Φασίστες
#11
Αυτεξούσιος, post: 28943, member: 793 είπε κι ελάλησε:Βρε παιδιά όταν λέτε πιο πάνω για ''ελληνόφωνοι πρόσφυγες'' τι εννοείται;
Εννοώ τους ελληνόφωνους χριστιανούς που ζούσαν στη Μικρά Ασία και εξαναγκάστηκαν να ξεριζωθούν εξαιτίας της λεγόμενης "μικρασιατικής καταστροφής" (το σωστό θα ήταν μικρασιατική προδοσία). Υπήρχαν και μη-ελληνόφωνοι πρόσφυγες, όπως οι Αρμένιοι που σήμερα πλέον είναι ελληνόφωνοι. Ανάμεσά τους και τουρκόφωνοι χριστιανοί (νομίζω τους λένε "τουρκμένους"-διόρθωση: Καραμανλήδες) που προτίμησαν την προσφυγιά (αργότερα έγιναν ανταλλαγές πληθυσμών).
Οι περισσότεροι ήταν γηγενείς μικρασιάτες, όμως υπήρχε κι ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που είχαν καταφύγει εκεί ως πρόσφυγες από τα χωριά του Πόντου ή την Αλβανία. Ιδιαίτερα οι δεύτεροι είχαν υποστεί διωγμούς λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, αφού παρέμεναν παράνομα χριστιανοί παρά τον βίαιο εξισλαμισμό της Αλβανίας από τους Οθωμανούς.
Αρχικά ήταν αλβανόφωνοι αλλά με τον καιρό ενσωματώθηκαν στον ελληνόφωνο πληθυσμό της Μ.Α. και έγιναν δίγλωσσοι. Αυτοί ήταν οι λεγόμενοι "Αρναούτηδες". Στην ελληνική επικράτεια τους αποκαλούν μέχρι σήμερα "αρβανίτες".
Ήταν οργανωμένοι σε φατριές με ονόματα συμμοριών που σώζονται μέχρι σήμερα σαν επώνυμα: οι "Σειτάνηδες" (=σατανάδες, τους αποκαλούσαν έτσι οι οθωμανοί), οι "Σιανήδες" (φημισμένοι, από το αλβανικό σιανίδ=φήμη), οι "Ντρέδες" (αντρειωμένοι, αποτέλεσαν τις ειδικές δυνάμεις του Μπιθέγκουρα) και άλλοι.

Υ.Γ. Το έπος του Καζαντζάκη "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" πραγματεύεται αυτά τα γεγονότα, της προσφυγιάς προς τη Μ.Α. όπου αποτυπώνει γλαφυρά το προφίλ του "ραγιά": εκείνου που σκύβει το κεφάλι στην εξουσία ενώ ταυτόχρονα καταπιέζει με το χειρότερο τρόπο όσους βρίσκονται (ή θεωρεί ότι βρίσκονται) κάτω από αυτόν.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#12
debianass, post: 28946, member: 1803 είπε κι ελάλησε:Εννοώ τους ελληνόφωνους χριστιανούς που ζούσαν στη Μικρά Ασία και εξαναγκάστηκαν να ξεριζωθούν εξαιτίας της λεγόμενης "μικρασιατικής καταστροφής" (το σωστό θα ήταν μικρασιατική προδοσία).
Ωραία, γιατί υπήρχαν και οι τουρκόφωνοι Καραμανλήδες.


«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση
#13
Αυτεξούσιος, post: 28947, member: 793 είπε κι ελάλησε:Ωραία, γιατί υπήρχαν και οι τουρκόφωνοι Καραμανλήδες.

