Αυτόνομη Τεχνολογία και Ουτοπία
#1
[IMG]aytonomi_tehnologia.jpg[/IMG]

Μία κεντρική προβληματική στην πολιτική σκέψη των τελευταίων διακοσίων ετών αποτέλεσε η τεχνολογία, καθώς υπάρχει κάτι στην φύση της νέας τεχνολογίας που οι διανοητές δεν μπορούν να αγνοήσουν. Ένας κατάλογος θεμάτων σχετικά με πλευρές της μοντέρνας τεχνικής θα μπορούσε να είναι ο εξής: η βιομηχανική επανάσταση και η άνοδος της βιομηχανικής κοινωνίας, η κυριαρχία της μεσαίας τάξης, η δυνατότητα της ουτοπίας, η δυστυχία της εργατικής τάξης και η ανάγκη της επανάστασης, η άνοδος νέων ελίτ, η κοινωνική και ψυχολογική αναταραχή που περιλαμβάνει η ραγδαία αλλαγή, αποξένωση, εθνικισμός, ιμπεριαλισμός, ελεύθερος χρόνος και η δυνατότητα της οικολογικής καταστροφής.

Ήδη από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, η τεχνολογία αποτέλεσε αντικείμενο πολιτικής και κοινωνικής αναζήτησης. Σήμερα κοινωνικοί επιστήμονες, πολιτικοί, φυσικοί επιστήμονες, μηχανικοί καταλήγουν πως αυτό που καλούμε «τεχνολογία» βρίσκεται στον πυρήνα των προβλημάτων του κόσμου μας. Από την οπτική των κοινωνικών επιστημόνων, τα κρίσιμα θέματα είναι αυτά της αυξανόμενης πολυπλοκότητας και του βαθμού αλλαγής στη μοντέρνα κοινωνία. Όσο αυξάνεται ο ρυθμός των τεχνολογικών καινοτομιών, γίνεται όλο και πιο απαραίτητο και δύσκολο να προβλέψεις την έκταση των συνεπειών που μια ορισμένη καινοτομία θα έχει.

Κριτικές της τεχνολογικής κοινωνίας σε Ευρώπη και Αμερική έδειξαν πως αυτό που αξίζει την προσοχής μας δεν είναι η αξία των τεχνολογικών καινοτομιών και οι επιπτώσεις τους, αλλά η παρουσία της προηγμένης τεχνολογίας στην ζωή του ανθρώπου. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, η τεχνολογία είναι μια πηγή ηγεμονίας που ρυθμίζει όλες τις μορφές της σύγχρονης σκέψης και δραστηριότητας. Η τεχνολογία κυριαρχεί σαν μια καταπιεστική δύναμη που τοποθετεί μια άμεση απειλή στην ανθρώπινη ελευθερία.

Η πραγματικότητα της τεχνολογίας έχει γίνει ένα ανοιχτό ερώτημα της γενιάς μας. Μετά από αιώνες όπου τα τεχνολογικά τεχνάσματα είχαν μικρό ενδιαφέρον έξω από τα όρια της δικής της ανάπτυξης και πρακτικής, η φύση των δημιουργημάτων του ίδιου του ανθρώπου αναδύθηκαν σαν μια πηγή πραγματικής αβεβαιότητας. Ο ίδιος ο τεχνολογικός κόσμος έχει γίνει εστία νέας έρευνας.

Σύμφωνα με τους Marshall Mc Luhan και Jacques Ellul, περιβαλλόμαστε από μυριάδες τεχνικές και τεχνολογίες. Η επίδρασή τους έχει γίνει μέρος της ζωής μας ώστε έχουν γίνει σχεδόν αόρατες.

