Η επαναλειτουργία του site 2.0
#31
νεβερμαιντ... τελικα τα πηρε και σκετα τα λινκ...
ονομαζομαι DarkGoth, και ειμαι «καλα»( ; )... το OsArena με θεραπευσε... (goth=!ok {equals} EMO)...  Emo
  Απάντηση
#32
Soulrain Falls, post: 28882, member: 1313 είπε κι ελάλησε:Οι σκουπιδοσελίδες τραβάνε τον κόσμο στον οποίο απευθύνονται και που δεν έχει ιδιαίτερα κριτήρια. Οι υπόλοιποι όμως έχουν κι αυτοί ανάγκη για ενημέρωση και δεν καλύπτονται. Οι κοινότητες που λες στο Facebook αλλά και αρκετές από τις λοιπές περί Linux ελληνόφωνες κοινότητες είναι πάρε τη μία και βάρα την άλλη. Πάντα έτσι ήταν. Εκατό άτομα θα δεις μέσα, ζήτημα είναι να έχουν οι δέκα πραγματικές γνώσεις πέρα από τα τετριμμένα. Μπορείς να το διαπιστώσεις από την ποιότητα των αναρτήσεων και από τον τρόπο με τον οποίο παρέχουν βοήθεια. Όταν ας πούμε κάνει κάποιος αρχάριος μια ερώτηση και του απαντάς "ορίστε ένα σχετικό άρθρο που έγραψα", δεν τον βοηθάς αλλά επιχειρείς ξεφτιλισμένα να διαφημίσεις τη σελίδα σου και μάλιστα σε «ξένη» σελίδα και εντελώς άκυρα.

Το osarena δεν έκανε ποτέ κάτι τέτοιο και ταυτόχρονα καμία άλλη ελληνόφωνη σελίδα δεν το πλησιάζει σε ποσότητα και ποιότητα περιεχομένου. Γιατί; Γιατί «αυτοί» νοιάζονται για το πώς θα «κάνουν όνομα» κι όχι για να φτιάξουν κάτι που θα μείνει και θα βοηθήσει.

Δε διαφωνώ σε όσα λες, απλά δε μου αρέσει η νοοτροπία "βλογάω τα γένια μου". Αστα τα ρημάδια να τα βλογήσουμε εμείς οι αναγνώστες.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#33
debianass, post: 28886, member: 1803 είπε κι ελάλησε:Δε διαφωνώ σε όσα λες, απλά δε μου αρέσει η νοοτροπία "βλογάω τα γένια μου". Αστα τα ρημάδια να τα βλογήσουμε εμείς οι αναγνώστες.
Για τα δικά σου τα γένια δεν ξέρω αν χρειάζεται να τα βλογάς, τα δικά μας πάντως σίγουρα όχι.
 Σοβαρότητα (λέμε τώρα…), διαφάνεια (ΤΩΡΑ!) και Ελεύθερη πρόσβαση σε όλα.
  Απάντηση
#34
Maria Afentouli, post: 28887, member: 765 είπε κι ελάλησε:Για τα δικά σου τα γένια δεν ξέρω αν χρειάζεται να τα βλογάς, τα δικά μας πάντως σίγουρα όχι.