Σωστά, το συμπλήρωσα μετά. Πολλά από αυτά έτυχε να τα μάθω από πρώτο χέρι λόγω καταγωγής...
Ακόμα δεν είχε περάσει η νοοτροπία του "πατριωτισμού" στη Μ.Α., τόσο οι οθωμανοί όσο και οι ρωμιοί ξεχώριζαν από τη θρησκεία και όχι από την εθνοτική ομάδα.
Αυτό συνέβη αργότερα, με την αστική επανάσταση, όπου στην Ελλάδα χαρακτηρίστηκαν "Ελληνες" όσοι ορκίζονταν να τηρούν το σύνταγμα (4η εθνοσυνέλευση) ενώ στην Τουρκία, σύμφωνα με το Δόγμα Κεμάλ "όσοι ένοιωθαν υπερήφανοι να λέγονται Τούρκοι".
Βρισκόμασταν ακόμα στη φάση όπου ο πατριωτισμός ήταν προοδευτικός (ενάντια σε μοναρχία-θεοκρατία).

Η Βαλκανική Επανάσταση (στην Ελλάδα έγινε το 1821) ήταν ουσιαστικά η αστική επανάσταση, στον απόηχο της Γαλλικής. Στην Τουρκία συντελέστηκε έναν αιώνα αργότερα. Οι μικρασιάτες και οι πόντιοι ήταν ουσιαστικά φορείς νέων ιδεών (αστικών σε αντίθεση με τη φεουδαρχία), πράγμα που εφάρμοσε ο Θεσσαλονικιώτικης καταγωγής Κεμάλ Ατατούρκ. Οπως έγινε στη Γαλλική και την Ελληνική επανάσταση, έτσι και στην Τουρκία ακολούθησε η περίοδος τρομοκρατίας των νεότουρκων την οποία πλήρωσαν οι ελληνόφωνοι (και όχι μόνο) πρόσφυγες.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#14
debianass, post: 28948, member: 1803 είπε κι ελάλησε:Σωστά, το συμπλήρωσα μετά. Πολλά από αυτά έτυχε να τα μάθω από πρώτο χέρι λόγω καταγωγής...
Ακόμα δεν είχε περάσει η νοοτροπία του "πατριωτισμού" στη Μ.Α., τόσο οι οθωμανοί όσο και οι ρωμιοί ξεχώριζαν από τη θρησκεία και όχι από την εθνοτική ομάδα.
Αυτό συνέβη αργότερα, με την αστική επανάσταση, όπου στην Ελλάδα χαρακτηρίστηκαν "Ελληνες" όσοι ορκίζονταν να τηρούν το σύνταγμα (4η εθνοσυνέλευση) ενώ στην Τουρκία, σύμφωνα με το Δόγμα Κεμάλ "όσοι ένοιωθαν υπερήφανοι να λέγονται Τούρκοι".
Βρισκόμασταν ακόμα στη φάση όπου ο πατριωτισμός ήταν προοδευτικός (ενάντια σε μοναρχία-θεοκρατία).

Η Βαλκανική Επανάσταση (στην Ελλάδα έγινε το 1821) ήταν ουσιαστικά η αστική επανάσταση, στον απόηχο της Γαλλικής. Στην Τουρκία συντελέστηκε έναν αιώνα αργότερα. Οι μικρασιάτες και οι πόντιοι ήταν ουσιαστικά φορείς νέων ιδεών (αστικών σε αντίθεση με τη φεουδαρχία), πράγμα που εφάρμοσε ο Θεσσαλονικιώτικης καταγωγής Κεμάλ Ατατούρκ. Οπως έγινε στη Γαλλική και την Ελληνική επανάσταση, έτσι και στην Τουρκία ακολούθησε η περίοδος τρομοκρατίας των νεότουρκων την οποία πλήρωσαν οι ελληνόφωνοι (και όχι μόνο) πρόσφυγες.
Ένας λόγος που οι Μικρασιατες είχαν τέτοια αντιμετώπιση είναι ότι ήταν Βενιζελικοι.
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση
#15
Αυτεξούσιος, post: 28949, member: 793 είπε κι ελάλησε:Ένας λόγος που οι Μικρασιατες είχαν τέτοια αντιμετώπιση είναι ότι ήταν Βενιζελικοι.
Ναι, το παράξενο είναι ότι και ο Μεταξάς ήταν κάποτε βενιζελικός. Αργότερα αυτονομήθηκε και έφτιαξε δικό του κόμμα που πήρε μόλις 4%. Πάντως η στρατιωτική του φήμη (ήταν δαιμόνιος στρατηγικός νούς) καθιερώθηκε όσο ακόμα ήταν βενιζελικός.

