ΟΥΦ !
Εδώ μάλλον κάνεις λάθος, οι σαρανταποδαρούσες είναι από τα πιο επικίνδυνα έντομα.

Λοιπόν, η μόνη εξαίρεση είναι η οικιακή σαρανταποδαρούσα, η όπως λέγεται home centipede. Έχει μακρύ λεπτό σωματάκι, διαφανές περίπου, και πολλά μακριά πόδια σαν τριχίτσες. Το χρώμα είναι προς το μπεζ και λευκό γκρί. Περπατά σε τοίχους, ταβάνια, και στέκεται και ακίνητη. Τρώει ψύλλους, ψείρες, μυγάκια, αυγά ψύλλων, και τέτοια, γι' αυτό παραινούν να μην τις σκοτώνεις αλλά να τις διατηρείς για να σου κάνουν καθαρισμό. Δεν τσιμπούν τον άνθρωπο. Απλώς στην όψη φοβίζουν άμα δεν ξέρεις. Και εγώ την πάτησα τότε, δεν ήξερα πως ήταν ακίνδυνες. Τις έχεις δει σίγουρα, κάνε αναζήτηση με εικόνα στο λήμμα "οικιακή σαρανταποδαρούσα" η "home centipede" για να την θυμηθείς.

Οι άλλες ναι, είναι επικίνδυνες. Μάλιστα σε ένα ντοκιμαντέρ που είχα δει, με τις γιγάντιες σαρανταποδαρούσες σε κάτι χώρες Μαλαισία, Βόρνεο, Ταιλάνδη και λοιπά, αυτές είναι φόβος και τρόμος. Είναι πολύ μεγάλες και δηλητηριώδεις. Ανέφερε πως είναι από τα αρχαία πλάσματα της Γης, και όπως όλα τα αρχαία ζώα είναι και άσχημη, και ισχυρή, και επικίνδυνη.
  Απάντηση
Χάρης, post: 28844, member: 1144 είπε κι ελάλησε:Δεν τον έχω συναντήσει ποτέ, και που να τον δω κιόλας; ....
Τίποτα κουκουβάγιες, γεράκια, δεν τους τρώνε;
Στην Αττική δεν υπάρχουν και τόσοι υδροβιότοποι, δεν είναι εύκολο να του συναντήσεις. Υπάρχουν ωστόσο στον υδροβιότοπο του Σχοινιά (τα λεγόμενα "Δικαστικά") κι έχουν εξαφανίσει πελαργούς και νερόκοτες.
Στην υπόλοιπη επικράτεια, ιδιαίτερα στα βόρεια που υπάρχουν υδροβιότοποι ο μυοκάστορας τείνει να κυριαρχήσει. Με μια αναζήτηση θα δεις ανακοινώσεις κινδύνου.
Δεν είναι άμεσα επικίνδυνος για τον άνθρωπο αλλά καταστρέφει τη φυσική ισορροπία. Δε φοβάται τις γάτες κι αυτές λόγω μεγέθους δεν τον πλησιάζουν. Το ίδιο και τα αρπακτικά πτηνά, εκτός ίσως αν πρόκειται για μικρό μυοκάστορα. Ομως τα νεογνά μένουν μέσα στη φωλιά (μια τρύπα στο έδαφος) και είναι δύσκολο να τα εντοπίσουν.
Ισως ο αετός έχει τη δυνατότητα να κυνηγήσει ενήλικο μυοκάστορα, αλλά και πάλι, οι αετοί όσο πάνε γίνονται και πιο σπάνιοι.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
Χάρης, post: 28843, member: 1144 είπε κι ελάλησε:6. Αγριόγατες - Λύγκες.

Δεν νομίζω πάντως πως οι επιθέσεις σε κοτέτσια είναι συχνές, γιατί όπως είπα είναι μοναχικές και του εσωτερικού δάσους. Δεν είναι αλεπού δηλαδή, που έχει τη συνήθεια να πηγαίνει επί τούτου σε κοτέτσια.

Δεν πιστεύω πως η αγριόγατα θα τολμήσει να επιτεθεί σε σκύλο τόσο εύκολα, πολύ σπάνιο το βλέπω. Ούτε σε άνθρωπο. Δαγκωνιά τρως μόνο αν πας να στριμώξεις τραυματισμένο ζώο, φοβισμένο, γενικά αν κάνεις κάτι πολύ στραβό. Αλλιώς απλά θα τρέξουν να φύγουν όπως τις γάτες δρόμου (τις μη εξοικιωμένες).

