Βιβλιοπροτάσεις! (e-books & έντυπα)
#11
Ο ΚΙΝΕΖΟΣ, Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ


[Εικόνα: 310880_2698631905768_1255765117_33169317...1314_n.jpg]

Υπάρχει μέσα μας ένα μικρό παιδί. Όσο μεγαλώνουμε, το μασκαρεύουμε. Του αλλάζουμε το πρόσωπο και του δίνουμε μία όψη και μια μορφή που εξυπηρετεί τους ρόλους που καλούμαστε να υποδυθούμε στο θέατρο του κόσμου. Έρχονται όμως στιγμές που το βουβό παιδί θέλει να μιλήσει. Να διαμαρτυρηθεί για τα δικά του όνειρα. Τότε κλαίει. Και οι μπογιές αρχίζουν να ξεβάφουν. Και όταν, καλή μου, ξεβάφουν οι μπογιές ή σε λερώνουν ή σε λυτρώνουν.

Ἦταν παλιὸς μαρξιστής. Σκληρὸς ἰδεολόγος. Ἀπόλυτος καὶ συνεπής. Εἶχε δωρίσει ὁλόκληρη τὴν περιουσία του στὸ κόμμα.
[…] Ἡ δίψα του ὅμως γιὰ δικαιοσύνη καὶ προπαντὸς γιὰ ἀλήθεια δὲν τὸν ἄφησε νὰ πολυκαιρίσει στὸ κόμμα. Τὰ βρόντηξε κι ἔφυγε. Ζήτησε τὴ διαγραφή του.
-Δὲν θὰ πολεμῶ ἐγὼ τὸν κοινωνικὸ φασισμὸ γιὰ νὰ βάλω στὴ θέση του τὸν φασισμὸ τῆς ἰδεολογίας. Νὰ ὑπερασπίζομαι ἀπὸ τὴ μία τὰ δικαιώματα τῶν ἀνθρώπων καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ καταπιέζω τὴν ἴδια τὴ ζωή. […] Πέρασαν μερικὰ χρόνια ποὺ εἶχε μακριὰ ἀπὸ τὸ κόμμα. Ἔπειτα ἐξαφανίστηκε καὶ ἀπὸ τὴν πιάτσα. Τὸν ἀναζήτησαν. Ρώτησαν νὰ μάθουν ποῦ εἶχε χαθεῖ. Ἀργότερα ἔμαθαν ὅτι πῆγε στὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἔγινε καλόγερος.
[…] Παλιοὶ φίλοι ἀριστεροὶ τὸν ἀνακάλυψαν τυχαῖα. Τὸ εἶπαν στὴν πιάτσα. Ἀπὸ τότε πήγαιναν σχεδὸν κάθε χρόνο καὶ τὸν συναντοῦσαν διάφοροι παλιοὶ συντρόφοι του. Μιλοῦσαν μαζί του γιὰ πολλὰ καὶ διαφορετικὰ θέματα.
–Τὶ κάνει ὁ κόσμος ἔξω; Ἔχει δουλειές; Νὰ φάει ἔχει; Τὸ σύστημα ὑγείας, ἡ παιδεία μας, τὰ παιδιά μας; Τὶ γίνεται μὲ αὐτά; Νὰ ξέρετε ὅτι τὸ κοινωνικὸ ζήτημα πρωτίστως εἶναι πνευματικό.
Ὁ ἴδιος δὲν μποροῦσε νὰ φανταστεῖ Θεὸ δίχως ἄνθρωπο. Εἶχε πάντα ἕνα μεγάλο καημὸ γι’ αὐτὰ τὰ θέματα […] ἡ καρδιά του χτυποῦσε ἀκόμη στοὺς δρόμους, στὶς πλατεῖες, στὶς πορεῖες καὶ τὶς διαδηλώσεις. Γιὰ τὸ δίκιο τῶν φτωχῶν, τῶν κατατρεγμένων. Γιὰ τὸ ψωμὶ τῶν ἀνθρώπων ποὺ τὸ θεωροῦσε πνευματικὸ ζήτημα.
-Ἐγώ, ἀδέλφια, δὲν λιποτάκτησα ἀπὸ τὸν ἀγώνα. Ποτὲ δὲν ἔπαψα νὰ ἐνδιαφέρομαι γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὰ προβλήματά του. Ἁπλὰ τράβηξα ἀπὸ ἄλλο μονοπάτι. Τοὺς βαρέθηκα αὐτοὺς ἐκεῖ ἔξω. Κόμματα καὶ ἰδεολογίες μοῦ σακάτεψαν τὴ ζωή, μοῦ στέγνωσαν τὴν ψυχή. Ὅλοι τους πῆραν ἐξουσία καὶ μπαστάρδεψαν τὶς ἀξίες μας. Τὶς ἰδέες γιὰ τὶς ὁποῖες παλέψαμε. Δώσαμε τὸ βιός μας καὶ τὴ ζωή μας ὁλάκερη. Μονάχα ὁ Χριστὸς καὶ ὁ Che ἔμειναν ἀγνοὶ καὶ ἀθῶοι. Γιατὶ ἀρνήθηκαν τὴν ὁποιαδήποτε μορφὴ ἐξουσίας. Ὅλοι οἱ ἄλλοι πούλησαν ἀκριβὰ τὴν ἐπαναστατικότητά τους. Ἐξαργύρωσαν τὰ μαρτύριά τους μὲ θέσεις στὸ δημόσιο καὶ κρατικὲς ἀβάντες. Νὰ ξέρετε ὅτι οἱ χειρότεροι τύραννοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ κάποτε μιλοῦσαν γιὰ ἐπανάσταση. Οἱ μεγαλύτεροι γδάρτες ὀνείρων εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ κάποτε ἔγραφαν ποιήματα καὶ ἔπαιρναν ὅρκους στὸ ὄνειρο τῆς οὐτοπίας. Μᾶς πούλησαν, ἀδέλφια. Μᾶς πούλησαν γιὰ τριάκοντα ἀργύρια ἐξουσίας καὶ προβολῆς.
[…] Τὰ χειρότερα ἀφεντικὰ εἶναι οἱ κομμουνιστὲς καὶ οἱ «ἰδεολόγοι χριστιανοί». […] Ἔχουν ἀπολυτοποιήσει τὶς ἰδέες τους. Κόβουν καὶ ράβουν τοὺς ἀνθρώπους πάνω στὴν ἰδεολογία. Ἡ ἰδεολογία δὲν σὲ ἀφήνει νὰ δεῖς τὴν ἀλήθεια. Σοῦ ἔχει ἕτοιμες ἀπαντήσεις γιὰ ὅλα τὰ θέματα. […]

