Θα επέμβει η ΔΗΕ για τον Τζήμερο;
#11
Gianna, post: 23147, member: 1359 είπε κι ελάλησε:Σε όλα. Άλλο να τραγουδάς hip-hop που έχει σκληρούς και επιθετικούς στίχους, άλλο να μαχαιρώνεις στην πραγματικότητα.

Το εύκολο είναι να τρέξεις μακρυά ταν βλέπεις να σου επιτίθενται με μαχαίρια και όχι να μπεις μπροστά για να δώσεις χρόνο να φύγουν οι δικοί σου.

Και πολλά άλλα που δε θα μπω στον κόπο να εξηγήσω γιατί η φασίζουσα νοοτροπία έχει γίνει τρόπος ζωής. Και από τα σχόλιά σας φαίνεται.

[IMG]tzimfas8.jpg[/IMG]

Δεν νομίζω ότι πρέπει να δικαιώνουμε τη κάθε μαλακία μόνο και μόνο γιατί το hip hop έχει επιθετικούς στίχους.
και σιγ'α την παπαριά το hip hop. Μια μαλακία όπως πολλές που προέρχονται από κύκλους του μάρκετινγκ.
Οι στίχοι είναι μαλακία. Σε όποιον αρέσουν καλά κάνει αλλά δεν θα καλύψουμε τη μαλακία επειδή ο άνθρωπος δολοφονήθηκε από έναν ανεγκεφαλο φασίστα. Ωστόσο και η ρητορική που βλέπω να αναπτύσσεται είναι μαλακία. Σιγά ρε τσαμπουκάδες! Θα σκοτώσετε τους φασίστες θα κάνετε θα δείξετε! Μια μάντρα αρχίδια θα κλάσετε όπως κάνατε μια ζωή.

Ο Τζήμερος είναι ψυχιατρικη περίπτωση και ανάξιος λόγου. Οι δε χρυσαυγίτες είναι απλά το ίδιο με πολλούς που αυτοαποκαλούνται αναρχικοί. Μα εντελώς όμως.
  Απάντηση
#12
Από τις προχτεσινές αντιφασιστικές περιπολίες στους δρόμους της Πυλαίας Θεσσαλονίκης.
[Εικόνα: 9.jpg]

Υ.Γ. Ο μπαοκτζής δεν κρύβεται ούτε με κότοσοπ.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#13
Πράος, post: 23197, member: 1459 είπε κι ελάλησε:Δεν νομίζω ότι πρέπει να δικαιώνουμε τη κάθε μαλακία μόνο και μόνο γιατί το hip hop έχει επιθετικούς στίχους.
και σιγ'α την παπαριά το hip hop. Μια μαλακία όπως πολλές που προέρχονται από κύκλους του μάρκετινγκ.
Οι στίχοι είναι μαλακία. Σε όποιον αρέσουν καλά κάνει αλλά δεν θα καλύψουμε τη μαλακία επειδή ο άνθρωπος δολοφονήθηκε από έναν ανεγκεφαλο φασίστα. Ωστόσο και η ρητορική που βλέπω να αναπτύσσεται είναι μαλακία. Σιγά ρε τσαμπουκάδες! Θα σκοτώσετε τους φασίστες θα κάνετε θα δείξετε! Μια μάντρα αρχίδια θα κλάσετε όπως κάνατε μια ζωή.

Ο Τζήμερος είναι ψυχιατρικη περίπτωση και ανάξιος λόγου. Οι δε χρυσαυγίτες είναι απλά το ίδιο με πολλούς που αυτοαποκαλούνται αναρχικοί. Μα εντελώς όμως.
Δηλαδή με τη μουσική (όσο μπάζο ή τέλεια είναι για τον καθέναν), δημιουργεί σκοτωμούς και δίκαια επειδή ήταν "μαλάκας", όπως λες, που τραγουδούσε πολιτικούς στίχους τον σκοτώσανε;
Οι νότες είναι το ίδιο με τις στριφτές μαχαιριές δηλαδή;

Πριν κάποιες δεκαετίες, κάποιοι λέγανε "μαλακίες" και τα τραγούδια της Φαραντούρη, του Θεοδωράκη και όλα αυτά που έγιναν γνωστά σαν "νέο κύμα" και που υπήρξαν πολιτικά τραγούδια στην εποχή τους.

Απόψεις, μα τα τσουβαλιάζεις όλα και μόνο αυτό κάνεις σταθερά.

Η ζωή μας είναι άσκοπα λαχανητά σε κανονισμένες απεργίες ρουφιάνους και περιπολικά.
  Απάντηση
#14
Του Νίκου Μπογιόπουλου από την ιστοσελίδα του "Ενικού"

Όπως έχουμε επαναλάβει πρόκειται περί ευγενικότατου κυρίου. Το όνομά του «Τζήμερος». Αν δεν σας θυμίζει τίποτα – πολύ λογικό – είναι εκείνος που είχε πει για τα παιδιά που πέθαναν από το μαγκάλι στη Λάρισα προ τριετίας ότι ο θάνατός τους δεν οφειλόταν στα ελλιπή οικονομικά τους μέσα, αλλά στην ελλιπή τους παιδεία, μιας και δεν γνώριζαν τις βλαβερές συνέπειες του μονοξειδίου του άνθρακα…