Να αναφέρουμε πάντως ότι, παρόλο που ο Βενιζέλος πήρε πολλά προοδευτικά για την εποχή του μέτρα, ήταν ο πρώτος που νομοθέτησε τον εκτοπισμό (εξορία) των κομμουνιστών ενώ αργότερα απέστειλε εκστρατευτικό σώμα στην Οδησσό, μαζί με γαλλικά στρατεύματα για να καταπνίξει την επανάσταση. Εκεί συνάντησαν την αντίσταση των Μαχνοβικών αναρχικών (με πολλούς ποντίους και μικρασιάτες -"λουίστες", από τα πολυβόλα Λούις που είχαν- ανάμεσά τους) που τους κατατρόπωσαν, αλλά τους άφησαν να επιστρέψουν στις χώρες τους. Κατα την επιστροφή παρα λίγο να σκοτωθούν μεταξύ τους Έλληνες-Γάλλοι αντεπαναστάτες.
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#16
debianass, post: 28950, member: 1803 είπε κι ελάλησε:Ναι, το παράξενο είναι ότι και ο Μεταξάς ήταν κάποτε βενιζελικός. Αργότερα αυτονομήθηκε και έφτιαξε δικό του κόμμα που πήρε μόλις 4%. Πάντως η στρατιωτική του φήμη (ήταν δαιμόνιος στρατηγικός νούς) καθιερώθηκε όσο ακόμα ήταν βενιζελικός.
Ο πατέρας μου έλεγε πόσο τυχερός ήταν που την γλίτωσε λόγω ηλικίας και δεν
τον πήραν στην νεολαία του Μεταξά.
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση
#17
debianass, post: 28950, member: 1803 είπε κι ελάλησε:Να αναφέρουμε πάντως ότι, παρόλο που ο Βενιζέλος πήρε πολλά προοδευτικά για την εποχή του μέτρα, ήταν ο πρώτος που νομοθέτησε τον εκτοπισμό (εξορία) των κομμουνιστών ενώ αργότερα απέστειλε εκστρατευτικό σώμα στην Οδησσό, μαζί με γαλλικά στρατεύματα για να καταπνίξει την επανάσταση. Εκεί συνάντησαν την αντίσταση των Μαχνοβικών αναρχικών (με πολλούς ποντίους και μικρασιάτες -"λουίστες", από τα πολυβόλα Λούις που είχαν- ανάμεσά τους) που τους κατατρόπωσαν, αλλά τους άφησαν να επιστρέψουν στις χώρες τους. Κατα την επιστροφή παρα λίγο να σκοτωθούν μεταξύ τους Έλληνες-Γάλλοι αντεπαναστάτες.
Και αυτός είναι ο λόγος που ο Κεμάλ αργότερα βοηθήθηκε από τους Ρώσους.
«Αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι»…
  Απάντηση
#18
Πιστεύω πάντως ότι δεν είναι και τόσο παράξενη η μεταστροφή του Μεταξά από το φιλελευθερισμό στον εθνικισμό. Ο φασισμός -για να επιστρέψουμε στο θέμα μας- με την ευρύτερη έννοια αποτελεί γέννημα-θρέμμα της αστικής δημοκρατίας. Ακόμα και τα φασιστικά στοιχεία που υπήρξαν την εποχή Στάλιν ήταν απόρροια της στροφής προς την αστική "ανάπτυξη" που είχε αποφασίσει ο κομματικός μηχανισμός από την εποχή κιόλας του Λένιν, χωρίς να εξαιρούνται οι μετέπειτα "αντι"σταλινικοί του μπολσεβικισμού:
Παράθεση:"Εφόσον η επανάσταση στη Γερμανία καθυστερεί, καθήκον μας είναι να μαθητεύσουμε στο γερμανικό κρατικό καπιταλισμό, να κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να τον αφομοιώσουμε, να πολλαπλασιάσουμε τις δικτατορικές μεθόδους προκειμένου να επιταχύνουμε την αφομοίωση τού δυτικισμού από τη βάρβαρη Ρωσία, χρησιμοποιώντας κάθε βάρβαρο μέσον στον αγώνα κατά τής βαρβαρότητας (...) Ο κρατικός καπιταλισμός είναι ένα βήμα προς τα εμπρός σε σχέση με τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων [στη σοβιετική Ρωσία]".
Β.Ι. Λένιν, απαντώντας στους "αριστερούς κομμουνιστές" Μπουχάριν, Οσίνσκι, κ.λπ.,
5 Μαϊου 1918

