Approaching the Unknown : Μια πολύ καλή Sci Fi ταινία

Συζήτηση στην κατηγορία 'Ντοκιμαντέρ - Ταινίες -Μουσική - Βιβλία - Τέχνη' που ξεκίνησε ο χρήστης Χάρης, 6 Μαρ 2017.

  1. Είμαι σίγουρος πως σε πολλούς από εσάς αρέσουν οι ταινίες Sci Fi. Πόσες από αυτές είναι θα λέγαμε πραγματικά καλές; Ελάχιστες. Η έστω, αρκετές έχουν ένα μέρος που είναι καλό, όπως τα σκηνικά, άλλες τα εφέ, η την ηθοποιία, άλλες έχουν καλό σενάριο, άλλες όχι.

    Μια πολύ καλή ταινία που είδα πριν λίγες μέρες λέγεται “Approaching the Unknown”, και αφορά μια απόπειρα επανδρωμένης διαστημικής αποστολής στον Άρη. Να θυμηθούμε πως η καλύτερη ταινία αυτού του τύπου θεωρείται η “Apollo 13” με την αποτυχημένη προσπάθεια αποστολής στη Σελήνη (το διαστημόπλοιο παρουσίασε τεχνική βλάβη και αφού έκανε απλώς περιφορά της Σελήνης, επέστρεψε στη Γη).

    Μια ανάλογη δραματική υπόθεση, στο πολύ χειρότερο της βέβαια, έχουμε στο Approaching the Unknown, όπου ύστερα από μια σειρά τεχνικών αστοχιών και βλαβών, ο αστροναύτης είναι σχεδόν καταδικασμένος, όπως καταδικασμένο είναι και το εγχείρημα (μελλοντικός αποικισμός του Άρη από μικρή ομάδα μελλοντικών αστροναυτών).

    Η ταινία δεν πήρε καλές κριτικές, γιατί δεν είναι mainstream, έχει αρκετές τεχνολογικές παραφωνίες όπως την υποθετική επαναφορά του σκάφους στη Γη εν μέσω της διαδρομής (πράγμα αδύνατον), την τεχνητή βαρύτητα μέσω μιας χαζής “σβούρας”, την ανεπάρκεια πόσιμου νερού, ενώ ο αστροναύτης είχε νερό για ντους, την αστροναυτική στολή του Άρη που ήταν αστεία, την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα της κάψουλας τον μεγάλο χρόνο παραμονής, την μικρή διάρκεια του δεύτερου μέρους στο στυλ “άντε να τελειώνουμε την ταινία”, και τις δραματικές ψυχολογικές μεταπτώσεις του αστροναύτη μαζί με την μοναξιά. Όλα αυτά, έδωσαν μόνο ένα 45% στο Metacritic.

    Όμως, αν δούμε, και πραγματικά ΑΞΙΖΕΙ να δούμε την ταινία αυτή, τουλάχιστον οι εραστές της “Απόλλων 13”, τότε και θα καθηλωθούμε, και θα προβληματιστούμε έντονα, και θα μας δημιουργηθούν πολλά ερωτήματα.

    Το πρώτο συμπέρασμα κατά εμένα είναι πως δεν είμαστε έτοιμοι για τέτοιου είδους αποστολές, τα σκάφη μας είναι απλώς πύραυλοι με κάψουλες, το να σταλεί ομάδα σε ξένο πλανήτη αυτή τη στιγμή αποτελεί μια χίμαιρα, και μια ματαιοδοξία. Απλώς κάποιες χώρες που ονειρεύονται μια τέτοια αποστολή, το κάνουν για το prestige περισσότερο, αδιαφορώντας για το πλήρωμα, το οποίο θα αποτελείται από μερικούς "βαρεμένους", που ξέρουν πως δεν θα επιστρέψουν ποτέ στη Γη.

    Αυτό που δεν έχουν συνειδητοποιήσει οι "βαρεμένοι", είναι οι τεχνολογικές βλάβες, η ανύπαρκτη τεχνολογία για τέτοιες αποστολές, και το πως η γνώμη τους μπορεί εύκολα να αλλάξει όταν δουν τα σκούρα. Όμως, εκεί δεν θα μπορούν να κάνουν πίσω.

    Δεν θα μακρηγορήσω άλλο, θα σας αφήσω να δείτε μόνοι σας την ταινία.

    Στόχος μου είναι οι “ενθουσιώδεις” των διαστημικών αποστολών, να αφήσουν τον απλό ενθουσιασμό, και να δουν την πραγματικότητα. Ποια είναι αυτή; Το ότι η εποχή του Star Trek θα αργήσει πολύ, αν ποτέ έρθει, και πως δεν έχουμε κάνει πολλά ουσιαστικά βήματα από το 1969.

    Δεν θα δώσω link της ταινίας, μόνο για trailer, και θα πρέπει να την βρείτε εσείς μόνοι σας (για τους γνωστούς λόγους).

  2. [IMG]
    Υπάρχει και η ανάλογη πολιτική ανάλυση από πλευράς μαρξισμού. Ο λόγος για τον τροτσκιστή (της Παμπλικής τάσης) Αργεντίνο θεωρητικό Χ.Ποσάδας (καμιά σχέση με τον ομώνυμο ποδοσφαιριστή).
    Ο Ποσάδας υποστήριξε ότι, σύμφωνα με τη μαρξιστική αιτιοκρατική θεώρηση, αν υπάρχει κάποιος εξωγήινος πολιτισμός με τεχνολογία ικανή να ταξιδέψει μέχρι τον πλανήτη μας, τότε αυτός θα έχει σίγουρα κατακτήσει τον κομμουνισμό. Ορισμένοι από τους οπαδούς του μάλιστα προχώρησαν ακόμα περισσότερο μιλώντας για "εισαγωγή της επανάστασης απο τα αστέρια". Η ανάλυση αυτή στέκει απόλυτα από μαρξιστικής σκοπιάς και αποδεικνύει το σφάλμα του ντετερμινισμού.
    Πάντως, θα ήταν λάθος να εστιάσουμε μόνο στον ουφολογικό χαρακτήρα της "Ποσαδικής 4ης Διεθνούς". Αρκετά τμήματά της στη Λατινική αμερική ανέπτυξαν έντονη πολιτική δραστηριότητα που έφτασε μέχρι τον ένοπλο αγώνα. Στην ελλάδα υπάρχει το ανάλογο τμήμα της διεθνούς, ολιγομελές πάντα, που λειτουργεί για αρκετές δεκαετίες.
  3. constantinos Μπουμπούκος-Κιμ Γιονγκ