Πρόκειται για σπάνιο ζώο, και προστατευόμενο, κινδυνεύει με εξαφάνιση, όπως είδες με την υπόθεση του φουρόγατου Κρήτης. Όταν τον είχε δείξει η τηλεόραση, απέκλεισα την εκδοχή να ήταν φουρόγατος λόγω μεγέθους, και όψης. Υποθέτω πως στην Κρήτη λόγω άγνοιας, κυνήγησαν και εξαφάνισαν τους φουρόγατους.

Αγριόγατα Silvestris αποκλείω να στην πέσει από δέντρο, η από αλλού. Σίγουρα θα τρέξουν να εξαφανιστούν.

Αντίθετα ο Λύγκας, σε σχετικό ντοκιμαντέρ που παρακολούθησα, τη στήνει σε δέντρα, φροντίζει να είναι αόρατος και ήσυχος, και την πέφτει σε άλλο ζώο άλμα και δάγκωμα στο σβέρκο (όπως συνηθίζουν οι γάτες εξάλλου). Δεν ξέρω για άνθρωπο τώρα, αλλά υποθέτω πως ναι, μπορεί να σου την πέσει. Είναι πολύ μοναχικό ζώο, και σπάνιο. Στο ντοκιμαντέρ ανέφερε πως λόγω της οικιστικής περικύκλωσης, αρκετοί λύγκες από την Ελλάδα διέφυγαν σε γειτονικές χώρες, σε δασικές περιοχές, όπου είναι ακόμα υποανάπτυκτες οικιστικά, και με λιγότερο θόρυβο και ενόχληση.

Μόλις πριν λίγες μέρες άκουσα για επίθεση αγριόγατας σε κοπάδι προβάτων στον Ταύγετο Λακωνίας. Είχαν προηγηθεί αρκετές επιθέσεις στα γύρω κοτέτσια, τις οποίες αρχικά απέδωσαν σε αλεπούδες. Ομως έχει βασικές διαφορές η επίθεση της αλεπούς από της αγριόγατας.
Η αλεπού όπως και η αγριόγατα επισκέπτονται νύχτα τα κοτέτσια, όταν οι κότες κουρνιάζουν. Η αλεπού αρπάζει μία μία όλες τις κότες από το λαιμό και τις πνίγει. Δεν το κάνει τυχαία. Μ'αυτό τον τρόπο το πουλί δεν προλαβαίνει να βγάλει κάποιον ήχο και να ειδοποιήσει τα υπόλοιπα. Έτσι η αλεπού θα πνίξει όλα τα πουλιά και θα φάει μόνο ένα, αυτό που θα διαλέξει να πάρει μαζί της στη φωλιά της. Ο πτηνοτρόφος το πρωί θα βρεί όλες τις κότες πνιγμένες, χωρίς άλλα τραύματα εκτός του λαιμού, και θα λείπει μόνο μία. Τότε μιλάμε σίγουρα για επίθεση αλεπούς.
[Εικόνα: 84a6a57a885b8538be95ea87eb17d6480b260b10_hq.jpg]

Η αγριόγατα δεν καταστρώνει τόσο πολύπλοκα σχέδια. Αρπάζει μια κότα από το λαιμό και την καταβροχθίζει ζωντανή. Στο κοτέτσι γίνεται τρομερή φασαρία, ειδοποιούνται τα σκυλιά και ο πτηνοτρόφος. Η αγριόγατα σπάνια παίρνει μαζί της κάποια κότα, μόνο όταν έχει μικρά. Συνήθως εξαφανίζεται μόλις αρχίζει η φασαρία στο κοτέτσι, αφήνοντας πίσω της μία, το πολύ δύο μισοφαγωμένες κότες. Λιχουδιά για την αγριόγατα αποτελούν τα εσωτερικά όργανα του πουλιού, συκώτια κλπ. Όπως περίπου συμβαίνει με τις οικιακές γάτες που τρώνε τα εντόσθια ποντικών κι αφήνουν το υπόλοιπο.
Το ίδιο και όσον αφορά τα πρόβατα. Ο βοσκός βρίσκει ένα πρόβατο με ξεσκισμένο λαιμό και μισοφαγωμένο. Συνήθως κάποιο νεαρό πρόβατο που είναι πιο αδύναμο και μπορεί να το διαχειριστεί καλύτερα ο αγριόγατος.
Ο λύγκας συνηθίζει να παίρνει μαζί του το θήραμα και να το κρύβει για να το φάει αργότερα, όπως περίπου κάνουν οι λεοπαρδάλεις, τα τσίταχ ή τα πούμα. Ο αγριόγατος δυσκολεύεται να το σύρει σε μεγάλη απόσταση κι έτσι τρώει όσο προλαβαίνει μέχρι να εμφανιστεί κίνδυνος και να το σκάσει.