Ένα σύμπτωμα που επηρέασε την σύγχρονη σκέψη είναι η υπερίσχυση της ιδέας της αυτόνομης τεχνολογίας - η πίστη πως με κάποιο τρόπο η τεχνολογία βγήκε από τον έλεγχο και ακολουθεί την δική της πορεία, ανεξάρτητη από την ανθρώπινη πορεία. Η σκέψη αυτή γίνεται κεντρική έμμονη ιδέα στην λογοτεχνία του 19ου και 20ου αιώνα. Εδώ και αρκετό καιρό τα γραπτά σημαντικών ποιητών, λογοτεχνών, επιστημόνων και φιλοσόφων κατέχονται από τον φόβο πως με κάποιο τρόπο η τεχνολογία τρέχει τρελά, δεν καθοδηγείται πλέον από τις ανθρώπινες επιδιώξεις, έχει ξεφύγει από κάθε λογικό όριο. Σύμφωνα με τον Warner Heisenberg, η διαδικασία αυτή άλλαξε τις συνθήκες ζωής στην γη: πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι έχει ξεφύγει από κάθε ανθρώπινο έλεγχο. Σύμφωνα με τον John Kenneth Galbraith', γινόμαστε υπηρέτες της μηχανής που κατασκευάσαμε να μας υπηρετεί. Όπως λέγεται, η τεχνολογική καινοτομία έγινε τόσο γρήγορη και διαβρωτική που απειλεί να καταστρέψει κάθε ίχνος μονιμότητας, διάρκειας και ασφάλειας στην σύγχρονη κοινωνία. Τέτοιες απόψεις αντανακλούν μόνο φόβο και έχθρα της μηχανής. Όσοι βλέπουν τον κόσμο με αυτό τον τρόπο αρνούνται τις ουτοπικές δυνατότητες που η σύγχρονη τεχνολογία παρέχει στον άνθρωπο.

Η ιδέα της αυτόνομης τεχνολογίας απέκτησε πολλούς οπαδούς, ενώ αποτελεί σημαντική υπόθεση στις φυσικές και κοινωνικές επιστήμες, στις τέχνες και στις ίδιες τις τεχνολογικές ειδικότητες. Το κοινό στοιχείο σε τέτοιες ιδέες αποτελεί μια αίσθηση πως πολλές από τις πιο βασικές μας προσδοκίες για την τεχνολογική σφαίρα δεν υπάρχουν πια. Ο Δυτικός πολιτισμός πιστεύει πως η δυνατότητα να ελέγχουμε τα πράγματα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανθρώπινη επιβίωση. Ο τρόπος που σκεπτόμαστε για την τεχνολογία φαίνεται αξεδιάλυτα δεμένος με τον τρόπο που χρησιμοποιείται η δύναμη - το είδος της απόλυτης κυριαρχίας, του δεσποτικού ελέγχου του αφέντη στον σκλάβο. Ομόφωνα οι ιστορικοί της επιστήμης και της τεχνολογίας θεωρούν πως το πάντρεμα της επιστήμης και της τεχνολογίας έγινε στα τέλη του 19ου αιώνα. Μέχρι τότε η επιστήμη ήταν ένας τρόπος να μαθαίνουμε και να βλέπουμε τον κόσμο. Όμως, σαν επιστημονική τεχνολογία, θριάμβευσε σαν μέσο ελέγχου και χειραγώγησης. Η αυτόνομη τεχνολογία καταρρίπτει το όνειρο της κυριαρχίας δείχνοντας πως κάτι πήγε στραβά στην πρακτική. Οι παρακάτω προτάσεις τίθενται σε αμφισβήτηση: - οι άνθρωποι γνωρίζουν καλύτερα ό,τι οι ίδιοι έφτιαξαν, - τα αντικείμενα που έφτιαξαν οι άνθρωποι βρίσκονται κάτω από αυστηρό έλεγχο, - το αν η τεχνολογία βλάπτει ή ωφελεί εξαρτάται από το πώς την χρησιμοποιούν οι άνθρωποι.