Αυτήν την ανθρωπιστική προσέγγιση, πάντως, όταν χάθηκε το άλλο παιδί στη Θεσσαλονίκη, πάλι από το μαγκάλι, ο Τζήμερος δεν την επανέλαβε. Από θρασυδειλία; Όχι. Μάλλον επειδή εκείνο το κοριτσάκι ήταν καλή μαθήτρια…

Αργότερα – όπως είχε εντοπίσει ο Ν. Σαραντάκος- ο Τζήμερος είχε κάνει μια ανάρτηση στο τουίτερ του με αφορμή επιγραφή σε κάποια ΔΟΥ. Ο καλός και μορφωμένος αυτός άνθρωπος – ο Τζήμερος – συμπεριέλαβε και όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για να επιβεβαιώσει το ευφυές του σχόλιο.

Ιδού η ανάρτηση του Τζήμερου:
[Εικόνα: b76571fdfac8ffee294aab6d62e05a59.jpg]
Όπως βλέπετε, ο κύριος Τζήμερος δεν περιορίστηκε να τουιτάρει τη φωτογραφία. Ούτε του ήταν αρκετή η αναφορά του για το ανορθόγραφο της επιγραφής. Προχώρησε και σε σύντομη – πλην βαθιά – πολιτική ανάλυση. Για τους δημόσιους υπαλλήλους. Που το «μητρώο» το γράφουν «μητρόω». Και που δεν ήθελαν να αξιολογηθούν. Γιατί αν αξιολογούνταν τότε θα έπεφταν στα χέρια κάποιου (εγγράμματου) Τζήμερου και θα τους άλλαζε τα φώτα. Για την ακρίβεια θα τους έστελνε στα μητρώα της ανεργίας.

Μέσα στον νεοφιλελευθερισμό του, όμως, ο κύριος Τζήμερος, ζαλισμένος από την ευτυχία και την περηφάνια του που κατάφερε με μια και μόνο φράση του να ξεφτιλίσει αυτούς τους αγράμματους και ανορθόγραφους υπαλλήλους, πέταξε και εκείνο το «κλείνονται». Το οποίο – κατά κακή τύχη του κύριου Τζήμερου – γράφεται με «ι». Έτσι συμβαίνει με τα ρήματα: Δεν «κλείνονται», τα ρήματα «κλίνονται».

Φυσικά αυτά τα λαθάκια συμβαίνουν πότε – πότε. Τα κάνουν ακόμα και εγγράμματοι (και αξιολογημένοι) όπως ο Τζήμερος. Και οπωσδήποτε δεν αποτελούν λόγο για να εξάγει κανείς γενικότερα συμπεράσματα για την μόρφωση ή την καλλιέργεια ή την επαγγελματική επάρκεια εκείνου που τα διαπράττει.

Συμπεράσματα, πάντως, για την βλακεία που κουβαλάει κάποιος όταν τα αξιοποιεί για να βγάλει άχρηστους τους άλλους και για να δικαιώσει την πολιτική των απολύσεων, θα μπορούσαν - ίσως - να εξαχθούν…

Αυτός (ο Τζήμερος ντε), ο ίδιος που σε μια από τις εκπομπές του «Ενικός» στο «Σταρ» είχε εντυπωσιάσει το κοινό με την σπινθηροβόλο σκέψη του ισχυριζόμενος ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα θα έρθει αν το κράτος πάψει να θέτει αντικίνητρα στους Έλληνες που επιθυμούν να φτιάχνουν… τσολιαδάκια και να τα πουλάνε στους τουρίστες (παρεμπιπτόντως: ο Τζήμερος εκτός από εγνωσμένου κύρους αντικρατιστής είναι και διαφημιστής που εξασφάλιζε παντεσπάνι έχοντας στο πελατολόγιό του μια ντουζίνα κρατικές επιχειρήσεις…), βάλθηκε μετά την γραμματική να κατατροπώσει και τον Μαρξ.

Πρόκειται, εμφανώς, για το καταλληλότερο πρόσωπο για να βάλει στην θέση του αυτόν τον «εξαθλιωμένο τεμπελχανά», όπως αποκαλεί (ο Τζήμερος!) τον Μαρξ. Εν ολίγοις και για να μην σας κουράζουμε, η ανάλυση του Μαρξ και ειδικά το σκέλος της που αφορά στην «υπεραξία» είναι – κατά τον Τζήμερο – «παιδαριώδης» και «δεν στέκει σε καμία κριτική».

Για να αποδείξει, δε, πόσο «οφ σάιντ» είναι ο Μαρξ, αυτός ο «Μαραντόνα» της πολιτικής οικονομίας (ο Τζήμερος ντε) είχε χρησιμοποιήσει το παράδειγμα του… Μήτρογλου και την μεταγραφή του από τον Ολυμπιακό στην Φούλαμ…

Μετά από εκείνη την προ διετίας εμβριθέστατη «αξιοποίηση» του Μήτρογλου στις αναλύσεις κατά του Μαρξ, είχαμε ευχηθεί στον Τζήμερο να αξιωθεί να «αξιοποιήσει» και τον… Βαμβακούλα. Δεν είχαμε αποφύγει – είναι αλήθεια – να επισημάνουμε, τότε, ότι ο Μαρξ περιπτώσεις σαν του Τζήμερου τις είχε προβλέψει. Στην εισαγωγή κιόλας του «Κεφαλαίου» του, ο Μαρξ σημειώνει ότι στον «αμόρφωτο» (δεν εννοούσε αναγκαστικά τον Τζήμερο) η ανάλυση της αξιακής μορφής του εμπορεύματος «φαίνεται σαν περιπλάνηση».

Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Μαρξ επέμενε: «Προϋποθέτω φυσικά αναγνώστες– έγραφε ο Μαρξ –που θέλουν να μάθουν κάτι το καινούργιο και επομένως να σκεφτούν και οι ίδιοι». Όπως βλέπετε ο Μαρξ δεν είχε καμία απαίτηση από τους Τζήμερους…

Μετά από αυτά ο Τζήμερος επανήλθε. Αφορμή ήταν ότι δεν του άρεσε του Τζήμερου ο τρόπος με τον οποίο ορκίστηκαν το 2014 οι εκπρόσωποι των κομμάτων της Αριστεράς στο Περιφερειακό Συμβούλιο της Αττικής. Κατά τον Τζήμερο, οι εκλεγέντες με τους συνδυασμούς της Αριστεράς «δεν τήρησαν τον υπό του νόμου προβλεπόμενο όρκο» και ως εκ τούτου είχε ανακοινώσει ότι θα προσφύγει «κατά του κύρους της ορκωμοσίας».

Δικαίωμά του, αλλά ξέρετε δεν είχε περιοριστεί εκεί. Στην ανακοίνωσή του και σε μια έκρηξη… δημοκρατικότητας, ο καλός αυτός άνθρωπος, ο Τζήμερος, εκτός από… άθεη περιέγραφε την πολιτική του αντίπαλο, την κυρία Δέσποινα Κουτσούμπα, με τα ακόλουθα ευγενικά λόγια: «(…) ένα περίεργο, απροσδιόριστο ον από τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ»…

Σημειώθηκε, τότε, ότι δεν είναι σωστό να θεωρείται ο Τζήμερος ιδεολογικός «πρωτοξάδερφος» του Κασιδιάρη. Απόδειξη ότι ενώ ο δεύτερος χτυπάει γυναίκες πολιτικούς αντιπάλους του, ο πρώτος, ο Τζήμερος, «απλώς» τις βρίζει…
[Εικόνα: b9f73edf076343a17060dbac10f1686e.jpg]
Να, όμως, που ο Τζήμερος επανήλθε. Αποδεικνύοντας ότι όλα είναι δυνατά. Ακόμα και να ξεπεράσει ο Τζήμερος σε αθλιότητα τον Τζήμερο.

Αυτός ο σοβαρός άνθρωπος, που πέρσι καλούσε σε ανατροπή του εν Ελλάδι… σοβιετικού καθεστώτος, που αναβάθμιζε τον πολιτικό λόγο αποκαλώντας τον Τσίπρα «αλήτη που υποδύεται τον πρωθυπουργό» και πρότεινε ως μέθοδο πολιτικής δράσης το «μπαίνουμε στο Μαξίμου και τους πετάμε έξω με τις κλωτσιές», χτες στοχοποίησε τον… Παύλο Φύσσα.

Και όχι μόνο τον δολοφονημένο Φύσσα (αυτό το έχει διαπράξει ξανά), αλλά αυτή τη φορά στοχοποίησε και την χαροκαμένη μάνα του Φύσσα!

Αυτός ο δημοκράτης (και ουχί ντροπαλός διαφημιστής του φασισμού), αυτός ο δικαιοκρίτης (και ουχί βαποράκι της τιποτένιας προπαγάνδας των «δυο άκρων»), έγραψε στην προσπάθεια να εξισώσει τον Παύλο Φύσσα με τον δολοφόνο του (!), τον Ρουπακιά:

«Βλέποντας τη μάνα του Φύσσα καταλαβαίνεις πώς έγινε έτσι ο φασισταράς, που επειδή τον μαχαίρωσε ένας άλλος φασισταράς πάνε να τον μεταμορφώσουν σε περιστέρι της ειρήνης».

Ως εκ τούτου κατέληξε στο γνωστό του τροπάρι:

«Ο Φύσσας - λέει ο Τζήμερος - ήταν ένας φασίστας, ίδιος κι απαράλλαχτος με τους δολοφόνους του. Η μόνη διαφορά ήταν ότι αυτοί κρατούσαν το μαχαίρι»…

Γνωρίζουμε την παρατήρηση αρκετών αναγνωστών: «Τι κάθεστε, τώρα, και ασχολείστε με τον Τζήμερο», θα πουν.

Λαμβάνουμε πολύ σοβαρά την παρατήρηση για την συγκεκριμένη συνιστώσα του «δημοκρατικού τόξου». Τον αποτυχημένο πολιτευτής της Δράσης που με τον ίδιο τρόπο που στάζει σάλια όταν απευθύνεται στην «εξοχότατη» Μέρκελ, με τον ίδιο τρόπο εκτοξεύει εμέσματα κατά της μάνας του δολοφονημένου από τα ναζιστικά τάγματα. Που πότε με τη μάσκα του «αντικρατιστή» και πότε του «ευρωπαιστή» έχει θέσει εαυτόν στην υπηρεσία του ξεπλύματος του φασισμού δια της εμετίλας των δυο άκρων.