https://www.armosbooks.gr/product_info.p..._id/157305
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση
#12
Θα προτείνω όλα τα βιβλία του Τομ Ρομπινς , Τον γνώρισα πριν πολλά χρόνια από τον Τρυποκάρυδο

[Εικόνα: image.jpg]

Ο Τρυποκάρυδος είναι ένα είδος ερωτικής ιστορίας που εκτυλίσσεται μέσα σε ένα πακέτο τσιγάρα Κάμελ.
Αποκαλύπτει το σκοπό της σελήνης, εξηγεί τη διαφορά ανάμεσα στους κακοποιούς και τους παράνομους, εξετάζει τη διαμάχη ανάμεσα στον δεσμευμένο σοσιαλιστή και το ρομαντικό ατομικιστή, ζωγραφίζει ένα πορτραίτο της σύγχρονης κοινωνίας με ζάμπλουτους Άραβες, εξόριστους βασιλιάδες και εγκυμονούσες μαζορέτες. Τέλος ασχολείται και με τα μυστήρια των πυραμίδων..
I want to hear the scream of the butterfly..
  Απάντηση
#13
The Concert Pianist
[Εικόνα: concertpianist.jpg]
Μου έκαναν πρόσφατα δώρο αυτό το βιβλιαράκι (είναι σχετικά μικρό και κυκλοφόρησε πριν 5-6 χρόνια). Πρόκειται για κάποιον επιτυχημένο μουσικό, ο οποίος όμως πλέον, ως μεσήλικας και χωρίς παιδιά, έχει χάσει την παλιά του δόξα και όλους τους ανθρώπους που τον περιτριγύριζαν και προσπαθεί από την αρχή και απεγνωσμένα να ξανασταθεί στα πόδια του, επισκέπτοντας τις παλιές του φιλενάδες και το υπόλοιπο κύκλωμα νόμιμο και άνομο που γνώριζε.
Εντάξει τώρα προσωπικά δε θα αγόραζα κάτι τέτοιο ποτέ, δεν είμαι φίλος γενικότερα των μυθιστορημάτων, απλά το παρουσίασα εδώ, επειδή αυτή την περίοδο το διαβάζω κυρίως για να βελτιώσω την αγγλική γλώσσα, σημειώνω άγνωστες λέξεις :) και όλα τα σχετικά.
Αγοράστηκε από ένα εκ των καταστημάτων του Waterstones, αλλά όπως είδα υπάρχει και η δυνατότητα αγοράς από το διαδίκτυο: https://www.waterstones.com/waterstonesw...t/5706284/
  Απάντηση
#14
Ένα καινούριο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου. Είναι υπέροχο.