Η κοινή αίσθηση είναι πως αυτό που έφτιαξαν οι άνθρωποι, πρέπει και να το ελέγχουν. Η τεχνολογία δεν είναι παρά ένα εργαλείο. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα εργαλεία. Το εργαλείο αποτελεί το μέσο για να φτάσει σε ένα επιθυμητό τέλος. Το ίδιο ισχύει και για την τεχνολογία. Τα νέα τεχνουργήματα, ανεξάρτητα από το μέγεθος και την πολυπλοκότητά τους, είναι εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν καλά ή άσχημα. Κάθε άτομο δεν μπορεί να κατανοήσει το σύνολο των τεχνολογιών που επηρεάζουν την ζωή του. Η τεχνική γνώση στην μοντέρνα κοινωνία είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένη και, ως εκ τούτου, κάθε άτομο δεν μπορεί να κατανοήσει παρά μόνο ένα τμήμα της, ενώ το υπόλοιπο της τεχνικής δραστηριότητας και των συσκευών παραμένει ακατανόητο. Όπως παρατήρησε ο Paul Goodman, ένα δείγμα της μη κατανόησης των τεχνολογιών βρίσκεται στο γεγονός πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν χωρίς την βοήθεια του ειδικού να επισκευάσουν τα μηχανήματα. Μία σημασία της ιδέας της κυριαρχίας αποτελεί πως κάποιος πρέπει να έχει ολοκληρωμένη εικόνα για κάτι και ευχέρεια στην χρήση του. Με αυτήν την έννοια η κυριαρχία στην τεχνολογική κοινωνία είναι ιδιαίτερα σπάνια. Με άλλα λόγια, η απώλεια της κυριαρχίας φαίνεται στην μείωση της ικανότητάς μας να γνωρίζουμε, να κρίνουμε, ή να ελέγχουμε τα τεχνικά μέσα.

Τους τελευταίους αιώνες η ιδέα της αυτόνομης τεχνολογίας εκφράστηκε σε πολυάριθμα μυθιστορήματα, ποιήματα, έργα. Πρότυπο σε τέτοιες χρήσεις είναι ένας συμβολισμός που παρουσιάζει τις μηχανές σαν κάτι κυριολεκτικά ζωντανό. Ένα δημιούργημα του ανθρώπου, μια μηχανή παίρνει ανθρώπινες ιδιότητες - συνείδηση, θέληση και κίνηση - που το τοποθετούν να εξεγερθεί ενάντια στην ανθρώπινη κοινότητα. Συγγραφείς του 20ου αιώνα γοητεύονται από την πιθανότητα επιστήμονες και εφευρέτες να επιτύχουν την δημιουργία τεχνητής ζωής.

Όμως, το ζήτημα αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με ιδιώτες επιστήμονες και εφευρέτες και τα έργα τους. Στις πιο επιδέξιες προτάσεις του θέματος, το ιδιαίτερο θέμα των μηχανών αναπαριστά μια πολύ γενικότερη θέση: την δέσμευση της ανθρωπότητας στην τεχνολογική κοινωνία. Αυτή ακριβώς είναι η υπόθεση της ιστορίας «The Machine Stops», η οποία περιγράφει ένα πολιτισμό που ζει πολύ κάτω από την επιφάνεια της γης, εντελώς εξαρτημένο από μία τεράστια, ελεήμονα Μηχανή. Η Μηχανή είναι παντοδύναμη και τέλεια, βασισμένη στην αρχή πως τα αγαθά πρέπει να προσκομίζονται στους ανθρώπους, και όχι οι άνθρωποι στα αγαθά. «Those funny old days, when men went for change of air instead of changing the air in their rooms!» Τα ανθρώπινα όντα που φροντίζονται τόσο καλά έχοντας συρρικνωμένη πνευματική και σωματική ικανότητα, εκτελούν υπάκουα κάθε απαίτηση της Μηχανής. Μόνο ο νεαρός Kuno που περνά στην επιφάνεια της γης ανακαλύπτει πως η γη επάνω είναι όμορφη και πως δεν χρειάζεται να βασίζονται στην μηχανή για να αναπνεύσουν.