Κυρίως, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη, αυτό που διαβάσαμε σε μια ανάρτηση στο f/b (Βάλια Κάλντα):

«Στα ελληνικά δεν υπάρχει λέξη για όσους χάνουν το παιδί τους. Αν χάσεις τη μάνα σου είσαι ορφανός, αν χάσεις τον σύντροφό σου είσαι χήρα, αν σκοτωθεί το παιδί σου η ύβρις των άγραφων νόμων δεν επιτρέπει να σχηματιστεί όνομα για κάτι που διακόπτει τη φυσική αλληλουχία της ζωής».

Ναι, ο Τζήμερος διέπραξε ακριβώς αυτό: Την ύβρη – κατά παράβαση κάθε γραπτού και άγραφου νόμου - να επιτεθεί στη μάνα που της δολοφόνησαν το παιδί της, το σπλάχνο της.

Ναι, λαμβάνουμε απολύτως υπόψη μας τούτες τις σκέψεις για το λέρωμα που προκαλεί η ενασχόληση με τέτοιους τύπους. Και δεσμευόμαστε:

Η όποια αναφορά μας στον («ασχοληθείτε μαζί μου») περιφερειακό σύμβουλο Τζήμερο, αν ποτέ επαναληφθεί, θα τοποθετηθεί στον κατάλληλο χρόνο: Όταν θα έρθει προς συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής το θέμα των σκουπιδιών...

Υ.Γ. Δεν ταυτίζομαι βέβαια με τις αντιλήψεις Μπογιόπουλου αλλά εκφράζει μια άποψη που αξίζει να αναφερθεί.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#15
Gianna, post: 23209, member: 1359 είπε κι ελάλησε:Δηλαδή με τη μουσική (όσο μπάζο ή τέλεια είναι για τον καθέναν), δημιουργεί σκοτωμούς και δίκαια επειδή ήταν "μαλάκας", όπως λες, που τραγουδούσε πολιτικούς στίχους τον σκοτώσανε;
Οι νότες είναι το ίδιο με τις στριφτές μαχαιριές δηλαδή;

Πριν κάποιες δεκαετίες, κάποιοι λέγανε "μαλακίες" και τα τραγούδια της Φαραντούρη, του Θεοδωράκη και όλα αυτά που έγιναν γνωστά σαν "νέο κύμα" και που υπήρξαν πολιτικά τραγούδια στην εποχή τους.

Απόψεις, μα τα τσουβαλιάζεις όλα και μόνο αυτό κάνεις σταθερά.



Δεν μου λες πας καλά; Διάβασες κάπου ότι καλά του κάνανε του Φύσσα και τον δολοφονήσανε; Διάβασες κάπου να αντιπαραθέτω στίχους με μαχαιριές;
Τσουβαλιάζω εγώ ή εσύ τώρα σαν τον άλλον τον μαλάκα (99% μπάτσος) τσουβαλιάζεσαι από μόνη σου. Και ξέρεις γιατί; Επειδή ακριβώς με τον ίδιο τρόπο παραποιείς ότι διαβάζεις.
Έλεγα πως είναι μαλακισμένα αυτοί που κατεβάσανε τον κόσμο δέκα η ώρα το βράδυ που γυρίζανε σπίτι τους
και το άλλο το αρχίδι για να τους υποστηρίξει τους βγάζχει όλους τους άλλους φασίστες και δεν ξέρω γω τι άλλη μαλακία θα πει.
Ότι μας νοιάζει η κρατική περιουσία κλπ.
Λέω εδώ ότι τα τραγπύδια του είναι μια παπάρα και μισή και μου λες ότι δικαιολογώ τη δολοφονία.
Για πες, έχετε κάποια διαφορά; Παίζει κάποια διαφορετικότητα μεταξυ σας που λε ότι ότι ο καθένας είναι διαφορετικός και να το σεβαστούμε;
Για πες και κάτι άλλο. Είναι δείγμα ελεύθερης σκέψης αυτό που κάνεις να αλλοιώνεις ότι διαβάζεις και να το μετατρέπεις σε χυδαίο ή επιθετικό ή κακό; Είναι φ;ασισμός αυτό ή δεν είναι;. Λίγο πολύ, δεν είπες ότι απλά διαφωνείς μαζί μου αλλά ότι εγώ έρχομαι και υποστηρίζω δολοφονίες ή γενικά φασιστικές πρακτικές.
Και εγώ τσουβαλιάζω. Εντάξει μια χαρά.
  Απάντηση
#16
Η αλήθεια είναι ότι τελευταία έχω γαμηθεί λίγο στην επιθετικότητα αλλά έρχεται και κάποια στιγμή που το αντιλαμβάνομαι (γιατί δεν τα αντιλαμβάνεσαι όλα και πάντα). Συγνώμη Γιάννα, ήμουν επιθετικός. Δεν φταις εσύ γι αυτό. Αλλά μη νομίζεις κι εγώ δεν πιστέυω ότι φταίω εξ ολοκλήρου. Παίζουν κάτι δεκάδες παράγοντες ακόμα (δικαολογίες τς τς). Τέλος πάντων ας συνεχίσουμε ωραία. Κι εγώ άμα διαφωνώ σε κάτι, πρέπει να εφαρμόσω το να το λέω κυριλέ και χωρίς προδιάθεση που σώνει και καλά βάζω τον εαυτό μου, προφανώς από συνειρμούς και την ιδιοσυγκρασία μου βέβαια.

