iSlaves: Η μηχανή είναι ο κύριος και αφέντης σου

Συζήτηση στην κατηγορία 'Γενικά Τεχνολογικά θέματα' που ξεκίνησε ο χρήστης Evi, 15 Φεβ 2016.

  1. Evi

    [IMG]

    H μισθωμένη από την Apple Foxconn, είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της σύγχρονης δουλείας. Θα την περιγράφαμε ως την φάμπρικα που αυτοκτονούν οι εργαζόμενοι για να παρασκευαστούν το iphone και άλλα gadgets της σύγχρονης τεχνολογίας. Ίσως αρκετοί δεν γνωρίζουν πως πλέον στα εργοστάσια της Foxconn, έχουν τοποθετηθεί δίχτυα, προκειμένου να μην σκοτώνονται οι υπάλληλοι που αποπειρώνται αυτοκτονίες.
    Ίσως αυτό που είναι σήμερα η Apple, να το χρωστάει στους δεκάδες νεκρούς και τελειωμένους από την ζωή ανθρώπους στην Κίνα.

    - Δείτε σχετικά:
    Βέβαια, δεν είναι μόνο η Apple. Είναι όλες οι μεγάλες πολυεθνικές του διαδικτύου (Microsoft, Google, κλπ), μα αναμφίβολα η Apple είναι το κατ' εξοχήν προϊόν της εργασιακής σκλαβιάς.

    Με αυτό ακριβώς το θέμα, καταπιάνεται η εκπομπή με τίτλο: "Revolt of the iSlaves".
    Πρόκειται για μια παλιότερη ραδιοφωνική εκπομπή που ονομαζόταν: "Ιστορίες στον δρόμο για την ουτοπία" και μεταδιδόταν από τις Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης στους 98 FM [η ιστοσελίδα του σταθμού].

    Μεταφερόμαστε στην σύγχρονη Κίνα και μαθαίνουμε για τις συνθήκες εργασίας και την εξέγερση των iΔούλων, των εργατών που παράγουν μεταξύ άλλων τα γνωστά σ εμάς iPhone.

    Μαρτυρία από το εργοστάσιο της Foxconn στο Chongqing, το 2011:

    «Η μηχανή είναι ο κύριος και αφέντης σου»

    Οι ποσοστώσεις παραγωγής και οι έλεγχοι ποιότητας πιέζουν τον εργάτη όσο και η χρήση λεκτικής βίας. Αυτό ήταν περισσότερο φανερό στις πρωινές συγκεντρώσεις. Πρώτα, φώναζαν όλα τα ονόματα. Μετά ο υπεύθυνος στην αλυσίδα παραγωγής εξηγούσε τα καθήκοντα της ημέρας και ανέφερε προβλήματα όπως την έλλειψη καθαριότητας στο χώρο εργασίας, την ακαταστασία στους πάγκους εργασίας, τις συζητήσεις την ώρα της δουλειάς και την κακή ποιότητα της δουλειάς. Κάθε πρωί έπρεπε να ακούμε αυτές τις επιπλήξεις. (...)

    Οι επόπτες καταπιέζουν τους εργάτες, οι μηχανές αφαιρούν το νόημα και την αξία της ζωής. Η δουλειά δεν απαιτεί καμιά ικανότητα σκέψης. Κάθε μέρα επαναλαμβάνονται οι ίδιες απλές κινήσεις του σώματος με αποτέλεσμα οι εργάτες σταδιακά να χάνουν τα αισθήματά τους και να γίνονται απαθείς. Δεν βρίσκονται πια στο παρόν με τις σκέψεις τους. Συνειδητοποίησα πως στη διάρκεια της δουλειάς πάθαινα συχνά blackout. Έκανα μηχανικά όλες τις κινήσεις της δουλειάς και ξαφνικά μια φορά πετάχτηκα τρομαγμένος και δεν θυμόμουν αν είχα συναρμολογήσει το τελευταίο εξάρτημα και αναγκάστηκα να ρωτήσω τον συνάδελφό μου.(...)

