Εὐλογημένο Καταφύγιο
#11
Χάρης, post: 23575, member: 1144 είπε κι ελάλησε:Αυτεξούσιε, θα συμφωνήσω με την διαφωνία σου.

Είναι και θέμα αισθητικής του καθενός, δηλαδή "μου αρέσει, δεν μου αρέσει ο τάδε". Αλλά τη στιγμή που κρατάει σωστή την τεχνική, τότε είναι μέσα.

Εμένα ξέρεις τι δεν μου αρέσει στην αγιογραφία; Ότι ξεφεύγει απο το κλασσικό. Ειδικά μια μίξη που κάνουν ορισμένοι με δυτικού τύπου στοιχεία. Τι εννοώ; Αν δεις κάποιες εκκλησίες, αγιογραφημένες, και εικόνες από περιοχές όπως Ουκρανία, η άλλες που έχουν την "Ουνία", μια μίξη της ορθοδοξίας με τον καθολικισμό, θα δεις πως οι εικόνες σου χτυπούν κάπως άσχημα. Δεν αναμιγνύεται η αυστηρότητα της ορθοδοξίας, και η κλασσική γραμμή, με εικόνες τύπου Μιχαήλ Άγγελου. Δηλαδή αγιογραφούν με μια γλυκύτητα, ενώ δεν πρέπει. Οι μορφές έχουν να είναι ασκητικές, όχι γλυκές και σοροπιαστές. Τι λες;

Επίσης σύγχρονοι έλληνες αγιογράφοι, δυστυχώς δεν κατέχουν καλά την τεχνική, ή αποδίδουν λάθος, και ξεφεύγουν από το κλασσικό. Ναι ρε παιδί μου, αλλά είναι ένα πεδίο, όπου καλώς η κακώς, κακώς για μένα πράττουν, δεν προσφέρεται για αυτοσχεδιασμό. Δεν μπορείς τώρα να ξεφεύγεις από την παράδοση, για λόγους ελευθεριότητας, η δικής σου οπτικής γωνίας. Την ίδια επιμονή και εμμονή έχω και για άλλες μορφές κλασσικής τέχνης όπως τα δημοτικά τραγούδια. Δεν μπορείς να κάνεις ενορχήστρωση του κεφαλιού σου.
Συμφωνώ μαζί σου γιαυτό και το "δια χειρός".
Εμένα Χάρη μου αρέσει πολύ ο Σπύρος ο Καρδαμάκης, για να καταλάβεις ποιος είναι,όταν η τηλεόραση
μας δείχνει από συνεδρίαση Ιεράς Συνόδου οι αγιογραφίες που βλέπεις είναι δικές του.
Επίσεις και ο παπα-Σταμάτης Σκλήρης από αυτούς που ξέρω.[Εικόνα: AA3-x900.jpg]
[Εικόνα: 006-x900.jpg]
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση
#12
Ακριβώς αυτό. Η βυζαντινή αγιογραφία έχει τους αυστηρούς της κανόνες τους οποίους μπορεί κανείς να ξεπεράσει χωρίς να παραβιάσει.
Ενα παράδειγμα υπέρβασης το παρακάτω έργο με θέμα τον αναρχικό επαναστάτη Νέστορα Μαχνό από την Ουκρανία. Αυστηρότατοι κανόνες και σαφής υπέρβαση.
Ο κρυφός συμβολισμός των πολυτασικών-απόκεντρων φωτοστέφανων όλα τα λεφτά.

[Εικόνα: 4907254264c7.jpg]
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#13
Πληροφοριακά, το παραπάνω έργο είναι του Στέλιου Φαιτάκη που καταπιάνεται συχνά με την αναρχική-κομμουνιστική θεματολογία.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#14
debianass, post: 23582, member: 1803 είπε κι ελάλησε:Πληροφοριακά, το παραπάνω έργο είναι του Στέλιου Φαιτάκη που καταπιάνεται συχνά με την αναρχική-κομμουνιστική θεματολογία.
Ναι τα έχω ξαναδεί μου αρέσανε, νομίζω ο Χάρης μου τα έδειξε.
Χάρη καλά θυμάμαι;
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση
#15
Eπιστρέφοντας στον Κόντογλου, παρακάτω το πορτραίτο του Ισπανού κουρσάρου Λεοκάντιο Κάλβο.
[Εικόνα: kalvo.jpg]
Οι κουρσάροι ήταν σε σχέση με τους πειρατές ότι οι αρματωλοί σε σχέση με τους κλέφτες. Ενώ η πειρατεία γινόταν για λογαριασμό του ίδιου του πειρατικού τσούρμου, το κούρσος γινόταν για λογαριασμό κάποιου μονάρχη που συνήθως έχριζε ιππότες τους κουρσάρους (π.χ. οι πασίγνωστοι Ιππότες της Μάλτας).
Ο Λεοκάντιο Κάλβο κούρσευε εγγλέζικα σκάφη για λογαριασμό του ισπανικού θρόνου.
[Εικόνα: kazaz8.jpg]
Σύμφωνα με το "παράξενο χειρόγραφο" στο οποίο βασίστηκε το διήγημα του Κόντογλου, ο Κάλβο θάφτηκε ζωντανός από το πρωτοπαλήκαρό του Πέδρο Καζάζ.
[Εικόνα: kazaz.jpg]
Ο Καζάζ -σύμφωνα πάντα με το διήγημα του Κόντογλου- έζησε 315 χρόνια και τον συνάντησε ο αρχικός συγγραφέας Βάκα Γκάβρο (και απόγονος του Κάλβο) στο χαμένο νησί Ζέτο με το όνομα Όσο (στα ισπανικά σημαίνει "αρκούδα").

[Εικόνα: kazaz1.jpg]

Οι ιστορίες για πολυαιωνόβιους "αμαρτωλούς" κατοίκους έρημων νήσων είναι πολύ συχνές στη ναυτική μυθοπλασία.
Μάλιστα ένας ανάλογος ναυτικός μύθος ήθελε ένα συγγενή μου, το μπάρμπα-Νικήτα, να έχει ζήσει 400 χρόνια.
Μ'έφαγε η περιέργεια τελικά και διασταύρωσα τα γεγονότα. Ο μπάρμπας, σύμφωνα με τη γενεαλογία του που κατάφερα να ξετρυπώσω από τη λήθη, έζησε από 140 μέχρι 160 χρόνια, πράγματι πολλά αλλά όχι όσο θα ήθελε ο ναυτικός μύθος.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#16
debianass, post: 23592, member: 1803 είπε κι ελάλησε:Eπιστρέφοντας στον Κόντογλου, ..........
Βλέπω σου αρέσει και εσένα ο Κόντογλου.
Εγώ όταν τον πρωτοδιάβασα νόμιζα ότι μου μίλαγε κάποιος συγγενής,οι παππούδες μου ήταν
από το Αϊβαλί,στο σπίτι οι λέξεις που άκουγα από μικρός τώρα τις έβλεπα και τυπωμένες.:)
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση


Πάμε στο Forum:


Πλάσματα σουλατσάρουν στο νήμα: 1 Επισκέπτης(ες)