Στον άλλον δεν ζητάω συγνώμη. Το σκέφτηκα λίγο αλλά καταλήγω στο ότι του κάνει καλό και κανένα μπινελίκι, για να ενεργοποιείται και το αντανακλαστικό (με Παυλοφικού τύπου τρόπο, δεν λέω καθαρά παυλοφικό) της στεναχώριας. Όχι της άμυνάς μου. Εντάξει η πρώτη αμεση αντίδραση πάντα είναι η άμυνα στην επίθεση ή απειλή που εκλαμβάνεις. Έτσι γίνεται σε μένα τουλάχιστον. Στον ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟ ας πούμε που είναι και μύστης άνθρωπος μπορεί να παίζει διαφορετικά. Στεναχώρια λοιπόν με την έννοια ότι ... "Άμα την πέσω έτσι στο άνετο γιατί είμαι ανώτερος βασικά και νιώθω πολύ γαμάουα, αντισεξιστής, πρόσωπο που θα μείνει στην ιστορία τέλος πάντων..., θα τον πιω λίγο και τελικά δεν θα έχει πάντα πλάκα. Ας την δούμε λίγο και πιο διευρυμένα και ας νιωσω και κάτι άλλο λιγότερο γαμίκο σε ένταση".
Όλο αυτό βέβαια το βασίζω στην εικόνα που έχω σχηματίσει (η οποία φυσικά πιθανολογώ ότι είναι λάθος κατά 85% - 90%. Αλλά αυτήν έχω τώρα πρόχειρη, αυτήν βρήκα).
Ότι είναι σαν κάτι τύπους που θυμάμαι, που όταν μιλάνε βάζουν ένα αντιχείο στη φωνή τους. Ένα σφύξιμο στο λαιμό λίγο σαν για ενίσχυση του αέρα. Να βγει κάπως τούρμπο. Τέλος πάντων η φωνή δεν μπορεί να περιγραφεί. Ένα άλλο είναι το σήκωμα του κεφαλιού σαν σπρώξιμο προς τα πάνω. Σαν να θέλει να πετάξει τη φωνή πάνω από τα κεφάλια των άλλων. Όλο αυτό από ανωριμότητα λόγω ηλικίας. Κάτι ανασφαλη του τύπου κάνω αναφορές σε κάποιον σπουδαίο. Δηλαδή αυτό ποτέ δεν το κατάλαβα. 'Οτι έχω διαβάσει το νιώθω δικό μου όπως όταν αγοράζεις πράγματα ή βρίσκεις στο δρόμο. Δεν νιώθω κάποια ανάγκη να αναφέρω κάποιον από την ιστορία.
Αυτά λοιπόν και νομίζω ότι θα αλλάξει τροπάρι χωρίς να προκαλεί τον άλλον έτσι μόνο και μόνο για να κρατηθεί σε φόρμα, ή να το δουλέψει (για να το μάθει) ή ότι άλλο.