Παράθεση:"Η παραγωγή είναι πάντοτε αναγκαία, όχι η δημοκρατία. Η δημοκρατία στην παραγωγή είναι κάτι που γεννά μια σειρά από ριζικά λαθεμένες ιδέες".
Β.Ι. Λένιν, απαντώντας στην Εργατική Αντιπολίτευση, Δεκέμβριος 1920

Παράθεση:"Είναι πολύ μεγάλο σφάλμα να θεωρεί κανείς πως η Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ) έβαλε τέρμα στην τρομοκρατία. Θα χρησιμοποιήσουμε κι άλλο ακόμα την τρομοκρατία και την οικονομική τρομοκρατία".
Β.Ι. Λένιν, επιστολή στον Κάμενεφ, 3 Μαρτίου 1922

Παράθεση:"Μέσα σ' επτά χρόνια φτάσαμε, και ίσως ξεπεράσαμε, το σημερινό επίπεδο τών ΗΠΑ, τής πιό ανεπτυγμένης καπιταλιστικής χώρας, και (...) μέσα σ' εννιά με δέκα χρόνια θ' αφήσουμε πίσω μας το επίπεδο που θα φτάσουνε τότε, εάν εξακολουθήσουν ν' αναπτύσσονται μέσα σε καπιταλιστικές συνθήκες".
Ι.Β. Στάλιν, Η ΕΣΣΔ σε δέκα χρόνια, 1930

Παράθεση:"Παλιότερα λέγαμε πως 'η τεχνική αποφασίζει για όλα' (...) Αλλά η τεχνική είναι ένα νεκρό πράγμα χωρίς τούς ανθρώπους που την κατέχουν (...) Να γιατί το παλιό μας σύνθημα 'η τεχνική αποφασίζει για όλα', αντανάκλαση μιάς περασμένης εποχής όπου είχαμε έλλειψη τεχνικής, πρέπει τώρα ν' αντικατασταθεί από αυτό εδώ το νέο σύνθημα: 'Τα στελέχη αποφασίζουν για όλα!'".
Ι.Β. Στάλιν, Ομιλία τής 4ης Μαϊου 1935

Παράθεση:"Μάς έχουν κατηγορήσει πολλές φορές οτι αντικαταστήσαμε τη δικτατορία τών Σοβιέτ με τη δικτατορία τού Κόμματος. Κι όμως, μπορούμε να διακηρύξουμε χωρίς τον κίνδυνο να σφάλλουμε, οτι η δικτατορία τών Σοβιέτ έγινε δυνατή χάρη στη δικτατορία τού Κόμματος (...) Η υποκατάσταση τής εξουσίας τής εργατικής τάξης από την εξουσία τού Κόμματος δεν έχει τίποτε το αυθαίρετο και καταβάθος δεν είναι υποκατάσταση, διότι οι κομμουνιστές εκφράζουν τα θεμελιώδη συμφέροντα τής εργατικής τάξης".
Λ.Ντ. Τρότσκι, Τρομοκρατία κι επανάσταση, 1920
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#19
Χρειάζεται πάντως να αναφερθούμε και στην αμοιβαία εκτίμηση και φιλία ανάμεσα στο Μεταξά και τον Κεμάλ Ατατούρκ, παρά τον πολυδιαφημισμένο "πατριωτισμό" του δικτάτορα. Όπως οι εργάτες, έτσι και το χρήμα, ο καπιταλισμός, άρα και ο φασισμός, στο βάθος, δεν έχει "πατρίδα".
[Εικόνα: Metaksas-Atatourk-sm.jpg]
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση
#20
Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008