Μικρές ιστορίες από την άλλη πλευρά
[attachment=176]


Έχετε νιώσει ποτέ, την ώρα που κοιμάστε, πως μια σκιά σας πλησιάζει σας ακινητοποιεί και σας κλέβει την αναπνοή; Έχετε νιώσει ποτέ αβοήθητοι, σα να βρίσκεστε σε πλήρη παράλυση χωρίς δύναμη να αμυνθείτε; Ποια άγνωστα πλάσματα μας περιβάλλουν χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε; Πρόκειται για ένα κόσμο γεμάτο σκιές, ένα κόσμο άυλο και παράλληλο με τον δικό μας. Αυτό το βιβλίο είναι γεμάτο με ιστορίες που λίγο ή πολύ ακούσαμε στα παιδικά μας χρόνια. Ιστορίες που μας έλεγε η γιαγιά ή ο παππούς τις κρύες νύχτες του χειμώνα δίπλα στο τζάκι. Ιστορίες που ακούσαμε από φίλους κάποιο καλοκαιρινό βράδυ δίπλα στη θάλασσα. Ιστορίες που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα κι από ηλικία σε ηλικία χρόνια τώρα. Είναι μικρές ιστορίες φαντασμάτων και άλλων παράξενων φαινομένων που κάποιοι από εμάς ίσως έχουν ακούσει ή ίσως έχουν διηγηθεί

ISBN:978-960-565-021-6
Μαλακό Εξώφυλλο, Α/Μ, 172 σελ., 14Χ21 εκ.
  Απάντηση
#15
μιας και εγινε κουβεντα για κβαντικη φυσικη (κβαντικους υπολογιστες) σε αλλο σημειο του φορουμ, να παραθεσω εδω και οτι πιο σχετικο.
διαλεξεις φυσικης τομος 3 του Feynman, δωρεαν στο διαδικτυο - https://www.feynmanlectures.caltech.edu/III_toc_sc

και για οποιους δεν τον γνωριζουν, ενα μικρο βιντεο γνωριμιας με τον ανθρωπο, επιστημονα και δασκαλο Feynman.
i prefer my coffee without sugar, my music with no words and my life in two wheels.
  Απάντηση
#16
Ένα βιβλίο που με έκανε και γέλασα και όχι μόνο.
[Εικόνα: b179430.jpg]
Πνευματικές αφηγήσεις από τη Ρωσία του χθες και του σήμερα
https://www.biblionet.gr/book/179430/Tik...E%BF%CE%B9
Ένα απόσπασμα:
Περιττό να πούμε ότι στον λαό μας αρέσει να επικρίνει και να κριτικάρει τους ιερείς. Γι' αυτό και μου προξένησε μεγάλη έκπληξη, όταν κάποια φορά (...), με πλησίασε ένας ενορίτης με το όνομα Νικολάι και μου είπε:
"Τώρα κατάλαβα: οι καλύτεροι, οι σπουδαιότεροι, οι καρτερικότεροι και οι πιο υπέροχοι άνθρωποι στον κόσμο είναι οι ιερείς!".