Τέλος το βασικότερο είναι μια συγνώμη από σας τους υπολοίπους που τρώτε όλο αυτό. Εντάξει παίζει και πολύ βαβελισμός. Δεν μιλάμε όλοι την ίδια γλώσα και καταλαβαίνουμε άλλα.
Τέλος πάντων ας πούμε και κάτι για το θέμα. Ο Τζήμμερος όχι δεν πιστεύω ότι είναι για να τον τρέξει η ΔΗΕ. Πρώτον είναι κρίμα.
Άμα μπείτε στη διαδικασία να τον δείτε παιδάκι πέντε, δέκα, δεκαπέντε χρονών, αλλά και νέο είκοσι με εικοσιέντε θα φανταστείτε τα όνειρά του, αυτά που τον πλήγωσαν, τους φόβους του και τελικά σημερα ίσως βιώνει μια κατάκτηση μια ελευθεριότητα με αυτόν τον τρόπο. Ας πούμε "Άντε ρε μαλάκες! Να ψοφήσουν τα παιδιά σας ρε! Κοίτα έβρισα χυδαία δεν κόλωσα! Νιάνια Νια Νιάνια!!!"
Δεύτερον και επειδή δεν είναι εύκολο το πρώτο και δεν γίνεται κάθε μέρα, είναι ανειλικρινές να θέλεις να τον πιάσει η ΔΗΕ.
Εγώ προσωπικά αν τον άκουγα να λέει τέτοια μπροστά μου απλά θα τον πλάκωνα στο ξύλο ή τέλος πάντων αυτό θα μου έβγαινε (γιατί από το θα μέχρι το τι μου έρχεται υπάρχει απόσταση (και έχει και πράγματα μέσα αυτή η απόσταση, αυτός χώρος, που επηρεάζουν την τελική απόφασή σου - συνήθως τόπο στην οργή). Οπότε αν ικανοποιηθώ που τον επιασε ο νόμος θα πρέπει να αγαπήσω το νόμο
και τελικά ας αφεθώ και στην εξουσία (ψυχή τε και σώματι γιατί μέχρι στιγνής είμαστε μόνο σώματι).
Θυμάμαι έναν συνάδελφο που μου έλεγε το 2000 κάπου "Έτσι τα μουνιά να φάνε το γαμήσι τώρα κι άμα λάχει και πρόστιμο!"... μιλάγαμε για το θρήσκευμα και τις ταυτότητες. Δεν ξέρω πόσο παράξενο ακούγεται αλλά ήμουν με τους χριστιανούς τότε ή τέλος πάντων ότι ταλιμπανέζικο έκφραζαν. Ακριβώς γιατί οι άλλοι ένιωθα ότι είναι πραγματικοί εχθροί και των δυο μας. Και εμένα ή των ομοίων μου και των χριστιανών περιλαμβανομένων και των ταλιμπανέζων τους. Νιώστε λίγο. Τα ταλιμπάνια είναι στη διαδικασία παραγωγής όπως κι εσείς. Αν είναι να αλλάξει ο κόσμος είναι αυτοί που λείπουν και τελικά γι αυτό ακόμα δεν! Δεν είναι φυσικοί εχθροί απλά φορείς ιδεολογίας του εχθρού. Και στην τελική κι εγώ που ήθελα να γράφω άθεος στην ταυτότητα
(Από τα 17 μου που το είδα να το έχει κάνει κάποιος και μου άρεσε. Ήταν και του χαρακτήρα μου και των ιδεών μου κάτι τέτοιο. Όχι μόνο η θρησκεία αλλά η ελευθερία να το εφαρμόζεις στον τρόπο ζωής σου κλπ κλπ.)
Αυτό θα έπρεπε να το κατακτήσω εγώ κι όχι να μου γίνει δώρο από την εξουσία. Όχι για τον αυτισμό της τελετουργίας και του βιώματος της μάχης και να γουστάρουμε, αλλά για την σίγουρη, την ασφαλή μετάβαση στον στόχο και όχι σε κάτι άλλο θολό και ύποπτο.
Τρίτον όχι ότι θα με χαλάσει να του κάτσουν κάνα αγγούρι του μαλάκα αλλά ... δεν πρέπει. Απλά δεν πρέπει να χαρώ και να καταναλώσω το προϊόν αυτό των ειδήσεων.


Τέλος άλλο ένα οφτόπικ (μια και βρήκαμε παπά)... μη λέτε ειρωνικά για τα ψεκάσματα. Μην το παίζετε γνώστες της αλήθειας και της λογικής και του ορθολογισμού. Γιατί πράγματι μας ψεκάζουν. Και όχι με αεροπλάνα. Όπως πρέζα δεν είναι μόνο ηρωίνη, έτσι και το ψέκασμα δεν είναι μόνο με αέριο. Είναι με τις εικόνες, τις ειδήσεις και άλλα.
  Απάντηση
#17
Πράος, post: 23232, member: 1459 είπε κι ελάλησε:Η αλήθεια είναι ότι τελευταία έχω γαμηθεί λίγο στην επιθετικότητα αλλά έρχεται και κάποια στιγμή που το αντιλαμβάνομαι (γιατί δεν τα αντιλαμβάνεσαι όλα και πάντα). Συγνώμη Γιάννα, ήμουν επιθετικός. Δεν φταις εσύ γι αυτό.
Τέλος άλλο ένα οφτόπικ (μια και βρήκαμε παπά)... μη λέτε ειρωνικά για τα ψεκάσματα. Μην το παίζετε γνώστες της αλήθειας και της λογικής και του ορθολογισμού. Γιατί πράγματι μας ψεκάζουν. Και όχι με αεροπλάνα. Όπως πρέζα δεν είναι μόνο ηρωίνη, έτσι και το ψέκασμα δεν είναι μόνο με αέριο. Είναι με τις εικόνες, τις ειδήσεις και άλλα.
Γιαυτό βρε μπαγάσα σε συμπαθώ.Είσαι αρσενικό παιδί.:)
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση
#18
@ Πράε, προσπάθησα να σου πω για το πως φαίνεται αυτό που λες σε ένα τρίτο άτομο που το διαβάζει.
Η μουσική είναι παράξενη. Τα σατιρικά τραγούδια, αυτά με βωμολοχίες ή με επιθετικό πολιτικό λόγο είναι μια πραγματικότητα. Η rock, punk, hiphop, ως ακόμα και τα έντεχνα ή παραδοσιακά τραγούδια έχουν ιδιαιτερότητα στους στίχους για κάποιο λόγο.
Το σίγουρο είναι πως η μουσική δεν σκοτώνει εκτός αν σου έρθει πιάνο στο κεφάλι.

