ασταθών κυβερνήσεων, αποστασίες κλπ με αποκορύφωμα τη μυστική αναχώρηση του Κ.Καραμανλή για τη Γαλλία με πλαστό διαβατήριο αμέσως μετά την εκλογική του νίκη.
    Ως χρήσιμοι ηλίθιοι επιστρατεύτηκαν οι χουντικοί που τελικά έκαναν τη δουλειά, οι Τούρκοι στρατοκράτες πήραν τη μισή Κύπρο και οι Αμερικανοί έφτιαξαν τις βάσεις τους στην Τουρκία.

    Οι χουντικοί δεν είχαν λαική βάση. Προσπάθησαν να δημιουργήσουν τέτοια με τα φασιστικά στοιχεία που είχαν επιβιώσει από την κατοχή. Τους μαυραγορίτες που έγιναν μπακάληδες και φουρνάρηδες, τους χαφιέδες που έγιναν παρακράτος και τους χωροφύλακες.
    Όταν οι αμερικανοί έκαναν τη δουλειά τους, η χούντα ήταν άχρηστη κι έπεσε μια ωραία πρωία, αρκετό καιρό μετά την εξέγερση του πολυτεχνείου.

    Η λαική βάση των χουντικών παρέμεινε όμως, κι έχουμε τα μέχρι σήμερα χουντικά σωματεία αρτοποιών κλπ.
    Παράλληλα, λόγω της πολιτιστικής της ένδοιας, η χούντα χρησιμοποιούσε κάποιες λαικές μορφές πολιτιστικών δρώμενων, τα δημοτικά τραγούδια κλπ.
    Σε πολλές περιπτώσεις, άτομα που δεν εκδήλωναν ανοιχτά τη χουντική τους προέλευση, το έκαναν στα γλεντια του χωριού τους. Οι λεγόμενοι "χουντογλέντηδες".
    Ολως παραδόξως, η χούντα διέλυσε όλες τις νεοναζιστικές-αντικομμουνιστικές οργανώσεις που επιβίωναν από τον εμφύλιο, ακόμα και μια φασιστική ομαδα ελλήνων φοιτητών στην Ιταλία. Προφανώς δεν ήθελε ανταγωνισμό και έμεινε στους "χουντογλέντηδες".

    Οι χουνταίοι βρίσκονταν στη φυλακή και προσπαθούσαν να βγούν. Έτσι δημιουργήθηκε η ΕΠΕΝ που ανέφερες. Στις εκλόγιμες θέσεις της ΕΠΕΝ βρίσκονταν οι έγκλειστοι χουντικοί. Η ΕΠΕΝ με τις ψήφους των χουντογλέντηδων πήρε 6% που με τον τότε εκλογικό νομο έβγαζε 6 βουλευτές. Ωστόσο το ΣΤΕ δεν επέτρεψε να αποφυλακιστούν οι χουνταίοι αφού είχαν στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Στη θέση τους πήγαν οι αναπληρωματικοί της ΕΠΕΝ, ορισμένοι τυχαίοι χουντογλέντηδες που δε μπορούσαν να σηκώσουν κάτι τέτοιο. Έτσι η ΕΠΕΝ διαλύθηκε παρά την εκλογική της επιτυχία.

    Η νεολαία της ΕΠΕΝ όμως συνέχισε τη δράση της. Η λεγόμενη ΕΝΕΠ. Μέχρι που περενέβη ο Παπαδόπουλος από τη φυλακή μέσω της συζύγου του Δέσποινας και ΔΙΟΡΙΣΕ αρχηγό την ΕΝΕΠ το γνωστό μπουχέσα Νίκο Μιχαλολιάκο.Ο Μιχαλολιάκος πέρα από τις γνωριμίες του με τους έγκλειστους χουντικούς ήταν ένας γυμνοσάλιαγκας χωρίς αρκετά φασιστικό βιογραφικό. Συνελήφθη για εμπρησμό μαρξιστικών στόχων μαζί με άλλους φασίστες, αναμεσά τους τον Αριστοτελη Καλέντζη. Ολως περιέργως, ο Μιχαλολιάκος ΕΞΑΙΡΕΘΗΚΕ ανεξήγητα από τη δικογραφία ενώ ο Καλέντζης (ο μόνος αξιοπρεπής φασίστας στην ελληνική ιστορία) καταδικάστηκε στις έσχατες των ποινών και εξέτισε 12 χρόνια φυλάκισης.
    Για όσους γνωρίζουν, αυτά συμβαίνουν μόνο όταν έχουμε αλληλοκαρφώματα.

    Με το διορισμό του μπουχέσα στην αρχηγία της ΕΝΕΠ, η οργάνωση διασπάστηκε σε αρκετές μικρότερες, μια από τις οποίες ήταν η ΕΝΕΚ που ανέφερες.
    Αφού δεν έμεινε τίποτα από την πάλαι ποτέ "μάχιμη" ΕΝΕΠ, την έκανε κι ο Μπουχεσολιάκος να βρεί την τύχη του, την οποία αναζήτησε μαζί με το Γκέκα, τον Κουσουμβρή και άλλους που σήμερα σκυλοβρίζει, στο νεοναζιστικό χώρο. Αρχικά ήθελε να προσεταιριστεί κάποιους ακραίους της ΝΟΠΟ σαν το Βορίδη, όμως δεν του άρεσαν οι σκινχεντς και είχε βάλει στο καταστατικό της χρυσής αυγής παράγραφο που μιλούσε για ενδυμασία με χακί πουκάμισο και γραβάτα. Αργότερα κι αφού έμεινε μόνος του, έπεσε με τα μούτρα στους καράφλες.

    Αρχικά έμεινε στο περιθώριο μέχρι να τον ανασύρουν από το βόθρο μετά από ένα άλλο σημαντικό ιστορικό γεγονός: Την εξέγερση του Δεκέμβρη του '08.

    Συνεχίζεται...
  2. πολυ ωραιος debianass γενικα. θα ηθελα ομως να κανω μερικες παρατηρησεις σε δυο τρια πραματα.

    η περιπτωση του μεταξα ειναι αρκετα περιεργη. ναι μεν ηταν πρακτορας των αγγλων αλλά οσο και αν σου φαινεται περιεργο ο μεταξας μεσω του μποδοσακη πουλαγε σφαιρες και καποια οπλα στους κομμουνιστες και στους αναρχικους την περιοδο του ισπανικου εμφυλιου (και μαλιστα πολυ καλλιτερες οι σφαιρες που εδινε ο μεταξας απο τις άλλες που ειχαν οι κομμουνιστοαναρχικοι).Μαλιστα πληρωνοταν απο το σταλιν για αυτο, ως γνωστον ο χρυσος της ισπανιας, περιπου 500 τονοι, ειχε πεσει στα χερια των αναρχικων και εψαχναν να βρουν οπλα και απευθυνθηκαν στο σταλιν για να τους στειλει αν και οι αναρχικοι ειχαν επιφυλαξεις για αυτο (και πολυ σωστα αν δουμε τι εγινε μετα), ομως δεν εβρισκαν αλλού. Ο σταλιν λοιπον και ο μεταξας τα βρηκαν και ετσι εφταναν σφαιρες κυριως αλλά και οπλα στους κομμουνιστοαναρχικους μεσω της ελλαδας του μεταξα. Μπορει να σε κουφανα τωρα debianass αλλά ετσι ειναι.
    Δηλαδη καπου ειχε αποστασιοποιηθει ο μεταξας και τραβαγε δικη του γραμμη. Κατα τη δικη μου γνωμη ειχε καταλαβει οτι θα του την πεσουν και για αυτο ακολουθησε δικη του γραμμη. Πιο συγκεκριμενα ο μουσολινι ηθελε να την πεσει στην ελλαδα παρα το οτι η ελλαδα ηταν φασιζων και παρα τις αντιρησεις του χιτλερ που δεν εβρισκε νοημα σε αυτο, για ενα ηλιθιο λογο. Η ρωμη στα αρχαια χρονια εγινε αυτοκρατορια γιατι αρχικα νικησε τα ελληνικα κρατη και αυτο ξεκινησε οταν οι ρωμαιοι την επεσαν στην ηπειρο για εκδικηση για την εκστρατεια που ειχε κανει ο βασιλιας της ηπειρου πυρρος παλιοτερα. Και ο μουσολινι για αυτο μπηκε στην ελλαδα απο την ηπειρο... ηθελε να αναβιωσει το ρωμαϊκο μεγαλειο :fap