μαρια, τα δικα σου σιγουρα οχι. γιατι αν ηταν να εχεις εσυ γενια, θα ηταν πολυ περιεργο, και θα επρεπε να αρχιζουμε να ανησυχουμε (το επομενο σταδιο θα ηταν να βγαλεις ουρα, δευτερο κεφαλι, η, κατι τετοιο τελοσπαντων) :D:pEek
ονομαζομαι DarkGoth, και ειμαι «καλα»( ; )... το OsArena με θεραπευσε... (goth=!ok {equals} EMO)...  Emo
  Απάντηση
#35
Τεχνικά (και εικαστικά) η νέα προσπάθεια με βρίσκει σύμφωνο, άλλωστε τα είχα πεί σε προηγούμενες κουβέντες.
Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας όμως στο πολιτικό της υπόβαθρο. Η τεχνολογία όπως και η βία δεν είναι αυθύπαρκτες έννοιες. Καθορίζονται από το πνεύμα που τις διέπει.
Με αυτό το σκεπτικό, δε θεωρώ "ποιότητα" την αποστειρωμένη παράθεση γνώσεων και πληροφοριών, όπως δε θα θεωρούσα "μαμή της ιστορίας" οποιαδήποτε μορφή βίας.
Εκεί έξω υπάρχουν ένα σωρό "non-politica" γαβροβάζελοι που πραγματεύονται το linux (και όχι μόνο). Η ποιότητα είναι αυτή που κάνει τη διαφορά.
Το να μάθει ένας φασίστας ή ένας πσεκαζμένος να χειρίζεται εντολές bash καλύτερα από ότι πριν και κατα τα άλλα να παραμένει φασίστας ή πσεκαζμένος δεν αποτελεί ποιότητα επ'ουδενί.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#36
Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας όμως στο πολιτικό της υπόβαθρο. Η τεχνολογία όπως και η βία δεν είναι αυθύπαρκτες έννοιες. Καθορίζονται από το πνεύμα που τις διέπει.

Ορισμένοι κάνετε τα απλά δύσκολα. Τι εννοούμε πως η βία δεν είναι αυθύπαρκτη έννοια; Η βία υπάρχει στην φύση, δεν είναι εφεύρεση της δικής μας σκέψης. Συνεπώς είναι αυθύπαρκτη. Όταν δηλαδή λέμε πως στο διάστημα έγινε μια βίαιη σύγκρουση δύο πλανητών, η βίαιη συγχώνευση δύο άστρων, τότε υπάρχει βία. Δηλαδή η συγχώνευση των δύο αστέρων δεν έγινε ομαλά και βελούδινα. Ακόμα, όταν ένα ζώο τρώει ένα άλλο, ασκείται βία. Δεν λέει το θήραμα "εντάξει φάε με".

Εκτός αν το πάμε στο εκ του πονηρού, δηλαδή όπως επιχείρησαν τώρα τελευταία να κάνουν τον διαχωρισμό καλής και κακής βίας (με την απαγόρευση των συγκεντρώσεων).

Με αυτό το σκεπτικό, δε θεωρώ "ποιότητα" την αποστειρωμένη παράθεση γνώσεων και πληροφοριών,

Θα συμφωνήσω.

όπως δε θα θεωρούσα "μαμή της ιστορίας" οποιαδήποτε μορφή βίας.

Ορισμένα ιστορικά γεγονότα είναι ομαλά, άλλα όμως είναι βίαια. Ας πούμε η γαλλική επανάσταση ήταν βίαιη.

Εκεί έξω υπάρχουν ένα σωρό "non-politica" γαβροβάζελοι που πραγματεύονται το linux (και όχι μόνο). Η ποιότητα είναι αυτή που κάνει τη διαφορά.

Κυρίως αυτοί ασχολούνται με τις ομάδες τους.

Το να μάθει ένας φασίστας ή ένας πσεκαζμένος να χειρίζεται εντολές bash καλύτερα από ότι πριν και κατα τα άλλα να παραμένει φασίστας ή πσεκαζμένος δεν αποτελεί ποιότητα επ'ουδενί.

Τώρα το παραπέμπεις ας πούμε στους επιστήμονες του Γ Ράιχ, όπως ας πούμε αυτόν που εφηύρε τους πυραύλους, πως τον λέγανε, α τον Βέρνερ Φον Μπράουν. Μερικοί ήταν ιδεολογικά προσκείμενοι στο Γ Ράιχ, άλλοι όχι, εξαναγκάστηκαν. Λέω για εκείνους που έχουν τις επιστημονικές γνώσεις, αλλά ιδεολογικά όμως...