Μια ημερομηνία-σταθμός στην εγχώρια σύγχρονη ιστορία αποτελεί η 6η Δεκέμβρη. Από άποψη δυναμικής ήταν κατα πολύ μεγαλύτερη αυτής του πολυτεχνείου.
Είχε προηγηθεί η θητεία του Β.Πολύδωρα στο υπουργείο δημόσιας τάξης η οποία είχε προετοιμάσει το έδαφος της αστυνομικής ασυδοσίας. Ο Πολύδωρας ήταν ένας wannabe στρατηγός, που είχε μελετήσει την τέχνη του πολέμου αλλά του έλλειπε η στρατηγική ευφυία. Αυτό που έλεγαν στην πολεμική τέχνη ninjutsu "ο νους που δεν περιορίζεται". Η σκέψη Πολύδωρα περιοριζόταν στην ισχύ, η οποία αποτελεί έναν παράγοντα, σημαντικό μεν, αλλά όχι καθοριστικό για τη χάραξη στρατηγικής.
Θεωρούσε λοιπόν ότι η ισχύς που έδινε η οπλοφορία των μπάτσων ήταν αρκετή να κάμψει κάθε αντίσταση στο δρόμο και το δήλωνε. Στην πραγματικότητα και όπως αποδείχτηκε, η οπλοφορία δεν έχει καμιά ισχύ από μόνη της. Η ισχύς βρισκόταν στο φόβο που προξενούσε η οπλοφορία στους άλλους. Οταν λοιπόν ένα νεαρό παιδί αρνήθηκε να φοβηθεί τους ένστολους οπλοφόρους, η λογική Πολύδωρα (που δεν περιορίζεται μόνο στον Πολύδωρα) έκανε χρήση του όπλου της.
Το αποτέλεσμα, ένας 15χρονος νεκρός σε δημόσιο χώρο. Ένας 15χρονος γόνος αστικής οικογένειας, ένα παιδί της διπλανής πόρτας, ένας συμμαθητής, ένας γιός, ένας αδελφός, ένας κολλητός. Αν μέχρι τότε οι μηχανισμοί καταστολής μπορούσαν να κουκουλώσουν περιστατικά κακοποίησης ή και δολοφονίας μεταναστών, τοξικομανών κλπ "απόβλητων" κατα την κυρίαρχη αφήγηση, τώρα δεν υπήρχε κανένας τρόπος.
Η εξουσία βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο.

Οι αναρχικοί ήταν οι πρώτοι που αντέδρασαν με τα επεισόδια στα Εξάρχεια από τις πρώτες κιόλας στιγμές. Άλλωστε ο νεκρός ήταν "φατσικά" γνωστός στο χώρο, αφού άραζε στη Μεσολογγίου και εμφανιζόταν σε κάποιες συνελεύσεις αναρχικών.
Ομως η αναρχική αντίδραση θα είχε εκπνεύσει από την πρώτη βδομάδα (όπως το '85 με τη δολοφονία Καλτεζά) αν δεν είχε κινητοποιηθεί η ίδια η κοινωνία, κυρίως οι μαθητές αλλά και οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι εργαζόμενοι, ακόμα και οι ιδιοκτήτες μαγαζιών που μέχρι τότε έτρεμαν τα επεισόδια.

Οι μπάτσοι βρέθηκαν σε μειονεκτική θέση. Πλέον φοβόντουσαν να κυκλοφορήσουν, έτρεμαν ακόμα και μέσα στα τμήματα, ακόμα και στη ΓΑΔΑ.
Εκεί νεκραναστήθηκε το "πνεύμα του χουντογλέντη". Χρειάζονταν το κλασσικό παρακράτος, εκείνους που θα έκαναν να φαίνεται ότι αντιδρά στην εξέγερση "ο λαός" και όχι η εξουσία.
Θυμάμαι ένα στριμωγμένο μπάτσο στην Τοσίτσα να κλαίγεται λέγοντας "θα ξαμολύσουμε τους χρυσαβγίτες".