Αυτό ακριβώς μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως το «The Machine Stops» αποτελεί ένα κείμενο δυστοπικής φαντασίας. Γράφοντας το στα τέλη του 1920 ο Forster αποφεύγει την τάση του καιρού του που έβλεπε το μέλλον της τεχνολογικής κοινωνίας σε σχέση με την μηχανοποίηση, την διαρρύθμιση όλων των κοινωνικών λειτουργιών με τρόπους μονότονους, σαν ένα ρολόι. Αντιθέτως, ενδιαφέρεται για την αύξηση μιας ψυχολογικής εξάρτησης που αποστραγγίζει από τους ανθρώπους όλη την ζωτικότητα και το πνεύμα. Η ζωή ολόκληρης της κοινωνίας μεταφέρεται σε ένα μηχανισμό. Ενώ η Μηχανή επιστρέφει ό,τι πήρε με την μορφή της «φροντίδας», διατηρεί την ζωντανή αίσθηση που έδωσε στην «φροντίδα» την αυθεντική της σημασία. Εδώ υπάρχει ένας πολιτισμός όπου πολύπλοκες μηχανές σκέφτονται για τους ανθρώπους, εργάζονται για τους ανθρώπους, βελτιώνουν τις λειτουργίες τους για τους ανθρώπους, και γενικά φροντίζουν όλες τις ανάγκες των ανθρώπων.

Το τίμημα είναι πως οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να έχουν άμεση σχέση μεταξύ τους ή με τον κόσμο: όλα πρέπει να περνούν από τεχνικούς μεσάζοντες, και εδώ πάντα κάτι χάνεται. Σχεδόν απαρατήρητο στον εαυτό του και με ένα πλήθος περίπλοκων τρόπων, η ανθρωπότητα και όλες οι πολιτισμικές του μορφές πεθαίνουν. Όμως αυτοί που κατασκεύασαν τη μηχανή και τώρα ζουν με τις εμφανείς ευκολίες, έχουν χάσει την ικανότητα να κατανοήσουν οτιδήποτε διαφορετικό.