[Εικόνα: 3.jpg]
Ευρωπαική αγριόγατα. Στην Ελλάδα ζούν 2 είδη της με ικανοποιητικό πληθυσμό.
Ο κρητικός Φουρόγατος που έχει εξαφανιστεί αποτελεί τρίτο είδος.Εμφανισιακά διαφέρει από την οικόσιτη γάτα μόνο στο μέγεθος και στο μάκρος της ουράς.
[Εικόνα: lynx-in-frank-church-wolderness.jpg]
Ο λύγκας (λύνξ) ξεχωρίζει από το μεγάλο του μέγεθος (φτάνει τα 35 κιλά), τις χαρακτηριστικές φούντες στα αυτιά, τις μακριές "φαβορίτες" και την πολύ κοντή ουρά.

Επιθέσεις σε άνθρωπο δε θεωρώ πιθανές ούτε από αγριόγατο ούτε από λύγκα, εκτός κι αν στριμωχτεί. Επίσης θεωρώ απίθανο να σκαρφαλώνει σε δέντρα ο λύγκας (εκτός ίσως αν κινδυνεύει). Μιλάμε για αιλουροειδές-δρομέα (όπως το τσίταχ) που διακρίνεται για τα μεγάλα του άλματα, και όχι αναρριχητή όπως η λεοπάρδαλη. Επίσης, σε αντίθεση με τις γάτες που απεχθάνονται το νερό, ο λύγκας είναι άριστος κολυμβητής. Μήπως το ντοκυμανταίρ που είδες αναφερόταν σε κάποιο συγκεκριμένο, δεντρόβιο είδος λύγκα;

Σε συνθήκες επιβίωσης μπορεί να αναζητήσει κανείς το θήραμα του λύγκα μέσα σε κουφάλες πεσμένων κορμών δέντρων ή σε κοιλότητες βράχων. Το ζώο συνηθίζει να το σκεπάζει σχολαστικά με χώμα ώστε η μυρωδιά του να μην προσελκύσει άλλα αρπακτικά, λύκους κλπ. Οπως περίπου κάνει η οικόσιτη γάτα με τα περιττώματά της. Αν ψάχουμε για θήραμα του λύγκα, τότε ψάχνουμε για ίχνη σκαψίματος στο χώμα.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
Όταν λες οικιακή σαρανταποδαρούσα εννοείς μάλλον αυτήν:
[Εικόνα: house_centipede.jpg]
η οποία πράγματι είναι ακίνδυνη. Συχνάζει συνήθως στο μπάνιο υπαίθριων σπιτιών γιατι όπως όλες οι σαρανταποδαρούσες αρέσκεται στην υγρασία.

Η επικίνδυνη σαρανταποδαρούσα είναι αυτή:
[Εικόνα: Centipede-1.jpg]

[Εικόνα: slide_5.jpg]
η οποία πράγματι προέρχεται από την προ-κάμβια περίοδο, όπως και το θαλάσσιο αντίστοιχο, η σκολόπεντρα:
[Εικόνα: Hermodice-carunculata-Bearded-Fireworm-700x450.jpg]

Και η θαλάσσια σκολόπεντρα είναι επικίνδυνη αν έρθει σε επαφή με το δέρμα. Τρέφεται συνήθως με ψοφίμια και συναντάται σε σημεία που υπάρχουν πολλά τέτοια. Σε μώλους που ξεψαρίζουν τα δίχτυα τους οι ψαράδες υπάρχουν μεγάλοι αριθμοί από τέτοιες.Επίσης, το ψάρεμα με δυναμίτη αφήνει πολλά πτώματα ψαριών "πατωτά" (στο βυθό) κι έτσι αυξάνεται ο αριθμός της σκολόπεντρας. Εκτός της θαλάσσιας χελώνας δεν έχει άλλους εχθρούς κι έτσι αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα.

Τα τριχίδια που έχουν αντί για πόδια περιέχουν τοξική ουσία που ερεθίζει το δέρμα ή προκαλεί αλεργικές αντιδράσεις.
Συμβαίνει όμως και το αντίστροφο. Η θαλάσσια σκολόπεντρα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στο ανθρώπινο σάλιο. Αν φτύσουμε σε μια τέτοια, τότε το σημείο που έρχεται σε επαφή με το σάλιο διαλύεται και το ζώο χωρίζεται στα δύο. Λέγεται πάντως ότι το κομμάτι που βρίσκεται το κεφάλι επιβιώνει από τον ακρωτηριασμό αναπτύσσοντας εκ νέου το σώμα που έχασε.