Έλα μωρέ, ξεκολλήστε λίγο με τους φασίστες. Κάτι μπουχέσες είναι που δεν έχουν πνευματική καλλιέργεια, και βρήκαν έναν εύκολο τρόπο να απορρίψουν το σύστημα. Πάντα αυτό δε γινόταν στις ιστορικές περιόδους ανόδου του φασισμού; Κατάφερναν δηλαδή να παγιδεύσουν απλό κόσμο χαμηλής πνευματικής υποστάθμης.
  Απάντηση
#37
Τι εννοούμε πως η βία δεν είναι αυθύπαρκτη έννοια;

Εχω στο νού μου τους αφορισμούς του στυλ "καταδικάζουμε τη βία απ'όπου κι αν προέρχεται". Ε όχι, δεν είναι ίδια η βία του βιαστή με τη βία που ασκεί το θύμα βιασμού ότεν δεχτεί επίθεση. Το λέω σαν παράδειγμα, υπάρχουν χιλιάδες τέτοια. Το ίδιο ισχύει και με την τεχνολογία. Δεν είναι πάντα κόλαση όπως δεν είναι πάντα παράδεισος. Εξαρτάται από άλλους παράγοντες. Αν την απογυμνώσουμε από αυτούς δε μένει τίποτα.

Κυρίως αυτοί ασχολούνται με τις ομάδες τους.

Και πάλι μίλησα μεταφορικά. Εκεί έξω έχει ένα σωρό κόσμο που το παίζει απολιτίκ ενώ την ίδια στιγμή ακολουθεί άβουλα όποιον το παίζει αρχηγός σαν τους οπαδούς των ομάδων. Φαίνεται οξύμωρο αλλά ουσιαστικά γι αυτό ακολουθεί αρχηγούς, γιατί δε μπαίνει στον κόπο να χαράξει τη ΔΙΚΗ του πολιτική. Από μια άποψη κι εγώ ενάντια στην πολιτική είμαι. Αν με τον όρο πολιτική εννοούμε τα πολιτικά κώματα (το "ω" δεν είναι ορθογραφικό λάθος) σαφώς και είμαι ενάντια. Αν με τον όρο "πολιτική" εννοούμε "την τέχνη του εφικτού" όπου το εφικτό οριοθετείται από το καθεστώς, ενοοείται ότι είμαι ενάντια. Αν πάλι με τον όρο "πολιτική" εννοούμε κάτι δήθεν "νεο" που αποτελεί μία από τα ίδια, πάλι είμαι ενάντια.
"Πολιτική" εννοώ την τέχνη επίτευξης του "ανέφικτου", εφόσον μας επιβάλλουν το εφικτό. Μιλάω για πολιτική του καθενός και καθεμιάς σαν άτομο, σαν κοινωνική ομάδα (π.χ. των φτωχών) ή σαν ομάδα εργασίας (π.χ. όσοι ανέλαβαν τη διαχείρηση του osar1). Και αυτή η πολιτική δεν είναι ούτε πρέπει να είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί γραμμές, ιδεολογικού ή φιλοσοφικού τύπου.

Έλα μωρέ, ξεκολλήστε λίγο με τους φασίστες.

Να ξεκολλήσω θέλω διακαώς, αλλά αυτό δε μπορεί να συμβεί πριν εξαφανιστούν οι φασίστες από τις ζωές μας. Μπορεί να είναι ηλίθιοι και άχρηστοι αλλά γι αυτό το λόγο τους αξιοποιούν τα (συνήθως ξένα) αφεντικά τους.
Δε θα κάνω το λάθος να υποτιμήσω τον κίνδυνο, όσο γελοίοι κι αν είναι. Οι Χίτλερ και Μουσολίνι πριν πάρουν την εξουσία σκόρπιζαν το γέλιο με τα καμώματά τους, πολύ περισσότερο απ'όσο μας διασκεδάζουν οι σύγχρονοι μπουχέσες της χ.α. ή της αποελ κλπ. Παρόλα αυτά ξεκλήρισαν τη μισή Ευρώπη. Οσο περνάει από το χέρι μου δε θα το επιτρέψω.
antifa
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#38
Να ξεκολλήσω θέλω διακαώς, αλλά αυτό δε μπορεί να συμβεί πριν εξαφανιστούν οι φασίστες από τις ζωές μας. Μπορεί να είναι ηλίθιοι και άχρηστοι αλλά γι αυτό το λόγο τους αξιοποιούν τα (συνήθως ξένα) αφεντικά τους.