    καπως ετσι, οχι ακριβως ετσι.
    ο ιωαννιδης που ηταν τοτε πρωτη μουρη (η περιοδος της χουντας που εχει ονομαστει χουντα του ιωαννιδη) δε θα παρεδιδε την κυπρο γιατι αν εξαιρεσουμε το οτι εβαζε ξενους οπως τους αμερικανους πανω απο τους κομμουνιστες συμπατριωτες του, κατα τα άλλα ηταν αρκετα πατριωτης και το ειχε αποδειξει αρκετες φορες αυτο. Ηταν ομως και ηλιθιος και εξαπατηθηκε απο τους αμερικανους (τον κισσινγκερ) και νομιζε οτι οι τουρκοι δε θα την πεσουν στην κυπρο και παρα το οτι η επιχειρηση αποβασης των τουρκων ηταν σε εξελιξη και μαλιστα την αναμετεδιδε το bbc οι ελληνες την ιδια ωρα εψαχναν τον Μακαριο στο νησι , ενω αυτος ηταν ηδη στο λονδινο. Επισης η οποια αντισταση τελικα πηγε να γινει υπονομευτηκε απο τους ανθρωπους του καραμανλη. Γιατι ο καραμανλης σε συνεργασια με τους αμερικανους με την «ευγενικη» μεσολαβηση του αβερωφ ειχε συμφωνησει να δωσει την κυπρο και να ερθει μετα αυτος να αναλαβει την εξουσια και να μας πει οτι ανηκουμε (ειμαστε κτημα) στη δυση, δηλαδη στην αμερικη. Οποτε ναι οι χουντικοι (που δεν ηθελαν να δωσουν βαση στους αμερικανους στην κρητη) ηταν οι χρησιμοι ηλιθιοι αλλά η προπαγανδα μας λεει τον εθνοπροδοτη καραμανλη ως εθναρχη, οπως επισης μας λεει η προπαγανδα τον γερο παπανδρεου ως γερο της δημοκρατιας ενω ηταν αυτος που αιματοκυλισε την πλατεια συνταγματος (και τη δημοκρατια) κατα τα δεκεμβριανα.

    ξερω οτι σε μερικους μπορει να ακουγοντε παραξενα ολα αυτα, αλλά το εχουν κοιταξει αρκετα καλα το θεμα;
  3. Πάντως ο χουντικός Παπαδόπουλος, ούτε ζογκλερικά έκανε, ούτε κολωντούμπες, ούτε αλλαξόπιστε, παρά παρέμεινε πιστός στην ιδεολογία του, ότι αυτό που έπραξε ήταν επανάσταση.
  4. Την πρώτη περίπτωση δεν τη γνωρίζω.
    Ο Μποδοσάκης πούλαγε όπλα στους κομμουνιστές και σε όποιον είχε να πληρώσει, δε θεωρώ απίθανο να τον άφηνε ο Μεταξάς να κάνει τις μπίζνες του με τους Ισπανούς επαναστ'ατες.
    Ο Φον Κανάρης ήταν ένας ναζί με ελληνικό όνομα που τόπαιζε απόγονος του μπουρλοτιέρη χωρίς να τόχει αποδείξει με κάποια στοιχεία.
    Ο ρόλος του ιστορικά περιγράφεται εδώ. Παραδόξως, ο ίδιος ο Χίτλερ στα τελευταία γραπτά του επιβεβαίωσε τα γεγονότα, ρίχνοντας το φταίξιμο στο Μουσολίνι. Ένα κοινό που έχουν οι φασίστες όλων των εποχών είναι η αλληλοφαγωμάρα.

    Για την Κύπρο δε θελω να επεκταθώ, είναι γνωστά τα γεγονότα όπου οι χουντικοί σε συνεργασία με τους Κύπριους φασίστες έδωσαν το πράσινο φώς για τον Αττίλα (επιθέσεις σε τουρκόφωνους, πραξικόπημα ενάντια στο Μακάριο που αποκαλούσαν... "κομμουνιστή" και πολλά άλλα). Οι αμερικανοί φρόντισαν να μην επέμβει κανείς, συμπεριλαμβανομένου του ελληνικού στρατού μέχρι να ολοκληρωθεί η εισβολή.
    Ο Καραμανλής βρέθηκε προ τετελεσμένων γεγονότων και φυσικά επωφελήθηκε. Να θυμίσω ότι τον σιγοντάρησαν και οι αριστεροί, με χαρακτηριστική τη φράση του Θεοδωράκη "Καραμανλής ή τανξ".
  5. ναι οι επιθεσεις σε τουρκοφωνους που ηθελαν να τους γκετοποιησουν οπως οι εβραιοι τους παλαιστινιους και το πραξικοπημα στο μακαριο που εγιναν απο τους χουντικους και τους κυπριους φασιστες, ηταν επειδη ο ιωαννιδης νομιζε οτι τα ειχε βρει με τους αμερικανους για να ριξουν το μακαριο και οτι η τουρκια δε θα επεμβει.
    ο καραμανλης δε βρεθηκε προ τετελεσμενων, ειχε βαλει το χερακι του, σιγα μην εριχναν τη χουντα οι αμερικανοι χωρις να εχουν βρει τον αντικαταστατη του χεριου τους απο πριν. οταν λεμε οι αμερικανοι φροντισαν να μην επεμβει κανεις εννοουμε την παραπλανηση των χουντικων και το σαμποταζ στην καθυστερημενη αντιδραση του ελληνικου στρατου απο τους καραμανλικους. εγω εκει εχω καταληξει (και πολλοι αλλοι απο οτι φαινεται)
  6. Πρώτα απ'όλα, τι είναι ο φασισμός και τι εννοούμε όταν λέμε "φασίστες".
    Ο φασισμός ιστορικά είναι ένα ιταλικό κίνημα αστικού συντηρητισμού, ανάλογο με το ναζισμό στη Γερμανία ή το φρανκισμό στην Ισπανία.

    Μάλιστα, μισό λεπτό για να το καταστήσουμε σαφές. Ο φασισμός λοιπόν σαν έννοια νοείται μετά το καθεστώς Μουσολίνι. Δεν νοείται πριν, και σε προγενέστερες ιστορικές περιόδους. Παραδείγματος χάριν δεν είχε καμία σχέση με αυτοκρατορίες, με τον Ναπολέοντα, ας πούμε. Εκεί τι λέμε, ιμπεριαλισμός;

    Σε κάθε περίπτωση έχουμε το λεγόμενο εθνικό "σοσιαλισμό", που δεν έχει σχέση με το σοσιαλισμό καθεαυτό αλλά με μια ακραία μορφή καπιταλισμού. Η διαφορά ανάμεσα στο ναζισμό και το φασισμό είναι το κοινωνικό κύτταρο, το οποίο για το ναζισμό είναι η φυλετική οικιστική κοινότητα ενώ για το φασισμό η εθνική συντεχνία.