    Οι μηχανές εμφανίζονται σαν παράξενα πλάσματα που ρουφάνε τις πρώτες ύλες, τις χωνεύουν μέσα τους και τις ξερνάνε ως τελειωμένα προϊόντα. Η διαδικασία της αυτοματοποιημένης παραγωγής απλοποιεί τα καθήκοντα του εργάτη που πια δεν έχει καμιά σημαντική λειτουργία στην παραγωγή.

    Περισσότερο υπηρετεί τις μηχανές. Έχουμε χάσει την αξία μας ως ανθρώπινα όντα και γίναμε προέκταση των μηχανών, το συμπλήρωμά τους, ή ο υπηρέτης τους κιόλας. Συχνά σκεφτόμουν ότι η μηχανή είναι ο κύριος και αφέντης μου που έπρεπε σαν δούλος να του χτενίσω τα μαλλιά. Δεν μπορούσα να τα χτενίσω πολύ γρήγορα ούτε πολύ αργά αλλά με τάξη και επιμέλεια, χωρίς να σπάσουν τρίχες και χωρίς να πέσει κάτω η χτένα. Αν δεν το έκανα σωστά, θα με κατηγορούσαν. (…)

    Μια μέρα μια εργάτρια μου είπε ότι τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς δεν πληρώθηκαν οι υπερωρίες και έτσι οι εργάτες σταμάτησαν να δουλεύουν. (…)
    Κάποιοι είχαν πάρει την πρωτοβουλία και αρνήθηκαν να δουλέψουν υπερωρίες εκείνη τη μέρα. Οι άλλοι εργάτες στην αίθουσα αμέσως τους ακολούθησαν και στο τέλος της κανονικής βάρδιας πολλοί εργάτες δεν έκαναν υπερωρίες και έφυγαν από την αίθουσα. Κάποιοι από αυτούς που είχαν πάρει τότε αυτήν την πρωτοβουλία έφυγαν αργότερα από την εταιρεία ή μετατέθηκαν σε άλλο τμήμα.Μέσα στο εργοστάσιο μπορούσε κανείς να δει συχνά πως οι εργάτες έψαχναν ευκαιρίες για λούφα.

    Μια μέρα με πλησίασε ο συνάδελφος Ming. Είμαστε καλοί φίλοι αλλά αναρωτιόμουν γιατί δεν είχε τίποτα να κάνει την ώρα της δουλειάς. «Η μηχανή μου χάλασε», μου είπε. «Υπέροχα», του απάντησα. Έμεινε λίγο και μου ψιθύρισε: «Κατέστρεψα επίτηδες τη μηχανή. Απλά χρησιμοποίησα το κουμπί έκτακτης ανάγκης και η μηχανή σταμάτησε. Γύρισα τον διακόπτη λειτουργίας στην αρχική του θέση κι έτσι κανείς δεν ξέρει τι έγινε.»

    Ένας άλλος εργάτης μου είπε ότι όταν έχει πολλή δουλειά ή θέλει λίγο την ησυχία του χαλάει τα τυποποιημένα εξαρτήματα και έτσι χρειάζεται να τα ξαναφτιάξει. Μ’ αυτόν τον τρόπο μειώνει τη δεδομένη ποσόστωση της παραγωγής και κάνει πιο αργό το ρυθμό της δουλειάς. Μου είπε μάλιστα ότι ο συνάδελφός του στη νυχτερινή βάρδια ξεφορτώθηκε δύο κούτες τυποποιημένων εξαρτημάτων. Φυσικά, υπάρχει μια απλή και άμεση μορφή αντίστασης, απλά το να φύγεις. Μια φορά στο τέλος της βάρδιας πήρα ένα SMS από έναν εργάτη: «Τα παράτησα! Δεν έγινε τίποτα, απλώς δεν αντέχω να περάσω το νυχτερινό μαρτύριο ξανά.» Είχε δουλέψει για τη Foxconn μόνο 35 μέρες.