Κυβερνοάτομα και Δικτυακός Καπιταλισμός
#1
[IMG]cyberworld.png[/IMG]

Η επίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης – πλέον καταγράφουμε πού πηγαίνουμε, τι κάνουμε και τι σκεφτόμαστε σε κοινή θέα – έχει αλλάξει δραστικά τους τρόπους με τους οποίους συνδεόμαστε με τον εαυτό μας και με άλλους.
Εφόσον η διάδοση των social media έχει γίνει αδιάλειπτη και συνήθης, έχουμε και εμείς άθελα μας επιδοθεί σε μια μαζική μετανάστευση στον κυβερνοχώρο. Για τον λόγο αυτό, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να δώσουμε προσοχή σε όλα εκείνα που έχουν γίνει τετριμμένα και να εξετάσουμε τις ψυχο-κοινωνικές περιπλοκότητες που υφίστανται. Από την στιγμή που οι online κοινότητες έχουν μετατραπεί σε βασικούς τροφοδότες της προσωπικής μας εικόνας, τα social media έχουν οξύνει την αυξανόμενη εμμονή με ένα προσωπικό ίματζ και στάτους.
Ενώ το άτομο είναι τελείως εμμονικό με τα retweets στο Twitter, τα likes στο Instagram και τα comments στο Facebook, ο μάταιος ναρκισσισμός έχει απλά γίνει κοινοτυπία. Αυτό που ενδεχομένως ξεκίνησε ως αθώα επιθυμία για προσωπική επιβεβαίωση γρήγορα εξελίχθηκε σε μη υγιή εμμονή με τους εαυτούς μας και τις ζωές μας.
Η πραγματικότητα είναι ότι οι online παραστάσεις και οι μικρο-επιβεβαιώσεις μπορεί να εμφανίζονται ασήμαντες αλλά όλα μαζί συντελούν σε μια κουλτούρα ανταγωνιστικού εγωτισμού. Η αέναη ορμή μας να μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας μέσω ιστοσελίδων micro-blogging μπορεί να συγκριθεί με μια μορφή αυτο-προβολής. Καθώς, λοιπόν, το ανταγωνιστικό πνεύμα του ύστερου καπιταλισμού έχει διεισδύσει στα social media, μας έχει ουσιαστικά ζητηθεί να επανακαθορίσουμε την ταυτότητα μας ώστε να καταναλωθεί από ένα εξωτερικό κοινό. Ως ανθρώπινα εμπορεύματα, μας έχει ζητηθεί να σχεδιάσουμε, να βάλουμε μάρκες και να λανσάρουμε τις online ταυτότητές μας.
Σαν αποτέλεσμα, ο διαχωρισμός μεταξύ του “ανθρώπινου κεφαλαίου” και του πραγματικού κεφαλαίου έχει γίνει εξαιρετικά δυσδιάκριτος. Αντιθέτως, το ατομιστικό και ανταγωνιστικό πνεύμα των social media είναι αντιπροσωπευτικό της βαθιά ριζωμένης πίεσης να ικανοποιήσουμε τον στενό καπιταλιστικό ορισμό της επιτυχίας.
Καλά, τα λεφτά το καταλαβαίνω. Την αγάπη ρε σεις, πως την πήραν;
  Απάντηση
#2
Πάντα ήταν τέτοιο υμα ο μέσος άνθρωπος, ο μέσος νους, ο απλός αγράματος ή καλύτερα ακαλλιέργητος.
Το ότι δεν υπήρχαν τα φατσομπούκια δεν ήταν πρόβλημα. Δήλωνε την παρουσία με συμμετοχή. Συμμετοχή στη γιορτή του δήμου, στην παρέλαση, στην εκκλησία το Πάσχα. Πήγαινε στους γάμους, βαφτίσια. Όλα αυτά δεν είναι κάτι σαν λάϊκ;
  Απάντηση


Ίσως Σχετικά Νήματα...
Νήμα Άτομο Απαντήσεις Βλεφαριάσματα Τελευταία Ανάρτηση
  Θα επιβιώσει ο καπιταλισμός εν μέσω «αφθονίας αξίας»; [Το ερώτημα Hellena 0 1.975 29.04.2014 23:18
Τελευταία Ανάρτηση: Hellena

Πάμε στο Forum:


Πλάσματα σουλατσάρουν στο νήμα: 1 Επισκέπτης(ες)