    Μάλιστα, από την μία έχουμε δηλαδή καθαρά την φυλή, ενώ από την άλλη το έθνος. Δηλαδή στην δεύτερη περίπτωση, στην εθνική συντεχνία, και επειδή είναι έθνος, μπορούν να υπάρχουν και άλλες φυλές μέσα, αρκεί να λειτουργούν σαν έθνος.

    Οπότε ποια η διαφορά εθνικισμού και φασισμού; Μήπως ο εθνικισμός πρεσβεύει απλώς την ανωτερώτητα ενός έθνους έναντι άλλων, ενώ ο φασισμός συμπεριλαμβάνει τον ιμπεριαλισμό (δηλαδή τον ζωτικό χώρο), και τον μιλιταρισμό;

    Τι εννοούμε: Λέγοντας "φασισμός" και "φασίστες" στην καθομιλουμένη δεν εννοούμε προφανώς το ιστορικό φασιστικό κίνημα του Μουσολίνι. Εννοούμε μια άκρως αυταρχική μορφή εξουσίας όπου ένας πυρήνας ατόμων εξουσιάζει στο όνομα μιας υποτιθέμενης υπέρτατης αξίας, του έθνους, της φυλής, των παραδόσεων κλπ.

    Κοίτα να δεις όμως τι απορίες γεννιούνται. Από την μία αποδεσμεύουμε τον φασισμό από το πρότυπο του Μουσολίνι, από την άλλη για να υπάρξει φασισμός θα πρέπει να έχουμε εξουσία μιας ομάδας, εδώ μιλάμε για κράτος, και για κυβέρνηση.

    Από την άλλη, θα επικεντρωθώ στην έννοια φασίστας σε ατομικό επίπεδο στην καθομιλουμένη, διότι εδώ πιστεύω πως γίνεται κατάχρηση του όρου, και θα επιμείνω σ' αυτό. Ειδικά τα τελευταία χρόνια (γιατί σε προηγούμενες δεκαετίες ούτε εγώ, αλλά ούτε και άλλοι θέλω να πιστεύω άκουγαν τόσο συχνά πως "αυτός είναι φασίστας", "εκείνος είναι φασίστας", "είσαι φασίστας" στην καθημερινή μας ζωή. Ο όρος, επήλθε τώρα τελευταία. Και εννοώ, πως έναν κακοπροαίρετο άνθρωπο, έναν αυταρχικό τύπο, έναν βαρύ κι' ασήκωτο τέλος πάντων, καυγατζή, η παρόμοιο, του κολλάνε εύκολα τη ρετσινιά του φασίστα.

    Παλιά, ένας τέτοιος τύπος (ας πάρουμε την κουλτούρα του ρεμπέτικου), ήταν απλώς μάγκας, η ξέρω γω τι, μαφιόζος, άνθρωπος του υπόκοσμου, της τρούμπας, και λοιπά. Ένας που κακομεταχειριζόταν λόγου χάρη τη γυναίκα του ήταν απλώς παλιάνθρωπος.
    Σήμερα όμως, εύκολα οι νέοι θα τον ονόμαζαν φασίστα. Και εγώ σ' αυτό διαφωνώ, διότι ένας τέτοιος ζόρικος τύπος του "έτσι θέλω" δεν είναι απαραίτητα ιδεολογικά συνειδητοποιημένος εξουσιαστής στο όνομα εθνικών ιδεωδών.

    Με αυτή την έννοια θα ασχοληθούμε και όχι με τη στενά ιστορική του έννοια.

    Εντάξει, αλλά να το δούμε και στο ατομικό επίπεδο, διότι σήμερα υπάρχει η παρεξήγηση αυτή, και θα πρέπει να διαλευκανθεί η έννοια. Μην βλέπουμε δηλαδή έναν κακεντρεχή γείτονα που μας παρκάρει ετσιθελικά το αμάξι στην πόρτα και λέμε "φασίστας", η μια ομάδα ανθρώπων του υπόκοσμου που τέλος πάντων πλακώσανε στο ξύλο μια άλλη συμμορία, η τον φουσκωτό στην πόρτα του νυχτερινού κέντρου και λέμε αμέσως "α, φασίστας".

    Γι' αυτό όπως σου είπα, στο προηγούμενο μήνυμα, δεν θεωρώ απαραίτητα όλους αυτούς που έριξαν ψήφο στην ακροδεξιά, συνειδητοποιημένους φασίστες η νεοναζί.
  7. Με αυτή την έννοια θα ασχοληθούμε και όχι με τη στενά ιστορική του έννοια. Κατ' αυτή λοιπόν, ο φασισμός είναι παιδί της αστικής τάξης. Όχι ότι δεν υπήρχε αυταρχισμός στη φεουδαρχία, υπήρχε και ίσως να ήταν ακόμα πιο απάνθρωπος (δουλοπαροικία, ευγενείς, μοναρχία κλπ). Ομως στη φεουδαρχία αυτός ήταν ο κανόνας.

    Μωρέ εντάξει εκεί ήτανε σκληρά τσιφλίκια. Βλέπεις τα φέουδα ήταν και μικροί χώροι.

    Στην αστική κοινωνία θεωρείται εκτροπή της δημοκρατίας που θεωρείται η κατ'εξοχήν μέθοδος εξουσίας των αστών.

    Όχι απαραίτητα, διότι την επταετία σαν δικτατορία αρκετοί δεν την θεωρούν φασισμό. Γιατί φασισμός ήταν κάτι πολύ πιο σκληρότερο από αυτό, λέω τώρα. Ιστορικά όμως αν ρωτήσουμε ιστορικούς "θεωρείτε την επταετία φασιστικό καθεστώς", θα σου πουν "όχι, απλά δικτατορικό καθεστώς".

    Από τα πρώτα χρόνια της αστικής επανάστασης εφαρμόστηκαν στοιχεία του φασισμού. Αμέσως μόλις πήραν οι αστοί της εξουσία έστησαν καρμανιόλες και εγκαινίασαν την περίοδο της τρομοκρατίας, με πρωτεργάτη και κύριο θεωρητικό της το Ροβεσπιέρο.

    Α, μάλιστα, ο Ροβεσπιέρος δηλαδή εκπροσωπούσε τους αστούς, άρα την αντεπανάσταση. Α, κατάλαβα.

    Σήμερα η τρομοκρατία έχει χάσει το νόημά της, στις περισσότερες περιπτώσεις χαρακτηρίζεται "τρομοκράτης" ένας φτωχός που πολεμά τον ταξικό του εχθρό με όλα τα διαθέσιμα μέσα. Ετοιμολογικά πάντως δε θα έπρεπε να μιλάμε για "τρομοκρατία" εάν αυτός που την ασκεί δεν έχει σαν στόχο να εξουσιάσει άλλους ανθρώπους.

    Α.

    Ε, ναι αλλά πως θα τους ονομάζουνε αυτούς; Αυτονομιστές;

    Η έννοια πάντως έρχεται από το Ροβεσπιέρο και εμπεριέχει στοιχεία αυτού που λέμε σήμερα "φασισμό".

    ... ;;;

    Ο φασισμός κατα κανόνα έχει τους ευνοούμενους, τη "λαική" του βάση, και τους "απόβλητους", τους "εχθρούς" της λαικής του βάσης, με τον φόβο των οποίων τη συσπειρώνει. Στη ναζιστική Γερμανία αυτό το ρόλο έπαιξαν οι εβραίοι, οι ρομά, οι πολωνοί κλπ εθνικές μειονότητες.

    Ναι, αλλά πιο πολύ φυλετικά λειτούργησαν εκεί.

    Στην Ιταλία του Μουσολίνι οι απόβλητοι ήταν οι φτωχοί Ιταλοί του νότου, κυρίως της Σικελίας.