 Σοβαρότητα (λέμε τώρα…), διαφάνεια (ΤΩΡΑ!) και Ελεύθερη πρόσβαση σε όλα.
  Απάντηση
#2
Ωραίο άρθρο Μαρία !
Νομίζω αιτία αυτής δυσαρμονίας μεταξύ της τεχνολογίας και της "ανθρωπιάς" του ανθρώπου είναι το ότι η επιστήμη δεν υπηρετεί πλέον κατά κανόνα τον άνθρωπο. δηλαδή δεν υπηρετεί κατά κανόνα όλες του τις ανάγκες από τις βασικές - τροφή, αναπαραγωγή, καταφύγιο - ως τις πιο πολύπλοκες, όπως κοινωνική επαφή, συναισθηματική και ψυχική ολοκλήρωση κ.λ.π.
Έχει δημιουργηθεί μια στρατιά ινστιτούτων και επιστημόνων που υπηρετούν συμφέροντα των εργοδοτών αφού οι μελέτες τους έχουν ανάλογη κατεύθυνση. Οι επιστήμονες πλέον κοιτούν να ενταχθούν σε ένα σύστημα που θα τους παρέχει μια σιγουριά και μέλλον πραγμάτωσης. Γιατί όταν πεινάς ενώ οι άλλοι καλοπερνούν είναι χειρότερο απ'το να πεινάς όταν όλοι οι άλλοι πεινούν.
Τελευταία διάβαζα για τις μελέτες πάνω στα χαοτικά διαγράμματα ενός σλάβου μαθηματικού. Είναι το μέλλον για να προβλεφθούν φαινόμενα που στο παρελθόν ήταν αδιανόητο. Όπως κοινωνικοπολιτικά και περί της εξέλιξης του ατόμου, φυσιομετρικά και μη. Βέβαια αμέσως τσίμπησαν τους επιστήμονες που ασχολούνται με την εφαρμογή των νόμων που διατύπωσε τα ινστιτούτα με σκοπό την πρόβλεψη των πολιτικών εξελίξεων κ.α. σχετικά.
Νομίζω ότι οι περισσότερες μελέτες που διαβάζουμε πλέον ( στις φυλλάδες που κυκλοφορούν ) ΑΝ έχουν κάποια πραγματική βάση αληθείας εξυπηρετούν κυρίως γεωπολιτκές και οικονομολογικές πρακτικές.
Νομίζω ότι η φοβία που καλλιεργείται από τα δυτικά κινηματογραφικά στούντιο εντάσσεται στη λογική καλλιέργειας φόβου με σκοπό περισσότερης παρέμβασης στη προσωπική ζωή και καλλιέργειας αδρανών φοβισμένων πολιτών ανίκανων να σκεφτούν, που είναι καθημερινά θύματα πλύσης εγκεφάλου. Παλιά ήταν ο Χίτλερ, μετά οι κουμμουνιστές, μετά οι τζιχαντιστές και αύριο οι εξωγήινοι και τα έξυπνα ανδροειδή.
Νομίζω ότι πολλοί πλέον ξέρουν πολλά περισσότερα για τη Marvel Comics από φιλοσοφία και πραγματικές, αληθινές επιστημονικές θεωρίες και βιώνουν μια συναισθηματική φόρτιση που έχει να κάνει με το αν θα σκοτώσει ο spiderman τον κακό Goblin και δεν ασχολούνται ας πούμε με το ότι είναι περιττό πέον να πληρώνουμε για θέρμανση και φαγητό. Είναι πιο πιθανό να τους απασχολεί αν θα γίνει hacking από άγνωστους στο δίκτυό τους παρά στο αν τους έχουν καταπατήσει κάθε προσωπική ελευθερία, απόκτημα αιώνων πάλης των προγόνων τους.
Αυτά είναι τα δικά μου νομίζω που μου παρέμειναν μετά από όλα τα sci-fi που έχω δει. Ελπίζω να περιέχουν λογική και να μην είναι πολύ ψεκασμένα!
  Απάντηση
#3
Pragma_linux,
Εγώ πάλι αυτό που ελπίζω είναι οι μηχανές να συνεχίσουν με σκοπό να εξυπηρετούν τον άνθρωπο και όχι να τον αντικαταστήσουν· ή μάλλον, για να το θέσω πιο σωστά, να μην τον «αλλοιώσουν».
Οι μηχανές είναι δημιούργημα του ανθρώπου για να κάνουν τη ζωή του ευκολότερη.
Να μην καταντήσουμε υποχείριο των μηχανών.
Φρούδες ελπίδες για ένα ουτοπικό μέλλον ή μια εναλλακτική με μέλλον;
Θα δείξει.

Pragma_linux, post: 26629, member: 1793 είπε κι ελάλησε:Ωραίο άρθρο Μαρία !
Σ' ευχαριστώ πολύ.
 Σοβαρότητα (λέμε τώρα…), διαφάνεια (ΤΩΡΑ!) και Ελεύθερη πρόσβαση σε όλα.
  Απάντηση
#4
αν σε πω, εχω δει μια παρομοια ταινια με αυτο που περιγραφεις (the machine stops), αν και δεν θυμαμαι καθολου το ονομα, γιατι την εχω δει εδω και πολλα χρονια:...