Προσπάθησα ακόμα να σου πω, ότι το να λες πως όποιος δηλώνει αναρχικός είναι γελοίος, κάθαρμα κ.λ.π πως είναι τσουβάλιασμα και επίσης μια ακραία άποψη.
Δηλαδη όσοι έχουν δηλώσει αναρχικοί από τον 17ο αιώνα μέχρι σήμερα είναι αυτά που λες;

Πουθενά δεν υπάρχει ένας αγνός κόσμος. Σε κάθε μεγάλο κίνημα και ομάδα, πάντα θα υπάρχουν αυτοί που το διαβάλουν και το προδίδουν. Αυτό όμως δε σημαίνει υποχρεωτικά πως το κίνημα είναι σκάρτο ή πως οι ιδέες είναι κάλπικες.
Όλα ξεκινάνε από το άτομο και μόνο.
Η ζωή μας είναι άσκοπα λαχανητά σε κανονισμένες απεργίες ρουφιάνους και περιπολικά.
  Απάντηση
#19
@ Gianna
Δεν έχει κανένα νόημα η συζήτηση με φασιστοειδή, ιδιαίτερα από μακριά. Το μόνο που έχει νόημα είναι να εντοπιστούν, από κει και πέρα η όποια συζήτηση γίνεται κατ'ιδίαν antifa
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#20
Γεια σου ρε ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΕ :)