    Μάλιστα. Μισό λεπτό για να καταλάβω. Το καθεστώς Μουσολίνι δηλαδή μίλαγε για ανωτερότητα του ιταλικού έθνους, σαν εθνικιστικό, αλλά επεδίωκε και τον ζωτικό χώρο όμως, την επέκταση δηλαδή. Απλώς θεώρησε σαν απόβλητα τους φτωχούς, και γι' αυτούς τι έλεγε όμως, δεν είναι Ιταλοί αυτοί, είναι κατώτεροι.

    Στην Ελλάδα του Μεταξά, το ρόλο αυτό έπαιξαν οι ελληνόφωνοι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Σε κάθε περίπτωση, οι πιο "επικίνδυνοι" θεωρούνταν οι κομμουνιστές, οι σοσιαλιστές και οι αναρχικοί.

    Κατάλαβα.

    Γιατί, ενώ οι Χίτλερ-Μουσολίνι προήλθαν από το σοσιαλιστικό χώρο, κατέληξαν να δαιμονοποιήσουν τους κομμουνιστές-σοσιαλιστές-αναρχικούς;

    Debian, εδώ είναι μια πραγματική απορία, αυτοί δεν έβλεπαν, κατανοώ, τους εργαζόμενους σαν εργαζόμενους με δικαιώματα, πιστεύω τους έβλεπαν σαν καθαρά "εθνικούς εργάτες", κάτι τέτοιο, δεν ξέρω αν τελικά μπορεί να πει κανείς πως ξεκίνησαν σαν "εργατικοί" η "εργατικό κόμμα".

    Γιατί αυτός ήταν ο λόγος που θα τους εμπιστεύονταν την εξουσία τα αφεντικά τους. Το διεθνές κεφάλαιο.

    Μάλιστα.

    Μιλάμε για την εποχή που ακολούθησε την ισπανική επανάσταση, από την ήττα της οποίας ξεπήδησαν τουλάχιστον 2 φασιστικά καθεστώτα(ναζιστικό και φρανκικό). Βέβαια, στη Γερμανία της δημοκρατίας της Βαιμάρης οι κομμουνιστές αποτελούσαν πραγματικό κίνδυνο για την αστική τάξη.

    Διότι είχε προηγηθεί η ρωσική επανάσταση.

    Όμως οι διεθνείς καπιταλιστές δε θα ήταν διατεθειμένοι να εμπιστευτούν στρατιωτική ισχύ στους γερμανούς ναζί.

    Άρα οι διεθνείς καπιταλιστές ποιόν θα έβαζαν σαν προμετωπίδα ενάντια στη σοβιετική Ρωσία; Την Αγγλία, τη Γαλλία;

    Μετά τον Α' Π.Π. η Γερμανία δεν είχε το δικαίωμα να διατηρεί στρατό. Ο Χίτλερ θα έπρεπε να αρκεστεί στα SA (τάγματα εφόδου) που δεν ήταν ικανά να επιτεθούν σε άλλες χώρες. Η ανάγκη να καταπνίξουν την ισπανική επανάσταση επέτρεψε στο Χίτλερ να οργανώσει και να χρησιμοποιήσει στρατό με τις ευλογίες των καπιταλιστών συμμάχων (Άγγλων-Γάλλων-Αμερικανών κλπ).

    Ώστε έτσι, κοίταξε εγώ το είχα καταλάβει αλλιώς, πως τότε ο φραγμός ενάντια στην ρωσική η την ισπανική επανάσταση, δεν ήταν το πρωτεύον θέμα. Νόμιζα πως πρώτος λόγος ήταν ο πόλεμος για την αποικιοκρατία, η οικονομική κρίση, και οι αντιθέσεις μεταξύ των τότε μεγάλων αποικιοκρατικών δυνάμεων, Αγγλίας, Ρωσίας και Γερμανίας. Και η Γερμανία είχε αποικίες στην Αφρική. Από την άλλη, υπήρχαν αντιθέσεις στις ευρωπαϊκές εθνότητες, αλλά και προβλήματα σε περιοχές με μικτούς πληθυσμούς εθνοτήτων.
    Άρα μεγάλο ρόλο έπαιξε λες και ο φόβος της επέκτασης, είτε κοινωνικά, είτε εδαφικά, των μπολσεβίκων.
  8. Αντίστοιχα, η άνοδος Μεταξά από το παλάτι που φρόντιζε τότε για τα συμφέροντα των Άγγλων, ακολούθησε την εργατική εξέγερση του Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη (τη "συννεφιασμένη Κυριακή" του Τσιτσάνη).

    Οπως θα παρατηρήσεις, όσο πιο έμπειροι είναι οι αποικιοκράτες τόσο πιο "ποιοτικοί" είναι οι φασίστες που επιβάλλουν. Οι Άγγλοι σαν πιο έμπειροι επέβαλλαν το Μεταξά. Πράγματι, παρά την ιδεολογική του συγγένεια με τους Χίτλερ-Μουσολίνι, ο Μεταξάς πήρε το μέρος των Άγγλων, αυτό σημαίνει ότι από την πλευρά τους έκαναν καλή επιλογή. Όταν ο Μεταξάς άρχισε να διαπραγματεύεται με το Χίτλερ μέσω του Φον Κανάρη, όλως αιφνιδίως απέθανε.

    Τον φάγανε οι Άγγλοι λες;

    Οι αμερικάνοι λιγότερο έμπειροι, επέβαλλαν τους συνταγματάρχες της 21ης Απρίλη που ήταν για κλωτσιές.

    Οι Γερμανοί και οι Ρώσοι σήμερα σαν αρχάριοι, επέλεξαν τον πάτο του βαρελιού.

    Μάλιστα, οι Ρώσοι γιατί; Δηλαδή ζούμε τον "φασισμό" της Έψιλον Έψιλον στον πάτο του βαρελιού. Οπότε, μέσω χρέους λένε αυτοί, άσε να τους εξουσιάζουμε.

    Οι φασίστες μπορεί να χαρακτηρίζονται από τον ακραίο τους συντηρητισμό αλλά είναι ιδιαίτερα προσαρμοστικοί στις εκάστοτε εξουσίες. Το 36-40 υποστήριζαν τους Άγγλους. Μόλις κατέλαβαν τη χώρα οι Γερμανοί, πήγαν με τους Γερμανούς. Όταν έφυγαν οι Γερμανοί, ξαναπήγαν με τους Άγγλους. Όταν άλλαξε η εξουσία, πήγαν με τους Αμερικανούς, κι όπως θα δούμε, πρόσφατα πήγαν ακόμα και με τους Ρώσους.

    Α, ναι ρε παιδί μου άρα οι φασίστες ήταν απλώς εξουσιαστές, οπότε τα εθνικά ιδεώδη τα προσάρμοζαν στους εκάστοτε, αρκεί να ήταν και εκείνοι μέσα στο παιχνίδι, κατάλαβα. Δηλαδή όποιος και αν ήταν, "και εμείς μέσα" για να ήταν απλώς στα πράγματα.

    Πάμε λοιπόν στην απριλιανή χούντα. Για πρώτη φορά οι αποικιοκράτες εγκατέστησαν ένα φασιστικο καθεστώς, όχι για να αντιμετωπίσουν τον ντόπιο "κομμουνιστικό κίνδυνο" αλλά για τα γεωστρατηγικά τους σχέδια. Ελλείψη σοβαρού κομμουνιστικού κινήματος οι χουντικοί αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε προβοκάτσιες, ρίχνοντας ζάχαρη σε άρματα μάχης στον Έβρο, προκειμένου να τα ρίξουν στους (πρακτικά ανύπαρκτους) κομμουνιστές και να δικαιολογήσουν το πραξικόπημα.