[Εικόνα: 1391912_568954199825212_1133467251_n.jpg]
Έμεινα έκπληκτος και ρώτησα τι του προκάλεσε ξαφνικά αυτές τις σκέψεις.
Ο Νικολάι απάντησε:
"Στο σπίτι μου έχω ένα γάτο- τον λέμε Κότι. Είναι πολύ καλός, έξυπνος και όμορφος. Έχει όμως μια παραξενιά: όταν φεύγουμε με τη γυναίκα μου για δουλειά, ανεβαίνει στο κρεβάτι μας και -συμπαθάτε με- κάνει την ανάγκη του. Και τι δεν κάναμε για να του ξεμάθουμε τη συνήθεια αυτή: τον πήραμε με το καλό, τον τιμωρήσαμε, μα αποτέλεσμα μηδέν. Στο τέλος, στήσαμε ολόκληρη περίφραξη. Αλλά, όταν γύρισα σπίτι, είδα ότι η περίφραξη ήταν χαλασμένη και ο Κότι είχε συρθεί πάνω στο κρεβάτι και είχε κάνει τη βρωμιά του. Ήμουν τόσο θυμωμένος, που τον άρπαξα και τον έκανα τόπι στο ξύλο! Ο Κότι στεναχωρήθηκε τόσο που χώθηκε κάτω από μια καρέκλα και άρχισε να κλαίει! (...) Εκείνη τη στιγμή έφτασε και η γυναίκα μου και όρμησε να με φάει: "Καλά δεν ντρέπεσαι; Είσαι και χριστιανός! Δεν πρόκειται να σου μιλήσω, μέχρι να εξομολογηθείς στον ιερέα αυτή τη βάναυση, κακή και αντιχριστιανική σου πράξη!". Δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο και το πρωί ήρθα στο μοναστήρι να εξομολογηθώ(...).
Ο π. Γκλέμπ είναι ένας καλός μεσήλικας ηγούμενος από τη Λαύρα του Αγίου Σεργίου, που λειτουργούσε προσωρινά στο μοναστήρι Ντονσκόι. (...) Ο Νικολάι του διηγήθηκε λεπτομερώς τη θλιβερή ιστορία με τη γάτα. Προσπάθησε να μην κρύψει τίποτα, γι' αυτό μιλούσε αρκετή ώρα. Και όταν τελείωσε ο π. Γκλέμπ παρέμεινε για λίγο σιωπηλός , πήρε μια ανάσα και είπε:
"Ναι, ναι...Ήταν βέβαια άσχημη εξέλιξη! Μόνο που δεν κατάλαβα: αυτός ο Κόπτης σπουδάζει στο πανεπιστήμιο, αλλά δεν μένει σε εστία;"
"Ποιος Κόπτης;",αντιρώτησε ο Νικολάι.
"Αυτός που μένει μαζί σας και για τον οποίο μου διηγήθηκες μόλις τώρα".
"Και τότε κατάλαβα", ολοκλήρωσε την ιστορία του ο Νικολάι, "ότι ο π. Γκλέμπ που ήταν ελαφρώς κουφός, παρακολούθησε ταπεινά επί δέκα λεπτά το παραλήρημά μου για έναν Κόπτη, ο οποίος για κάποιο λόγο ζει μαζί μας στο διαμέρισμα και τα κάνει πάνω στο κρεβάτι μας, και τον οποίο ξυλοφόρτωσα και γι' αυτο χώθηκε κάτω απ'την καρέκλα και άρχισε να κλαίει...Τότε συνειδητοποίησα ότι οι πιο καλοί και υπέροχοι, υπομονετικοί και σπουδαίοι άνθρωποι στον κόσμο είναι οι ιερείς μας".
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση
#17
Μάρεϊ Ρόθμπαρντ

Ο Μάρεϊ Ρόθμπαρντ ήταν Αμερικανός συγγραφέας και οικονομολόγος της Αυστριακής Σχολής Οικονομικής Σκέψης που καθόρισε τον σύγχρονο φιλελευθερισμό και έκανε γνωστό τον όρο ( Αναρχοκαπιταλισμός), μία μορφή αναρχισμού της ελεύθερης αγοράς........