Πάντως η θαλάσσια σκολόπεντρα δεν είναι έντομο, αρθρόποδο ή προνύμφη εντόμου αλλά μαλάκιο (σκουλήκι).
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
Έχω γνωρίσει κάποιους γατάτες και γατούδες στην Αθήνα, οι οποίοι μάλιστα έχουν κάνει κατάληψη σε ένα ακατοίκητο σπίτι και φιλοξενούν εκεί γάτες. Αστειευόμενοι την έχουν ονομάσει "γατάληψη". Πριν λίγο καιρό και με αφορμή κάποια γηπεδικά επεισόδια, εισέβαλαν στη γατάληψη κάτι φασίστες των ΜΑΤ. Μη βρίσκοντας εκεί καταληψίες ούτε γάτες (έφυγαν όπως είναι φυσικό) έβγαλαν το άχτι τους στα στρώματα, τις κουβέρτες και τα παλιά έπιπλα που είχαν μεταφέρει οι καταληψίες για τα γατιά. Άναψαν μάλιστα μια φωτιά μέσα στο σπίτι, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν τα διπλανά σπίτια και να ξεσηκωθούν οι γείτονες που έβλεπαν με καλό μάτι την γατάληψη (αφού εξαφανίστηκαν τα ποντίκια από το εγκαταλελειμμένο σπίτι).
Οι ΜΑΤατζήδες κατάλαβαν ότι θα βρούν μπελά με τις μαλακίες τους κι έφυγαν άρον-άρον πριν φτάσει η πυροσβεστική. Απ'όσο ξέρω κινήθηκε διαδικασία σε βάρος τους αλλά αμφιβάλλω αν έχουν εντοπιστεί. Οι γαταληψίες πάντως επέστρεψαν στην κατάληψη, την καθάρισαν, την έβαψαν και κουβάλησαν νέα στρώματα και κουβέρτες για τις γάτες.

Η σελίδα της γατάληψης στο ρουφιανομπούκ: el-gr.facebook.com/gatalipci
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
debianass, post: 28847, member: 1803 είπε κι ελάλησε:Επίσης θεωρώ απίθανο να σκαρφαλώνει σε δέντρα ο λύγκας (εκτός ίσως αν κινδυνεύει).
Όλα τα αιλουροειδή σκαρφαλώνουν, ακόμα και το cheetah. Είναι στη φύση τους. Μπορεί να είναι για παιχνίδι, μπορεί να είναι για εκγύμναση, μπορεί να είναι για να αποκτήσουν το «higher ground» σε έφοδο λείας. Σκαρφαλώνουν όμως. Επίσης, τουλάχιστον ο Ευρασιατικός Λύγκας δε θεωρείται και τόσο καλός δρομέας. Όπως και η υπόλοιπη συνομοταξία του, έχει κοντά πόδια.
Το άπλυτο κορμί το πλένεις. Καθαρίζει. Η βρόμικη ψυχή πώς πλένεται;
  Απάντηση
Όχι, δε σκαρφαλώνουν σε δέντρα όλα τα αιλουροειδή (π.χ. λιοντάρια) κι απ'όσα σκαρφαλώνουν ελάχιστα θεωρούνται δεντρόβια, δηλαδή να κυνηγούν σε δέντρα. Από τα βαλκανικά είδη γάτας μόνο ένα είδος της Πολωνίας κυνηγά στα δέντρα. Ακόμα κι από τα είδη την κατ'εξοχην δεντρόβιας λεοπάρδαλης, αρκετά δεν είναι δεντρόβια. Η επαπειλούμενη λεοπάρδαλη του χιονιού (έχουν μείνει ελάχιστες στο ανατολικό Νεπάλ) δε σκαρφαλώνει ποτέ σε δέντρα, αφού στο υψόμετρο που ζει φυτρώνουν μόνο θάμνοι.
[Εικόνα: %CE%BB%CE%B5%CE%BF%CF%80%CE%AC%CF%81%CE%...%CF%8D.JPG]

Φυσικά έχει τη δυνατότητα να σκαρφαλώσει σε ένα κορμό αν χρειαστεί, πράγμα που κάνουν και οι λύγκες αν κυνηγηθούν. Αλλά δεν αποτελεί το βιότοπό της, όπως άλλα είδη που τρέφονται με δεντρόβια ζώα (πιθήκους, πουλιά κλπ).