    Γιατί όμως ήθελαν οι αμερικάνοι μια χούντα στην Ελλάδα;
    Το κλειδί ήταν η Κύπρος. Οι αμερικανοί είχαν στο "μαλακό τους υπογάστριο", στην Κούβα, ρωσικές βάσεις με πυρηνικές κεφαλές. Χρειάζονταν κάτι αστίστοιχο στο μαλακό υπογάστριο της τότε ΕΣΣΔ.

    Των σοσιαλιστικών χωρών, των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

    Ιδανικός τόπος ήταν η Τουρκία. Όμως οι Τούρκοι στρατοκράτες για να επιτρέψουν τη δημιουργία αμερικανικών βάσεων ζητούσαν κάποια ανταλλάγματα: την Κύπρο. Οι αμερικανοί μετέφεραν την εντολή "παραδώστε την Κύπρο" στους τότε κυβερνώντες, την Ενωση Κέντρου του Γ.Παπανδρέου και την ΕΡΕ του Κ.Καραμανλή. Κανένας από αυτούς δεν ήθελε να κρατήσει την "καυτή πατάτα" και ακολούθησε η εναλλαγή ασταθών κυβερνήσεων, αποστασίες κλπ με αποκορύφωμα τη μυστική αναχώρηση του Κ.Καραμανλή για τη Γαλλία με πλαστό διαβατήριο αμέσως μετά την εκλογική του νίκη.

    Α.

    Ως χρήσιμοι ηλίθιοι επιστρατεύτηκαν οι χουντικοί που τελικά έκαναν τη δουλειά, οι Τούρκοι στρατοκράτες πήραν τη μισή Κύπρο και οι Αμερικανοί έφτιαξαν τις βάσεις τους στην Τουρκία.

    Κοίταξε, μέχρι εδώ, το σενάριο αυτό, μπορεί να έχει μια λογική ερμηνεία, εδώ όμως χαλάει. Η Τουρκία λογικά θα είχε καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο. Όμως στην Κύπρο υπήρχαν και δύο αγγλικές στρατιωτικές βάσεις. Μία στο Τρόοδος (ραντάρ), και μία στη θέση, αν το θυμάμαι Δεκέλεια. Οπότε λόγω των βάσεων λες, η Τουρκία κατέλαβε μέχρι εκεί; Αλλά και πάλι το σενάριο χαλάει, ξέρεις γιατί; Διότι πολλά περισσότερα προβλήματα δημιούργησε η εισβολή στην αμερικανική διπλωματία, και έδωσε ένα δυνατό επιχείρημα και χαρτί στην ΕΣΣΔ να μιλά για ιμπεριαλιστικά σχέδια, οπότε εδώ έρχεται η διαφωνία μου με αυτό το σενάριο.

    Η κατάσταση στο κυπριακό ήταν πραγματικά πολύπλοκη, και ερμηνείες έχουν δοθεί αρκετές.

    Οι χουντικοί δεν είχαν λαική βάση. Προσπάθησαν να δημιουργήσουν τέτοια με τα φασιστικά στοιχεία που είχαν επιβιώσει από την κατοχή. Τους μαυραγορίτες που έγιναν μπακάληδες και φουρνάρηδες, τους χαφιέδες που έγιναν παρακράτος και τους χωροφύλακες.

    Όταν οι αμερικανοί έκαναν τη δουλειά τους, η χούντα ήταν άχρηστη κι έπεσε μια ωραία πρωία, αρκετό καιρό μετά την εξέγερση του πολυτεχνείου.

    Όχι, δεν έπεσε με το πολυτεχνείο η χούντα, με την εισβολή έπεσε. Το πολυτεχνείο δεν ήταν αρκετό, α, λες για του Παπαδόπουλου σκέτο, ναι του Παπαδόπουλου έπεσε.

    Η λαική βάση των χουντικών παρέμεινε όμως, κι έχουμε τα μέχρι σήμερα χουντικά σωματεία αρτοποιών κλπ.
    Παράλληλα, λόγω της πολιτιστικής της ένδοιας, η χούντα χρησιμοποιούσε κάποιες λαικές μορφές πολιτιστικών δρώμενων, τα δημοτικά τραγούδια κλπ. Σε πολλές περιπτώσεις, άτομα που δεν εκδήλωναν ανοιχτά τη χουντική τους προέλευση, το έκαναν στα γλεντια του χωριού τους. Οι λεγόμενοι "χουντογλέντηδες".

    Α.

    Ολως παραδόξως, η χούντα διέλυσε όλες τις νεοναζιστικές-αντικομμουνιστικές οργανώσεις που επιβίωναν από τον εμφύλιο, ακόμα και μια φασιστική ομαδα ελλήνων φοιτητών στην Ιταλία. Προφανώς δεν ήθελε ανταγωνισμό και έμεινε στους "χουντογλέντηδες".

    Χμ, ομολογώ πως αυτό δεν το ήξερα. Ώστε έτσι, υπήρχαν δηλαδή τέτοιες τότε ε; Υπολείμματα της γερμανικής κατοχής μάλλον, και αυτές τις διέλυσε, μάλιστα.

    Οι χουνταίοι βρίσκονταν στη φυλακή και προσπαθούσαν να βγούν. Έτσι δημιουργήθηκε η ΕΠΕΝ που ανέφερες. Στις εκλόγιμες θέσεις της ΕΠΕΝ βρίσκονταν οι έγκλειστοι χουντικοί. Η ΕΠΕΝ με τις ψήφους των χουντογλέντηδων πήρε 6% που με τον τότε εκλογικό νομο έβγαζε 6 βουλευτές.

    Πω πω, δεν το θυμάμαι καθόλου αυτό Debian, α είχε πάρει καλά ποσοστά η ΕΠΕΝ. Κοίτα να δεις...

    Ωστόσο το ΣΤΕ δεν επέτρεψε να αποφυλακιστούν οι χουνταίοι αφού είχαν στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Στη θέση τους πήγαν οι αναπληρωματικοί της ΕΠΕΝ, ορισμένοι τυχαίοι χουντογλέντηδες που δε μπορούσαν να σηκώσουν κάτι τέτοιο.

    Είχαν μπει βουλευτές στη βουλή; Ρε συ δεν το θυμάμαι καθόλου...μιλάμε τώρα για 1975;

    Έτσι η ΕΠΕΝ διαλύθηκε παρά την εκλογική της επιτυχία.

    Η νεολαία της ΕΠΕΝ όμως συνέχισε τη δράση της. Η λεγόμενη ΕΝΕΠ.

    Ναι, μπράβο η ΕΝΕΠ! Ναι, την θυμήθηκα! Ρε συ που τα θυμάσαι όλα! Μπράβο σου!!

    Μέχρι που περενέβη ο Παπαδόπουλος από τη φυλακή μέσω της συζύγου του Δέσποινας και ΔΙΟΡΙΣΕ αρχηγό την ΕΝΕΠ το γνωστό μπουχέσα Νίκο Μιχαλολιάκο.

    Αααα!!! Α, από εκεί προέρχεται αυτός; Πω πω... Ααααα....

    Ο Μιχαλολιάκος πέρα από τις γνωριμίες του με τους έγκλειστους χουντικούς ήταν ένας γυμνοσάλιαγκας χωρίς αρκετά φασιστικό βιογραφικό. Συνελήφθη για εμπρησμό μαρξιστικών στόχων μαζί με άλλους φασίστες, αναμεσά τους τον Αριστοτελη Καλέντζη. Ολως περιέργως, ο Μιχαλολιάκος ΕΞΑΙΡΕΘΗΚΕ ανεξήγητα από τη δικογραφία ενώ ο Καλέντζης (ο μόνος αξιοπρεπής φασίστας στην ελληνική ιστορία) καταδικάστηκε στις έσχατες των ποινών και εξέτισε 12 χρόνια φυλάκισης.
    Για όσους γνωρίζουν, αυτά συμβαίνουν μόνο όταν έχουμε αλληλοκαρφώματα.