Στο βιβλίο του (33σελ) απαντά στα εξής :

1) Τι δεν είναι το κράτος
2) Τι είναι κράτος
3)Πως το κράτος συντηρεί τον εαυτό του.
4)Τι φοβάται το κράτος
5)Πως τα κράτη σχετίζονται μεταξύ τους
6)Η ιστορία ως ένας αγώνας μεταξύ κρατικής και κοινωνικής ισχύος

κατεβάστε το εδώ>>>> https://libmises.eu5.org/books/aotsgr.pdf
  Απάντηση
#18
dune, post: 13138, member: 986 είπε κι ελάλησε:Μάρεϊ Ρόθμπαρντ

Ο Μάρεϊ Ρόθμπαρντ ήταν Αμερικανός συγγραφέας και οικονομολόγος της Αυστριακής Σχολής Οικονομικής Σκέψης που καθόρισε τον σύγχρονο φιλελευθερισμό και έκανε γνωστό τον όρο ( Αναρχοκαπιταλισμός), μία μορφή αναρχισμού της ελεύθερης αγοράς........
Βασικά, ο νεοφιλελές κύριος Μάρεϊ Ρόθμπαρντ,λέει μια σειρά από μπούρδες, με αναρχικά απανθίσματα, ώστε να γίνει πιο αληθοφανής. Μα και εξαιρώντας όλα τα υπόλοιπα ένα σύστημα, (θες να πω "ιδεολογία?) που κάνει αρχής εξ' αρχής διαχωρισμό ανάμεσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη, είναι στραβό. Από την άλλη, τιποτε από αυτά τα δυο δεν είναι δυνατό να υπάρξει σε μια κοινωνία με αγορές, χρήμα και εργασιακές σχέσεις.
Κατά τ' άλλα, περισσότερα εδώ.
Ω, ευγενικοί μου άνθρωποι, η ζωή είναι σύντομη. Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων.
  Απάντηση
#19
constantinos, post: 13156, member: 6 είπε κι ελάλησε:Βασικά, ο νεοφιλελές κύριος Μάρεϊ Ρόθμπαρντ,λέει μια σειρά από μπούρδες, με αναρχικά απανθίσματα, ώστε να γίνει πιο αληθοφανής. Μα και εξαιρώντας όλα τα υπόλοιπα ένα σύστημα, (θες να πω "ιδεολογία?) που κάνει αρχής εξ' αρχής διαχωρισμό ανάμεσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη, είναι στραβό. Από την άλλη, τιποτε από αυτά τα δυο δεν είναι δυνατό να υπάρξει σε μια κοινωνία με αγορές, χρήμα και εργασιακές σχέσεις.
Κατά τ' άλλα, περισσότερα εδώ.

Κωνσταντίνε δεν διαφωνώ !!

Απλά διαβάζουμε και την άλλη άποψη...καλό είναι.

Χρόνια πολλά σε όλους.
  Απάντηση
#20
Μυστικά άνθη (Φώτης Κόντογλου)


"Τί είναι τα "Μυστικά Ανθη"; Ένα στεφάνι, καμωμένο από λουλούδια λογισμών κι αισθημάτων, κομμένα από τον πάντερπνο κήπο της όλης συγγραφικής παραγωγής Του Κόντογλου..." (Εκ του προλόγου του εκδότη)

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι σὲ ὅλα ἀχόρταγος, θέλει ν᾿ ἀπολάψει πολλά, χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ τὰ προφτάξει ὅλα. Καὶ βασανίζεται. Ὅποιος ὅμως φτάξει σὲ μιὰ κατάσταση ποὺ νὰ εὐχαριστιέται μὲ τὰ λίγα, καὶ νὰ μὴ θέλει πολλά, ἔστω κι ἂν μπορεῖ νὰ τ᾿ ἀποχτήσει, ἐκεῖνος λοιπὸν εἶναι ὁ εὐτυχισμένος. Δὲν τὸ κάνει ἀπὸ οἰκονομία, εἴτε γιατὶ ἔχει τὴν ἰδέα πὼς τὰ πολλὰ τὸν βλάφτουνε στὴν ψυχὴ ἢ στὸ σῶμα. Ἀλλὰ γιατὶ στὰ λίγα καὶ στὰ ἁπλὰ βρίσκει πιὸ ἁγνὴ ἱκανοποίηση. Καὶ περισσότερο ἀπ᾿ ὅλα, ἐπειδὴ μὲ τὰ ἁπλὰ καὶ μὲ τὰ λίγα δὲν χάνει τὸν ἑαυτό του. «Τίς ἔστι πλούσιος; Ὁ ἐν ὀλίγῳ ἀναπαυόμενος».