Η εξέγερση -όπως κάθε εξέγερση- είχε ημερομηνία λήξης. Έτσι συμβαίνει πάντα με τις εξεγέρσεις, είτε μετασχηματίζονται σε επαναστάσεις είτε καταστέλλονται. Η εξέγερση αυτή κατεστάλη, όχι από τους μπάτσους αλλά από τα ΜΜΕ και την ακατάσχετη πλιατσικολογία. Άλλωστε δεν υπήρχε κάποια πολιτική δύναμη ικανή να μετασχηματίσει την οργή σε πρόταγμα και την εξέγερση σε επανάσταση.

Ακολούθησε η "αντιεξέγερση" όπως την ονομάσαμε, όπου η εξουσία εξοπλίστηκε νομοθετικά και επικοινωνιακά απέναντι στο ενδεχόμενο της εξεγερτικής εκτροπής. Άλλωστε είχε να εφαρμόσει τα μνημόνια που ζήσαμε αργότερα και η εξέγερση πήγε την εφαρμογή τους τουλάχιστο 2 χρόνια πίσω.

Από την πρώτη στιγμή οι μπάτσοι επιχείρησαν να οργανωθούν ως παρακράτος. Υπήρξαν "συνδικαλιστικά" καλέσματα μπάτσων και λοιπών χουντογλέντηδων "για το Διαμαντή", ένα ματατζή που πυροβολήθηκε από τον Επαναστατικό Αγώνα (τώρα ζει και βασιλεύει).
Κάπου εκεί είδαν ότι μπορούν να αξιοποιήσουν τους νεοναζί του Μπουχεσολιάκου που ως τότε βρίσκονταν στο 0.01%.

Παρόλα αυτά, το ανταγωνιστικό κίνημα πήρε τα πάνω του μετά το Δεκέμβρη. Δεκάδες νέες καταλήψεις, καθημερινές αναλήψεις ευθύνης για αντάρτικα χτυπήματα, εκατοντάδες νέες α/α ομάδες και ένα έκδηλο διεθνές ενδιαφέρον για το εγχώριο αναρχικό κίνημα. Για πρώτη φορά ακούγονταν θετικά σχόλια για την Ελλάδα στο εξωτερικό, κι υπεύθυνοι γι'αυτό ήταν οι... "ανθέλληνες" (οι αναρχικοί δεν είναι "ανθέλληνες" -ο ανθελληνισμός είναι ρατσισμός- απλά έτσι τους αποκαλούν οι φασίστες).

Κάπως θα έπρεπε να σβήσει αυτή η συμπάθεια για τους αναρχικούς. Σημαντικό ρόλο σ'αυτό έπαιξε η υπόθεση της Μαρφίν και η επικοινωνιακή της εκμετάλλευση.
Προσωπικά βρισκόμουν στο σημείο που έγινε το ΦΟΝΙΚΟ λίγα λεπτά πριν, δίνοντας μάχη με τα ΜΑΤ μαζί με μια συνέλευση εργαζομένων. Αποχωρώντας προς την πλατεία Συντάγματος, στο σημείο είχαν μείνει ΜΟΝΟ οι ματατζήδες και δεν είχε πειραχτεί ακόμα η τράπεζα. Να μην τα πολυλογώ, η εκτίμησή μου είναι ότι πρόκειται για προβοκάτσια, μια εκδούλευση του παρακράτους που φώναζε προς την εξουσία "ειμαι κι εγώ εδώ, εμπιστευθείτε με".
Βέβαια η προβοκάτσια εκμεταλλεύτηκε τις ΔΙΚΕΣ μας πρακτικές, ενέργειες ανθρώπων που βρίσκονταν στη δική μας πλευρά του οδοφράγματος κι αυτό δεν το αρνούμαι. Από τη στιγμή που χάθηκαν ανθρώπινες ζωές μάλιστα απολογούμαι για την ευθύνη που μου αναλογεί.
Το γεγονός αυτό που στις συνειδήσεις μας δε μπορούσε να δικαιολογηθεί με τίποτα, ανέστειλε την έντονη δραστηριότητα του α/α κινήματος. Κι όταν λείπει ο γάτος χορεύουν τα ποντίκια.