    Με το διορισμό του μπουχέσα στην αρχηγία της ΕΝΕΠ, η οργάνωση διασπάστηκε σε αρκετές μικρότερες, μια από τις οποίες ήταν η ΕΝΕΚ που ανέφερες.

    Αφού δεν έμεινε τίποτα από την πάλαι ποτέ "μάχιμη" ΕΝΕΠ, την έκανε κι ο Μπουχεσολιάκος να βρεί την τύχη του, την οποία αναζήτησε μαζί με το Γκέκα, τον Κουσουμβρή και άλλους που σήμερα σκυλοβρίζει, στο νεοναζιστικό χώρο. Αρχικά ήθελε να προσεταιριστεί κάποιους ακραίους της ΝΟΠΟ σαν το Βορίδη, όμως δεν του άρεσαν οι σκινχεντς και είχε βάλει στο καταστατικό της χρυσής αυγής παράγραφο που μιλούσε για ενδυμασία με χακί πουκάμισο και γραβάτα. Αργότερα κι αφού έμεινε μόνος του, έπεσε με τα μούτρα στους καράφλες.

    Αααα.... !!!

    Αχου.... πω πω αυτά δεν τα θυμάμαι.... Αααα !!!!

    Αρχικά έμεινε στο περιθώριο μέχρι να τον ανασύρουν από το βόθρο μετά από ένα άλλο σημαντικό ιστορικό γεγονός: Την εξέγερση του Δεκέμβρη του '08.


    Ποια εξέγερση; Το 2008;

  9. Itsok, όλα τα παραπάνω είναι ακόμα ένα σενάριο. Είχα παρακολουθήσει πρόσφατα μια πολιτική ομιλία, στο ΥΤ, δεν θυμάμαι ποιός ήταν, που περιέγραφε πως σε κάποια στιγμή επιχειρήθηκε να ανοιχτεί ο φάκελλος της Κύπρου, εδώ στην Ελλάδα, δεν θυμάμαι σου λέω, επί ΠΑΣΟΚ ήταν; Εν πάση περιπτώσει αναλύθηκε μεγάλος αριθμός εγγράφων που βρίσκονταν λέει στο αρχείο της βουλής στα υπόγεια, έγιναν ανακρίσεις, έγιναν εκατοντάδες καταθέσεις, και μαρτύρων και συνταξιούχων στρατιωτικών, και τελικά βγήκε ένα πόρισμα, που όμως δεν ήταν και εκείνο ξεκάθαρο.

    Στη συνέχεια όλα αυτά τα έγγραφα λέει, πακεταρίστηκαν, και στάλθηκαν στην κυπριακή βουλή, για να μπούν μάλλον στα εκεί υπόγεια.

    Εγώ ξέρεις τι καταλαβαίνω; Πως ουσιαστικά ο φάκελλος δεν άνοιξε όπως έπρεπε, (διότι κανέναν δεν συμφέρει να ανοίξει ολοκληρωτικά ο φάκελλος) και να αποκαλυφθεί τι πραγματικά είχε γίνει. Ούτε τις Ηνωμένες Πολιτείες συμφέρει, ούτε και την Ελλάδα, ούτε και την Κύπρο. Οι λόγοι είναι πως είναι αναμεμιγμένα άτομα και υπηρεσίες που δεν έπρεπε να φανούν, να φαίνονται, δηλαδή δεν συμφέρει τώρα να φαίνεται ξεκάθαρα πως μια Σι Άι Έι ήταν άμεσα αναμεμιγμένη. Θα έχανε το κύρος της σαν υπηρεσία.

    Τέλος πάντων υπόθεση κάνω, είναι αλήθεια πως είναι εξαιρετικά πολύπλοκα τα γεγονότα εκείνης της περιόδου.
  10. Βρε παιδιά όταν λέτε πιο πάνω για ''ελληνόφωνοι πρόσφυγες'' τι εννοείται;
  11. Εννοώ τους ελληνόφωνους χριστιανούς που ζούσαν στη Μικρά Ασία και εξαναγκάστηκαν να ξεριζωθούν εξαιτίας της λεγόμενης "μικρασιατικής καταστροφής" (το σωστό θα ήταν μικρασιατική προδοσία). Υπήρχαν και μη-ελληνόφωνοι πρόσφυγες, όπως οι Αρμένιοι που σήμερα πλέον είναι ελληνόφωνοι. Ανάμεσά τους και τουρκόφωνοι χριστιανοί (νομίζω τους λένε "τουρκμένους"-διόρθωση: Καραμανλήδες) που προτίμησαν την προσφυγιά (αργότερα έγιναν ανταλλαγές πληθυσμών).
    Οι περισσότεροι ήταν γηγενείς μικρασιάτες, όμως υπήρχε κι ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που είχαν καταφύγει εκεί ως πρόσφυγες από τα χωριά του Πόντου ή την Αλβανία. Ιδιαίτερα οι δεύτεροι είχαν υποστεί διωγμούς λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, αφού παρέμεναν παράνομα χριστιανοί παρά τον βίαιο εξισλαμισμό της Αλβανίας από τους Οθωμανούς.
    Αρχικά ήταν αλβανόφωνοι αλλά με τον καιρό ενσωματώθηκαν στον ελληνόφωνο πληθυσμό της Μ.Α. και έγιναν δίγλωσσοι. Αυτοί ήταν οι λεγόμενοι "Αρναούτηδες". Στην ελληνική επικράτεια τους αποκαλούν μέχρι σήμερα "αρβανίτες".
    Ήταν οργανωμένοι σε φατριές με ονόματα συμμοριών που σώζονται μέχρι σήμερα σαν επώνυμα: οι "Σειτάνηδες" (=σατανάδες, τους αποκαλούσαν έτσι οι οθωμανοί), οι "Σιανήδες" (φημισμένοι, από το αλβανικό σιανίδ=φήμη), οι "Ντρέδες" (αντρειωμένοι, αποτέλεσαν τις ειδικές δυνάμεις του Μπιθέγκουρα) και άλλοι.

    Υ.Γ. Το έπος του Καζαντζάκη "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" πραγματεύεται αυτά τα γεγονότα, της προσφυγιάς προς τη Μ.Α. όπου αποτυπώνει γλαφυρά το προφίλ του "ραγιά": εκείνου που σκύβει το κεφάλι στην εξουσία ενώ ταυτόχρονα καταπιέζει με το χειρότερο τρόπο όσους βρίσκονται (ή θεωρεί ότι βρίσκονται) κάτω από αυτόν.
  12. Ωραία, γιατί υπήρχαν και οι τουρκόφωνοι Καραμανλήδες.


  13. Σωστά, το συμπλήρωσα μετά. Πολλά από αυτά έτυχε να τα μάθω από πρώτο χέρι λόγω καταγωγής...
    Ακόμα δεν είχε περάσει η νοοτροπία του "πατριωτισμού" στη Μ.Α., τόσο οι οθωμανοί όσο και οι ρωμιοί ξεχώριζαν από τη θρησκεία και όχι από την εθνοτική ομάδα.
    Αυτό συνέβη αργότερα, με την αστική επανάσταση, όπου στην Ελλάδα χαρακτηρίστηκαν "Ελληνες" όσοι ορκίζονταν να τηρούν το σύνταγμα (4η εθνοσυνέλευση) ενώ στην Τουρκία, σύμφωνα με το Δόγμα Κεμάλ "όσοι ένοιωθαν υπερήφανοι να λέγονται Τούρκοι".
    Βρισκόμασταν ακόμα στη φάση όπου ο πατριωτισμός ήταν προοδευτικός (ενάντια σε μοναρχία-θεοκρατία).