Γιάννα συμφωνώ με αυτό που λες. Αλλά δεν είπα πουθενά ότι "Όποιος δηλώνει αναρχικός... κλπ". Είπα γι αυτούς που δηλώνουν αναρχικοί και είναι μαλάκες. Δηλαδή δύο χαρακτηριστικά. Και να ξέρεις από την αρχή τι άτομα είναι και να δηλώνουν αναρχικοί.
Θα το δεχτώ εν μέρει αυτό που λες "πως φαίνεται σε έναν τρίτο αυτό που γράφω. Δεν θεωρώ ότι έχω την απόλυτη σαφήνεια και ευκολοκατανόητο λόγο αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι και παντελώς ασυνάρτητητος. Μπορεί να γίνει κατανοητό το τι λέω και εξαρτάται και από τον άλλον και πόση όρεξη έχει να το ψάξει πριν από κάθε παρερμηνεία και τελικά παρεξήγηση.
Τώρα βέβαια θα μου πεις ότι γιατί τη δεδομένη στιγμή θέλω εγώ να εκφράσω αυτό που σκέφτομαι; Είναι σαν διαφωνώ γενικά με κάθε πρωτοβουλία ή κίνηση ή δραστηριότητα. Να αυτό το νήμα για παράδειγμα. Είναι σαν να ακυρώνω λες τον αντιφασιστικό αγώνα, σα να δικαιώνω τους φόνους που κάνανε οι φασίστες κλπ. Καταννοώ ότιμπορεί να παραξηγηθούν τα κίνητρα αλλά απάντηση ικανοποιητική δεν έχω. Δεν ξέρω γιατί προτιμώ σε κάποιο άλλο νήμα να εκφράσω τα δικά μου και όχι να φτιάξω εγώ ένα νήμα του τύπου "Μαλάκες που αμαυρώνουν το αναρχικό κίνημα" ή κάτι παρόμοιο. Ε δεν το έκανα! Προτίμησα αντιδραστικά πάνω σε κάτι άλλο να θέσω το δικό μου. Το έχεις δει κι αλλού στη ζωή σου. Λες ας πούμε "Πάμε σήμερα για καφέ εκεί; Στο τάδε; Και αντιδράει κάποια ή κάποιος "Άντε ρε με τους μαλάκες όλους εκεί μέσα" και μένεις έκπληκτη. Λες "τι εγινε;" Ε απλά έκανε έναν συνειρμό και έφερε ένα ιδαίτερο θέμα που την απασχολεί και το έκανε να φαίνεται γενικευμένο. Δεμν θα μπορούσα να θεωρώ ότι ΟΠΟΙΟΣ δηλώνει (και με κριτήριο τη δήλωση αυτή και μόνο) ανρχικός είναι εξ ορισμού το οτιδήποτε. Πολύ απλά επειδή κι εγώ το δήλωνα στο παρελθόν και βεβαίως τόσοι άνθρωποι που ξέρω ή που θυμάμαι και τους εκτιμώ πάντα και ιδιαίτερα μάλιστα.
Μη μου λες για βωμολοχία. Ο Τζιμάκος μου αρέσει εδώ και δεκαετίες, τα δικά μου ποιήματα ή στίχοι (έτσι για την προσωπική μου φάση) περιέχουν και επιθετικότητα και χωσίματα και όλη την κουλτούρα της ωμότητας που πηγάζει από την ωμότητα της πραγματικότητας. Ο τρόπος που ποστάρω επίσης το δεί9χνει. Γιατί με περνάς για αυτό το υποκριτικό και δήθεν που φέρει ο κάθε εγκλωβισμένος μικροαστός ότι τελικά πρέπει να σου πουλάνε φρου και λαμέ περιτύλιγμα για να το εκτιμάς. Δεν μπορεί η κριτική να είναι καθαρά μουσική ή φιλολογική και τελικά ποιλιτική και ιδεολογική; Και να καταλήγεις ότι δεν αξίζει μία κάποιο τραγούδι ή κάποιο είδος; Κι ότι μάλιστα κάνει κακό σύμφωνα με τους συλλογισμούς σου;
Αν θες το συζητάμε για το πόσο και πως σε ποια κατεύθυνση συνειδητοποιεί έναν νέο ο στίχος ή σκηνική παρουσία του οποιουσδήποτε.
Έχουν λες ιδιαιτερότητα για κάποιο λόγο. Αυτό το ξέρω. Κι εγώ λεώ ότι λέω για κάποιο λόγο. Το θέμα είναι ότι πολλά μπορούν να ειπωθούν γι αυτό το λόγο τον έναν και συγκεκριμένο. και πολλές κατευθύνσεις μπορούν να δωθούν.
Εδώ απλά θέτω την κουλτούρα του 'Θα γαμήσουμε θα σας κάνουμε, θα σας δείξουμε" που απλά είναι κάτι χουλιγκάνικο και εξυπηρετεί μόνο το να ξεπερνάς το φόβο σου στην καταστολή και να μένεις ζεστός για κάποιο πέσιμο. Το θέμα είναι να γίνει και μια δουλειά και ένα ψάξιμο γι αυτό το πέσιμο.
Θυμάμαι τα εντυπάκια που κυκλοφορούσαν διάφορα άτομα. Ωραίες πρωτοβουλίες πάντα. Είχαν κόμικ, κείμενα, καμιά συνέτευξη ίσως, παρουσίαση για κάποιο γκρουπάκι, και λίγο "λογοτεχνία". Μου την είχανε πέσει να δώσω αν έχω κάτι γραμμένο. Την άλλη μέρα έβλεπα στο ευγενικό χαμόγελο του ότι δεν του ταίριαζε. Ωραίος διακριτκός, λέει "Ε... εντάξει έχεις ένα άλλο στυλ". Το θέμα ήταν ότι κάτα κόρον κυκλοφορούσε ".. και ο γιάννης χωρίς δεύτερη σκέψη άναψε με τον αναπτήρα του και πέταξε το μουκάλι πάνω στα κράνη τους. Ο καθένας πνιγότανε από τον αέρα που ανακατεύονταν δακρυγόνα και καμένα σκουπίδια...".
Το ίδιο ζήτημα μου είχε βάλει κι ένα άλλο άτομο (από τους ωραίους που είπα πριν). "Αλλά να βγάλουμε ένα διαφορετικό εντυπάκι ρε πούστη μου! όχι αυτό το κόλλημα '.. και πήρε τη μολότωφ... και έκανε... και'. Δηλαδή έλεος πια!"
Συμφωνυσα με αυτόν. Το ζήτημα άραγε είναι η πλειοψηφία; ότι δέχεται ένα είδος που άρεσε; Πως και δεν ακούγαμε ποτέ έναν άλλον ήχο;και γενικά ρε Γιάννα τι λες για μυριοειπωμένη ψυχολογία του όχλου; Δεν βλέπεις πουθενά αντιστοίχιση του σχήματος Αρχηγός -> όργανα -> όχλος; μϊα προσαρμογή και μία αποδοχή από ένμα πλήθος που δεν έχει κάνει κάποιια πρωτοβουλία και απλά ακολουθεί; Δηλαδή με ποιο τρόπο να ταυτιστώ εγώ με μία τέτοια μουσικήκαι τι ακριβώς διέξοδο να μου δώσει (έστω και ψυχολογική για να ικανοποιθεί το θυμικό μου εκείνη τη στιγμή) ένα τραγούσι από αυτά που λες; πρέπει να νιώθω το ίδιο;
Θα μου βάλει ιεράρχηση στο τι με έχει καταπιέσει πιο πολύ από την κάθε εξουσία, τι με έχει αδικήσει και πως νιώθω ότι θέλω να αντιιδράσω; Ε όχι ρε πούστη μου η ζωή μου δεν αφιερώνεται στο να κυνηγήσω και να τσακίσω το φασισμό και μάλιστα με συγκεκριμένες εικόνες που ωθούν και σε συγκεκριμένο τρόπο. Προέχουν άλλα καθώς ο στόχος μου δεν τελειώνει στο τσάκισμα του φασισμού με τελετοιυργική βία. Προτιμώ να αναδείξω τη φύση κάθε εξουσίας, την αλλοτρίοση της; ζωής μας με το να αποδέχεσαι κατεστημένες αξίες την προστασία της διαφορετικότητας ως αποτέλεσμα της προστασίας της ζωής και άλλα.

Σώνει και καλά να στρατευτούμε για ένα μόνο πράγμα και αυτό θα είναι το μένος μας στο φασισμό αλλιώς η ζωη δεν έχει άλλο νόημα. Και αυτόν τον φασισμό μόνο με τα πεσίματα και ότι παίζει στην ημερησία διάταξη. Καμία συζήτηση για τις προοπτικές, για το μέλλον κλπ. Αφήνουμε όλα τα άλλα που παίζει η εξουσία να δρουν ανεξέλεγκτα. Κουλούρες, ψυχολογίες, σχέσεις, τρόποι καθημερινότητας.
Δες το λίγο πιο πέρα.
  Απάντηση


Πάμε στο Forum:


Πλάσματα σουλατσάρουν στο νήμα: 1 Επισκέπτης(ες)