Ο λύγκας είναι δασόβιος αλλά όχι δεντρόβιος. Μάλιστα οι βαλκάνιοι λύγκες, λόγω της εξάπλωσης το ανθρώπου, ζούν όλο και ψηλότερα, ξεπερνώντας την αλπική ζώνη όπου δεν υπάρχουν και πολλά δέντρα.
Τελευταία και λόγω της ερήμωσης της επαρχίας στον ελλαδικό χώρο εμφανίζονται περισσότεροι λύγκες, χωρίς να πάψουν να είναι επαπειλούμενο είδος.
Στον Ταύγετο υπάρχουν λίγοι στη μεσσηνιακή πλευρά, σε καταφύγια θηραμάτων. Δυστυχώς, τα καταφύγια δε γίνονται σεβαστά απ'όλους τους κυνηγούς, έτσι κινδυνεύουν ακόμα κι εκεί.
Πέρυσι το πάσχα πάντως υπήρχε τουλάχιστον μια θηλυκιά που φώλιαζε σε ξεχασμένο αντάρτικο καταφύγιο σε φαράγγι της Μάνης. Δεν είδα την ίδια αλλά τη φωλιά στα βράχια με φρέσκα υπολείμματα κουνελιού και ίχνη στο χώμα που έδειχναν θηλυκό λύγκα.

Εξελικτικά πάντως, οι αγριόγατες αποτελούν απογόνους του σπαθοδόντη, της τίγρης με τα σπαθωτά δόντια, που υπήρξε ο μεγαλύτερος φυσικός εχθρός του ανθρώπινου είδους.
[Εικόνα: sabertooth.jpg]

Οι ομοιότητες με το λύγκα είναι εμφανείς:
[Εικόνα: lynx-big-cat-lu-2048x1152.jpg]
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
Άλλο σκαρφαλώνει κι άλλο είναι δεντρόβιο. Δεν είπα ότι όλα τα αιλουροειδή είναι δεντρόβια αλλά ότι όλα σκαρφαλώνουν. Και τα λιοντάρια. Και η λεοπάρδαλη του χιονιού, αν βρεθεί σε μέρος με ψηλότερη βλάστηση. Το να λες ότι δε σκαρφαλώνει επειδή στο φυσικό της βιότοπο δεν υπάρχει δέντρο, είναι μη επιχείρημα. Κάνε μια αναζήτηση «snow leopard on tree» και θα δεις ότι μια χαρά σκαρφαλώνει, χωρίς να απειλείται. Δε σκαρφαλώνουν μόνο για να αποφύγουν την απειλή αλλά γιατί μπορεί να τους γυάλισε κάποιο φρούτο ή για ξεκούραση. Δεν έχεις δει λέαινες που αράζουν σε δέντρα; Και η κατοικίδια γάτα δεν είναι δεντρόβια αλλά σκαρφαλώνει από δέντρο μέχρι τις κουρτίνες του σπιτιού.
Το άπλυτο κορμί το πλένεις. Καθαρίζει. Η βρόμικη ψυχή πώς πλένεται;
  Απάντηση
Να πούμε πάντως ότι η σχέση ανθρώπου-γάτας ήταν συμβιωτική και στην άγρια κατάσταση. Ο άνθρωπος δεν ήταν πάντα θήραμα, είχε τρόπους να ωφελείται από το κυνήγι των αιλουροειδών.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
Ασφαλώς είναι επιχείρημα οι συνήθειες κάθε ζώου στο περιβάλλον του. Ας πούμε, οι σκύλοι δε σκαρφαλώνουν σε δέντρα. Παρόλα αυτά, ο σκύλος-λεοπάρδαλη της Καταχούλα σκαρφαλώνει και κυνηγά σε δέντρα.

Ακόμα πιο τρανταχτό παράδειγμα της φυσικής προσαρμογής ο άνθρωπος. Με καταγωγή και κατασκευή δεντρόβιου είδους, επεβίωσε όχι εξαιτίας της ικανότητάς του να σκαρφαλώνει, αλλά λόγω της ικανότητάς του να διασχίζει μεγάλες αποστάσεις και να ψύχεται με τον ιδρώτα, πράγμα που δεν κατάφεραν άλλα πρωτεύοντα αφού το δέρμα τους δεν έχει ιδρωτοποιούς αδένες.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση


Πάμε στο Forum:


Πλάσματα σουλατσάρουν στο νήμα: 2 Επισκέπτης(ες)