    Η Βαλκανική Επανάσταση (στην Ελλάδα έγινε το 1821) ήταν ουσιαστικά η αστική επανάσταση, στον απόηχο της Γαλλικής. Στην Τουρκία συντελέστηκε έναν αιώνα αργότερα. Οι μικρασιάτες και οι πόντιοι ήταν ουσιαστικά φορείς νέων ιδεών (αστικών σε αντίθεση με τη φεουδαρχία), πράγμα που εφάρμοσε ο Θεσσαλονικιώτικης καταγωγής Κεμάλ Ατατούρκ. Οπως έγινε στη Γαλλική και την Ελληνική επανάσταση, έτσι και στην Τουρκία ακολούθησε η περίοδος τρομοκρατίας των νεότουρκων την οποία πλήρωσαν οι ελληνόφωνοι (και όχι μόνο) πρόσφυγες.
  14. Ένας λόγος που οι Μικρασιατες είχαν τέτοια αντιμετώπιση είναι ότι ήταν Βενιζελικοι.
  15. Ναι, το παράξενο είναι ότι και ο Μεταξάς ήταν κάποτε βενιζελικός. Αργότερα αυτονομήθηκε και έφτιαξε δικό του κόμμα που πήρε μόλις 4%. Πάντως η στρατιωτική του φήμη (ήταν δαιμόνιος στρατηγικός νούς) καθιερώθηκε όσο ακόμα ήταν βενιζελικός.

    Να αναφέρουμε πάντως ότι, παρόλο που ο Βενιζέλος πήρε πολλά προοδευτικά για την εποχή του μέτρα, ήταν ο πρώτος που νομοθέτησε τον εκτοπισμό (εξορία) των κομμουνιστών ενώ αργότερα απέστειλε εκστρατευτικό σώμα στην Οδησσό, μαζί με γαλλικά στρατεύματα για να καταπνίξει την επανάσταση. Εκεί συνάντησαν την αντίσταση των Μαχνοβικών αναρχικών (με πολλούς ποντίους και μικρασιάτες -"λουίστες", από τα πολυβόλα Λούις που είχαν- ανάμεσά τους) που τους κατατρόπωσαν, αλλά τους άφησαν να επιστρέψουν στις χώρες τους. Κατα την επιστροφή παρα λίγο να σκοτωθούν μεταξύ τους Έλληνες-Γάλλοι αντεπαναστάτες.
  16. Ο πατέρας μου έλεγε πόσο τυχερός ήταν που την γλίτωσε λόγω ηλικίας και δεν
    τον πήραν στην νεολαία του Μεταξά.
  17. Και αυτός είναι ο λόγος που ο Κεμάλ αργότερα βοηθήθηκε από τους Ρώσους.
  18. Πιστεύω πάντως ότι δεν είναι και τόσο παράξενη η μεταστροφή του Μεταξά από το φιλελευθερισμό στον εθνικισμό. Ο φασισμός -για να επιστρέψουμε στο θέμα μας- με την ευρύτερη έννοια αποτελεί γέννημα-θρέμμα της αστικής δημοκρατίας. Ακόμα και τα φασιστικά στοιχεία που υπήρξαν την εποχή Στάλιν ήταν απόρροια της στροφής προς την αστική "ανάπτυξη" που είχε αποφασίσει ο κομματικός μηχανισμός από την εποχή κιόλας του Λένιν, χωρίς να εξαιρούνται οι μετέπειτα "αντι"σταλινικοί του μπολσεβικισμού:
  19. Χρειάζεται πάντως να αναφερθούμε και στην αμοιβαία εκτίμηση και φιλία ανάμεσα στο Μεταξά και τον Κεμάλ Ατατούρκ, παρά τον πολυδιαφημισμένο "πατριωτισμό" του δικτάτορα. Όπως οι εργάτες, έτσι και το χρήμα, ο καπιταλισμός, άρα και ο φασισμός, στο βάθος, δεν έχει "πατρίδα".
    [IMG]
  20. Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008

    Μια ημερομηνία-σταθμός στην εγχώρια σύγχρονη ιστορία αποτελεί η 6η Δεκέμβρη. Από άποψη δυναμικής ήταν κατα πολύ μεγαλύτερη αυτής του πολυτεχνείου.
    Είχε προηγηθεί η θητεία του Β.Πολύδωρα στο υπουργείο δημόσιας τάξης η οποία είχε προετοιμάσει το έδαφος της αστυνομικής ασυδοσίας. Ο Πολύδωρας ήταν ένας wannabe στρατηγός, που είχε μελετήσει την τέχνη του πολέμου αλλά του έλλειπε η στρατηγική ευφυία. Αυτό που έλεγαν στην πολεμική τέχνη ninjutsu "ο νους που δεν περιορίζεται". Η σκέψη Πολύδωρα περιοριζόταν στην ισχύ, η οποία αποτελεί έναν παράγοντα, σημαντικό μεν, αλλά όχι καθοριστικό για τη χάραξη στρατηγικής.
    Θεωρούσε λοιπόν ότι η ισχύς που έδινε η οπλοφορία των μπάτσων ήταν αρκετή να κάμψει κάθε αντίσταση στο δρόμο και το δήλωνε. Στην πραγματικότητα και όπως αποδείχτηκε, η οπλοφορία δεν έχει καμιά ισχύ από μόνη της. Η ισχύς βρισκόταν στο φόβο που προξενούσε η οπλοφορία στους άλλους. Οταν λοιπόν ένα νεαρό παιδί αρνήθηκε να φοβηθεί τους ένστολους οπλοφόρους, η λογική Πολύδωρα (που δεν περιορίζεται μόνο στον Πολύδωρα) έκανε χρήση του όπλου της.
    Το αποτέλεσμα, ένας 15χρονος νεκρός σε δημόσιο χώρο. Ένας 15χρονος γόνος αστικής οικογένειας, ένα παιδί της διπλανής πόρτας, ένας συμμαθητής, ένας γιός, ένας αδελφός, ένας κολλητός. Αν μέχρι τότε οι μηχανισμοί καταστολής μπορούσαν να κουκουλώσουν περιστατικά κακοποίησης ή και δολοφονίας μεταναστών, τοξικομανών κλπ "απόβλητων" κατα την κυρίαρχη αφήγηση, τώρα δεν υπήρχε κανένας τρόπος.
    Η εξουσία βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο.

    Οι αναρχικοί ήταν οι πρώτοι που αντέδρασαν με τα επεισόδια στα Εξάρχεια από τις πρώτες κιόλας στιγμές. Άλλωστε ο νεκρός ήταν "φατσικά" γνωστός στο χώρο, αφού άραζε στη Μεσολογγίου και εμφανιζόταν σε κάποιες συνελεύσεις αναρχικών.
    Ομως η αναρχική αντίδραση θα είχε εκπνεύσει από την πρώτη βδομάδα (όπως το '85 με τη δολοφονία Καλτεζά) αν δεν είχε κινητοποιηθεί η ίδια η κοινωνία, κυρίως οι μαθητές αλλά και οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι εργαζόμενοι, ακόμα και οι ιδιοκτήτες μαγαζιών που μέχρι τότε έτρεμαν τα επεισόδια.