Δε θα κάνω το λάθος να υποτιμήσω τον κίνδυνο, όσο γελοίοι κι αν είναι. Οι Χίτλερ και Μουσολίνι πριν πάρουν την εξουσία σκόρπιζαν το γέλιο με τα καμώματά τους, πολύ περισσότερο απ'όσο μας διασκεδάζουν οι σύγχρονοι μπουχέσες της χ.α. ή της αποελ κλπ. Παρόλα αυτά ξεκλήρισαν τη μισή Ευρώπη. Οσο περνάει από το χέρι μου δε θα το επιτρέψω.

Θα αποτολμήσω λοιπόν μια μικρή ανάλυση του θέματος.

Σήμερα, βλέπουμε την ύπαρξη αρκετών ομάδων Αντιφά. Οι ομάδες αυτές δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Πριν, δεν υπήρχαν. Για να δημιουργηθούν και να υπάρχουν οι έλληνες Αντιφά, σημαίνει πως πρέπει να υπάρχουν οι Φα.

Ποιοι είναι λοιπόν οι έλληνες Φα; Από πού προήλθαν; Υπήρχαν και προηγουμένως, η δημιουργήθηκαν τώρα τελευταία;

Βασικά σαν Φα, το μυαλό μας πάει στο καθεστώς του Μουσολίνι στην Ιταλία. Αυτοί λοιπόν τι ήταν, ήταν λέει μεταμφιεσμένοι εθνικοσοσιαλιστές, ως σοσιαλιστές (δηλαδή λιοντάρι με προβιά), και στη συνέχεια μεταλλάχθηκαν σε αυτό που έγιναν. Οι μελανοχίτωνες δηλαδή. Λοιπόν αυτοί, δεν ήταν (αν συμφωνούμε), φυλετιστές, όπως ήταν οι Ναζί στη ναζιστική Γερμανία. Η όχι; Ένα άλλο παράδειγμα ήταν βεβαίως το καθεστώς του Φράνκο στην Ισπανία.

Εδώ λοιπόν στη δική μας τη χώρα, υπήρχαν οι Φα; Ο κόσμος καταλαβαίνει, πως ιστορικά, οι Φα δεν υπήρχαν πριν το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Δηλαδή, πριν από αυτό, δεν μπορούμε να πούμε πως οι οπαδοί των βασιλέων και προηγουμένων κυβερνήσεων ήταν Φα. Ήταν απλώς βασιλόφρονες, και προσκείμενοι στα κόμματα Αγγλίας, Ρωσίας και Γερμανίας.

Άρα, ότι συνέβη, συνέβη μετά την 4η Αυγούστου. Εκεί, το τότε καθεστώς μίλαγε απλώς για εθνικισμό. Στη συνέχεια, υπήρξαν διάφορες δικτατορίες και κινήματα χονδρικά (είμαι στουρνάρι στην ιστορία της νεώτερης Ελλάδος).

Φτάνουμε στην επταετία, και στο καθεστώς της μεταπολίτευσης.

Οι υποστηρικτές λοιπόν των εθνικιστικών κινημάτων, από όσο θυμάμαι από την δεκαετία 80, είχαν τα δικά τους μικρά κόμματα, που ήταν το ΕΝΕΚ (Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα), το ΕΠΕΝ (Εθνική Πολιτική Ένωση), και το ΒΕΟ (Βασιλική Εθνική Οργάνωση).
Η ΧΑ, τότε υπήρχε μόνο στο περιοδικό και σε κάτι αραιά συνθήματα σε τοίχους. Αν κρίνει κανείς από τα εξώφυλλα του περιοδικού τους τότε, ήταν νεοναζιστικό κόμμα (μπορεί κάποιος να κάνει αναζήτηση «ΧΑ περιοδικό» και να δει μόνος του τα εξώφυλλα).