[Εικόνα: book_mystika_an8h.jpg]
Εκδόσεις "ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ"
Ξενομανία δεν θα πει τίποτα. Μια φορά κι έναν καιρό είχαμε ξενομανία, δηλαδή κάποια λαφριά ψυχική αρρώστεια, ένα συνάχι. Τώρα πάθαμε μια πολύ βαρειά αρρώστεια, θες πανούκλα, θες γρίππη κακοηθέστατη, μα όχι ασιατική, αλλά ευρωπαϊκή. Πώς νά τήν πούμε; Ξενολατρία; Ξενοπροσκύνημα; Εγώ τουλάχιστο, μ' όλο που λένε πως είμαι καλός λογομάστορας, δε μπορώ να βρω κάποια ονομασία, που να μπορεί να δώσει μια μικρή ιδέα γι’ αυτή τη θανατηφόρα αρρώστεια που μας δέρνει, και που όλο και χειροτερεύει.

Και δεν είναι σωστή η ονομασία ξενολατρία. Σωστή θα ήτανε αν τη λέγαμε Δυτικολατρία. Γιατί, μονάχα τα ευρωπαϊκά πράγματα ή, καλύτερα, τα Δυτικά, είναι για μας ουρανοκατέβατα, όλα όσα έρχουνται από κείνες τις χώρες που βρίσκουνται κατά το βασίλεμα του ήλιου, ενώ δεν έχουμε την παραμικρή εκτίμηση σε ό,τι έρχεται από την Ανατολή. Είμαστε γυρισμένοι κατά το βασίλεμα του ηλίου, σα να περιμένουμε να βγει από κει ο ήλιος.
Και βέβαια, από κει βγαίνει, γιατί από κει έρχουνται όσα βγάζουνε λεφτά, οι μηχανές, οι διάφορες καλλιτεχνίες, τα σκάνδαλα, τα εγκλήματα. Οι δυτικοί άνθρωποι είναι οι πιο πρακτικοί απ' όλη την ανθρωπότητα, και για τούτο τα καταφέρανε να βγαίνει παράς απ' όλα τα πράγματα, κι από τα πιο άκερδα. Έτσι, κερδίζουνε πολλά χρήματα κάποια επαγγέλματα που σε άλλες χώρες και σε άλλα χρόνια τα θεωρούσανε χασομέρικα, όπως είναι το να τραγουδά κανένας, το να χορεύει, το να μιλά και να λέγει ό,τι κατέβει στο κεφάλι του, το να κουτσομπολεύει, το να κάνει τον αθλητή, το να μουντζουρώνει ένα σανίδι ή ένα πανί, το να φωτογραφίζει ό,τι βρει μπροστά του, το να κάνει τον τρελλό, το να γράφει βιβλία γεμάτα ανοησίες κι ακαταλαβίστικα λόγια, κι άλλα τέτοια αμέτρητα κι απίστευτα πράγματα.
Σε κείνες τις βλογημένες χώρες όλα έχουνε γίνει μεγάλες και βαθειές επιστήμες, το κούρεμα των μαλλιών, το βάψιμο των γυναικών, που τις βάφουνε και τις ξεβάφουνε δυο και τρεις φορές τη βδομάδα οι «σπουδάσαντες» εν Ευρώπη καλλιτέχναι - επιστήμονες, το κόψιμο των νυχιών, το τρίψιμο των ποδιών, το «αισθητικό» αναμάλλιασμα, το «αισθητικό» στόλισμα της βιτρίνας, το «αισθητικό» μεταχείρισμα του πελάτη, οι «αισθητικοί» γάμοι, τα «αισθητικά» μνημόσυνα, οι «αισθητικές» νεκροφόρες, οι «αισθητικές» κηδείες κλπ., όλα, επαγγέλματα απ' όπου κερδίζει πολύς κόσμος, κι όχι μοναχά κερδίζει, μα και κερδίζει πολλά, περισσότερα από τα «ντεμοντέ» επαγγέλματα του επιπλοποιού, του ράφτη, του τσαγκάρη κλπ.
Μ' αυτόν τον τρόπο η Ευρώπη πήρε με το μέρος της όλον τον κόσμο, και περισσότερο εμάς τους Έλληνες, που φαίνεται πως είχαμε κι ανέκαθε την αρρώστεια της ξενομανίας, όπως φαίνεται από τούτα τα λόγια που έχει γράψει ο Παυσανίας ο Περιηγητής: «Έλληνες αεί εν θαύματι τιθέασι τ' αλλότρια ή τα οικεία», δηλαδή: «Οι Έλληνες πάντα νομίζουνε πως είναι πιο θαυμαστά τα ξένα πράγματα, παρά τα δικά τους».