με τους ανθρωπους να ζουν σε μια ολοκληρη υπογεια πολιτεια, που φτιαξανε σε ενα τεραστιο σπηλαιο, και να «εξαρτωνται» απο μια μηχανη (συγκεκριμενα μια τεραστια γεννητρια που εδινε ρευμα, για θερμανση, φως, νερο με τη βοηθεια αντλιων, και με τη βοηθεια τεραστιων ανεμηστηρων με φιλτρα, αερα απο την επιφανεια). οι κατοικοι ειχαν καταληξει εκει σαν επιζωντες απο καποια παγκοσμια καταστροφη. για να ξερουν ποτε ειναι ασφαλες να βγουν, οι κατασκευαστες της πολης, ειχαν φτιαξει ενα κουτι με χρονοκαθυστερηση, που θα ανοιγε οταν πλεον η επιφανεια θα ηταν ασφαλης (300-400 χρονια μετα). μεσα στο κουτι περιεχοταν ενα ειδικο κλειδι που ενεργοποιουσε την εξοδο και αποκαλυπτε την τοποθεσια της, η οποια ηταν μυστικη και δεν την ηξερε κανεις. ενα δευτερο κλειδι κρατουσε ο κυβερνητης. το κουτι και το κλειδι περνουσαν απο κυβερνητη σε κυβερνητη. ο τελευταιος κυβερνητης ομως απο ματαιδοξια (ηθελε να ειναι κυβερνητης μεχρι να πεθανει με οποιο κοστος για την πολη και τους κατοικους) σκοτωνει τον προηγουμενο και πεταει το κουτι, και κρυβει το κλειδι, αφου δεν ηξερε το λογο υπαρξης του (ισως νομιζε οτι ανοιγει καποιο θυσαυροφυλακιο με πλουτη), το κουτι το βρισκει τυχαια μια τυφλη και το παιρνει και το κρυβει χωρις να ξερει τι ειναι. μετα απο λιγο καιρο αυτο ανοιγει, αφου περασε ο προκαθορισμενος χρονος

στο μεταξυ η γεννητρια ειχε αρχισει να δυσλειτουργει απο τα χρονια, και να μην μπορουν να την επισκευασουν, καθως τα ανταλλακτικα της ειχαν πλεον εξαντληθει (ηδη λειτουργουσε περισσοτερο χρονο απ'οτι προβλεποταν να λειτουργησει, απο τον χρονο που ειχαν καθορισει οι κατασκευαστες της πολης). αυτο ειχε αποτελεσμα μεγαλες διακοπες στη λειτουργια της, που παρελυαν την πολη. απο τα χρονια που ειχαν μεινει ομως εκεικατω οι κατοικοι, ειχαν αναπτυξει μια εξαρτηση απο τη γεννητρια σε βαθμο την εβλεπαν πλεον σαν θεο, και ειχαν δημιουργησει μεχρι και προσευχες, υμνους, και τραγουδια για να την «εξευμενισουν», ωστε να συνεχισει να τους παρεχει τις ανεσεις που ειχαν συνηθισει. καποια στιγμη οταν επαιρνε παλι μπρος, ολοι ζητοκραυγαζαν, οτι εισακουστηκαν οι προσευχες του απο την «θεικη γεννητρια» τελικα χρονια αργοτερα το κουτι που ειχε βρει η τυφλη, το δινει σε εναν νεαρο γνωστο της και μια κοπελια που ηταν μαζι. προσπαθωντας να βρουν τι σημαινουν ολα αυτα που ειχε μεσα το κουτι. τους παιρνει ειδηση ο κυβερνητης και προσπαθει να τους εξαφανισει μαζι με το κουτι, για να μην χασει την εξουσια. ενω και ολοι οι κατοικοι τους ειχαν για τρελους, οτι δεν υπαρχει τιποτα εκτος απο αυτη την πολη και τον «θεο γεννητρια» (ειχαν γεννηθει εκει οποτε δεν ηξεραν κατι αλλο. αλλωστε ειχαν περασει 400 χρονια απ'οταν κατεβηκαν εκεικατω)