Τα τρία παραπάνω εθνικιστικά κόμματα, με την πάροδο των πολιτικών εξελίξεων, διαλύθηκαν. Οι ψηφοφόροι τους λοιπόν, μην έχοντας πλέον στέγη, στεγάστηκαν στην δεξιά, και έμειναν στην αφάνεια. Μάλιστα ένας λόγος για να περάσουν στη λήθη, ήταν η λεγόμενη «αποχουντοποίηση» της μεταπολίτευσης, και η κατάργηση των «σταγονιδίων».

Και ερχόμαστε στα χρόνια τα σύγχρονα. Η κρίση λοιπόν, όπως και στο παρελθόν, ας πούμε στη Γερμανία μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, δίνει τη δυνατότητα στην ΧΑ να βγει από την αφάνεια.

Σήμερα, αν δεν κάνω λάθος, είχε ένα ποσοστό 7%. Ποσοστό που βεβαίως θορύβησε τους Αντιφά.

Είναι ρεαλιστικό το ποσοστό της ΧΑ; Από πού προέρχονται οι ψηφοφόροι;

Αν η αποχή ήταν 50%, και έχοντας δεδομένο το γεγονός πως οι απέχοντες δεν αναγάγονται, τότε το ποσοστό της ΧΑ, πέφτει στο 3,5%. Πράγμα που σημαίνει πως στους 100 έλληνες, οι 3,5 περίπου είναι Φα. Ναι;

Αν υποθέσουμε πως οι προηγούμενοι ΕΝΕΚ, ΕΠΕΝ, ΒΕΟ, πήγαν και ψήφισαν ΧΑ, μη υπάρχοντος άλλου εθνικιστικού κόμματος, ένα μέρος των Φα, προέρχεται από εκεί. Το υπόλοιπο, είναι αντιδραστικοί τύποι λόγω κρίσης και λαθρομετανάστευσης. Βασικό σημείο είναι, πως οι ευκαιριακοί ψηφοφόροι, δεν συνειδητοποίησαν τι πραγματικά πρεσβεύει η ΧΑ (τον φυλετισμό δηλαδή). Ένα μεγάλο μέρος λοιπόν από το 3,5% είναι επιπόλαια ψήφος, που μελλοντικά μπορεί να αλλάξει.

Αυτοί λοιπόν, δεν είναι συνειδητοποιημένοι φυλετιστές, άρα συνειδητοποιημένοι Φα. Δεν είναι νεοναζί. Αν οι έλληνες που ψήφισαν ΧΑ ήταν νεοναζί, θα είχαν σημαίες του Γ Ράιχ, θα διάβαζαν «Ο Αγών μου», και γενικά θα ήταν θαυμαστές της ναζιστικής Γερμανίας. Πράγμα που δεν συμβαίνει.

Δεν είμαι σίγουρος αν το 3,5% συνειδητοποιηθεί και απεγκλωβιστεί από την προηγούμενη επιλογή του, ελπίζω πως ναι. Όμως είναι κάτι που ανησυχεί τους Αντιφά. «Και αν αυξηθούν, τι γίνεται» θα αναρωτιούνται οι Αντιφά.

Και οι Αντιφά; Ποιοι είναι; Πως βρέθηκαν εδώ;

Οι Αντιφά, κατά τη γνώμη μου είναι ένα μίγμα νέων ανθρώπων από το χιπ χοπ κίνημα, το αναρχικό κίνημα, το εξωκοινοβουλευτικό αριστερό κίνημα, αλλά και άλλα κινήματα όπως γκέι, οικολόγοι, πειρατές, και άλλοι. Γενικά θα έλεγα αποσπασμένοι κομμουνιστές που παλινδρομούν μεταξύ ΚΚ και εξωκοινοβουλευτικών ΚΚ κομμάτων.

Ίσως κατά μία βαθειά ψυχική ανάγκη, οι Αντιφά, «θέλουν» να υπάρχουν εκεί έξω οι Φα», για να τους κυνηγούν, και έτσι να δίνουν νόημα στην ύπαρξή τους.