    Οι μπάτσοι βρέθηκαν σε μειονεκτική θέση. Πλέον φοβόντουσαν να κυκλοφορήσουν, έτρεμαν ακόμα και μέσα στα τμήματα, ακόμα και στη ΓΑΔΑ.
    Εκεί νεκραναστήθηκε το "πνεύμα του χουντογλέντη". Χρειάζονταν το κλασσικό παρακράτος, εκείνους που θα έκαναν να φαίνεται ότι αντιδρά στην εξέγερση "ο λαός" και όχι η εξουσία.
    Θυμάμαι ένα στριμωγμένο μπάτσο στην Τοσίτσα να κλαίγεται λέγοντας "θα ξαμολύσουμε τους χρυσαβγίτες".

    Η εξέγερση -όπως κάθε εξέγερση- είχε ημερομηνία λήξης. Έτσι συμβαίνει πάντα με τις εξεγέρσεις, είτε μετασχηματίζονται σε επαναστάσεις είτε καταστέλλονται. Η εξέγερση αυτή κατεστάλη, όχι από τους μπάτσους αλλά από τα ΜΜΕ και την ακατάσχετη πλιατσικολογία. Άλλωστε δεν υπήρχε κάποια πολιτική δύναμη ικανή να μετασχηματίσει την οργή σε πρόταγμα και την εξέγερση σε επανάσταση.

    Ακολούθησε η "αντιεξέγερση" όπως την ονομάσαμε, όπου η εξουσία εξοπλίστηκε νομοθετικά και επικοινωνιακά απέναντι στο ενδεχόμενο της εξεγερτικής εκτροπής. Άλλωστε είχε να εφαρμόσει τα μνημόνια που ζήσαμε αργότερα και η εξέγερση πήγε την εφαρμογή τους τουλάχιστο 2 χρόνια πίσω.

    Από την πρώτη στιγμή οι μπάτσοι επιχείρησαν να οργανωθούν ως παρακράτος. Υπήρξαν "συνδικαλιστικά" καλέσματα μπάτσων και λοιπών χουντογλέντηδων "για το Διαμαντή", ένα ματατζή που πυροβολήθηκε από τον Επαναστατικό Αγώνα (τώρα ζει και βασιλεύει).
    Κάπου εκεί είδαν ότι μπορούν να αξιοποιήσουν τους νεοναζί του Μπουχεσολιάκου που ως τότε βρίσκονταν στο 0.01%.

    Παρόλα αυτά, το ανταγωνιστικό κίνημα πήρε τα πάνω του μετά το Δεκέμβρη. Δεκάδες νέες καταλήψεις, καθημερινές αναλήψεις ευθύνης για αντάρτικα χτυπήματα, εκατοντάδες νέες α/α ομάδες και ένα έκδηλο διεθνές ενδιαφέρον για το εγχώριο αναρχικό κίνημα. Για πρώτη φορά ακούγονταν θετικά σχόλια για την Ελλάδα στο εξωτερικό, κι υπεύθυνοι γι'αυτό ήταν οι... "ανθέλληνες" (οι αναρχικοί δεν είναι "ανθέλληνες" -ο ανθελληνισμός είναι ρατσισμός- απλά έτσι τους αποκαλούν οι φασίστες).

    Κάπως θα έπρεπε να σβήσει αυτή η συμπάθεια για τους αναρχικούς. Σημαντικό ρόλο σ'αυτό έπαιξε η υπόθεση της Μαρφίν και η επικοινωνιακή της εκμετάλλευση.
    Προσωπικά βρισκόμουν στο σημείο που έγινε το ΦΟΝΙΚΟ λίγα λεπτά πριν, δίνοντας μάχη με τα ΜΑΤ μαζί με μια συνέλευση εργαζομένων. Αποχωρώντας προς την πλατεία Συντάγματος, στο σημείο είχαν μείνει ΜΟΝΟ οι ματατζήδες και δεν είχε πειραχτεί ακόμα η τράπεζα. Να μην τα πολυλογώ, η εκτίμησή μου είναι ότι πρόκειται για προβοκάτσια, μια εκδούλευση του παρακράτους που φώναζε προς την εξουσία "ειμαι κι εγώ εδώ, εμπιστευθείτε με".
    Βέβαια η προβοκάτσια εκμεταλλεύτηκε τις ΔΙΚΕΣ μας πρακτικές, ενέργειες ανθρώπων που βρίσκονταν στη δική μας πλευρά του οδοφράγματος κι αυτό δεν το αρνούμαι. Από τη στιγμή που χάθηκαν ανθρώπινες ζωές μάλιστα απολογούμαι για την ευθύνη που μου αναλογεί.
    Το γεγονός αυτό που στις συνειδήσεις μας δε μπορούσε να δικαιολογηθεί με τίποτα, ανέστειλε την έντονη δραστηριότητα του α/α κινήματος. Κι όταν λείπει ο γάτος χορεύουν τα ποντίκια.

    Οι μισάνθρωποι φασίστες εμφανίστηκαν σαν υπέρμαχοι της αξίας της ανθρώπινης ζωής, με κεράκια και λουλούδια έξω από τη Μαρφιν και το κίνημα που μπορούσε να τους τσακίσει παρακολουθούσε μουδιασμένο.

    Ακολούθησε η συγκέντρωση για τα Ίμια όπου οι φασίστες ξαμολύθηκαν από τα ΜΑΤ και μαχαίρωσαν αντιφασίστες, η ληστεία και φόνος του άτυχου Καντάρη στην Αχαρνών και οι εκλογικές επιτυχίες των νεοναζί αρχικά στους δήμους και μετέπειτα στο κοινοβούλιο.

    Από κοντά ασφαλώς οι χουντογλέντηδες, κληρονομιά της ΕΠΕΝ, η συντριπτική πλειοψηφία των μπάτσων, ορισμένοι ύποπτοι παραεκκλησιαστικοί κύκλοι, το εφοπλιστικό κεφάλαιο αλλά και βοήθεια από το εξωτερικό. Τις άμαζες εκδηλώσεις των χρυσαβγιτών πλαισίωναν Γερμανοί νεοναζί του NPD, Ιταλοί νεοφασίστες της Casa Pound και άλλων φασιστικών καταλήψεων, Ισπανοί νοσταλγοί του Φράνκο (η λεγόμενη "Φάλαγγα") και άλλοι.
    Ομως η κυριότερη βοήθεια ήρθε από τις χώρες του πρώην "υπαρκτού σοσιαλισμού". Χωρίς να φαίνονται, τα ρούβλια και η εύνοια του ακροδεξιού Ντούγκιν, συνεργάτη του Πούτιν, έπεφταν βροχή, μαζί με την ανάλογη σαρωτική διαδικτυακή καμπάνια που είδαμε και σε άλλες περιπτώσεις ακροδεξιών υποψηφίων, όπως και του Τραμπ.
    Εκεί απευθύνθηκαν οι νεοναζί μετά τις συλλήψεις για την υπόθεση Φύσσα (http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/dugin.jpg).
    Μια βοήθεια που συνεχίστηκε μέχρι και την κρίση του Ουκρανίας. Εκεί οι Ρώσοι καπιταλιστές-πρώην "κομμουνιστές"- κατάλαβαν ότι το τέρας που ταίζουν δε θα φάει μόνο τους άλλους.
    Εκεί ουσιαστικά έχασαν τον οικονομικό πόλεμο οι φασίστες, χωρίς να αποκλείω να παίρνουν ακόμα ρωσικά κεφάλαια.

    Σήμερα, μετά την απώλεια της Ουκρανίας από τους ομοιδεάτες των μιχαλολιακικών, η ρώσικη εξουσία έχει στραφεί ενάντια στους νεοναζί, τουλάχιστον στο εσωτερικό της χώρας. Στο εξωτερικό δεν αποκλείεται να τους χρησιμοποιούν ακόμα σαν όπλο.

    Συνεχίζεται...