αφου ο κυβερνητης πεθαινει τυχαια απο καποιο περιεργο μεταλλαγμενο τεραστιο αρουρι (αυτο ηταν λιγο φακ λοτζικ) που βγηκε απο καποιον υπονομο. οι δυο με το κουτι μπουκαρουν στο γραφειο του και βρισκουν καποιες πληροφοριες που αποκωδικοποιουσαν τα περιεχομενα του κουτιου, και το δευτερο κλειδι (για να ενεργοποιηθει η εξοδος ηθελε 2 κλειδια. το ενα το ειχε ο κυβερνητης και το αλλο ηταν μεσα στο κουτι). αφου καταλαβαινουν πως λειτουργει το συστημα, και το ενεργοποιουν, βγαινουν στη επιφανεια που ηταν ολα πανεμορφα και γαληνια. τοτε η κοπελια παιρνει τα 2 κλειδια και τα περιεχομενα του κουτιου, γραφει και ενα σημειωμα το ποιοι ειναι και οτι βγηκαν στην επιφανεια και οτι ειναι πλεον ασφαλης, τα τυλιγει σε ενα υφασμα σφιχτα, και βαζει και μια πετρα μεσα, και το πεταει σε μια τρυπα που πολυ αχνα στο βαθος φαινονταν η πολη, με την ελπιδα οτι οποιος το βρει θα καταλαβει οτι ελεγαν την αληθεια. το βρισκει ο πατερας της κοπελιας μετα απο λιγο, το ανοιγει, βλεπει το σημειωμα και τα περιεχομενα, και κοιταει προς τα πανω, στην οροφη της σπηλιας, η γεννητρια ξαναψοφαει (απο την αρχη της ταινιας, δειχνουν τα προβληματα με τη γεννητρια, που οσο περναγε ο καιρος, ψοφαγε ολο και συχνοτερα και για μεγαλυτερα χρονικα διαστηματα), τα φωτα σβηνουν για μια ακομα φορα, και εκει βαζει τιτλους τελους.
ονομαζομαι DarkGoth, και ειμαι «καλα»( ; )... το OsArena με θεραπευσε... (goth=!ok {equals} EMO)...  Emo
  Απάντηση
#5
Dark είπα να το διαβάσω λίγο λίγο, να το φχαριστηθώ, με πατατάκια και μπύρα χωρίς αλκοόλ αλλά ήρθε ένας πελάτης και μου την έσπασε. Φτου! Δεν πρόλαβα να κάνω και στιγμιότυπο το ποντικό ή την κοπελιά για ταπετσαρία....Φτου! Η ανάγνωση έγινε υπό πίεση.
Καλό!
Τα φιλμ "Στον πλανήτη των πιθήκων " τα έχεις δει; Έχω φάει πολλά πατατάκια με αυτά λέμε!
  Απάντηση


Ίσως Σχετικά Νήματα...
Νήμα Άτομο Απαντήσεις Βλεφαριάσματα Τελευταία Ανάρτηση
  Τεχνολογία, ρομαντισμός και εργαλειακός ορθολογισμός Gianna 0 1.023 09.08.2016 20:11
Τελευταία Ανάρτηση: Gianna
  Σεξουαλικότητα και τεχνολογία ή το sex appeal της Μηχανής Gianna 1 1.184 25.05.2016 23:37
Τελευταία Ανάρτηση: Pragma_linux
  H Τεχνολογία και το Μεταφυσικό Hellena 3 1.148 02.09.2014 13:39
Τελευταία Ανάρτηση: constantinos
  Τεχνολογία και η σημασία της στην Κοινωνία Alternatina 0 3.495 30.11.2013 16:03
Τελευταία Ανάρτηση: Alternatina
  Κβαντικη Τεχνολογια/Υπολογιστες.. georgezaf 4 1.494 28.11.2013 13:41
Τελευταία Ανάρτηση: nmblack

Πάμε στο Forum:


Πλάσματα σουλατσάρουν στο νήμα: 1 Επισκέπτης(ες)