Διότι όπως λέει ο Καβάφης αν εξαφανίζονταν οι βάρβαροι, οι Ρωμαίοι θα είχαν πρόβλημα.
Έτσι η ρήση «Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους; Ίσως αυτοί ήταν μία κάποια λύσις», να το συσκεφτόντουσαν οι Αντιφά, αν οι Φα εξαφανίζονταν εντελώς. :wtf
Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς Φα; Ίσως αυτοί ήταν μία κάποια λύσις». :wtf
  Απάντηση
#39
Και πάλι μίλησα μεταφορικά. Εκεί έξω έχει ένα σωρό κόσμο που το παίζει απολιτίκ ενώ την ίδια στιγμή ακολουθεί άβουλα όποιον το παίζει αρχηγός σαν τους οπαδούς των ομάδων. Φαίνεται οξύμωρο αλλά ουσιαστικά γι αυτό ακολουθεί αρχηγούς, γιατί δε μπαίνει στον κόπο να χαράξει τη ΔΙΚΗ του πολιτική.

Debian, θα αποτύχω στους ορισμούς, δεν είμαι καλός στα θεωρητικά, αλλά θα προσπαθήσω να το συζητήσω.

Κοίτα, απολιτίκ κόσμος νομίζω υπήρχε και υπάρχει εκεί έξω, εγώ εννοώ αυτούς που δεν συμμετείχαν, στα πολιτικά δρώμενα, και απλώς ακολουθούσαν τις καθημερινές τους δραστηριότητες στο στυλ "Ας κοιτάξω να βγάλω το ψωμί μου, αυτοί δεν θα με ταΐσουν, και δεν θα ενδιαφερθούν για μένα". Αν όμως οι παραπάνω σε κάποια στιγμή χρειαζόντουσαν κάποιο ρουσφέτι, ίσως να το έπαιζαν, και να πέρναγαν από καμιά τοπική, η κανένα πολιτικό γραφείο να ζητήσουν βοήθεια.

Ήταν τύποι δηλαδή που δεν σύχναζαν επι τούτου στα λεγόμενα πράσινα και γαλάζια καφενεία της εποχής. Η κατάσταση πολώθηκε αργότερα με τον Ανδρέα. Έτσι, αρκετοί απολιτίκ, έγιναν πολιτίκ. Σοσιαλιστές, και Φιλελεύθεροι.

Αργότερα, στα μετέπειτα χρόνια, και στην μετά Ανδρέα δεκαετία, πάλι το φαινόμενο επανήλθε στο απολιτίκ, και ο κόσμος εκεί έξω δεν ενδιαφερόταν. Ούτε καν να συζητά. Πίστευε πως έχανε τον καιρό του, και έλεγε πως καλύτερα θα ήταν να αφήσει τα πράγματα στον αυτόματο πιλότο. Έτσι κι' αλλιώς ως μονάδα ο πολίτης δεν είχε την δυνατότητα να αλλάξει και πολλά μόνος του (πράγμα που διαφωνεί ο Soul).

Στα χρόνια μετά το 2010, άρα στην έναρξη της κρίσης, δεν βρίσκω κατά την δική μου γνώμη το κοινό πολωμένο. Περισσότερο αδιάφορο θα έλεγα, και να δηλώνει πάλι απολιτίκ, αφού "όλοι αυτοί τελικά ίδιοι είναι και αποδυκνύονται", και "αν δεν κουνήσω τα χέρια μου να επιβιώσω θα με φάει η μαρμάγκα".

Οι πολιτίκ της επαρχίας, αναλώνονται στα γνωστά τους βρισίδια στο καφενείο. "Εσείς έτσι, όχι εσείς αλλιώς".

Δεν είναι τόσο εύκολο για τον πολίτη να χαράξει "δική του πολιτική" στο παρόν σύστημα, θα πρέπει να ακολουθεί έναν από τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς, και να ρίξει μια ψήφο στις εκλογές. Αν επιλέξει άκυρο η λευκό, το σύστημα ευνοεί το πρώτο κόμμα. Συνεπώς, για να απαλλαγείς από τους Α, η Β, δεν αρκεί να κάνεις αποχή. Θα πρέπει να πας, και να ψηφίσεις anti πολιτικό σχηματισμό.