Οι μισάνθρωποι φασίστες εμφανίστηκαν σαν υπέρμαχοι της αξίας της ανθρώπινης ζωής, με κεράκια και λουλούδια έξω από τη Μαρφιν και το κίνημα που μπορούσε να τους τσακίσει παρακολουθούσε μουδιασμένο.

Ακολούθησε η συγκέντρωση για τα Ίμια όπου οι φασίστες ξαμολύθηκαν από τα ΜΑΤ και μαχαίρωσαν αντιφασίστες, η ληστεία και φόνος του άτυχου Καντάρη στην Αχαρνών και οι εκλογικές επιτυχίες των νεοναζί αρχικά στους δήμους και μετέπειτα στο κοινοβούλιο.

Από κοντά ασφαλώς οι χουντογλέντηδες, κληρονομιά της ΕΠΕΝ, η συντριπτική πλειοψηφία των μπάτσων, ορισμένοι ύποπτοι παραεκκλησιαστικοί κύκλοι, το εφοπλιστικό κεφάλαιο αλλά και βοήθεια από το εξωτερικό. Τις άμαζες εκδηλώσεις των χρυσαβγιτών πλαισίωναν Γερμανοί νεοναζί του NPD, Ιταλοί νεοφασίστες της Casa Pound και άλλων φασιστικών καταλήψεων, Ισπανοί νοσταλγοί του Φράνκο (η λεγόμενη "Φάλαγγα") και άλλοι.
Ομως η κυριότερη βοήθεια ήρθε από τις χώρες του πρώην "υπαρκτού σοσιαλισμού". Χωρίς να φαίνονται, τα ρούβλια και η εύνοια του ακροδεξιού Ντούγκιν, συνεργάτη του Πούτιν, έπεφταν βροχή, μαζί με την ανάλογη σαρωτική διαδικτυακή καμπάνια που είδαμε και σε άλλες περιπτώσεις ακροδεξιών υποψηφίων, όπως και του Τραμπ.
Εκεί απευθύνθηκαν οι νεοναζί μετά τις συλλήψεις για την υπόθεση Φύσσα (https://www.iefimerida.gr/sites/default/files/dugin.jpg).
Μια βοήθεια που συνεχίστηκε μέχρι και την κρίση του Ουκρανίας. Εκεί οι Ρώσοι καπιταλιστές-πρώην "κομμουνιστές"- κατάλαβαν ότι το τέρας που ταίζουν δε θα φάει μόνο τους άλλους.
Εκεί ουσιαστικά έχασαν τον οικονομικό πόλεμο οι φασίστες, χωρίς να αποκλείω να παίρνουν ακόμα ρωσικά κεφάλαια.

Σήμερα, μετά την απώλεια της Ουκρανίας από τους ομοιδεάτες των μιχαλολιακικών, η ρώσικη εξουσία έχει στραφεί ενάντια στους νεοναζί, τουλάχιστον στο εσωτερικό της χώρας. Στο εξωτερικό δεν αποκλείεται να τους χρησιμοποιούν ακόμα σαν όπλο.
Συνεχίζεται...
СМЕРТЬ НАСИПЬИКАМ ТРУДЯШИХСЯ
  Απάντηση


Ίσως Σχετικά Νήματα...
Νήμα Άτομο Απαντήσεις Βλεφαριάσματα Τελευταία Ανάρτηση
  Δικτυακή παρότρυνση από φασίστες για κάψιμο στρατοπέδου προσφύγ Hellena 4 2.094 05.03.2016 14:51
Τελευταία Ανάρτηση: orthologistis

Πάμε στο Forum:


Πλάσματα σουλατσάρουν στο νήμα: 1 Επισκέπτης(ες)