Η Δύση καταγίνεται με τις επιστήμες, κι οι μηχανές που φτιάνει, θαμπώνουνε τους λαούς σαν κάποια μαγικά πράγματα. Κοντά στη λάμψη που έχουνε οι μηχανές, είναι και το κέρδος που βγαίνει από το κάθε πράγμα που γίνεται στην Ευρώπη, κι έτσι, ο άνθρωπος που δεν έχει πνευματική ανεξαρτησία, υποδουλώνεται σαν υπνωτισμένος σ' αυτή τη μάγισσα Κίρκη, κι ό,τι του δίνει αυτή το θεωρεί ουρανοκατέβατο. Μ' αυτόν τον τρόπο, όλα τα ιδεώδη που έχουνε οι άνθρωποι που ζούνε στις χώρες που δεν έχουνε μηχανικό πολιτισμό, βρίσκουνται στη Δύση.

Από τη Δύση εβγήκε η Μόδα, αυτό το ανεξήγητο κι ακατανόητο τέρας, που δεν αντιστέκεται στις προσταγές του κανένας άνθρωπος. Ένα φόρεμα, ή ένα οποιοδήποτε πράγμα, που ήτανε όμορφο την περασμένη βδομάδα, σήμερα δεν είναι πια όμορφο, γιατί τέτοια διαταγή ήρθε από το Παρίσι, από τη Λόντρα, ή από την Αμερική. Αυτή η αλλαγή δίνει μεγάλη κίνηση στο εμπόριο, στο αλισβερίσι.

Στη Δύση λοιπόν όλα γίνουνται λεφτά. Πώς να μην έχουμε σε μεγάλη υπόληψη ό,τι κάνει κι ό,τι μας στέλνει, ακόμα και τα πιο τρελλά πράγματα; Πλήθος εργοστάσια δουλεύουνε και γεμίζουνε τον κόσμο γυαλιά, στυλό, αναπτήρες (όλο πιο τέλεια κι όλο πιο τελειοποιημένα), μηχανές φωτογραφικές, ραδιόφωνα της τσέπης, ρολόγια ίσαμε ένα κουμπί, που για να δεις την ώρα πρέπει νάχεις φακό, κι άλλα κι άλλα. Δεν έμεινε άνθρωπος που να μην έχει ένα και δυο στυλό, δυο - τρία ζευγάρια γυαλιά, μια μηχανή, ένα ραδιόφωνο σαν ταμπακέρα. Η μάγισσα Κίρκη πίνει το αίμα τους, ρουφά, τον παρά τους, κι αυτοί ορκίζουνται στ' όνομά της. Η αλήθεια είναι πως τους δίνει ένα σωρό χρειαζούμενα πράγματα, τους φορτώνει όμως κι ένα σωρό αδιαφόρετα, κι αλλοίμονο σ' όποιον δεν συμμορφωθεί με τις προσταγές της να τα φορτωθεί!

Οι Έλληνες είναι οι πιο πιστοί προσκυνητές της. Μόλις μαθευτεί πως η Μάγισσα έβγαλε κάτι «καινούριο», ή στη μόδα της φορεσιάς, ή στην τέχνη καμμιά καινούρια «τεχνοτροπία», ή κάποια νέα θεωρία, ή κανέναν καινούριο αναπτήρα, ή κάποιο άλλο «θαύμα» τέλος πάντων, τρέχουνε ποιος να πρωτοπροφτάξει να το πάρει ή να το μιμηθεί. «Είναι ευρωπαϊκό!», που θα πει: «Βασιλίκια διαταγή και τα σκυλιά δεμένα».
Εξ άλλου, όπως είπαμε, ευρωπαϊκό θα πει πάντα «το τερπνόν μετά του ωφελίμου». Τζίρος!