Από μια άποψη κι εγώ ενάντια στην πολιτική είμαι. Αν με τον όρο πολιτική εννοούμε τα πολιτικά κώματα (το "ω" δεν είναι ορθογραφικό λάθος) σαφώς και είμαι ενάντια. Αν με τον όρο "πολιτική" εννοούμε "την τέχνη του εφικτού" όπου το εφικτό οριοθετείται από το καθεστώς, ενοοείται ότι είμαι ενάντια. Αν πάλι με τον όρο "πολιτική" εννοούμε κάτι δήθεν "νεο" που αποτελεί μία από τα ίδια, πάλι είμαι ενάντια.

Θα αποτύχω να σου απαντήσω. Εγώ κατανοώ ως πολιτική, κάτι που θέτουμε, ορίζουμε, σε πλαίσια, και περιορισμούς με συγκεκριμένους στόχους. Δηλαδή όπως λέμε στα Windows, στους σκληρούς δίσκους "πολιτική που ακολουθείται στον τόμο αυτόν", και ο administrator ακολουθεί αυτή την πολιτική, με cache ας πούμε. Η το IP Policy με επιλογή πακέτων. Άρα για να κάνουμε πολιτική, έχουμε κάποιους σκοπούς θέσει, και έχουμε στόχους. Σκοπός είναι να τους πετυχαίνουμε.

"Πολιτική" εννοώ την τέχνη επίτευξης του "ανέφικτου", εφόσον μας επιβάλλουν το εφικτό. Μιλάω για πολιτική του καθενός και καθεμιάς σαν άτομο, σαν κοινωνική ομάδα (π.χ. των φτωχών) ή σαν ομάδα εργασίας (π.χ. όσοι ανέλαβαν τη διαχείριση του osar1). Και αυτή η πολιτική δεν είναι ούτε πρέπει να είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί γραμμές, ιδεολογικού ή φιλοσοφικού τύπου.

Ναι αλλά κάπως δεν θα καθορίζεται; Εννοείς να ακολουθείται τάδε πολιτική στα άρθρα, να είναι FOSS, να είναι OS, και λοιπά, αλλά να μην υπάρχει ιδεολογικός προσανατολισμός και πολιτικές επί αυτού; Ο ιδεολογικός προσανατολισμός προκύπτει από το ίδιο το FOSS, άρα είναι ελευθεριότης, ανοικτός, και διαθέσιμος στη μορφή των διανομών.
  Απάντηση
#40
Εχω στο νού μου τους αφορισμούς του στυλ "καταδικάζουμε τη βία απ'όπου κι αν προέρχεται". Ε όχι, δεν είναι ίδια η βία του βιαστή με τη βία που ασκεί το θύμα βιασμού ότεν δεχτεί επίθεση. Το λέω σαν παράδειγμα, υπάρχουν χιλιάδες τέτοια. Το ίδιο ισχύει και με την τεχνολογία. Δεν είναι πάντα κόλαση όπως δεν είναι πάντα παράδεισος. Εξαρτάται από άλλους παράγοντες. Αν την απογυμνώσουμε από αυτούς δε μένει τίποτα.

Ναι, κατάλαβα τι θέλεις να πεις. Λοιπόν για να το κουβεντιάσουμε να ξετυλίξουμε λίγο το κουβάρι.

Για να δούμε τι είναι ένα βίαιο γεγονός, τι χαρακτηριστικά έχει;

Ένα βίαιο γεγονός, συμβαίνει συνήθως σε σε μικρό χρονικό διάστημα. Δηλαδή αν ας πούμε σκάσει ο θερμοσίφωνας, μπουμ, αυτό γίνεται σε μισό δευτερόλεπτο. Αν δυο αμάξια συγκρουστούν στον δρόμο, αν ένα αμάξι πατήσει κάποιον, αυτό γίνεται σε δευτερόλεπτα. Δεύτερο σημείο είναι πως στο βίαιο γεγονός ασκούνται μεγάλες δυνάμεις της φυσικής. Δυνάμεις, που δεν ασκούνται συνήθως σε ηρεμία. Ένα τρίτο ίσως χαρακτηριστικό, είναι πως στο βίαιο γεγονός έχουμε αλλοιώσεις στην ύλη. Τι άλλο θα μπορούσαμε να πούμε;

Εγώ το βλέπω πως η βία, έχει διάφορες μορφές. Λέμε ας πούμε, σχολική βία, ενδοοικογενειακή βία, σωματική βία, ψυχική βία, μηχανική βία, κοινωνική βία.

Μπορείς να πεις ας πούμε "πρέπει να ασκήσω βία σε αυτή τη βίδα της μητρικής πλακέτας, αλλιώς θα κρέμεται η πλακέτα" η "ο ανεμιστήρας του PC κάνει βεβιασμένη ψύξη".

Σε έμβια όντα, βία είναι όταν γίνεται γεγονός παρά τη θέληση του όντος. Για παράδειγμα, έχουμε εμείς στο καταφύγιο ένα άρρωστο γατί, το οποίο θα ξεκινήσουμε κύκλο αντιβίωσης. Λόγω της ασθένειας, και επειδή είναι βαριά, δεν μυρίζει και δεν τρώει. Συνεπώς δεν μπορούμε να βάλουμε αντιβίωση μέσω του φαγητού, και έτσι οι δύο πρώτες μέρες της αντιβίωσης γίνονται διά της βίας. Δηλαδή παίρνεις την δόση του, με φαγάκι και του την σπρώχνεις στο στόμα, και αν είναι ζόρικο θα φας και τις γρατσουνιές σου. Στη συνέχεια, το ζώο αναρρώνει, τρώει, και οι επόμενες δόσεις είναι χωρίς βία.

Η η μαμά στην αρχή της σχολικής χρονιάς, ξυπνάει τον μικρό με την βία, και τον πάει σχολείο, η τον μπανιαρίζει πάλι με την βία. Σιγά μην θέλει ο μπόμπιρας στην αρχή να ξυπνάει χαράματα και να πηγαίνει σχολείο. Μετά, είναι η συνήθεια, και σταματά η βία.

Τώρα δεν λέμε για την "φωλιά του κούκου" και τη "νοσοκόμα να μου χώνει την κοκτέλα μες στο στόμα" που λέγανε οι Βαβυλώνα. Άλλο εκεί.


Το ερωτηματικό, είναι α "βία για το καλό μου" ίσον δημιουργική βία, ενώ "βία για το κακό μου" δηλαδή ληστεία, απαγωγή, οτιδήποτε, ίσον εγκληματική βία.

Ιστορικά δηλαδή, όταν είχαμε ανατροπές με βία, ας πούμε την αντίσταση στην κατοχή, εκεί δηλαδή ήταν αποδεκτή η βία να σκότωνε ένας έλληνας έναν ναζί. Στην ελληνική επανάσταση ας πούμε στην άλωση της Τριπολιτσάς, είναι ιστορικά αποδεκτή η βία το ότι οι έλληνες έφαγαν τους τούρκους.

Οπότε, όπως συμπεραίνω, υπάρχουν μορφές βίας, και άλλες φορές η βία είναι αποδεκτή, άλλες όχι. Επίσης, μπορεί το βίαιο γεγονός να ερμηνευθεί κατά το δοκούν, αμφίπλευρα, και η κάθε πλευρά να το ερμηνεύσει κατά πως τη συμφέρει. :doubledown
  Απάντηση


Ίσως Σχετικά Νήματα...
Νήμα Άτομο Απαντήσεις Βλεφαριάσματα Τελευταία Ανάρτηση
  Η επαναλειτουργία του site και η επιστροφή των χρηστών Χάρης 136 16.232 10.10.2017 20:46
Τελευταία Ανάρτηση: Πέτρος
  Μια προταση για το site johnny87 1 1.068 15.03.2012 01:04
Τελευταία Ανάρτηση: constantinos

Πάμε στο Forum:


Πλάσματα σουλατσάρουν στο νήμα: 1 Επισκέπτης(ες)