Μια Κυριακή, μετά τη λειτουργία, είχε δυο - τρία μνημόσυνα στην εκκλησία που πήγα. Κι επειδή βιαζόντανε, παπάδες και ψαλτάδες, να τελειώσουνε γρήγορα με τον Θεό για να δούνε την πελατεία, τόλμησα να πω δυο λόγια για τα θεατρικά αυτά μνημόσυνα, με τα φρικτά μωβ κρέπια, με τις γλάστρες, με τις κορδέλλες με τα χρυσά γράμματα, και με τους διάφορους χαροεργολάβους. Τί ήθελα να μιλήσω; Με περιλάβανε όλοι οι «ενδιαφερόμενοι» της επιχειρήσεως, και πιο λυσσασμένα οι εργολάβοι με τα φοινικοειδή, με τα κρέπια, με τις χρυσωμένες κορδέλλες, με τα «ικριώματα», με τους δίσκους τα κόλλυβα. «Ποιός θα δούλευε, μου λέγανε, αν δεν γινόντανε έτσι επίσημα τα μνημόσυνα κι οι κηδείες; Πού βρισκόμαστε; Στα βλαχοχώρια;».
Και καλά η πιάτσα! Μα κάποιοι που θάπρεπε να είναι λιγώτερο δυτικόπληκτοι, όπως είναι οι ιερωμένοι; Αχ! Ίσια - ίσια, πολλοί από τους ρασοφόρους έχουνε κολλήσει πολύ βαρειά την αρρώστεια της ξενολατρίας. Τί λέγω; Βαστούνε το μπαϊράκι της και πάνε μπροστά από μας τους κοσμικούς.
Για να δείτε πως μιλώ αληθινά, και για να θαυμάσετε ως ποιο σημείο μπορεί να γελοιοποιηθεί ένας άνθρωπος, και μάλιστα κληρικός, από την ξενομανία, γράφω παρακάτω ένα περιστατικό, από τα πολλά που γίνουνται γύρω στην τέχνη μου:

Τα τελευταία χρόνια άρχισε ο κόσμος να εκτιμά τη δυσφημισμένη βυζαντινή τέχνη, κι ήρθανε σε μένα πολλοί νέοι να τους μάθω τη βυζαντινή αγιογραφία, δικοί μας και ξένοι.
Ένας δεσπότης, μη έχοντας ιδέα απ' ό,τι γίνεται σ' αυτό το κεφάλαιο, και πιστεύοντας πως όλα βρίσκουνται στην Ευρώπη, έστειλε ένα νέο θεολόγο που είχε κλίση στη ζωγραφική, να σπουδάσει αγιογραφία σε μια σχολή της Γερμανίας. Εκεί του είπανε πως δεν διδάσκεται εκεί η αγιογραφία, και του συστήσανε νάρθει σε μένα. Από κει πήγε στο Παρίσι, και του είπανε και κει να γυρίσει στην Ελλάδα. Τέλος, πήγε και στο Βέλγιο, και τον στείλανε πάλι σε μένα, λέγοντάς του πως σκοπεύουνε να μου στείλουνε δυο σπουδαστές για να μάθουνε την αγιογραφία.
Αφού λοιπόν βρίσκουνται σε τέτοια πνευματική κατάσταση οι ιεράρχες της Ελληνικής Ορθοδοξίας, τί να κάνουνε οι εργολάβοι κηδειών;
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση


Ίσως Σχετικά Νήματα...
Νήμα Άτομο Απαντήσεις Βλεφαριάσματα Τελευταία Ανάρτηση
  Linux e-books με δωρεάν λήψη Pareisaktos 1 1.416 06.08.2015 15:25
Τελευταία Ανάρτηση: Darka
  Μια πολύ καλή σειρά με συνεργατικά e-books για προγραμματισμό constantinos 1 1.240 24.07.2014 19:21
Τελευταία Ανάρτηση: redpower1989
  Virtualization for Dummies: Δωρεαν e-books απο την Red Hat. constantinos 0 2.045 13.10.2011 23:19
Τελευταία Ανάρτηση: constantinos

Πάμε στο Forum:


Πλάσματα σουλατσάρουν στο νήμα: 1 Επισκέπτης(ες)